چرا مجتبی شکوری داستان تجاوز جنسی را آشکار کرد؟
با مجتبی شکوری وقتی از تجاوز به خود در ۷ سالگی سخن می‌گوید، چگونه باید برخورد کرد و او را چگونه باید دید؟
سرویس اجتماعی تابناک ـ شکوری، چونان آیینه‌ای صاف، با زدودن تمام زنگارهای قدیمی و کهنه پیش از این روزی لب به اعتراف گشوده و پرده از رازی برداشته بود که روایت آن بعد از سال‌ها از چهره شدن و اعتمادآفرینی بین مخاطبان، از هر کسی بر نمی‌آید.
راز اول او چنین بود؛ اقرار به استفاده از سهمیه‌ای در دانشگاه، که شاید حقی از دیگری ربوده بود. و باز، امروز در لحظه‌ای دیگر، با بغضی که چون ابر بهاری در گلویش پیچیده بود، از زخمی کهن گفت؛ از کودکی هفت‌ساله که در تاریکی بی‌رحم تجربه‌ای شوم، روحش را آزرده بود. او سخن گفت، نه از سر ضعف، که از عمق بخششی بزرگ. بخشیده بود؛ نه تنها خویش را که بی‌گناه بود، بلکه گناهکار را نیز، گویی که با این بخشش، بندی از پای روحش گشوده بود. البته این بخشش باید جامعه را هوشیارتر کند و نباید منجر به جری‌تر شدن متجاوزان شود. اینجاست که پای قانون و عدالت به میان می‌آید.
اما این اعتراف، چون سنگی که به آب آرام حوض می‌افتد، موج‌هایی در دل جامعه انداخت. چه بغض‌ها، چه عقده‌ها، چه گره‌های ناگشوده‌ای که در پستوی قلب آدمیان از چنین رنج‌هایی پنهان مانده‌اند! این زخم‌ها، گاه چون سایه‌ای خاموش، ناخودآگاه بر زندگی‌مان چنگ می‌اندازند و گاه چون آتشی آشکار، روان را می‌سوزانند. اما نسل نو، این فرزندان نسل زِد و آلفا، گویی در جهانی دیگر سیر میکنند. برایشان سخن از چنین دردهایی نه عجیب است و نه تابو. از همان آغاز، در اولین گام‌هایشان به سوی جامعه، در دبستان‌های کوچکشان، آموخته‌اند که جسمشان قلمرویی‌ست مقدس، متعلق به خودشان، شاید به والدینشان و در نهایت به پزشکی امین. اما برای نسل‌های پیشین، این اقرارها چون انفجاری‌ست که بنیان باورهایشان را می‌لرزاند؛ جهانی که در آن زیسته‌اند، جهانی که در آن آموخته‌اند گناه ناکرده را بر دوش کشند و بر دار قضاوت دیگران آویخته شوند. البته در این میان نباید ناگفته بماند که نسل جدید هم متناسب با شرایط خود دارای پیچیدگی‌ها و مسائل جدیدتری است که اتفاقاً باید عمیق‌تر نگاه کرد.
اما پرسش این است؛ چرا باید انسانی بی‌گناه، قربانی گناهی که دیگری مرتکب شده، بر دار قضاوت و مجازات‌هایی روحی رود؟ چرا حال هیروشیما هنوز در ذهن ما قابل درک است اما یک انسان درد کشیده از اینکه مورد تجاوز قرار گرفته باید مظلومیت مضاعف را تحمل کند. مظلوم، هنوز در سکوت درد می‌کشد. چرا انسانی که طعم تلخ تجاوز را چشیده، سکوت را بر فریاد ترجیح می‌دهد؟ این سکوت، چون خاکستری بر آتش، تنها جری‌تر شدن ستمگر را در پی دارد. اما سخن گفتن، چونان سدی‌ست استوار که می‌تواند مانع تکرار این فاجعه شود. به شرطی که نه بیش از حد ساده‌اش کنیم، نه در پیچیدگی‌های بی‌حاصل غرقش سازیم. باید با چشمانی باز، واقع‌گرایانه به این زخم‌ها نگریست. روانشناسان می‌گویند این گره‌ها، اگر ناگشوده بمانند، چون زهری در روح آدمی رخنه میکنند. جامعه‌شناسان هشدار می‌دهند که سکوت در برابر این ستم‌ها، نه تنها قربانی را می‌فرساید، بلکه جامعه را نیز به سوی تباهی می‌کشاند.
