0بازدید
۱۹
کسی صدای فریاد شما را نمی شنود!
محمود ملکی در مطلبی تحت عنوان« کسی به فریاد شما نخواهد رسید» برای تابناک نوشت:
ما مطالباتمان خیلی کم و کوچک است! با مسائل کلان کشور هم کاری نداریم چون احتمالا صلاح مملکت خویش خسروان دانند؛ اما هیچ کس صدای خواسته های حتی ناچیز ما را نمی شنود.
فرض کنید در خیابان به صورت یک شهروند خیلی محترم در حال رانندگی هستید و خیلی به خود هم می بالید که شهروند محترم و قانونمداری هستید، اما ناگهان متوجه می شوید که پلیس راهنمایی و رانندگی برای شما مقدار قابل توجهی جریمه تخلف لحاظ کرده است. تا اینجای کار فقط بهت زده می شوید. سعی می کنید که ماجرا را دنبال کنید؛ اگر نیازی فوری به پرداخت جریمه داشته باشید قطعا هیچ راه حلی وجود ندارد و حتما باید مبلغی را که برای شما در نظر گرفته اند را پرداخت کنید. اما اگر وقت پیگیری داشته باشید؛ می توانید برای ماجرا را دنبال کنید، اما هیچ راهی برای اینکه شما اثبات کنید تخلفی نکرده اید وجود ندارد. طبیعتا خواهد شنید که وقت و زمان برای این کار نگذارید و مبلغ را پرداخت کنید به همین راحتی! کسی اما صدای فریاد شما را نمی شنود!
فرض کنید آپارتمانی را در کوچه ای خلوت به قیمتی خریداری کرده اید، یک روز برخی ماموران تصمیم می گیرند کوچه شما را محور اصلی تردد و عبور و مرور محله قرار دهند و در مقابل کوچه قبلی که اکنون یکی از مسئولان شهری در آن سکونت گزیده اند، دیواری می کشند تا کسی وارد آن کوچه نشود. شما چه کار می توانید بکنید؟ کدامیک از همسایگان می تواند وقت و انرژی بگذارد تا متوجه بشود چه خبر است؟ چه کسی خسارت شما را پرداخت می کند؟ اصلا چه کسی شما را از منطق این کار مطلع می کند؟ اینجاست که باز هم صدای فریاد شما را کسی نمی شنود.
فرض کنید که در بانکی مبلغی را اندوخته اید و قرار داد با بانک بسته اید که سر ماه مقداری سود بانکی متعارف به شما پرداخت کنند. به ناگاه بانک بر اساس مصوبه ای، تصمیم می گیرد یا مجبور می شود نزخ سود سپرده ها را کاهش دهد. چه کسی از شما می پرسد که آیا مایلید با شرایط جدید سپرده گذاری خود را ادامه دهید؟ تا زمانی که کاهش نرخ را اعمال نکنند، شما متوجه این تغییر نمی شوید. به عبارت دیگر حقی برای شما وجود ندارد که انتظار داشته باشید تغییر در شرایط یک قرار داد را برای شما اطلاع رسانی کنند و این یعنی فریاد شما باز هم شنیده نخواهد شد.
فرض کنید به فراخوان دولت برای دریافت کارت هوشمند ملی لبیک گفته اید و مثل یک شهروند محترم به سرعت اقدام کرده اید، اما پس از گذشت هشت ماه، هنوز کارت خود را دریافت نکرده اید و باید همچنان منتظر پیامک اداره مورد نظر بمانید و به خاطر اینکه برخی از کارها فقط با کارت ملی انجامش میسر است، باید کارهای خود را معطل نگاه دارید. البته یک راه هم هست آغاز دوندگی برای کارتی که خود با دست خود و برای لبیک به دعوت دولت تحویلش داده اید. اینجاست که باز هم کسی فریاد شما را نخواهد شنید. شما باید شهروند صبوری باشید.
فرض کنید همسایه شما، قبض آب و برقش را پرداخت نکرده باشد و مامور محترم اداره برق مراجعه می کند که برق همسایه محترم شما را قطع کند، ولی به اشتباه برق شما را قطع می کند و شما هم از همه جا بی خبر در مسافرت هستید. قطع شدن برق همانا و از کار افتادن یخچال و فریز و نابود شدن مواد فاسدشدنی و گوشتی همانا! چه کار باید کنید؟ باید مراجعه کنید و با صرف وقت و پول، خواهش کنید که برق شما را مجددا وصل کنند. باز هم متوجه می شوید که کسی به فریاد شما نخواهد رسید.
خیلی فرض های دیگر هم می توانید در حوزه های مختلف داشته باشید. ترجیع بند همه آنان این است که « کسی صدای فریاد شما را نخواهد شنید».
ما مطالباتمان خیلی کم و کوچک است! با مسائل کلان کشور هم کاری نداریم چون احتمالا صلاح مملکت خویش خسروان دانند؛ اما هیچ کس صدای خواسته های حتی ناچیز ما را نمی شنود.
