ایرانیان برای خون شهروندان ایرانی به اندازه اروپایی ها ارزش قائل هستند؟!
پرسش این است که چرا باید این همه همدردی و واکنش نسبت به مردم پاریس از سوی ایرانی ها ابراز شود، در حالی که هر روز در کشورهای خاورمیانه، شمار بسیاری از مردم بیگناه کُشته میشوند و حتی در مورد اخیر، تعداد زیادی از ایرانی های بی گناه در عراق کشته شدند؛ اما خبری از این واکنش ها و احساس همدری ها اصلا نبود؟!

در این روزها، دو واقعه دردناک برای هموطنانمان رخ داده که دل هر انسانی را به درد می آورد. روز پنجشنبه هفته گذشته در انفجاری وحشتناک، ده ها ایرانی در حله عراق توسط داعشی ها به خاک و خون کشیده شدند، در فردای آن نیز با برخورد دو قطار مسافربري راه آهن جمهوري اسلامي ايران به يكديگر ـ كه در محدوده هفت خوان اميرآباد استان سمنان اتفاق داد ـ بار ديگر شمار زيادي از خانواده هاي ايراني عزادار شدند.
به گزارش «تابناک»، بعد از این حادثه، انبوه انتقادات بحق از مسئولان امر به گوش رسید. از اینکه چرا مسئولان به سرعت واکنش نشان نداده اند، یا اینکه چرا با مسببان امر برخورد لازم نمی شود و یا اینکه چرا هیچ مقامی از کار برکنار نمی گردد. حتی برخی نیز از اینکه چرا دولت در مواجهه با موضوعات غیر مهم مانند لغو یک سخنرانی به سرعت و شدت واکنش نشان می دهد؛ اما در این موارد واکنش جدی انجام نمی دهد، نیز انتقادات شدیدی را به دولت کردند.
البته انتقادها فقط به عملکرد دولت ختم نشد، بلکه انتقادات درستی نیز به عملکرد صدا و سیما نیز مطرح شد. از جمله انتقادات این بود که چرا صدا و سیما دو موضوع انفجار در حله عراق و شهادت دهها نفر از هموطنانمان و همينطور حادثه برخورد دو قطار مسافربري در سمنان و كشته شدن نزديك به ٤٠ نفر ديگر را به صورت ویژه به آن نپرداخته و صدا و سیما را به سیاسی کاری متهم کردند.
این انتقادات در جای خود می تواند درست باشد و باید مسئولان دولتی و صدا و سیما نسبت به نوع واکنش و همچنین بازتاب این رویداد مهم پاسخگوی افکار عمومی باشند که چرا به وظایف خود به طور کامل عمل نکرده اند و در برخی موارد برخی اهمال کاری ها را انجام داده اند.
اما پرسش اصلی این است که آیا مردم ما نیز به سهم خودشان به صورت کامل وظایف خود را انجام داده اند. آیا واکنش مردم نمی توانست مسئولان و صدا و سیما را به واکنش جدی تر ترغیب کند؟ یا اینکه آیا بهتر نبود مردم نسبت به کشته شدن چند ده تن از هموطنانشان بیشتر از خودشان حساسیت نشان می دادند؟
پاسخ به این سؤالات هنگامی با علامت تعجب جدی روبه رو می شود که نوع برخورد و واکنش مردم را نسبت به رویدادهایی از این قبیل در سایر کشورها را مقایسه کنیم.
برای مثال در سال گذشته، در همین روزها پاریس توسط داعش آماج حمله تروریستی قرار گرفت و تعدادی کُشته و زخمی شدند. در آن رویداد، مردم ایران از قافله عقب نماندند و چندی پس از این رخداد نسبت به آن واکنش نشان دادند. فیسبوک، اینستاگرام، بخش نظرات سایتها و خبرگزاریها و دیگر فضاهای مجازی پر از واکنش متفاوت ایرانیها بود و صدها ایرانی در صفحات شخصی شان با مردم پاریس ابراز همدردی کردهاند. به عنوان مثال بخش زیادی از شبکه اینستاگرام در ایران تصاویر و پوسترهایی مربوط به حادثه را نشان میداد. "پاریس شهر بیدفاع"، "برای پاریس دعا کنید"، "لعنت به حامیان داعش"، "پاریس به صلیب کشیده شد" و ... جملاتی بودند که زیر این تصاویر درج می شد. در این میان حتی برخی ایرانی ها در کنار سفارت فرانس شمع روشن کردند.