چه بسیار پدران و مادرانی که سالیان دراز، با آگاهی از این رنج‌ها، در سکوت زجر کشیده‌اند تا شاید زمان مرهمی بر این زخم‌ها نهد. اما امان از گره‌هایی که در قلب و روح آدمی باقی می‌مانند، چون شاخه‌های پیچ‌درپیچ بیدی کهن، که هرچه زمان می‌گذرد، عمیق‌تر ریشه می‌دوانند. مجتبی شکوری، با صداقت و شجاعتش، چون باغبانی دلسوز، به این گره‌ها نور تاباند و راهی گشود برای گفت‌وگویی که شاید روزی، این زخم‌های کهنه را التیام بخشد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
راستش اصلا رسانه ای کردن چنین مطالبی نه شرعا. نه عرفا و نه از دیدگاه روانشناختی به صلاح جامعه نیست و مشکلی را حل نمیکند بلکه سبب شکسته شدن قبح این فعل شنیع می شود.
در روایات هم داریم که مجازات افشای گناه دگران کمتر از خود گناه نیست.
یکی از صفات خداوند منان نیز ( ساتر ) یعنی پوشاننده است.
مردم جامعه ی ما قضاوت گر و مظلوم کش هستند.
ایشون یکبار دروغی گفتن که خودشون هم اقرار کردن ، یادم نیست چی بود
نمیدونم چرا دیگه بعداز اون جریان باوری به حرفای ایشون ندارم…
ازدروغ گفتن منع شده ایم ولی نگفتن هر حرف راستی روبیان کن،اشتباه بالاتر و رسانه ها مرتکب شدن که نشر دادن.
تعرض با تجاوز فرق دارد
چرا می‌نویسید اعتراف? اعتراف گناهکار میکنه.
بیشترین آسیب به کودکان از طرف افراد آشنا و فامیل هست که از اعتماد پدر و مادر کودک سوء استفاده میکنند و البته بی فکری والدین در خصوص مراقبت درست از کودکان .
هیچ وقت هیچ وقت کودک و نوجوان خود را تنها به خانه دوست و آشنا و فامیل نفرستید بخصوص برای شب خوابیدن ! حتی در زمان بازی کردن مراقب باشید .
لطفا در مورد تجاوز به زنان هم بنویسید.تا جامعه قضاوت نکنه که "تقصیر خودتونه چون حجابتون بد بوده مورد تجاوز قرار گرفتین " خانمها رو هم بیارین تلوزیون بدون نشان دادن چهره تا واقعیت ها رو بگن.
این شاهکار ایشان از دوجهت قابل تامل است - اول اینکه با فاش کردن آن یک بار سنگین خشم تظلم را که سال ها در خفا آزارش میداد زمین گذاشت و راحت شد دوم اینکه با بخشش خود را از من ذهنی رهایی بخشید و با فضا گشایی از درد خلاص شد . آفرین
درود می فرستم به شجاعت و شرف و درک بالای جناب شکوری عزیز و امیدوارم با اندیشیدن و تبین راه حلهای مناسب و بازدارنده هرگز شاهد سواستفاده از کودکان معصوم در کشورمان نباشیم
خیلی ها در کودکی مورد تعرض قرار گرفتند. شاید هم نیت شومی نداشتند و به شکل یک بازی به آن نگاه کردند.
یه دکتر مغز برو تو
برخی هم توسط غیربالغ ها مورد تعرض قرار گرفتند. مثلا تحت عنوان دکتر بازی و ...
کی نیت شومی نداشته؟ یک ادم بالغ که به یک کودک دست درازی کرده؟ کودک که مشخصه نمی تونسته نیت شوم داشته باشه
اینکه یک مرد بالغ گنده به بچه دست درازی کند اسمش بازی نیست
اسمش تجاوزه
بازی بین دو کودک انجام می شه که هر دو درک یکسان دارند و فقط کنجکاو هستند
ورود به نوشتن در این حوزه تخصص میخواد
لطفاً توی هر موضوعی ورود نکنید اگر تخصصی ندارید
باتشکر
ولشکن
بخشش یعنی چه؟ باید در هرجای دنیا که باشد پیدایش کند و به زندگی ننگینش خاتمه دهد.
حتما مصاحبه شکوری در اکنون را ببینید...
با تشکر از سایت شما از تیتر همچه مصاحبه ای نیز با تشکر از آقای دکتر شکوری برای باز شدن موضوع بهتر است از روانشناسان عزیز کمک گرفته شود تا مصادیق abuse شدن و معنای دقیق آن، توضیح داده شود چون عامه مردم فکر می کنند مرحله آخر شرط است در حالی که خیلی موضوع وسیع تر است و اثراتش بر طفل تقریبا یکسان. نیز از آمار مراکزی مثل بهزیستی و جهاد دانشگاهی کمک گرفته شود تا خوانندگان بدانند که چقدر این جرم، در کشور عزیز ما، درصدش بالاست نیز از حقوقدانهای محترم کمک گرفته شود تا خلاهای قانونی را در قوانین ذکر کنند. بخصوص این موضوع را خوانندگان بدانند که متأسفانه متجاوزین معمولا از افراد آشنا و محارم می باشند ............... تا بدانند که چقدر باید مواظب کودک بود.
