گفتوگوی آنلاین؛
چه راهکار مناسبی برای حل مشکل «کارتنخوابها» پیشنهاد میکنید؟
بعد از اتفاقات محله هرندی، مباحث زیادی درباره وضعیت کارتخوابهای درگرفته است. شهرداری تهران هم به تازگی کمپینی با نام «اینجا جای خواب نیست» برای حل معضل کارتنخوابها به راه انداخته است؛ کمپینی که معلوم نیست به نتیجه برسد یا خیر. شما چه راهکار مناسبی برای حل مشکل «کارتنخوابها» پیشنهاد میکنید؟

اواسط مهرماه امسال شهردار تهران در شورای شهر، از برنامههایی برای ارتقا کیفیت زندگی در محله هرندی تهران خبر داد. یک ماه و نیم بعد از این وعده مردمی که از همجواری با خیل عظیم کارتنخوابها در محله هرندی به ستوه آمده بودند، خودشان دست به کار شدند و کارتنخوابها حمله کردند. حالا با گذشت چند هفته از اتفاق محله هرندی، معضل انبوه بسیار کارتنخوابهای تهران حل نشده است.
به گزارش «تابناک»، جمعیت کارتنخوابهای پارک هرندی را چیزی نزدیک به دو هزار نفر تخمین میزنند. این عدد خودش با جمعیت یک محله کوچک برابری میکند. تجمع این تعداد کارتنخواب، معتاد و بیسرپناه در یک محله تهران، موجب شده تا اهالی این محله خودشان برای حل این معضل دست به کار شوند؛ اقدام همراه با خشونتی که البته مشکلی از این محله حل نکرده است.
حالا اما شهرداری از کمپین «اینجا جای خواب نیست» برای مبارزه با این معضل اجتماعی سخن میگویند. کمپینی که به نظر میرسد باز هم راهکاری برای حل معضل کارتنخوابها در آن دیده نشده است. پیش از این هم طرحهایی نظیر «گرمخانه»های تهران هم به صورت بنیادین شکست خورده بودند. در واقع طرحهایی که شهرداری و نهادهای مسئول برای حل این معضل انجام میدهند، بیشتر در حد رفع تکلیف است تا انجام امور بنیادین برای حل مشکل کارتنخوابها و بیخانمانها. در واقع کارکرد گرمخانهها در تهران این است که در روزهای سرد زمستان جنازه بیشتری روی دست شهرداری نماند، وگرنه در این اماکن از دادن خدمات مشاوره و بهره بردن از مددکاران اجتماعی خبری نیست و بیشتر محلی است برای دورهمیهای کارتنخوابها و معتادان.
کمکهای مردمی و سازمانهای مردم نهاد هم اگر نگوییم همه بخش قابل توجهی از آن در راستای زدودن چهره زشت بیخانمانها و کارتنخوابهاست. در واقع عدهای در این میان با کمکهای از سر دلسوزیشان تنها به دنبال این هستند که با دادن لباس یا وعده غذایی چهره زشت کارتنخوابها را از بین ببرند ولی به دنبال این نیستند که مشکل آنها را حل کنند. این دست خدمات هم البته به مشوقی برای کارتنخوابها تبدیل شده تا به بیخانمانی خود ادامه دهند.
به گزارش «تابناک»، جمعیت کارتنخوابهای پارک هرندی را چیزی نزدیک به دو هزار نفر تخمین میزنند. این عدد خودش با جمعیت یک محله کوچک برابری میکند. تجمع این تعداد کارتنخواب، معتاد و بیسرپناه در یک محله تهران، موجب شده تا اهالی این محله خودشان برای حل این معضل دست به کار شوند؛ اقدام همراه با خشونتی که البته مشکلی از این محله حل نکرده است.
حالا اما شهرداری از کمپین «اینجا جای خواب نیست» برای مبارزه با این معضل اجتماعی سخن میگویند. کمپینی که به نظر میرسد باز هم راهکاری برای حل معضل کارتنخوابها در آن دیده نشده است. پیش از این هم طرحهایی نظیر «گرمخانه»های تهران هم به صورت بنیادین شکست خورده بودند. در واقع طرحهایی که شهرداری و نهادهای مسئول برای حل این معضل انجام میدهند، بیشتر در حد رفع تکلیف است تا انجام امور بنیادین برای حل مشکل کارتنخوابها و بیخانمانها. در واقع کارکرد گرمخانهها در تهران این است که در روزهای سرد زمستان جنازه بیشتری روی دست شهرداری نماند، وگرنه در این اماکن از دادن خدمات مشاوره و بهره بردن از مددکاران اجتماعی خبری نیست و بیشتر محلی است برای دورهمیهای کارتنخوابها و معتادان.