فرض کنید در خیابان به صورت یک شهروند خیلی محترم در حال رانندگی هستید و خیلی به خود هم می بالید که شهروند محترم و قانونمداری هستید، اما ناگهان متوجه می شوید که پلیس راهنمایی و رانندگی برای شما مقدار قابل توجهی جریمه تخلف لحاظ کرده است. تا اینجای کار فقط بهت زده می شوید. سعی می کنید که ماجرا را دنبال کنید؛ اگر نیازی فوری به پرداخت جریمه داشته باشید قطعا هیچ راه حلی وجود ندارد و حتما باید مبلغی را که برای شما در نظر گرفته اند را پرداخت کنید. اما اگر وقت پیگیری داشته باشید؛ می توانید برای ماجرا را دنبال کنید، اما هیچ راهی برای اینکه شما اثبات کنید تخلفی نکرده اید وجود ندارد. طبیعتا خواهد شنید که وقت و زمان برای این کار نگذارید و مبلغ را پرداخت کنید به همین راحتی! کسی اما صدای فریاد شما را نمی شنود!
فرض کنید آپارتمانی را در کوچه ای خلوت به قیمتی خریداری کرده اید، یک روز برخی ماموران تصمیم می گیرند کوچه شما را محور اصلی تردد و عبور و مرور محله قرار دهند و در مقابل کوچه قبلی که اکنون یکی از مسئولان شهری در آن سکونت گزیده اند، دیواری می کشند تا کسی وارد آن کوچه نشود. شما چه کار می توانید بکنید؟ کدامیک از همسایگان می تواند وقت و انرژی بگذارد تا متوجه بشود چه خبر است؟ چه کسی خسارت شما را پرداخت می کند؟ اصلا چه کسی شما را از منطق این کار مطلع می کند؟ اینجاست که باز هم صدای فریاد شما را کسی نمی شنود.
فرض کنید که در بانکی مبلغی را اندوخته اید و قرار داد با بانک بسته اید که سر ماه مقداری سود بانکی متعارف به شما پرداخت کنند. به ناگاه بانک بر اساس مصوبه ای، تصمیم می گیرد یا مجبور می شود نزخ سود سپرده ها را کاهش دهد. چه کسی از شما می پرسد که آیا مایلید با شرایط جدید سپرده گذاری خود را ادامه دهید؟ تا زمانی که کاهش نرخ را اعمال نکنند، شما متوجه این تغییر نمی شوید. به عبارت دیگر حقی برای شما وجود ندارد که انتظار داشته باشید تغییر در شرایط یک قرار داد را برای شما اطلاع رسانی کنند و این یعنی فریاد شما باز هم شنیده نخواهد شد.
فرض کنید به فراخوان دولت برای دریافت کارت هوشمند ملی لبیک گفته اید و مثل یک شهروند محترم به سرعت اقدام کرده اید، اما پس از گذشت هشت ماه، هنوز کارت خود را دریافت نکرده اید و باید همچنان منتظر پیامک اداره مورد نظر بمانید و به خاطر اینکه برخی از کارها فقط با کارت ملی انجامش میسر است، باید کارهای خود را معطل نگاه دارید. البته یک راه هم هست آغاز دوندگی برای کارتی که خود با دست خود و برای لبیک به دعوت دولت تحویلش داده اید. اینجاست که باز هم کسی فریاد شما را نخواهد شنید. شما باید شهروند صبوری باشید.
فرض کنید همسایه شما، قبض آب و برقش را پرداخت نکرده باشد و مامور محترم اداره برق مراجعه می کند که برق همسایه محترم شما را قطع کند، ولی به اشتباه برق شما را قطع می کند و شما هم از همه جا بی خبر در مسافرت هستید. قطع شدن برق همانا و از کار افتادن یخچال و فریز و نابود شدن مواد فاسدشدنی و گوشتی همانا! چه کار باید کنید؟ باید مراجعه کنید و با صرف وقت و پول، خواهش کنید که برق شما را مجددا وصل کنند. باز هم متوجه می شوید که کسی به فریاد شما نخواهد رسید.
خیلی فرض های دیگر هم می توانید در حوزه های مختلف داشته باشید. ترجیع بند همه آنان این است که « کسی صدای فریاد شما را نخواهد شنید».
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
دروغه! اين چيزها فقط تو كره شمالي اتفاق ميوفنه!!!
من دوست داشتم کامنتها ادامه ی مثالهای ترجیع بند باشند
خیلی جالب بود
اینا که گفتی واقعیت بودند. چرا بهشون میگی فرض ؟
بنام خدا
با تشکر از نوشته درد مندان هموطن عزیز
قطعا این فهرست بسیار طولانی خواهد بود و شهروندان ایرانی برای اینکه دچار مشکل نشوند باید بخداوند پناه ببرند.
