3بازدید
۰
لطیفه‌هایی از جنس تمسخر!
تقلید و تمسخر لهجه‌های مختلف که در قالب لطیفه بیان می‌شود شاید در ابتدا خنده‌دار باشد ولی به تدریج نگاه مردم را نسبت به آن قوم و زبان تغییر داده و موجب توهین به آنان می‌شود.
مزاح یا شوخی وسیله‌ای برای تفریح و سرگرمی میان مردم به شمار می رود البته این موضوع مربوط به زمان کنونی نمی‌شود بلکه از قدیم رایج بوده و در قالب طنز از جایگاه خاصی در ادبیات نیز برخورد دار بوده است.
این موضوع تا زمانی‌که احترام و کرامت شخص یا گروه‌های قومی و یا زبانی را زیرپا نگذارد، مانعی ندارد چه بسا لطایف و هنرهای کلامی به صورت کنایه کارساز باشد.
اما برخی از این مزاحها گاه آسیب‌های جدی نیز به امنیت روحی و روانی جامعه وارد می‌کند و زمینه افزایش تنش‌ها و درگیری‌های قومی را فراهم می‌نماید.
البته دشمنان با سوءاستفاده از تضادهای مذهبی و زبانی و قومی در تلاشند تا به اختلافات دامن زده و مردم را از هم بیزار کنند و با ایجاد پراکندگی در میان آنان، بر منابع آنان تسلط پیدا کرده و یا آنها را در راستای اهداف خود به کار گیرند.
یکی از این روش‌ها که قرآن به عنوان ابزاری نادرست و زیانبار با کارکردهای منفی در حوزه اجتماعی و واگرایی مردمی از آن یاد می کند استهزاء و تمسخر به اشکال مختلف است.
نظر قرآن کریم درباره استهزا کنندگان
شیوه‌هایی که در این روش برای تمسخر و استهزای دیگران به کار می‌رود به اشکال زیر نمود می‌یابد: اشاره با چشم (منافقین آیه 29 و 30) ، دروغ‌گو جلوه دادن (انعام آیه 4 و 5 و شعراء آیه 5 و 6)، اجرای حرکاتی با سر و بدن (اسراء آیه 51) که از آن به انغاض و استنغاض یاد می‌شود، سوت و کف زدن (ابراهیم آیه 9) عیب‌جویی از رفتارها و کردارهای دیگران (توبه آیه 79 و حجرات آیه 11 و همزه آیه 1) که این عمل گاه همراه با تقلید از رفتار و کردار و گفتار دیگران و شکلک در آوردن انجام می‌شود، استفاده از کنایه‌های تمسخرآمیز (نساء آیه 46 و نیز هود آیه 38)، نام گذاری با القاب زشت و زننده (حجرات آیه 11) که این عمل هم نسبت به افراد و هم گروه‌ها و قومیت‌های نژادی و زبانی انجام می‌شود.
خداوند در آیات مختلف به علل و انگیزه‌های این گونه شوخی‌ها و تمسخرها می‌پردازد و نادانی اشخاص مسخره کننده را از جمله این علل برمی‌شمارد و می‌فرماید: این گونه رفتارها چیزی جز رفتار جاهلانه نیست. (بقره آیه 67) چنان که خود برتر بینی، عامل دیگری است که زمینه‌های تمسخر دیگری را فراهم می‌آورد.
افراد وقتی خود و یا گروه‌های قومی و زبانی خود را برتر می‌بینند قومیت‌ها و زبان‌های دیگری را به تمسخر می‌گیرند(حجرات آیه 11) دنیاطلبی و ایجاد تفرقه در میان مردم برای دست یابی به منافع مادی و پست دنیوی از دیگر عوامل و علل ایجادی تمسخر کردن است که آیه 212 سوره بقره بدان اشاره می‌کند.
نابخردی و عدم تعقل در گفتار و رفتار خود از دیگر عوامل تمسخر دیگران است که قرآن در آیه 57 و 58 سوره مائده بدان اشاره کرده است و به این طریق از مردم خواسته تا در کارها و کردارها و گفتار خود تعقل کنند و با نابخردی، دیگران را به سخره نگیرند.
نفاق و دورویی از دیگر علل و عوامل اصلی دست‌اندازی و تمسخر گروه‌های قومی و زبانی و یا مردم است که خداوند به شدت از آن نهی می‌کند. (بقره 14 و نیز توبه آیه 64 و 65).
تفریح و شادی به قیمت استهزای دیگران
به هر حال برای تفریح و شادی نباید از هر روشی استفاده کرد چرا که برخی از این شیوه‌ها نه تنها مجاز نیست بلکه گناه به شمار می‌رود و شخص در دنیا و آخرت باید به خاطر رفتار یا کردارش پاسخگو باشد.
رهبر معظم انقلاب اسلامی روز 31 فروردین امسال در درس خارج فقه به این موضوع اشاره کرده و فرمودند که تقلید لهجه اقوام ایرانی از باب تمسخر حرام است.
شاید پیش از این به دلیل نداشتن حکم شرعی به این موضوع چندان اهمیت داده نمی‌شد و برخی از افراد با تقلید صدای تعدادی از شخصیت‌های مختلف به منظور خنداندن دیگران در محافل خانوادگی و دوستان زمینه‌های توهین به آنان را فراهم می‌کردند.
