نوکیسگی؛ زخم تازه بر تن رنجکشیده جامعه
مریم آب نیکی


در روزگاری که سفرهها کوچکتر و دلها خستهتر شدهاند، نمایشِ ثروت و تمایز طبقاتی نه فقط بیسلیقگی، که بیرحمی است. جامعهای که هر روز درگیر گرانی، اجارهخانه و اضطراب تأمین نان شب است، تاب شنیدنِ طعنههای «بالاشهری» را ندارد. آنجا که کسی از سر شوخی یا تفاخر، فاصله طبقاتی را به رخ میکشد، در واقع نمک بر زخم جمعی میپاشد که سالهاست زیر فشار اقتصاد خم شده است.
پول، اگر در مسیر کار، تولید و خدمت به مردم جریان یابد، برکت است. اما وقتی به ابزار خودنمایی تبدیل شود، از معنا تهی میشود. پدیده «نوکیسگی» درست از همینجا آغاز میشود؛ از جایی که ثروت بیریشه، به جای فروتنی، به دنبال شهرت و تمایز است.
در فرهنگ ایرانی، «دارایی» هیچگاه مترادف با «ارزشمندی» نبوده. انسان بزرگ را نه از متراژ خانه و نام محلهاش، که از منش و مرامش میشناختند. اما امروز در شهری مثل تهران، نام محلهها گاهی جای انسانها را گرفتهاند؛ زعفرانیه، الهیه، ونک یا … دیگر فقط آدرس نیستند، بلکه برچسب طبقاتیاند. و این یعنی سقوط آرامی که از جیبها شروع شد و به جانها رسید.
وقتی چهرهای شناختهشده در رسانه از بالا و پایینشهر سخن میگوید، مردم فقط یک شوخی نمیشنوند؛ بلکه بازتاب همان بیعدالتیِ دیرینه را احساس میکنند. در روزهایی که میلیونها نفر از تأمین سادهترین نیازهای خود درماندهاند، شنیدن اینکه «ونک پایین است»، چیزی فراتر از بیذوقی است؛ توهینی است به شعور و دردِ جمعی.
خانم فریبا نادری شاید نخواست تحقیر کند، اما گفتارش پژواک رنج هزاران نفری شد که ماههاست در نبرد نابرابر با تورم شکست خوردهاند. آنها که دستشان از رفاه کوتاه مانده، حالا باید به شوخی کسی بخندند که برایش ونک، پایینشهر است!
نوکیسگی، تنها نداشتنِ فرهنگِ ثروت نیست؛ نداشتنِ همدلی است. ثروت اگر با فروتنی همراه نباشد، به کاریکاتوری از موفقیت تبدیل میشود. در جامعهای که نابرابری هر روز پررنگتر میشود، بزرگترین نشان اصالت، سادگی است نه فخرفروشی.
این ماجرا شاید برای یک بازیگر حاشیهای گذرا باشد، اما برای مردم، یادآوری تلخ تبعیض است؛ یادآوری اینکه میان کاخ و کوخ، فاصلهایست پر از بغض، بیاعتمادی و بیعدالتی.
و تا وقتی که عدهای تصور میکنند با خانهای در زعفرانیه از مردم بالاترند، باید گفت: بلندی به ارتفاع ساختمان نیست، به عمق انسان است.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
وقتی با خرید چیزی یا گرفتن مدرکی یا پوشیدن لباسی فکر کردی که از بقیه بالاتری آنوقت تو یک تازه به دوران رسیده ای
برای من هم جای تعجب داره که با کشورهای کمونیستی مثل چین و روسیه دم خوریم ولی اونا فاصله طبقاتی در بین مردمشون محسوس نیست . کسی در روسیه نمی تونه ثروت بی حد و حصر جمع کنه اختلاس کنه و یا یک شبه به مال و منال برسه ولی در کشور ما به یمن تحریم های فلج کننده { البته برای مردم } گروهی چنان بر خر مراد سوار شده اند که تا سالها خود و خانواده و ده نسل بعدشون در رفاه خواهند بود . حالا در این میان بگردید دنبال تولید> اشتغال و عدالت اجتماعی و ...و باز جای تعجب داره که ما کشوری داریم سرشار از منایع طبیعی که حتی ماسه های کویرش رو برخی کشور ها به چشم می کشند ولی اینگونه فشارهای اقتصادی تحمیلی از خارج و داخل دمار از روزگار مردم کشیده است ؟
آفرین بر قلم زیبا و ذات بزرگ منشی نویسنده. عالی بود.
