گزارش آماری «تابناک» از کاهش شاخص ها در صنعت نفت:
صنعت نفت ايران به كدامین سو مي رود؟
طی سالهای 1355 تا 1386 و به قیمت های ثابت 1376 رخ داد: کاهش سهم صنعت نفت در تولید ناخالص داخلی از 33.6 به 10 درصد، کاهش سهم سرمایه گذاری در صنعت نفت از 10.3 به 3.3 درصد؛ از این روست که در محاسبه نرخ رشد اقتصادی کشور بدون بخش نفت و گاز به ارقام بالاتری دست می یابیم...

به گزارش «تابناک»، منابع هیدروکربوری یکی از سرمایه های بین نسلی و ثروتی ملی است که صیانت و بهره برداری صحیح از آن به عهده شرکت ملی نفت ایران مي باشد. صنعتی که با رشادتها و دلاورمردیهای زحمت کشان آن در دوران هشت سال دفاع مقدس، ملتی را رو سفید کرد و همچنان از دانش و توانمندیهای مردانی متعهد و با دانش بهره می برد، ولی افسوس که در سالیان اخیر، به دلیل جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، تحریمها، عدم سرمایه گذاری مکفی، اشتباهات فاحش مدیریتی، استفاده بعضا اجتناب ناپذير از پیمانکاران دست دوم و دست سوم، کاستیهای قراردادها در تامین شرایط لازم برای صیانت از ثروتهای بین نسلی، عدم نظارت کافی و بایسته از سوی خانه ملت بر روی قراردادهای فروش و سرمایه گذاری و از همه مهمتر نبود اساسنامه ای که به طور شفاف عمل کرده و از ریخت و پاش عایدات حاصل از فروش سرمایه ملی( نفت و گاز)، برای واردات کالاهای مصرفی و غیرسرمایه ای جلوگیری کند و بسیاری دیگر از این قبیل مسائل، به سمت كاهش برتري هاي اقتصادي كشور در حركت بوده و اخبار خوبي از آن به گوش نمي رسد.
در سالهای گذشته شاهد کاهش سرمایه گذاری در صنعت نفت و گاز و ناتوانی در افزایش ثروت ملی در این بخش بوده ایم.
مطابق با آمار هاي بانك مركزي به علت عدم سرمایه گذاری كافي در بخش نفت و گاز کشور، در طی سالهای 1355 تا 1386 و به قیمتهای ثابت سال 1376، ارزش "ساختمانها و تاسيسات" و "ماشينآلات و تجهيزاتی" مورد استفاده در فرايند توليد بخش نفت و گاز کشور (تشکیل سرمایه ناخالص داخلی) ، حدود 54 درصدکاهش یافته و سهم این بخش در تشكيل سرمايه ناخالص داخلي، در بین چهار زیر بخش نفت و گاز، صنایع و معادن، کشاورزی و خدمات ، از 3/10 درصد به 3/3 درصد تقلیل پیدا کرده است.
سرانه سرمایه گذاری (به قیمتهای ثابت سال 1376) در صنعت نفت وگاز نیز در طی این دور از 39426 تومان به 8434 تومان در سال تنزل پیدا کرده و بیش از 78 درصد کاهش یافته است(سرمايه ناخالص داخلي عبارت است از ارزش "ساختمانها و تاسيسات" و "ماشينآلات و تجهيزاتی" که در فرايند توليد مورد استفاده قرار گرفته و يا قابليت استفاده را دارند)
کاهش 54 درصدی در تشکیل سرمایه ناخالص داخلی در بخش نفت و گاز و افت 78 درصدی در سرمایه گذاری سرانه در این بخش، در حالی صورت گرفته که صنعت نفت و گاز کشور همچنان بخش قابل توجهی از بودجه جاری دولت و هزینه های عمرانی آن را تامین می کند و بسیاری از صنایع کشور، با توجه به انرژی بر بودن، به این بخش وابسته اند.
