خاطره شنیدنی اکبر عبدی از حسین پناهی

حسين يک روحاني (حوزه علميه درس خوانده بود) فيلسوف ،‌ شاعر ،‌نويسنده و با وجود ظاهرساده اش هنرمندي دانا و عميق و درعين حال تحليلگري ژرف نگر بود. کسي نميشناختش

يادش بخير و روحش شاد ...
با آرزوي سلامتي براي اكبر عبدي و تمام بازيگران و هنرمندان دوست داشتني

اون قدر روحش زلال بود که فک می کنم الان هم در رودهای وطنش جاری است.

خدایش بیامرزد.

قطعا در این دنیا زندگی نمیکرد روحش شاد

اين است روح لطيف يك هنرمند.خدارحمتش كند

روح مرحوم پناهی شاد، عمر عبدی عزیز بلند همراه با سلامتی

خدا رحمتش کنه

به بهشت نمی روم اگر مادرم آنجا نباشد .
این جهانی که همش مضحکه و تکراره
تکه تکه شدن دل چه تماشا داره!
چه میهمانان بی دردسری هستند مردگان
به شمعی و سکوتی قانعند .
من می خوام برگردم به کودکی
نمی شه . کفش برگشت به پامون کوچیکه
پل برگشت توان وزن ما رو نداره

پناهی کسی بود که هنر با تمام شکوهش در برابر او تعظیم می کرد

ایشان مرد فوق العاده ای بود

حیف كه زود از دست رفت . ساده و بی الایش بود. مردمی و دوست داشتنی بود.

شاد باشی حسین

حیف که تا زنده بودی کسی از انسانیتت حرفی نزد

ما بدهكاريم به كساني كه صميمانه پرسيدند معذرت ميخوام چندم مرداد است؟ ونگفتيم چونكه مرداد گور عشق گل خونرنگ دل ما بوده است 17 مرداد سالروز درگذشت حسين پناهي تسليت باد شادي روحش صلوات

سالهاست كه از رفتن حسين گذشته اما واقعيتي كه بشدت اين روزها ملموسه افزايش طرفدارانه حسينه. كتابهاي حسين خيلي وقت نايابه.
اسامي بعضي از كتب:
مجموعه من و نازي
چيزي شبيه زندگي
دو مرغابي در مه (برنده بهترين نمايشنامه از جشنواره فجر)
مجموعه شعر (هفت كتاب)
...
به بهشت نمي روم اگر مادرم آنجا نباشد!

خدا رحمتش کنه.
چرا این چیزا رو تو زنده بودنش بیان نکردند که ملت بیشتر قدرش رو بدونن؟

اکبر عبدی و حسین پناهی از هنرمندان بی نظیر این آب و خاک بوده و هستند و مردم بجان و دل آنها را دوست دارند و بخاطر حضور عمیق در دل و خاطر مردمه که هیچ وقت از سن جشنواره ها بالا نرفته اند

احساس خوبی بهم دست داد... خداوند او را مورد رحمت بی منتهای خود قرار دهد

لحق و الانصاف بی ریا ترین بازیگر تاریخ سینما بود خدا رحمتش کنه

واقعاً شخصیت دوست داشتنیي، لطیف و عجیبی داشت. امیدوارم روزی توان درک خصایص روحیش را داشته باشیم
نامش جاوید

كاش هم ازآرامگاه حسين و هم شهر سوق كه آرامگاه او درآن قرار دارد
تصا ويري مي گذاشتيد تا محروميت هر دو را باهم نظاره گر باشيم.روحش شاد

خدایش بیامرزاد, اون حسین پناهی نبود بلکه خود بی پناه بود ولی حسین بی پناهان بود

خدا بیامرزدش
نور به قبرش بباره

روحش شاد.از آقای عبدی هم بخاطر بیان این خاطره باید تشکر کرد. جای خبرهایی از این دست چقدر خالی است.

سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز...........

