چرا دست ترامپ خالی شد؟

به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ داستان غروب هژمونی آمریکا این بار در تخیلات سریال‌های اپل تی‌وی رقم نخورد و زمین سخت ایران بود که نمایش را به تصویر کشید.

تصور کنید کاخ سفید، در میانه جنگی اقتصادی که نفس به نفس به چین باخته، تنها برگ برنده‌اش را مشت آهنین ارتش می‌داند.

ونزوئلا پیش‌غذایی برای لشکرکشی به ایران بود؛ می‌خواستند پیش از سفر ترامپ به پکن، یک پرونده بزرگ را با اتکا به ارتشی که ترامپ آن را افسانه‌ای توصیف کرده، یکباره ببندند و با توپ پر به چین سفر کنند، اما زمین ایران، این بار هم بازی را عوض کرد.

حالا بیش از هفتاد روز از حمله‌ای که قرار بود نمایش قدرت باشد گذشته و آمریکایی که می‌خواست ۴ روزه پرونده ایران را ببندد، پشت در مذاکره التماس می‌کند که غنی‌سازی اورانیوم ایران کمی محدود شود.

شکست در ادبیات سیاسی موقعیت مشخص و ایستایی نیست، اما آنچه ایران بر سر آمریکا آورد از آن موقعیت‌هایی است که در سکوت بعد از انفجار‌ها روایت می‌شود.

رئیس‌جمهور آمریکا در میانه جنگ با ایران یک‌بار سفر خود را به امید پیروزی و سفر با دست پر به تعویق انداخت، اما حالا با دستی تهی و موقعیتی شکننده‌تر از پیش از نبرد با ایران، راهی چین می‌شود؛ تحولی که بلافاصله خود را در زبان تهدید پکن بر سر تایوان نشان داد.

وقتی چینی‌ها آشکارا آمریکا را به جنگ تهدید می‌کنند، در واقع پیامی ژئواستراتژیک صادر می‌کنند؛ توان نظامی واشنگتن که تا پیش از ماجراجویی در ایران یگانه عنصر قدرتش در رقابت با ما بود، اکنون می‌تواند به نقطه ضعفی آشکار بدل شده باشد.

ترامپ در مواجهه با تهدید پکن تنها به رهبر چین می‌گوید که «چین زیباست و شما یک رهبر بزرگ هستید». همان ترامپی که تا چند ماه قبل آشکار پکن را تهدید نظامی می‌کرد.

اینجاست که معادله‌ها در ذهن پکن دگرگون می‌شود. مقاومت ایران دیگر فقط یک مسئله محدود به غرب آسیا نیست؛ به پازل بزرگ‌تری گره‌خورده که در آن مهار آمریکا، از تنگه هرمز تا تنگه مالاکا امتداد دارد.

کارشناسان می‌گویند، چینی‌ها از ارزش مقاومت ایران آگاه هستند و اتفاقاً بعد از ۹ اسفند زمینه شراکت راهبردی بی‌سابقه بین ایران و چین را رقم خواهد زد.