خانوادگی شهید شدن و.../خانواده حلما این‌جا هستند
دو خانواده را بین شهدای جنگ رمضان دیدم که در گلزار شهدای وادی رحمت آرمیده‌اند؛ یکی‌شان خانواده همان حلمایی است که همه اعضای خانواده‌اش رفتند و خودش ماند و فیلم از زیر آوار نجات‌دادنش را دیدیم.
به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، روز ششم فروردین بود که مردم تبریز، تعدادی از شهدای نبرد رمضان را در گلزار شهدای وادی رحمت به خاک سپردند. روز عجیبی بود. در بلندگو اعلام می‌شد خانوادگی فلانی! و بعد چند پیکر پیچیده در پرچم ایران را می‌آوردند و در مزارهایی که کنار هم بودند، قرار می‌دادند.
یکشنبه ۱۰ فروردین بود که به این‌جا رسیدم و خود را به گلزار شهدای تبریزی‌ها رساندم؛ به طمع دیدن چند غواص شهید از کربلای ۴ رفته بودم و با فوجی از شهدای جدید و قدیم این‌آرامستان باصفا روبرو شدم؛ هم شهدای دفاع مقدس بودند، هم شهدای مدافع حرم، هم جنگ ۱۲ روزه، هم خلبان شهید مهدی فیروزمند که به‌تازگی در همدان شهید شد، هم شهدای نبرد رمضان!
بین شهدای دفاع مقدس ۱۲ روزه و دفاع مقدسی که در آن به سر می‌بریم، دیدن چند منظره دل هر ایرانی واقعی را آتش می‌زند؛ یکی، آن‌خانم‌معلم جوانی که با ترکش و موج انفجار بمب‌های آمریکایی و اسرائیلی شهید شده و دیگر مزارهای خانوادگی شهدایی که کنار هم آرمیده‌اند و کودکانشان هم تقدیم ایران شده‌اند.
دو خانواده را بین شهدای جنگ رمضان دیدم که در گلزار شهدای وادی رحمت آرمیده‌اند؛ یکی‌شان خانواده همان حلمایی است که همه اعضای خانواده‌اش رفتند و خودش ماند و فیلم از زیر آوار نجات‌دادنش را دیدیم.
قبرها تازه‌اند و هنوز سنگ ندارند. شاهد عینی تدفین این‌شهدا که خودش یکی از غواصان کربلای ۴ بود، درباره تدفین این‌شهدای خانوادگی می‌گفت لحظات عجیبی بود! اسم خانواده‌ها را صدا می‌زدند و پیکرها یکی یکی می‌رسیدند و در مزارها به خاک سپرده مي‌شدند! خانواده‌هایشان خیلی درد کشیدند.
خانواده‌های شهدای جنگ ۱۲ روزه و همین دفاع مقدس رمضان به مناسبت ایام نوروز سر خاک عزیزانشان آمده و سبزه و دیگر عناصر سفره هفت‌سین گذاشته‌اند. چند روز پیش در قطعه جدیدی در بهشت‌زهرای تهران هم حاضر شدم و خانواده‌های مذهبی و غیرمذهبی و با حجاب و بی‌حجابی را دیدم که با نوحه‌های مداح و مرثیه‌خوان حاضر گریه می‌کردند و به سینه می‌زدند. واقعا جو سنگینی بود و در آن‌لحظات از خودم پرسیدم یعنی واقعا تا زمانی که انتقام خون این‌شهدا را نگرفته باشیم، کسی جرات دارد از مذاکره و کوتاه‌آمدن دم بزند و تا آخر خون نرود؟
هنگام زیارت این‌شهدا فقط باید همان‌جمله‌ای را گفت که تبریزی‌ها و آذری‌زبان‌ها به یاد و احترام استاد شهریار می‌گویند: «یالان دونیا!»
خانواده حلما این‌جا هستند
صادق وفایی
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
مرگ بر دشمنان و خائنین ایران عزیزمون
عزیزانی که نظر منفی داده اید لطفاً اگه مقدوره براتون به زبان ساده وقابل فهم دلیلش رو بگید بلکه ماهم به راه راستی که شما انتخاب کرده اید هدایت بشیم
اینایی که پیامهای تسلیت این بچه های بی دفاع منفی دادن اگه اشتباهی منفی رو‌نزده باشن خیلی خطرناک و بدذاتن
عجب دموکراسی و آزادی ای برای ایران به ارمغان آورده شد!!! کجایند طرفداران حمله آمریکا به ایران که منتظر این لحظه لعنتی بودند؟ بفرمایید این هم دموکراسی و آزادی که می خواستید... آیا خون این انسانهای بی گناه، تخریب خانه و اموال مردم، از بین رفتن بیمارستان ها، مدارس، دانشگاهها و کارخانجات صنعتی این مملکت برای شما پشیزی اهمیت دارد و یا به رگ غیرت نداشته تان احیانا بر می خورد...
در بهار آزادی جای شهدا خالی
یالان دونیا
داغ بزرگ و سختی هست که خانواده‌شان باید تحمل کنند ، خدا بهشون صبر بده ، جنک تمام بشه بزودی انشالله ، مردم عزیزانشان دارند کشته می‌شوند ،
روحشان در ارامش ابدی و خداوند به عزیزانشان صبر اعطا فرماید
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.