کمکهای مردمی و سازمانهای مردم نهاد هم اگر نگوییم همه بخش قابل توجهی از آن در راستای زدودن چهره زشت بیخانمانها و کارتنخوابهاست. در واقع عدهای در این میان با کمکهای از سر دلسوزیشان تنها به دنبال این هستند که با دادن لباس یا وعده غذایی چهره زشت کارتنخوابها را از بین ببرند ولی به دنبال این نیستند که مشکل آنها را حل کنند. این دست خدمات هم البته به مشوقی برای کارتنخوابها تبدیل شده تا به بیخانمانی خود ادامه دهند.
اکنون و با در نظر گرفتن این جوانب، شما چه راهکارهایی را برای حل معزل کارتنخوابها و بیخانمانهای شهر ارائه میدهید؟
توجه: فرصت کامنت نویسی برای این خبر به اتمام رسیده است. با عرض معذرت از مخاطبان محترم کامنت هایی که پس از ساعت 19:00 نوشته شود منتشر نمی شود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
توزیع عادلانه ثروت و درآمد, ایجاد مراکز آموزشی, فنی و حرفه ای رایگان, سرمایه گذاری جهت ایجاد اشتغال خصوصا در مناطق محروم, ایجاد مراکز رسیدگی, درمان و نگهداری افراد ناتوان و در سنین بازنشستگی
کجای کارین عزیزان
اصلا تو کسی اراده اصلاح وضعیت کارتون خواب ها هست که راهکار پیشنهاد دادین
بفرستید برای جنگ با داعش
از مرز ردشون کنید و کمک کنید برن اروپا پناهنده شن
به نظرم باید مث عربستان گردن مواد فروشا رو با شمشیر قطع کنن. یک مواد فروش هزاران نفرو آلوده میکنه.
راه دیگشم اینه که مواد فروشا رو تحویل داعش بدن. این راه دوم البته بهتره و زودتر جواب میده.
سلام به نظر من کمپی مثل شور اباد قدیم که امکان کار کردن و درمان شدن و ملاقات بستگان راداشته باشد و برای کسی که بار دوم یا بیشتر به کمپ میرود شرایط سخت تر شود. هزینه ان را هم باید شهرداری بهزیستی و کمک های مرئمی بدهند
پیشنهاد میکنم ابتدا افراد دارای بیماریهای کشنده از سایرین جدا شود و افرادی که فاقد بیماریهای کشنده هستند را به اردوگاهای کار اجباری فرستاده شوند و از انها استفاده شود و در مقابل به انها امکانات داده شود بسیار به انها سخت گرفته شود و ازادی انها مشروط باشد
باید با همکاری خیرین و بهزیستی و موسسات خیریه 1- بستری در مراکز ترک اعتیاد 2- جلوگیری از رسیدن مواد مخدر به ایشان 3-ایجاد اشتغال درون اردوگاه مشکل را حل نمود. وقتی به معتاد و کارتن خواب غذا می دهیم و همچنان آزادنه در معرض مواد قرار میگیرد امکان ترک وجود ندارد
تنها وتنها یک راه دارد:ایجاد"شهرک نجات"(یابا اسامی وعناوین مشابه آن ) در دل کویر یا یکی از جزایر دور افتاده خلیج فارس وانتقال معتادان وکارتن خوابها به آن وایجاد اشتغالهای ساده ای مانند سنگ تراشی وسفالگری وغیره (با توجه به امکانات ومنابع محلی ) به نحوی که در ازاء فعالیت خود مزد بگیرند وغذا ولباس خودرا از دستمزد خود تهیه کنند .آنوقت مطمئن باشید که بعد از باز پروری وبرگشت از شهرک مذکور به تمسخر آنجا را "دانشگاه"نخواهد نامید.وبرای درک بهتر لذت مواد مخدر آنرا موقتا ترک نخواهد کرد وسقایت وانبارداری!! هم نخواهد کرد...