بنده مشکلی با شهر داری دارم که غیر از صد ها بار پیگیری های تلفنی ، چندین بار ارسال از طریق نمابر ، رکورد 22 بار ایمیل را به آدرس شهردار تهران ثبت کرده ام و می خواهم آن را در کتاب گینس ثبت کنم.
ماشاللله برخی از مسئولان چه صبر و حوصله ای دارند؟؟!!
بسیار عالی
فرزندتان كه خارج مشغول به تحصيل شده ١٨ سالش شده ومى خوادبيادايران ومادرمريضش روببينه وبرگرده ولى بعلت اينكه يكى ازمسئولين سفارت خونه تصميم گرفته فعلا مدارك كالجهاى مجارستان روتاييدنكنه!!! نمى تونه حالاشماگلوت روپاره كن كه بابا بچم ٧ ماه پيش اومده خارج نه حالا!!
نتيجه اخلاقى: ٣ سال كه غيبت بكنه مى تونه بيادسفارت مهربزنيم سالى دوبار بره ايران وبرگرده!!
ویارانه من باز نشسته با حقوق هشتصد هزار تومان را از اسفند ماه قطع کرده اند و هر بار به سازمان هدفمندی مراجعه میکنم میگویند تماس گرفته خواهد شد . پس کی ؟؟؟؟
مسله راهنمایی را به راحتی حل میکنیم
تمام دوربین ها را از کار میندازیم
حرف دل ملت ایران است ...
واقعا کسی صدای شما را نمی شنود ...
-- از تابناک خواهش میکنم یک صفحه باز کند و اسمش رو بزار کسی صدای شما را نمی شنود
تا ملت دردشان را در این قسمت درد دلشان را بنویسند
سلام. برو خدا را شكر كن . اگه يهو گفتن اين حرفا تشويش اذهان عمومي هستند چيكار ميكني ؟ فرار ؟ تكذيب ؟ دنبال فرياد رس ميگري ؟ هيچ كدام ؟ يا گزينه جايگزيني خودت داري ؟ رو كن لطفا".
سلام،اقادقیقاماهم همین بلاهاسرمون اومده.قزوین توی بافت قدیمی وخیابانهای تنگ وباریک شهر نمیدونم باکدوم استدلالی شروع کردن به پل سازی،بطوریکه هیچ کس مفهوم ودلیل این کارونیزفایده شومتوجه نمیشه،فقط کافیه یه سربه چهارراه نادری قزوین بزنیدتامتوجه حرفهای مابشید،تمام ساختمانهای اطراف که توی فاصلاه نزدیک(زیر10متر)واقع شدن بطورقطع ویقین دچارمشکلات سختی شدن،هیچ کس هم جوابگونیست،اصولا اصلا آدم حسابمون نکردن،زندگی،مغازه،خونه وهمه چیزمون بااین کارازدست رفت.فقط اون تعدادی برنده شدن که رانت اطلاعاتی داشتندوزودتر ملک واملاکشونو به بدختهای بی خبرانداختند. تابناک لااقل تومردانگی کن وبه دادمابرس،مسئولان استان قزوین که ماروآدم حساب نکردن
وجه مشترک تمام این بند ها این هستش که اگه پول نداشته باشی کسی صدات رو نمی شنود
کاملا با شما موافقم...
واقعا زیبا و در عین حال تاسف بار برای این جامعه
راهنمایی و رانندگی که صدها میلیارد تومن از مردم بابت تخلفات رانندگی از مردم می گیره حاضر نیست توضیح بده این تخلفات بابت چیه
چرا نباید اسناد این تخلفات به دست مردم برسه تا اطمینان پیدا کنن جریمشون درسته
بدون حساب و کتاب مردم رو جریمه می کنن و حاضر نیستن در قبال دریافت این پول توضیح بدن چرا و چطوری
حساب و کتاب که داره حتما از جلوی دوربین رد شدی یا به ایست مامور توجه نکردی
دوربین که خوب دورینه و اعتراضی هم بهش وارد نیست چون اوصلا ماشینه
مامور هم که ماموره و معذور می خواستی جلوی ایستش بایستی تا جریمه نبستن کمربند و صحبت با تلفن و ... به پات ننویسه
فرض کنید که یک عمر پس اندازتان را دادید به یک کارخانه خودرو سازی تا در موعد مقرر خودرو را دریافت کنیدول خودرو ساز دو ما خودرو رادیرتر میدهد اسفند میشه اردیبهشت ، حالا هزینه اضافه بیمه و افزایش خودرو را هم به جای جریمه دیرکرد خودش از شما میگیرد وقتی میری میگی اینجوری یک کتک هم تو نمایندگی میخوری در نهایت کسی به فریاد شما نمیرسد.
آقای مجری : چرا هر چی صدات میکنم جوابمو نمیدی مگه نشنیدی؟
پسر عمه زا : چرا شنیدم اهمیت ندادم
جاناسخن اززبان ما میگوئی.
و ده ها مورد دیگر...!
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.