زمانی كه حسین در حوزه علمیه مشغول به تحصیل بود، یك روز با لباس روحانیت راهی ده خودشان شد. آنجا پیرزنی مقابل اش ایستاد و گفت تمام دارایی ام یك كوزه روغن است. در این كوزه یك فضله موش افتاده، تكلیف چیست حسین نتوانست به پیرزن كه تنها دارایی اش همان كوزه روغن بود، بگوید باید روغن را دور بریزد. گفت به اندازه یك قاشق از دور فضله موش بردار و برای چرب كردن لولای در استفاده كن. بقیه روغن هم برای استفاده مشكل ندارد. عصر همان روز وقتی كنار مادرش نشسته بود، به او گفت: مادر یادت است همیشه دوست داشتی برای چكیده كردن ماست كیسه های خوب داشته باشی مادر با هیجان پاسخ مثبت داد و حسین بخشی از لباس هایش را به او داد و گفت: این پارچه را از شهر برای تو خریده ام تا به آرزویت برسی. حسین تا چند ساعت بعد به قطره های آب كه از كیسه های ماست می چكیدند خیره ماند و بعد راهی تهران شد

به ما می گفتند نباید پپسی بخورید، گناه دارد. وقتی به تهران آمدم، اولین كاری كه كردم، از یك دستفروش یك پپسی گرفتم. درش تالاپ صدا كرد و باز شد. بعد خوردم و دیدم كه خیلی شیرین است. آن روز نتیجه گفتم كه گناه شیرین است.
روانش شاد.

روحت شاد حسين پناهي عزيز ! كجايي كه ببيني بعضي از همكارانت كه توي دو سه تا فيلم درخشيدند ديگه خدا رو هم بنده نيستند و خودشون رو با نوابغ سينماي هاليوود مقايسه ميكنند !
افتادگي آموز گر طالب فيضي -- هرگزنخورد آب زميني كه بلند است

مرحوم پناهي درعين سادگي و صداقت ،هم اهل دل بود وهم اهل فهم.دل نوشته هايش را كه مي خواني بوي يك عمر دلسوختگي و غور و سفر مي دهد.كاش امثال او در مجموعه هنرمندان عزيز كشورمان زيادتر گردد.

حسين تو هيچ وقت نقش بازي نكردي بلكه آنچه بودي عرضه كردي

در مراسم ختمش نیز پرویز پرستویی خاطره ای ازشون تعریف کرد که در زیر می اید
وی گفت روزی با حسین پناهی بیرون رفتیم و تازه ماشین فولوکس خریده بود ، با دیدن ترافیک از پشت فرمان بیرون امده و گفت پرویز جان حوصله چنین ترافیک و شلوغی را ندارم و پیاده به راه خود ادامه داد و پرستویی را با ماشین تنها گذاشت.
همین بی حوصلگی اش که لازمه بریدگی اش از دنیا بود در شخصیت ایشان متبلور بود . حوصله به خرج دادن که جز ملاکهای زندگی دنیوی است و هم خساست بازی هایی که متعلق به مردان دنیاپرست است هیچگاه در ذهنیت ایشان جایی نداشته است. تنفر از شلوغی و اتلاف وقت، بذل و بخشش، تواضع و بی پیرایه بودن جز صفاتی است که در شخصیت ایشان به وضوح قابل رویت بود
خدایش رحمت کند

انسانی فهیم بود که قالب تنگ دنیا دوستی و دنیا طلبی گنجایش او را نداشت.

به خدا قسم حسین پناهی مثل آدمای این دنیائی نبود ، خیلی صفات برجسته ازش سراغ داشتم و وقتی این مطلب رو میخوندم بغض گلویم را گرفت.

دل صاف و ساده روستایی+ ذات پاک هنرمند به پا خواسته از دل مردم یعنی همین روحش شاد . یه بچه از زیلایی

حسین پناهی
مثل هیچ کس

واقعا لذت بردم خدا رحمتش كنه

بهشت سرای همیشگیش باد

مرحوم پناهي از مفاخر ناشناخته ادب و هنر اين مرز و بوم است و تا هميشه جاودان خواهد ماند. روحش شاد

حسین پناهی واقعا یک هنرمند دوست داشتنی باخصوصیتهای بارز انسانی بود که متاسفانه از این خصایل در هنرمندان امروزخیلی کم میبینیم روحش شاد

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما...

فاتحه مع الصلوات

خداوند رحمتش کند.

روحش شاد واقعا تا حالا کسی به استعداد ها و توانایی های مرحوم حسین پناهی فکر کرده و یا ازش نوشته؟

خدا رحمتش کند. در وادی دیگری زندگی میکرد

ممنونم پناهی همیشه خوبم

خدا رحمتش کنه چند روز پیش داشتم اون قسمت از سریال امام علی(ع) را که مرحوم پناهی در آن بازی کرده بود می دیدم، یادش کردم، امروز هم که اینطوری
واقعا ایران اسلامی، هیچگاه از پهلوانان و قهرمانان خالی نبوده و نخواهد بود

روحش شاد

خدا رحمتش كند براي شادي روح او فاتحه اي قرائت كنيم

روحش شاد.

رحمت الله عليه،هنوز نقش هايش در اذهان بينندگان زنده اند.