برابر چشم انداز 20 ساله قرار بر این است که کشور از خام فروشی نفت و گاز به سمت توسعه و گسترش صنایع پایین دستی نفت و گاز حرکت کرده و با ایجاد مزیتهای جدید در این بخش ، تولیدات با ارزش افزوده بالا به بازارهای جهانی ارایه شود. لیکن امارهای رسمی منتشره گویای ناتوانی مدیریت صنعت نفت در دسترسی به اهداف در این بخش مهم از اقتصاد کشور بوده است و بررسي های اماری بيانگر اين واقعيت است كه روند مربوط به شاخص سرمايه گذاري در صنعت نفت کشور – كه نخستين عامل تاثير گذار بر شكل گيري توليد داخلي يا توليد ملي است – مطلوب نبوده و در نتيجه اساسي ترين و بنيادي ترين عاملي كه مي توانست در شكل گيري توليد ملی نقش داشته باشد، نه فقط عملكرد موثري نداشته بلكه به عنوان يك مانع اساسي بر سر راه توليد قرار گرفته است.
بررسی های تطبیقی و امارهای رسمی نشان دهنده آن است که آنچه در شرکت ملی نفت ایران مانع اصلی رشد و توسعه بوده است، نبود برنامه و چشم انداز توسعه، دانش فنی، امکانات، منابع و یا نیروی متخصص نیست! بلکه مشکل در بسیاری از موارد و نه همه موارد "دور باطل سازمانی" و کوتاهی عمر سازندگی مدیران و نیروهای خلاق است، نکته مهمی که گاها منجر به آن شده است که با نادیده گرفته شدن قابلیتهای فردی و تکنولوژیکی و منابع عظیم مالی این دومین شرکت بزرگ نفتی جهان توسط برخی از افراد، توسعه پایدار این شرکت به مخاطره افتد.
در واقع نبود مکانیسم کنترلی و نظارتی مستقل در شرکت ملی نفت ایران برای دفاع از افراد نخبه و متعهد و متدین در زمان مواجه شدن این افراد با گزینشهای وابسته به ارتباطات شخصی و قائم به ذات در طی سالیان متمادی، نخبگان این شرکت را با مشکل مواجه کرده، منجر به خروج اجباری این افراد از عرصه سازندگی شده، اجازه به سرانجام رساندن کار را از این افراد که عاشق میهن و انقلاب اسلامی ایران هستند گرفته، در بسیاری از مواقع از انتقال، گسترش و ارتقای دانش افراد به یکدیگر جلوگیری به عمل آورده و در نهایت منجر به خسارتهای جبران ناپذیر در این شرکت شده است. در یک جمله باید گفت: امکان استفاده از اطاقهای فکر و تعالی به سوی دانایی در شرکت ملی نفت ایران، در بسیاری از موارد وجود ندارد؛ هر چند این شرکت بسیاری از کارشناسان و نیروهای با تجربه و مستعد و متعهد را در اختیار خود دارد و در صورت استفاده درست از این نیروها، این شرکت توان دست یابی به تمامی قله های علمی و تکنولوژیکی را خواهد داشت.
کاهش سهم صنعت نفت در تولید ناخالص داخلی از 33.6 به 10 درصد
برابر آمارهای رسمی بانک مرکزی، در طی سالهای 1355 تا پایان1386 و به قیمتهای ثابت 1376، ارزش افزوده صنعت نفت و گاز ایران با کاهشی بالغ بر 38.7 درصدروبرو بوده و سهم این صنعت از ارزش افزوده تولیدی توسط پنج زیربخش تشکیل دهنده تولید ناخالص داخلی، از 33.6 درصد به حدود 10 درصد کاهش پیدا کرده است.