حال انتظار می‌رود با بیان صریح و شفاف رهبر انقلاب پیرامون حرام بودن تمسخر لهجه‌ها و گویش‌های مختلف، در صدا و سیما نیز شاهد پخش برنامه‌هایی از این دست نباشیم.
این موضوع تا زمانی‌که احترام و کرامت شخص یا گروه‌های قومی و یا زبانی را زیرپا نگذارد، مانعی ندارد چه بسا لطایف و هنرهای کلامی به صورت کنایه کارساز باشد.
اما برخی از این مزاحها گاه آسیب‌های جدی نیز به امنیت روحی و روانی جامعه وارد می‌کند و زمینه افزایش تنش‌ها و درگیری‌های قومی را فراهم می‌نماید.
البته دشمنان با سوءاستفاده از تضادهای مذهبی و زبانی و قومی در تلاشند تا به اختلافات دامن زده و مردم را از هم بیزار کنند و با ایجاد پراکندگی در میان آنان، بر منابع آنان تسلط پیدا کرده و یا آنها را در راستای اهداف خود به کار گیرند.
یکی از این روش‌ها که قرآن به عنوان ابزاری نادرست و زیانبار با کارکردهای منفی در حوزه اجتماعی و واگرایی مردمی از آن یاد می کند استهزاء و تمسخر به اشکال مختلف است.
نظر قرآن کریم درباره استهزا کنندگان
شیوه‌هایی که در این روش برای تمسخر و استهزای دیگران به کار می‌رود به اشکال زیر نمود می‌یابد: اشاره با چشم (منافقین آیه 29 و 30) ، دروغ‌گو جلوه دادن (انعام آیه 4 و 5 و شعراء آیه 5 و 6)، اجرای حرکاتی با سر و بدن (اسراء آیه 51) که از آن به انغاض و استنغاض یاد می‌شود، سوت و کف زدن (ابراهیم آیه 9) عیب‌جویی از رفتارها و کردارهای دیگران (توبه آیه 79 و حجرات آیه 11 و همزه آیه 1) که این عمل گاه همراه با تقلید از رفتار و کردار و گفتار دیگران و شکلک در آوردن انجام می‌شود، استفاده از کنایه‌های تمسخرآمیز (نساء آیه 46 و نیز هود آیه 38)، نام گذاری با القاب زشت و زننده (حجرات آیه 11) که این عمل هم نسبت به افراد و هم گروه‌ها و قومیت‌های نژادی و زبانی انجام می‌شود.
خداوند در آیات مختلف به علل و انگیزه‌های این گونه شوخی‌ها و تمسخرها می‌پردازد و نادانی اشخاص مسخره کننده را از جمله این علل برمی‌شمارد و می‌فرماید: این گونه رفتارها چیزی جز رفتار جاهلانه نیست. (بقره آیه 67) چنان که خود برتر بینی، عامل دیگری است که زمینه‌های تمسخر دیگری را فراهم می‌آورد.
افراد وقتی خود و یا گروه‌های قومی و زبانی خود را برتر می‌بینند قومیت‌ها و زبان‌های دیگری را به تمسخر می‌گیرند(حجرات آیه 11) دنیاطلبی و ایجاد تفرقه در میان مردم برای دست یابی به منافع مادی و پست دنیوی از دیگر عوامل و علل ایجادی تمسخر کردن است که آیه 212 سوره بقره بدان اشاره می‌کند.
نابخردی و عدم تعقل در گفتار و رفتار خود از دیگر عوامل تمسخر دیگران است که قرآن در آیه 57 و 58 سوره مائده بدان اشاره کرده است و به این طریق از مردم خواسته تا در کارها و کردارها و گفتار خود تعقل کنند و با نابخردی، دیگران را به سخره نگیرند.
نفاق و دورویی از دیگر علل و عوامل اصلی دست‌اندازی و تمسخر گروه‌های قومی و زبانی و یا مردم است که خداوند به شدت از آن نهی می‌کند. (بقره 14 و نیز توبه آیه 64 و 65).
تفریح و شادی به قیمت استهزای دیگران
به هر حال برای تفریح و شادی نباید از هر روشی استفاده کرد چرا که برخی از این شیوه‌ها نه تنها مجاز نیست بلکه گناه به شمار می‌رود و شخص در دنیا و آخرت باید به خاطر رفتار یا کردارش پاسخگو باشد.
رهبر معظم انقلاب اسلامی روز 31 فروردین امسال در درس خارج فقه به این موضوع اشاره کرده و فرمودند که تقلید لهجه اقوام ایرانی از باب تمسخر حرام است.
شاید پیش از این به دلیل نداشتن حکم شرعی به این موضوع چندان اهمیت داده نمی‌شد و برخی از افراد با تقلید صدای تعدادی از شخصیت‌های مختلف به منظور خنداندن دیگران در محافل خانوادگی و دوستان زمینه‌های توهین به آنان را فراهم می‌کردند.
حال انتظار می‌رود با بیان صریح و شفاف رهبر انقلاب پیرامون حرام بودن تمسخر لهجه‌ها و گویش‌های مختلف، در صدا و سیما نیز شاهد پخش برنامه‌هایی از این دست نباشیم.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.