یه مرد میانسال رو به مسن هست پیش داییم تو کارگاهش کار میکنه. هرگز هرگز از صحبت باهاش خسته نمیشی. انقدر که این آدم عمیقه و درکش از جهان و خدا بالاست ...
بعید میدونم البته مال و اموال آنچنانی داشته باشه.
آیا صِرف در نظرگیری مال و اموال به عنوان مزیت و برتری، نعمت بهره مندی از حضور چنین آدمهایی از دست نمیره؟! همینه که دنیا انقدر بی معنی و پوچ شده. چون آدمهای عمیق دارن نادیده گرفته میشن...
این خانم مگه کی هست چرا انقد بزرگش میکنید اون بی عقلی که میره با این مصاحبه میکنه مقصره
آدمی که از بالا بیفته پایین تا بیست سال بوی پول و ثروت میده . آدمی هم که تازه به دوران رسیده و نو کیسه است تا بیست سال بوی عقده هاشو میده
لعنت بر کسانیکه دردهه70و80 بنای تجمل گرائی و اشرافی زندگی کردن را دربین این نوع کیسه ها فراهم و فاصله طبقاتی رادرجامعه دامن زد البته این سبک زندگی کردن این نوکیسه ها حاتم بخشی ازبین المال با تخصیص وام ورانت های دولتی بوده واگذاری زمین وغیره
نوکیسگی از مسئولین شروع شد. زندگی قبل و یا اول انقلاب آنها را با الان مقایسه کنید. لازم نیست راه دور بروید
مرحبا نوکیسگی بلای جان جامعه شده
اتفاقا"نوکبسگی زخم تازه ای نیست زخم کهنه ایست که سر باز کرده.
عقده دارند.
چرا کشوری ثروتمند مردمش باید فقیر باشن؟ چرا نمیخوایم بگیم اشتباه کردیم
معیار شماها برای ثروتمند بودن یک کشور چیه؟ چیزی هست به نام جی دی پی که نشانگر سطح ثروت کشورهاست، شما بر چه اساسی ایران را ثروتمند میدانید؟
من سالها خارج از ایران زندگی کرده ام. یک بار نشنیدم که ژاپنی یا انگلیسی یا امریکایی بگن که کشور ثروتمندی دارن.
اشتباه بزرگ شما اینه میخوای بگی ثروتمندان حق فقرا رو خوردن
خیر
این قوانین غیر شفاف که سبب اختلاس ها و کج دستی ها شده که این بلا رو سر مردم آورده
من ونک زندگی می کنم. می خواستیم برای آپارتمان پمپ و منبع نصب کنیم سهم هر واحد ۳۵ تومن شد. بعضیا یکجا نمی تونستن پرداخت کنن و می تونستن قسطی بدن. خود منم یه هزینه سنگین برای ساختمان پیش بیاد باید قسطی بدم. درعوض یکی از همسایه های برج روبرو هر روز برای گربه ها یک کیلو گوشت چرخ کرده میذاره.
نمی دونم ونک بالاس یا پایین. ولی در سطح های مختلف اینجا زیاد هست. و اکثرا مشکلات معیشتی خودشون رو دارن.
دنبال اصل موضوع باشید حاشیه ها رو ول کنید. پژمان رو ول کردید باز چسبیدید به فریبا
ربطی نداره
هر چیزی سر جای خودش
درخت هر چه پربار تر سرش خمیده تر. البته این خانماصلاً باری نداره بیشتر شبیه علف هرز هست نمیشه ازش توقعی داشت.
من یک نوکیسه را میشناسم که شاگرد دوچرخه ساز بوده ولی با کاسبی تحریم ها الان 60 تا کشتی داره و از برکت تحریم ها که حودش عاملش هست به اینجا رسیده و میلیون ها ایرانی را به زیر خط فقر و فلاکت رسانده.
و عروسی می گیرد که بیا و ببین
آخ نگو از عروسی هاشون! پنت هاوس هاشون !
تهرانی های سنگ این بنا را سالها ست گذاشته اند.وحالا به شهرهای بزرگ دیگر نیز سرایت کرده است.
در کل آدم های درمانده از درون و تهی
می خواهند با خودنمایی آرام شوند ولی نمی شوند.زیرا که هدف زندگی تجملات و لوکس زندگی کردن نیست.
کاخهایی که الان یک عده درست می کنند کاخهای شاه در مقابل آنها یک بیغوله می باشد.
خانم ها بدترند
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.