آموزش و پرورش در آموزش کودکان بی توجهی می کند . باید یک درس یا زنگ کلاس به آموزش گودکان برای جلوگیری از تجاوز اختصاص یابد میازی به کتاب درسی هم نیست .
امیدوارم نمایش بدهید تا به فکر بیفتند
هزینه قانون شکنی در کشور خیلی پایین است،و شوربختانه تر اگر مجرمین از رانت،پول،پارتی برخوردار باشند،چرا باید اینگونه باشه؟؟!
سلام تابی جون
به نظر من سایت تابناک یکی از بهترین سایتهای خبری کشور است .
واقعا" دست مریزاد باید گفت به دست اندرکاران این مجموعه محترم .
بخشش و گذشت ستوده و ارزشمند و نیاز جامعه است اما بخشش های شخصی آیا باعث جری شدن متجاوزان نمی شود؟
من همیشه طرفدار ایشان بوده‌ام و الان هم بیشتر. ایشان از شرم و خشم به بخشش رسیدند و با فاش کردن تاریکخانه وجودشان برای دیگران، نوری بر قلب ظلم‌دیدگان تاباندند. و از همه مهمتر صدایی شدند برای هم‌صدایی با آنهایی که فکر میکنند در این شرم و ستم‌دیدگی تنهایند. جناب شکوری، درود بر شرف و عزت شما
می تو
سلام
از سایت قوی تابناک درخواست دارم در همین راستا یک کمپین راه اندازی کند تا مشخص شود چقدر افرادی مورد چنین تجاوزهایی قرار گرفته اند.
شاهد اگر داشته باشد از لحاظ کیفری اتهام قابل پیگیر است
این قسمت رو متوجه نشدم:
«
اما پرسش این است؛ چرا باید انسانی بی‌گناه، قربانی گناهی که دیگری مرتکب شده، بر دار مجازات رود؟ «
قربانی تجاوز جنسی به دار آویخته شود. منظورتون نگاه افراد جامعه به این قربانی‌هاست؟ که فکر می‌کنم هست. یکم در انتخاب کلمات و جمله بندی دقت کنید که سؤ برداشت نشه.
اما در مقام چه باید کرد. به نظر من بعد از مراحل قانونی و اثبات جرم، متجاوز رو باید اعدام کرد حتی بعد از سی سال یا بیشتر از گذر زمان تا درس عبرتی بشه برای بقیه کسانیکه پتانسیل ارتکاب چنین جرمی رو دارن .
بعد از گذشت 30 سال از چه طریقی میخوای اثبات کنی که طرف تجاوز کرده؟ با اظهارات کسی که در ان زمان 7 سال بیشتر سن نداشت؟ یا از طریق صداقت گفتار فرد قربانی؟
بعضی از این متجاوزین متاسفانه خودشون در کودکی مورد تجاوز قرار گرفتن و حالا به دلیل عقده یا حس تنفر یا انتقام یا هر دلیل دیگه دست به این کار میزنن.
اعتقادات و کج فهمی مردم ما اینگونه است که به کسانی که حقشان در پستوها دریده میشه ، توجهی نمیکنه و با انگ گذاشتن بر این مظلومان نه تنها حمایتشان نمیکنه بلکه حال و آینده شان را هم از بین میبرد.
بپذیریم که جامعه بدی در درک و پاسخگویی به این مشکلات داریم. سپس قوانین حمایت از مظلومان را بدون در نظر گرفتن مذهب، جنس، نژاد و بر اساس حقوق انسانی تبیین و اجرا کنیم.
ایشان با مایه گذاشتن از خودشان نخواستند این مساله مهم ساده انگارانه دیده شود بلکه
خواستند سپرهای هیس متجاوزین آینده به مجتبی های مظلوم حول و حوش ۷ ساله را در هم بشکنند. آفرین بر شرفش
این کارشان ستودنی بود و راه حل مناسبی برای تعداد افراد که همواره رنج می برند دادند
این مال قدیم بود
بچه های نازنازی الان
اینقدر پررو هستند.
خجالت نمی دونن چی هست
همه چیز می گویند
رسانه ایی کردن این موضوع چه فایده ای برای
جامعه دارد
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.