اول بهشون حسابی اخطار بدن و بعد هر معتادی رو پیدا کردند بگیرند و بیست - سی ضربه شلاق بزنند مطمئن باشین دیگه سراغ مواد نمیرن چون میفهمند اعتیاد عاقبت خیلی دردناکی داره . حداقل جرات نمیکنند در انظار هر غلطی دلشون خواست بکنن . ضمنا کسی تو این مملکت از گرسنگی نمرده که اینا به بهانه بی پولی میگن معتاد شدن . گداهاش روزی ده بیست هزار تومن درمیارن . البته از گرسنگی بمیرن بهتر از اینه که معتاد بشن و وبال گردن مردم که خودشون هزار مصیبت و بدبختی دارن بشن
واقعیت این است که ترک کردن اعتیاد کار ساده ای نیست و مواد صنعتی که امروزه مصرف می شوند ترک کردنشان بسیار بسیار سخت است و ندرتا اتفاق می افتد که کسی بتواند ترک کند. از طرف دیگر در آمد این افراد اغلب از راههای غیر قانونی مثل دزدی و زورگیری و فشار آوردن بر خانواده ها و آشنایان خود است و در بهترین حالت زباله گردی که با اینکارها شهر کاملا زشت و نامن جلوه می کند. بعلاوه همین ها باعث ازدیاد افرادی مثل خود می شوند تمام توانشان را برای معتاد کردن جوانان بکار می گیرند تا درآمدی بدست آورند. بنابراین بنظرم درست ترین و به صرفه ترین راه ایجاد یک شهرک مخصوص این افراد در جایی دور از شهر هست تمام معتادین و قاچاقچیان باید به این مرکز منتقل شوند برخی مواد مورد مصرفشان به آنها داده شود ملاقات با خانواده هاشان داخل شهرک آزاد باشد اما اجازه خروج از شهرک فقط برای کسانی که حداقل دو سال در همان مرکز پاکی داشته باشند داده شود. در این صورت کلی آمار دزدی و زورگیری و قتل و فساد کاهش می یابد آمار معتادین جدید هم کاهش می باید بودجه آنها هم از بیت المال تامین گردد چون الان همین پول بصورت غیر مستقیم با افزایش نیرو برای تامین امنیت و کارهای قضائی و جنایی در شهرداری و نیروی انتظامی و دادگاهها و... صرف می شود.
لطفا برای تکمیل خبر به این لینک مراجعه کنید:
http://www.isna.ir/fa/news/94083017833/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%D8%A7%D8%AA%D8%B4
اول بهشون حسابی اخطار بدن و بعد هر معتادی رو پیدا کردند بگیرند و بیست - سی ضربه شلاق بزنند مطمئن باشین دیگه سراغ مواد نمیرن چون میفهمند اعتیاد عاقبت خیلی دردناکی داره . حداقل جرات نمیکنند در انظار هر غلطی دلشون خواست بکنن . ضمنا کسی تو این مملکت از گرسنگی نمرده که اینا به بهانه بی پولی میگن معتاد شدن . گداهاش روزی ده بیست هزار تومن درمیارن . البته از گرسنگی بمیرن بهتر از اینه که معتاد بشن و وبال گردن مردم که خودشون هزار مصیبت و بدبختی دارن بشن
با سلام و احترام،
در بیابان های دور دست مکان درنظر گرفته شود.ابتدا ترک دهند و سپس همانجا کارخانه ای راه اندازی کنند که این افراد در آنجا مشغول شوند و زندگی کنند .