پرسش این است که چرا باید این همه همدردی و واکنش نسبت به مردم پاریس از سوی ایرانی ها ابراز شود، در حالی که هر روز در کشورهای خاورمیانه، شمار بسیاری از مردم بیگناه کُشته میشوند و حتی در مورد اخیر، تعداد زیادی از ایرانی های بی گناه در عراق کشته شدند؛ اما خبری از این واکنش ها و احساس همدری ها اصلا نبود؟!
اینکه در نگاه ایرانی ها، خارجی ها به ویژ] اروپایی ها جایگاه ویژه ای برخوردار هستند، جای بحث های فروان دارد؛ اما اینکه چرا خون شهروندان ایرانی برای برخی از ما ایرانی ها ارزش خون اروپایی ها را هم ندارد، نکته ای است که باید برای آن چاره ای اندیشید. در واقع هنگامی که ما خود برای واکنش به این گونه حوادث تلخ عزمی راسخ نداریم، چگونه می توانیم از صدا و سیما و دولتمردان عملکرد بهتری را انتظار داشته باشیم؟!
به گزارش «تابناک»، بعد از این حادثه، انبوه انتقادات بحق از مسئولان امر به گوش رسید. از اینکه چرا مسئولان به سرعت واکنش نشان نداده اند، یا اینکه چرا با مسببان امر برخورد لازم نمی شود و یا اینکه چرا هیچ مقامی از کار برکنار نمی گردد. حتی برخی نیز از اینکه چرا دولت در مواجهه با موضوعات غیر مهم مانند لغو یک سخنرانی به سرعت و شدت واکنش نشان می دهد؛ اما در این موارد واکنش جدی انجام نمی دهد، نیز انتقادات شدیدی را به دولت کردند.
البته انتقادها فقط به عملکرد دولت ختم نشد، بلکه انتقادات درستی نیز به عملکرد صدا و سیما نیز مطرح شد. از جمله انتقادات این بود که چرا صدا و سیما دو موضوع انفجار در حله عراق و شهادت دهها نفر از هموطنانمان و همينطور حادثه برخورد دو قطار مسافربري در سمنان و كشته شدن نزديك به ٤٠ نفر ديگر را به صورت ویژه به آن نپرداخته و صدا و سیما را به سیاسی کاری متهم کردند.
این انتقادات در جای خود می تواند درست باشد و باید مسئولان دولتی و صدا و سیما نسبت به نوع واکنش و همچنین بازتاب این رویداد مهم پاسخگوی افکار عمومی باشند که چرا به وظایف خود به طور کامل عمل نکرده اند و در برخی موارد برخی اهمال کاری ها را انجام داده اند.
اما پرسش اصلی این است که آیا مردم ما نیز به سهم خودشان به صورت کامل وظایف خود را انجام داده اند. آیا واکنش مردم نمی توانست مسئولان و صدا و سیما را به واکنش جدی تر ترغیب کند؟ یا اینکه آیا بهتر نبود مردم نسبت به کشته شدن چند ده تن از هموطنانشان بیشتر از خودشان حساسیت نشان می دادند؟
پاسخ به این سؤالات هنگامی با علامت تعجب جدی روبه رو می شود که نوع برخورد و واکنش مردم را نسبت به رویدادهایی از این قبیل در سایر کشورها را مقایسه کنیم.
برای مثال در سال گذشته، در همین روزها پاریس توسط داعش آماج حمله تروریستی قرار گرفت و تعدادی کُشته و زخمی شدند. در آن رویداد، مردم ایران از قافله عقب نماندند و چندی پس از این رخداد نسبت به آن واکنش نشان دادند. فیسبوک، اینستاگرام، بخش نظرات سایتها و خبرگزاریها و دیگر فضاهای مجازی پر از واکنش متفاوت ایرانیها بود و صدها ایرانی در صفحات شخصی شان با مردم پاریس ابراز همدردی کردهاند. به عنوان مثال بخش زیادی از شبکه اینستاگرام در ایران تصاویر و پوسترهایی مربوط به حادثه را نشان میداد. "پاریس شهر بیدفاع"، "برای پاریس دعا کنید"، "لعنت به حامیان داعش"، "پاریس به صلیب کشیده شد" و ... جملاتی بودند که زیر این تصاویر درج می شد. در این میان حتی برخی ایرانی ها در کنار سفارت فرانس شمع روشن کردند.
