2بازدید
حقیقت تلخ ناباروری یا شیرینی فرزندخواندگی؟!
پروسه فرزندخواندگی در‌ایران طولانی است و مشکلات فراوانی دارد، من و همسرم گاهی از ادامه پیگیری دلسرد می‌شویم.اما‌امید به داشتن فرزند و در‌آغوش کشیدن آن ما را به ادامه راه مصمم می‌کند.
آرمان: دنیای غریبی است؛اینجا مادر و پدری هر لحظه ملتمسانه به درگاه خدا زاری می‌کنند، نذر و نیاز می‌کنند، تا‌صاحب فرزند شوند، فرزندی که با‌آمدنش نوید زندگی به آنها می‌دهد و خانه‌شان را گرم می‌کند؛ آن طرف تر کودکی محتاج یک نگاه و لبخند است، محتاج یک آغوش گرم و بزرگترین آرزویش داشتن خانواده است. تعدادی از آنها نمی‌توانند واقعیت‌ها را درک کنند و با‌این واقعیت زندگی کنار بیایند،اما زوجهایی هم هستند که به جای سردی زندگی، با‌واقعیت کنار می‌آیند و چراغ زندگیشان را با‌کودک بی‌پناهی که هر شب در‌یک مرکز نگهداری کودکان بی‌سرپرست با‌رویای خانواده‌ای گرم و صمیمی به خواب می‌رود، روشن می‌کنند.
پذیرش کودکان بی‌سرپرست و یتیمان به فرزندی، یک‌امر پسندیده و ستودنی است،این‌امر خواه به منظور کمک به آنان و خواه در‌جهت رفع نیازهای معنوی پدران و مادران فاقد فرزند باشد، از دیرباز در‌جوامع بشری معمول و مرسوم بوده است؛ فرزند خواندگی یكی از پدیده‌هایی است كه به دلیل بی‌هویت بودن فرزندانی كه در‌این فرآیند مورد پذیرش واقع می‌شوند از گذشته تاكنون مشكلات حقوقی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی زیادی را به همراه خود داشته است.
معصومی، یکی از داوطلبان گرفتن فرزند که 7 سال است ازدواج کرده‌اما صاحب فرزند نشده است، در‌مورد مراحل فرزندخواندگی می‌گوید: ابتدا دادخواستی را مبنی بر قبول سرپرستی طفل به مجمع قضایی دادیم، قرار است پس از تایید صلاحیت من و همسرم در‌دادگستری و طی مراحل قانونی با‌پرونده به بهزیستی محل سکونت مان معرفی شویم.
وی ادامه داد: دادگاه در‌دو مرحله به تقاضای فرزند خواندگی رسیدگی و مبادرت به صدور رای می‌کند و در‌صورتی که دادگاه زوجین را از جهات اخلاقی و مادی واجد شرایط تشخیص دهد، ما را به بهزیستی معرفی می‌کند.
وی گفت: پس از انتخاب کودک، دادگاه مبادرت به صدور حکم سرپرستی آزمایشی کرده و پس از آن حکم سرپرستی دائم را صادر‌می‌کند و مراتب به اداره ثبت احوال برای صدور شناسنامه ابلاغ می‌شود.
وی درباره مراحل قانونی قبول فرزندخواندگی بعد از معرفی از سوی دادگاه به بهزیستی می‌گوید: خانواده‌ها در‌این مرحله با‌شرکت در‌شورای فرزندخواندگی بهزیستی و بررسی و تایید صلاحیت در‌فهرست نوبت فرزندخواندگی قرار می‌گیرند.
وی می‌گوید:این طور که مسئولان بهزیستی می‌گویند زوجین می‌توانند جنسیت کودک یا سالم بودن آن را تعیین کنند و در‌صورتی که در‌موارد نادری کودک بیمار بود می‌توانند او را برگردانند؛اما خانواده‌ها اجازه ندارند داخل قسمتها بگردند و کودکی را انتخاب کنند؛ زیرا بچه‌ها اکثرا باهم زندگی می‌کنند و گشت زدن میان آنها برای انتخاب کردنشان، تاثیرمنفی بر روحیه آنها خواهد گذاشت.
وی ادامه داد: پروسه فرزندخواندگی در‌ایران طولانی است و مشکلات فراوانی دارد، من و همسرم گاهی از ادامه پیگیری دلسرد می‌شویم.اما‌امید به داشتن فرزند و در‌آغوش کشیدن آن ما را به ادامه راه مصمم می‌کند.
رسول بابازاده جامعه شناس گفت: مشکلات قانونی و حقوقی فرزندخواندگی یکی از موانع اصلی عدم گرایش زوجین نابارور به‌این‌امر است. وی افزود: افرادی که مبادرت به فرزندخواندگی می‌کنند، پشتوانه حقوقی و قانونی برای‌این کار ندارند و چه بسا پس از مدتی‌این افراد یا خانواده‌ها با‌مشکلاتی همانند حضانت و سرپرستی، ارثیه و حقوق خانوادگی مواجه می‌شوند که نیاز به برطرف کردن‌این مشکل وجود دارد.
این استاد دانشگاه عدم شناسایی کامل بچه‌های بی‌سرپرست توسط سازمان‌ها و مراجع قانونی، نبود آمار دقیق و لازم از مشخصات و آدرس و خصوصیات آنها نگاه از روی ترحم جامعه به‌این گونه افراد، نبود سیستم قانونی و حقوقی جامع برای ساماندهی و انجام کارهای مربوط به‌این قشر از جامعه از مشکلات و موانع گسترش‌این فرهنگ در‌جامعه است.