سلام
ایجاد اردوگاههای کار
جمع آوری این معتادان و کارتن خوابها
ازروانشناسان وجامعه شناسان مشاوره بگیرید همه ارگان ها به هم کمک کنند به راحتی قابل حله اما کارفرهنگی ایجاد شغل وکمک به قشر ضعیف چه از لحاظ فرهنگی واقتصادی ازتولید افراد جدید کارتن خواب پیشگیری کنیم
در ازای جای خواب و غذا از شرق تا غرب دریای خزر را از وجود زباله پاکسازی نمایند
بدبختی اینجاست تا وقتیکه نیت مسئولین از کمک به این قشر جامعه پاک کردن چهره شهر از کارتن خوابها باشد نه کمک به حود آنها راه بجایی نخواهیم برد و تا وقتی نیتمان درست نشود نتیجه درست نخواهد داد اگه یک نهاد واقعا" مردمی البته نه از نوع کمیته امداد ،تاسیس بشود و دولت هم کمک مالی بنماید افراد زیادی از قشرهای مختلف مانند اطبا ، کارمندان ،معلمان ،روحانیون، روانشاسان،و ..... حاضر هستند داوطلبانه خدمت کنند فقط کافی است دولت امکانات فراهم کند تا عقلای جامعه راه حلهای مناسب را ارائه کنند
باید با این بیچاره ها رفتاری انسانی داشت و آنان را
با سرمایه گذاری و رفتار مناسب به جامعه بر گرداند
1- ترک اعتیاد احتمالی
2- ایجاد اشتغال وورود به بازار کار با ایجاد صنایع کوچک
3 -دادن وام خود اشتغالی ونظارت مستمر بر آنان
4- جدا کردن افراد تحصیل کرده ودادن شخصیت واعتماد به نفس به آن ها وبرانگیختن خلاقیت نهفته در وجودشان
5- کمک به تامِن مسکن موفقت تا زمان دست یافتن به استقلال مالی
6- دمیدن روح امید به آینده
بنظر من جزایری ایجاد شود یکی برای معتادین و کسانیکه در رابطه با مواد مخدر هستند. دیگری برای افراد شرور و سابقه دار.........و اندیگری برای کارتن خواب ها و....
1-نهادی مسئول غربالگری و طبقه بندی این قشر شود خانواده ها ، کودکان بی سرپرست یا بدسرپرست ، افراد بیکاری که فقط مشکل کار و مسکن دارند ، افراد متخصص که بدلیل اعتیاد دچار اوارگی شده اند و ...
2- برای هرگروه اعتبار اولیه تخصیص داده شود و در صورت امکان زیر ساخت مناسب اماده گردد لازم نیست همه را مجازانت و محصور کنن و به کویر بفرستن
3- NGOهای مختلف مسئولیت حمایت ثانویه را به عهده گرفته و حمایت تشویقی شوند یعنی به ازای برگرداندن اشخاصی کارتن خواب به زندگی معمول یا حتی یک طبقه بالاتر از سطح موجود مبلغی بعنوان تشویق داده شود که صرف امور حمایتی شود
4- حمایت های قانونی در مورد کودکان لحاظ شود کودکان بدسرپرست باید از والدین یا والدین قهری جدا شوند و تا وقتی که والدین شرایط جسمی و روحی مناسب را اخذ نکردند حق گرفتن سرپرستی کودک را نداشته باشند.
5- ایجاد کولونی از یک گروه اواره ضمن ایجاد نا امنی هیچ انگیزه ای برای بهتر شدن انها ایجاد نمیکند حتی الامکان از نظر جغرافیایی باید پراکنده باشند و در معرض زندگی روزمره قرار گیرند . و در عین حال زیر نظر انجمن حمایتی
بسپارين به بابك زنجاني يك جزيره در اختيار بابك بگذاريد كه اينها را ببره در داخل اون جزيره وخوب كنه وبعد اموزش كارها خدمت گذاري به ملت را اموزش بده وبعد اينها را صادر كنه مي بينيد كه دايم داره از خودش ونخبه بودن وكار افرين بودنش صحبت ميكنه اين گوي واين ميدان
رسیدگی به شهرستانها و انتقال اجباری کارها و کارفرما ها به شهرستان ها
آموزش افراد کارتن خواب برای کارهای فنی و حرفه ای و اشتغال آنها در مراکز در شهرهاشون
اینطور هم شهرستانها از متروکه شدن در میان و ایران آباد میشه، هم ملت ترغیب میشن برگردند ولایت و هم تهران و متولدینش از هزاران بلای مادی و معنوی تراکم بالای جمعیت نفسی خواهند کشید
باید از نظر جامعه شناسان و روانپزشکان استفاده کرد، و به هر حال نباید به خاطر اعتیادشون به اونا جایزه داد. در این موقعیت باید اونارو جمع کرد و به یه جای دوری برد. دور از خانواده و اجتماع. چون فرد معتاد دائما برای بدست آوردن پول جهت خرید مواد هم به خانواده اش فشار می آره و هم به تبهکاری های اجتماعی از جمله قتل و سرقت دست می زنه. همزمان با جمع آوری معتادها و هدایت آنها به مناطق دور دست، باید برای تغییر کشت خشخاش به یک گیاه سودآور در افغانستان تلاش نمود، چون بدون رفع این معضل، اعتیاد و مسئله معتادان در ایران حل نخواهد شد. منشا اعتیاد مردم ایران کشت خشخاش و تولید تریاک و هروئین و سایر مواد مخدر در افغانستان و ترانزیت آن به ایران است.