پرسش این است که چرا باید این همه همدردی و واکنش نسبت به مردم پاریس از سوی ایرانی ها ابراز شود، در حالی که هر روز در کشورهای خاورمیانه، شمار بسیاری از مردم بیگناه کُشته میشوند و حتی در مورد اخیر، تعداد زیادی از ایرانی های بی گناه در عراق کشته شدند؛ اما خبری از این واکنش ها و احساس همدری ها اصلا نبود؟!
اینکه در نگاه ایرانی ها، خارجی ها به ویژ] اروپایی ها جایگاه ویژه ای برخوردار هستند، جای بحث های فروان دارد؛ اما اینکه چرا خون شهروندان ایرانی برای برخی از ما ایرانی ها ارزش خون اروپایی ها را هم ندارد، نکته ای است که باید برای آن چاره ای اندیشید. در واقع هنگامی که ما خود برای واکنش به این گونه حوادث تلخ عزمی راسخ نداریم، چگونه می توانیم از صدا و سیما و دولتمردان عملکرد بهتری را انتظار داشته باشیم؟!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
در جنگ تراژدی معنا ندارد(ژنرال رومل). ماهمچنان درحال جنگ هستیم و تااز جنگ افروزان حمایت میکنیم همینه.
1- مرغ همسایه غازه
2- اون بلدن چطوری اوف شدن چند اروپایی رو انقدر گنده کنند که دل همه به درد بیاد و بعضی ها به فاصله ی هزاران کیلومتر خودشونو جر بدن - ولی تکه تکه شدن هزار نفر ماها رو انقدر بی احساس جلوه بدیم که فقط یه چند نفری بگن "آه"
بیشترش کار رسانه هاست که می تونن یه نسیمو طوفان نشون بدن و یه طوفانو یه نسیم
اگرچندتا انگلیسی در حله بقول شما اوف شده بودن انگلیس البغدادی رااز صفحه جهان برمیداشت. شما نسیم را طوفان بدون.اینجا جانها فدای سیاست میشه رفیق.
یک سوال
چرا از طرف مردم فرانسه واسه حادثه کربلا پیام نیومد؟
چون اینجور مردنا تو خاور میانه عادیه!
هر روز باید پیام بدن!!!
تنها چیزی که توی ایران ارزش ندارد جان انسان است
سالانه 20 هزار نفر توسط پراید قتل عام میشن. شما و خبرگذاریای دیگه تیترش میکنید اصلا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
شما ارزش قائل بشید خبر رسانی کنید.
پاریس رو بمب خبری کردید . اخبار و تلفات لحظه ای میدادید.
یه ربع به هفت تصادف کرده قطار دقیقا 12 ساعت بعدش یه خبر زدید اونم نه تیتر درشت.
این تابناکه ارزشی قائل نیست.
اشتباهی که تابناک هم مثل خیلی از تحلیلگرها بخصوص تهرانی ها میکنن اینه که یه عده قلیل مجازی که حضورشون بیشتر تو فضای مجازی و دور همی های شمعانه و... هست با همه مردم ایران برابر میگیرن..
جان ایران و ایرانی ارزش ندارد که اگر داشت به این راحتی خونشان در شیشه نمی شد. . . .
به موضوع جالبی پرداخته شده اما بهتر بود به دور از سطحی نگری و طرح سوال موضوع را ریشه ای بررسی می کردید. وقتی کامنت ها رو می خونم متوجه میشم که بخشی از دلایل اصلی را مردم می دونن. در واقع خیلی هم خوب می دونن.اماکسي راه حل نداده. یعنی همه اون رو هم می دونن اما چه کاری از دستمون برمياد.خیلی وقته دارم غصه می خورم چرا تو خاورمیانه بدنیا اومدم (خدایی نکرده بحث من دین نیست چون در حد خودم معتقدم).چون این بخش از دنیا باید از نظر فکری ,اقتصادی،,فرهنگی, تفکر کار گروهی, دفاع از حقوق خویشان و .......باید عقب نگهداشته بشه تا راحت تر انرژی ما رو به غارت ببرند. راستی تاریخ در مورد ما چه خواهد گفت.