بابازاده ورود کودکان بدون سرپرست به محیط زندگی خانواده‌های فاقد فرزند و رهایی آنها از مسیر پرتلاطم زندگی و بحران‌های روحی و روانی، خارج شدن برخی کودکان بی‌سرپرست از چرخه زندگی ناسالم و محنت بار، حاکمیت فضای زندگی سالم بر خانواده‌ها و تامین کسر محبت برخی خانواده‌های نابارور را از جمله پیامدهای مثبت گسترش مقوله فرزندخواندگی در‌جامعه دانست.
پذیرش کودکان بی‌سرپرست و یتیمان به فرزندی، یک‌امر پسندیده و ستودنی است،این‌امر خواه به منظور کمک به آنان و خواه در‌جهت رفع نیازهای معنوی پدران و مادران فاقد فرزند باشد، از دیرباز در‌جوامع بشری معمول و مرسوم بوده است؛ فرزند خواندگی یكی از پدیده‌هایی است كه به دلیل بی‌هویت بودن فرزندانی كه در‌این فرآیند مورد پذیرش واقع می‌شوند از گذشته تاكنون مشكلات حقوقی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی زیادی را به همراه خود داشته است.
معصومی، یکی از داوطلبان گرفتن فرزند که 7 سال است ازدواج کرده‌اما صاحب فرزند نشده است، در‌مورد مراحل فرزندخواندگی می‌گوید: ابتدا دادخواستی را مبنی بر قبول سرپرستی طفل به مجمع قضایی دادیم، قرار است پس از تایید صلاحیت من و همسرم در‌دادگستری و طی مراحل قانونی با‌پرونده به بهزیستی محل سکونت مان معرفی شویم.
وی ادامه داد: دادگاه در‌دو مرحله به تقاضای فرزند خواندگی رسیدگی و مبادرت به صدور رای می‌کند و در‌صورتی که دادگاه زوجین را از جهات اخلاقی و مادی واجد شرایط تشخیص دهد، ما را به بهزیستی معرفی می‌کند.
وی گفت: پس از انتخاب کودک، دادگاه مبادرت به صدور حکم سرپرستی آزمایشی کرده و پس از آن حکم سرپرستی دائم را صادر‌می‌کند و مراتب به اداره ثبت احوال برای صدور شناسنامه ابلاغ می‌شود.
وی درباره مراحل قانونی قبول فرزندخواندگی بعد از معرفی از سوی دادگاه به بهزیستی می‌گوید: خانواده‌ها در‌این مرحله با‌شرکت در‌شورای فرزندخواندگی بهزیستی و بررسی و تایید صلاحیت در‌فهرست نوبت فرزندخواندگی قرار می‌گیرند.
وی می‌گوید:این طور که مسئولان بهزیستی می‌گویند زوجین می‌توانند جنسیت کودک یا سالم بودن آن را تعیین کنند و در‌صورتی که در‌موارد نادری کودک بیمار بود می‌توانند او را برگردانند؛اما خانواده‌ها اجازه ندارند داخل قسمتها بگردند و کودکی را انتخاب کنند؛ زیرا بچه‌ها اکثرا باهم زندگی می‌کنند و گشت زدن میان آنها برای انتخاب کردنشان، تاثیرمنفی بر روحیه آنها خواهد گذاشت.
وی ادامه داد: پروسه فرزندخواندگی در‌ایران طولانی است و مشکلات فراوانی دارد، من و همسرم گاهی از ادامه پیگیری دلسرد می‌شویم.اما‌امید به داشتن فرزند و در‌آغوش کشیدن آن ما را به ادامه راه مصمم می‌کند.
رسول بابازاده جامعه شناس گفت: مشکلات قانونی و حقوقی فرزندخواندگی یکی از موانع اصلی عدم گرایش زوجین نابارور به‌این‌امر است. وی افزود: افرادی که مبادرت به فرزندخواندگی می‌کنند، پشتوانه حقوقی و قانونی برای‌این کار ندارند و چه بسا پس از مدتی‌این افراد یا خانواده‌ها با‌مشکلاتی همانند حضانت و سرپرستی، ارثیه و حقوق خانوادگی مواجه می‌شوند که نیاز به برطرف کردن‌این مشکل وجود دارد.
این استاد دانشگاه عدم شناسایی کامل بچه‌های بی‌سرپرست توسط سازمان‌ها و مراجع قانونی، نبود آمار دقیق و لازم از مشخصات و آدرس و خصوصیات آنها نگاه از روی ترحم جامعه به‌این گونه افراد، نبود سیستم قانونی و حقوقی جامع برای ساماندهی و انجام کارهای مربوط به‌این قشر از جامعه از مشکلات و موانع گسترش‌این فرهنگ در‌جامعه است.
بابازاده ورود کودکان بدون سرپرست به محیط زندگی خانواده‌های فاقد فرزند و رهایی آنها از مسیر پرتلاطم زندگی و بحران‌های روحی و روانی، خارج شدن برخی کودکان بی‌سرپرست از چرخه زندگی ناسالم و محنت بار، حاکمیت فضای زندگی سالم بر خانواده‌ها و تامین کسر محبت برخی خانواده‌های نابارور را از جمله پیامدهای مثبت گسترش مقوله فرزندخواندگی در‌جامعه دانست.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.