به نظرم اصلا نمی خواد برای این معتادين کاری کنید....
برید کار و شغل و تفریحات سالم و امکانات و وضعیت اقتصادی کشور رو درست کنید تا کمتر کسی به سمت اعتیاد بره....
همه را جمع و سپس معدوم شوند.
براي افراد بي خانماني كه از روي فقر و بدبختي كارتن خواب شده اند حداقل سرپناهي و امكان برگشت مجدد به چرخه زندگي فراهم شود و براي بقيه هم كه معتاد و دزد و شر هستند چاله ي بزرگي كنده شده و كلاً دفن شوند .
ایجاد سرپناه و خوراک در ازای انجام کار با درآمدی نصف حقوق پایه که به حساب فرد واریز بشه و حق برداشت نداشته باشه .به کارگیری فرد در پروژه های عمومی و یا بخشهای معطل اجتماعی نظیر مسکن یا مواد پایه ساختمانی تا با پایین آمدن قیمت تمام شده رونق بیشتری در این پایگاهها صورت بگیرد
اوضاع کا و اقتصاد درست شه این بساط هم هر روز کمو کم تر میشه
بندازینشون تو دریا
اول می بایست ریشه این مشکل حل بشه تا تعداد اون ها زیاد نشه. صرفاً سامان دهی وضعیت کارتن خواب ها پاک کردن صورت مسئله است چون تعدادشون هر روز بیشتر می شه.
در همین حین هم باید با حمایت از برنامه هایی مثل گرمخانه ها و کمپ ها و انتقال دادن خدمت اجباری روانپزشکان و پزشکان به درمان ایشان (و ارائه امتیازات خدمت در مناطق محروم به آن ها) با هزینه کمتر اقدام به درمان آن ها نمود. تضمین استخدام و آموزش پس از ترک نیز می تواند در انگیزش آن ها موثر باشد. مثلاً با یاد دادن کارهای فنی ساده مثل کارهای ساختمانی و نجاری و پوشاک و/یا استفاده از تخصص قبلی فرد. هزینه های اینکار نیز می توان از محل عوارض شهرداری تامین شود چونکه این اشخاص مشکل اجتماع و جامعه هستند و همه باید در سر و سامان دادن به وضعیت ایشان سهیم باشند.
شما اول معظل رو درست بنویس بعد دنبال راهکار برای کارتن خواب ها باش
معضل !
به نظر من اول باید یاهاشون صحبت کرد و بررسی کرد و فهمید که بیشترین دلیلی که باعث شده به این حال و روز افتادن چیه بعد برای اون یه فکری کرد
ببرنشون تو کویر لوت وادارشون کنن اونجا رو آباد کنن مثلا کار تو معدن یا هر چیز دیگه
اون چیزی که این افراد نیاز دارن امید و دستی که کمکشون کنه تا از اعتیاد خلاص بشن میتونن ببرنشون تو یه جزیره ماهیگیری هم یادشون بدن
عجب طرحی یاد زندان آلکاتراز افتادم
خدایا کدوم مشکلمون رو حل کنیم؟
اللهم عجل لولیک الفرج
با سلام و خسته نباشید
راهکار باید انسانی باشد تا قابلیت اجرایی شدن در این سطح رو پیدا کنه
اولین کار جدا کردن و گروه بندی این افراد است .دومین مرحله انتخاب شاخص هایی مانند اعتیاد و ایدز و بیماری های لاعلاج و ... می باشد
گام بعدی تبعید موقت به روستاهای متروکه می باشد و وظیفه دولت حفاظت از این روستاهاو تامین غذا در حد متعارف می باشد تا بعد از گذشت یک یا دو سال به حدی از زندگی و کشاورزی برسند که بتوانند غذای خودشان را تامین کنند.
در مورد معتادان تبعید شوند و به آنهایی که نمی خواهند ترک کنند توسط دولت از محل کشفیات مواد مخدر , مواد داده شود تا حداقل برای تامین مواد دست به جرم و جنایت نزنند.
شاید خیلی انسانی نباشد ولی به هر کس با توجه به انتخابی که برای زندگیش نموده کمک شود.
تا جایی که من می دانم تعداد روستاهای متروکه که روستاییان آنها به شهر آمده اند بسیار بیشتر از نیاز فعلی جامعه ما به احداث کمپ و ... می باشد.