چون رخداد پاریس تصادف نبود و حمله ی تروریستی بود , وگرنه مردم واسه اون 5 تا سرباز بی دفاع کم جگرشون کباب نشد و اینستا پر بود بود از عکسا و نقاشی ها و شعرهای مرتبط, خیلی بیشتر از رخداد پاریس.
نمی دانم ربط مطلب شما با این حرف من چیه ولی این هم از رفتار ما ایرانیهاست. لطفا این مطلب را بخوانید:
شاید اگر یک آدم 50 60 ساله بگه میخوام برم زیارت یا حج ... ممکنه یکی بگه آقا همین پول رو تو مملکتت خرج فقرا کن ثوابش بیشتره.
حالا اگر همین فرد برود ترکیه یا اروپا یا ... یکی به ذهنش خطور نمی کنه که همین نصیحت را بهش بکه!
عزیز دل جواب حرف شما خیلی ساده است. اونی که میخواد بره مکه به قصد ثواب و رضای خداست که برای رسیدن بهش راههای دیگری هم تو خود مملکت ما وجود داره و حتما از مکه و کربلا و نجف نمیگذره. ولی اونیکه میره اروپا تفریح دیگه قصد ثواب نداره که بهش جایگزین معرفی کنی نهایتا میتونی بین اروپا یا آسیا بهش گزینه بدی
به نظر من ایرانیها در حال انحطاط اخلاقی و فرهنگی هستند و این را میتوان در کوچه و بازار و روابط فیمابین مردم دید. به نوعی امروزه همه سعی میکنند در معاملات خود با دیگران سر دیگری را گرد تاگرد ببرد، در مواقع عصبانیت و دعوا کنترل رفتاری ندارد، در موقع رانندگی نیز همینطور، در روابط خانوادگی نیز رو به زوال است و دادگاههای خانواده پر شده از پرونده های قطور طلاق و دست آخر به مسئله کودک آزاری نیز میتوان اشاره کرد که در حال کسترش است و این تازه بخشی از مسائل دردناک جامعه ما است.
به نظر حقیر آن ابراز همدردی نیز نوعی واکنش از منظر لجاجت و خودنمایی بوده است نه چیزی بیشتر والا چراغی که به مسجد رواست ......
پاسخ به ناشناس: خودباختگی فرهنگی؟!!!!!! نه برادر گرامی حساسیت مردم نسبت به وقایع اطراف کم شده است. چون مشکلات و معضلات آنقدر زیاد شده که انسانیت رو به فراموشی است. حس همنوع دوستی از بین رفته است. به قول دوستمان ابراز هم دردی با فرانسوی ها هم مربوط به بخش کوچکی از جامعه بوده و آنهم از سر لج بازی است.
دوستان نظرات جالبی داده اند.
به خصوص نظر اول، که جامعه رو دو قطبی میدونه
اما، به نظرم، دلیل اصلی اون به خاطر این هستش که ما ملت ایران
به مردن عادت کرده ایم.
آمار غیر رسمی، جنگ رو با یک میلیون کشته از طرف ایرانی میدونست
خودروهای ملی ما هم که دست به کشتنشون خوبن
به اون اضافه کنیم، آمار سقوط هواپیما و هلی کوپتر و آلودگی هوا و نظایر اون
کلا تفکر غالب ما ایرانی ها و جهان سومی ها اینه که ما واسه مردن تو این منطقه به دنیا اومدیم
اما غربی ها،
نه بابا، چرا آخه
زلزله هفت و خرده ای میاد، دو نفر فوت میکنن
تو تهران آمار پیش بینی شده زلزله 6 ریشتری هم میلیونیه
یک واقعیت رو نادیده گرفتید و اون این هست که مردمی که نسبت به حادثه تروریستی پاریس متاسف شدند و ابراز همدردی کردند ، یک جورایی خودشون رو از جنس مردم اروپا میدونند و از نظرشون افرادی که برای پیاده روی اربعین به عراق یا زیارت امام رضا به مشهد سفر می کنند ، از لحاظ سطح فکری و فرهنگی و تیپ و قیافه و ... ، سنخیتی با اونها ندارند. بنابر این دلیلی برای همبستگی و همدردی نمی بینند. چه بسا ، اکثر ایرانیانی که تو فیسبوک عکس پروفایلشون رو به پرچم فرانسه تغییر دادند ، ساکن خارج بودند.
