کودک ۶۶ ساله‌ای که سودای رهبری دارد!

این روزها رضا پهلوی توهم رهبری اپوزیسیون جمهوری اسلامی را در سر دارد در حالی که اگر مقداری تاریخ می خواند به خوبی متوجه می شد که هیچ گاه نمی تواند نقش یک رهبر را ایفا کند.

به گزارش تابناک به نقل از نیمروز، در درجه نخست عافیت طلبی و شعار دادن مهمترین ویژگی رضا پهلوی در طول عمر 66 ساله اش بوده و هیچگاه در یک موقعیت جدی قرار نگرفته است به خصوص اینکه مردم ایران رهبری مانند امام خمینی را در ذهن دارند که در اوج ناآرامی و بحران های ایران سوار بر هواپیما شد و از فرانسه به تهران آمد و از طرفی تا لحظه تبعید نشدن در قلب ایران رهبری نهضت را بر عهده داشت و بارها زندانی شد .

رضا پهلوی باید از خودش بپرسد آیا حاضر است اکنون سوار هواپیما شود و به تهران بیاید و در ایران رهبری مبارزات را بر عهده بگیرد؟! او حاضر است برای آرمان های خودش مبارزه کند و طعم بازداشت و زندان را بچشد؟

این واقعیتی است که همه رهبران جهان هم بازداشت شده اند هم به زندان رفته اند و شاید رضا پهلوی تنها کسی است که در اروپا و در حالی که در ویلاهای لاکچری اش مشغول عیش و نوش است فراخوان مبارزه به مردم بیگناه می دهد .

رضا پهلوی در فراخوان قبلی خود باعث جان باختن دست کم 3000نفر شد و علاوه بر این هزاران نفر هم بازداشت شدند و این وجه تمایز مهمی است که این کودک 66 ساله با رهبران مبارزات و انقلاب های جهان دارد که رهبران جهان هیچگاه حاضر نبوده اند از خود یک چهره عافیت طلب و مرفه بی درد به نمایش بگذارند.

رضا پهلوی هنوز در توهم روزهایی است که سرمربی تیم ملی در کنارش می ایستاد و دروازه را برایش خالی می کرد تا گل بزند هرچند بازهم توپ را به بیرون می زد.

او در توهم روزهایی است که بخاطر شاهزاده بودن در ترکیب اصلی تیم قرار می گرفت و هم بازیکنان خودی و هم بازیکنان حریف به او پاس می دادند تا “والا حضرت” گل بزند.

رضا پهلوی در توهم روزهایی است که با کوبیدن پا بر زمین هرچه میخواست برایش فراهم بود و بدون زحمت کشیدن به هرچه میخواست می رسید.

او اما باید بداند که مردم ایران آلزایمر ندارند و این مثل که هیچکس استفراغ خود را نخواهد خورد مثالی است که به خوبی به او و خاندانش می چسبد.

در فشار و تنگنایی که مردم در آن قرار دارند تردیدی نیست اما بی شک رضا پهلوی کسی نیست که مردم سختی کشیده ایران حتی یک لحظه او را پناهگاه خود بدانند چرا که این کودک 66 ساله بدون کار و زحمت و با اتکا به پول تو جیبی مادرش که آن هم از سرمایه های به یغما رفته ایرانیان است امرار معاش کرده و در حالی که به سالخوردگی قدم گذاشته حتی یک روز هم کار نکرده است.

نه تنها مردم ایران بلکه مردم سراسر جهان نسبت به انسان های بی مصرف ، تنبل و کار نکن ، رانت خوار و ویژه خوار حس منفی دارند این مهمترین دلیلی است که او باید بداند مثل 66 سال گذشته باز هم به جایی نخواهد رسید و با فراخوان هایش صرفا به مردم ایران زحمت می دهد ، چه کسانی که در خارج از ایران هستند و مجبور می شوند بین هزاران تبعه افغانستان و اوکراین و سوریه عکس او را ببینند و چه ایرانیانی که در داخل کشور هستند و مجبورند برای منافع او هزینه بدهند.