اونارو بفرستند یه جزیره دور افتاده در خلیج فارس !!!!
دوستانی که تو محرم اون همه هزینه میکنن و غذا میدن به ملتی که هیچ نیازی به اون غذا ندارن، اون همه پول و بزارن جمع بشه و هزینه کنن برای اموری مثل این
بسپارين به بابك زنجاني يك جزيره در اختيار بابك بگذاريد كه اينها را ببره در داخل اون جزيره وخوب كنه وبعد اموزش كارها خدمت گذاري به ملت را اموزش بده وبعد اينها را صادر كنه مي بينيد كه دايم داره از خودش ونخبه بودن وكار افرين بودنش صحبت ميكنه اين گوي واين ميدان
یه گودال عمیق در بیابانهای مرکزی ایران و انداختن گله ای آنان به آن چاه ، ببین نه گدا میماند و نه معتاد و نه عربده کش های خیابانی
اینها همچون مردگان متحرکی هستند که هیچ امیدی به بهبودشان نیست، فقط یک راه . . .
ببرنشون تو کویر لوت وادارشون کنن اونجا رو آباد کنن مثلا کار تو معدن یا هر چیز دیگه
اون چیزی که این افراد نیاز دارن امید و دستی که کمکشون کنه تا از اعتیاد خلاص بشن میتونن ببرنشون تو یه جزیره ماهیگیری هم یادشون بدن
عجب طرحی یاد زندان آلکاتراز افتادم
خدایا کدوم مشکلمون رو حل کنیم؟
اللهم عجل لولیک الفرج
کارتن ها را جمع کنید
بهترین راه ایجاد یک اردوگاه کشوری نگهداری از افراد بی خانمان در یکی از مناطق کشور است
هزینه نگهداری هم توسط خودشان از راه کار بر روی گلخانه ها و زمین های کشاورزی، خیاطی و ... تحصیل میگردد
هزینه های مربوط به پزشکی و درمان هم به کمک سرباز پزشک ها کاهش می یابد
در این اردوگاه مهارت های اولیه زندگی شامل آموختن یک حرفه و ... آموخته میشود
هزینه اولیه ساخت این اردوگاه توسط مردم کشور به صورت قسط روی قبوض خدماتی پرداخت شود که برای هر قبض مبلغ ناچیزی منظور میشود مطمئنم مردم کشور حاضرند مبلغی بپردازند تا این افراد از کوچه و خیابان جمع شوند
بریزینشون توی دریا یا وسط کویر دفنشون کنن جامعه به این ها نیازی نداره حتی اگه با صرف هزینه بسیار بالا اصلاح هم بشوند و به جامعه برگردند باز هم چیزی جز یک نان خور بی خاصیت و وبال گردن جامعه نخواهند بود پس بیایید به زندگیشان پایان دهیم تا ملتی آسوده شوند
بنی آدم فقط تویی بقیه هیچی نوفهمند......
به شدت موافقم ! از این طایفه به جز جرم جنایت هیچ کاری بر نمی آید .
اگه کسی از نزدیک با این افراد آشنا باشه ودرد آنها را فهمیده باشه ، پیشنهاد چرند نمیده.
اینها آسیب دیده هستند و گرفتار!
باید نجاتشون داد نه اینکه لگدمالشون کنیم.
کارتن خواب ها عموما معتاد هستند و باید ابتدا درمان شوند. آیا بودجه کافی برای درمان داریم که بخواهیم راهکارهای بعدی را ارائه کنیم؟!
این ها تماما برای کشور هزینه هستند و متاسفانه روز به روز هم وضعیت بدتر می شود. بر این اساس نظر بنده این است که از امروز بگونه ای برنامه ریزی شود که از تولید کارتن خواب های جدید برای فردا های کشور جلوگیری کنیم.
راهکار نداره که. یه کمپی ایجاد بشه و افراد سالم از اونجا تحویل جامعه داده بشه.
تبدیل به کود شیمیایی برای تولید محصولات بهتر احتمالا
جم اوری کنید وبهشون جا بدید ومبصر بالاسرشون بزارید غذای خوب وحقوق. جاده بسازند پل بسازند برج بسازند نیرو انتظامی خودش تصمیم بگیرد وابتکار عمل بخرج دهد.اقای اشتری شما پیگیر شوید.شهرداری بوقت فکر وابتکارعمل ندارد.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.