یک نکته دیگه ، ارزش خبری این رویدادهاست که فرقشون از زمین تا آسمان است. به هیچ وجه نمیشه ارزش خبری حادثه پاریس رو با حادثه قطار سمنان یا انفجار اتوبوس های عراق مقایسه کرد.
از بس هر روز خبر کشت و کشتار در خاورمیانه شنیده میشه ، دیگه گوش ها به این جور اخبار عادت کرده اند و یک جورایی این مسائل برای مردم دنیا از جمله مردم ایران عادی شده.
دو گروه مسلمان. گروه اول فکر میکنه اگر گروه دوم رو منفجر کنه، میره بهشت. گروه دوم فکر میکنه اگه گروه اول بکشنشون شهید میشن و میرن بهشت. دلم به حال خدایی که قراره بین اینها قضاوت کنه میسوزه
یه دلیلش اینه که ممکنه از نظر غربیها، ما و داعش از یک گروه باشیم. به همین خاطر مردم میخواستن نشون بدن که ما از داعش جدا هستیم و کارهای اونها رو محکوم میکنیم.
ولی اربعین یک مورد داخلی بود.
چقدر ساده ای تابناک ! این جماعت میرن دم سفارت شمع روشن میکنن عکسی هم میگیرن تا ویزاشون به مشکل نخوره !
برای شمع روشن کردن به کسی ویزا نمیدن
بله. خون اروپاییها از ما رنگینتره. چون اونها اشغال تو طبیعت نمی ریزن. چون اونها با رانندگی خطرناک جون دیگران رو به خطر نمی ندازن. چون اونها هر روز تو خیابون بهم فحش نمیدن و درگیر نمی شن. چون اونها سر جای پارک ادم نمی کشن. چون اونها به کلاهبردار و حرومخوار نمی گن "زرنگ" به انسان صادق نمی گن"ابله". شک نکنید که خیلی وقته خون اروپاییها از ما رنگینتره. خیلی رنگینتر.
جواب بدم؟نشر میکنی؟اگر بخوایم برای حوادث خاورمیانه شمع روشن کنیم بایدجلوی یک مغازه شمع فروشی چادر بزنیم وشغلمون هم بشه شمع روشن کردن؛حالا سالی یکی دوبار واسه اروپاییها روشن میکنیم ولی نه بخاطر اینکه اونا مهمترن.همه حوادث اینچنینی تاسف بارن.
اولا" حادثه قطار با حادثه حله از یک جنس نیستند و مطمئن باشید مردم از ته دل با قربانیان حادثه قطار احساس همدردی می کنند . ثانیا" شما وقتی مردم را تشویق به راه پیمایی اربعین می کنید در عین اینکه از خطرات احتمالی آن آگاه هستید و هستند پس عواقب آن را به جان خریده اید کما اینکه تابناک در مورد مشابه بار ها مردم را از سفر به ترکیه منع می کرد . ثالثا" جامعه ایران از نظر تفکرات دو قطبی است . گروهی از مردم که در اقلیت نیز هستند نظرات و عقاید خود را به کل جامعه تحمیل می کنند که در نتیحه نوعی حس کینه و دشمنی نسبت به این گروه و حامیانش وجود دارد .
قربون دهنت
آخه اونا چشم آبی و موبورن، همیشه هوای اونا رو بیشتر داریم، از ما بهترون!!!
مگه برای مسئولان مهم هست که برای مردم کوچه و خیابان مهم تر باشه؟
ایرانیها بله ولی عربها نه
مرگ برهرچی نژادپرسته
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.