بررسي هاي انجام شده بر روی امار منتشره از سوی بانک مرکزی و دیگر مراجع رسمی، نشاندهنده اين واقعيت است كه در طی سالهای گذشته، به دلیل عدم سرمایه گذاری و مدیریت صحیح، رشد تولید ناخالص داخلی در زیر بخش صنعت نفت و گاز ایران، نسبت به دیگر زیربخشها شامل صنعت و معدن، کشاورزي، خدمات و ساختمان پایین تر بوده و این امر منجر به آن شده که همواره رشد اقتصادی کشور بدون در نظر گرفتن زیر بخش نفت و گاز ارقام بالاتری را به نمایش بگذارد:
آمارهای ارائه شده از سوی بانک مرکزی، در خصوص تولید ناخالص داخلی سالهای 1355 تا پایان سال 1386 و به قیمتهای ثابت سال 1376 نشان دهنده آن است که در طی این سالها بیشترین رشد ارزش افزوده با 531 درصد مربوط است به بخش صنعت و معدن، و بخشهای کشاورزی با 260.4 درصد، خدمات با 119.6 درصد و ساختمان با 35.3 درصد در رده های بعدی رشد قرارداشته اند . متاسفانه بخش نفت و گاز کشور که بار اصلی تامین ارزی بودجه دولت در سالهای جنگ و پس از آن را بر دوش کشیده ، تنها بخشی از اقتصاد ایران است که در طی سالهای مورد بررسی، نه تنها رشدی نداشته بلکه با رشد منفی بالغ بر 38.7 درصدی نیز روبرو بوده و سهم آن در تولید ناخالص داخلی (در مجموع پنج زیر بخش تشکیل دهنده GDP و به قیمتهای ثابت 1376) از 33.6 درصد به حدود 10 درصد کاهش پیدا کرده است.
برابر آمار منتشره از سوی بانک مرکزی، ارزش افزوده تولیدی در بخش نفت و گاز (به قیمتهای ثابت سال 1376)، از 8144 میلیارد تومان در سال 1355 به 4987 میلیارد تومان در سال 1386 کاهش یافته است.
برابر این گزارش، در دوره مورد بررس و در صورت در نظر نگرفتن بخش نفت و گاز، رشد تولید ناخالص داخلی حاصل از مجموع چهار زیر بخش ساختمان، صنایع و معادن، کشاورزی و خدمات برابر است با 164.7 درصد و این در حالی است که با افزوده شدن بخش نفت و گاز به محاسبات ( به دلیل رشد منفی این بخش)، رشد تولید ناخالص داخلی با کاهش 8/45 واحد درصدی به 3/89 درصد افت پیدا می کند.
این کاهشها در حالی رخ داده است که مصرف انرژی در سالهای 1350 تا پایان 1386 بیش از 12.7 برابر شده، سرانه مصرف انرژی از حدود 2.7 بشکه به 14.8 بشکه افزایش یافته و تقریبا چهار و نیم برابر شده و شدت مصرف انرژی (مصرف بشکه نفت برای تولید ناخالص داخلی معادل یکصد هزار تومان) که در سال 1351 برابر 51/0 بشکه نفت بوده، در پایان سال 1386 به 2/2 بشکه افزایش نشان یافته است. كه البته اميد است با اجراي صحيح طرح هدف مندي يارانه ها از اين روند فزاينده شدت مصرف انرژي به طور جدي جلوگيري به عمل آيد.
این نماینده مردم در مجلس توضیح می دهد: بخش بسیاری مهمی از ۹۲ درصد باقیمانده از پروژه پارس جنوبی، مربوط که ساخت و سازهایی است که باید با بهروزترین ابزارها و متبحرترین مهندسان حوزه انرژی به اجرایی شدن آن اندیشید.
عضو کمیسیون انرژی مجلس با بیان این که حتی بخشهایی از فازهای پارس جنوبی که پیش از این افتتاح شده بودند هماهنگی لازم و کافی با یکدیگر ندارند، می افزای: بنابراین امکان بهرهبرداری مناسب از آنها وجود ندارد.»
رئیس کمیسیون انرژی مجلس با اعلام اینکه به استثنای قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا، سایر پیمانکاران فازهای پارس جنوبی همچون پتروپارس، ایدرو و اویک با تاخیرهایی در ساخت و توسعه فازهای جدید پارس جنوبی روبرو هستند، تصریح می کند: در مجموع با توجه به گذشت یکسال از امضای قراردادهای فازهای جدید پارس جنوبی و بررسی میزان پیشرفت اجرای طرحها، توسعه 35 ماهه پروژه های این میدان مشترک گازی امکان پذیر نیست.
نماینده مردم تهران در خانه ملت با اعلام اینکه با توجه وضع موجود مدیریت اجرای فازهای میدان پارس جنوبی، اگر شرایط تحریم هم نبود امکان راه اندازی این فازها در مدت 80 ماه کمتر وجود نداشت، اظهار می دارد: مسئولان شرکت ملی نفت قبل از امضای قرارداد فازهای جدید پارس جنوبی باید در خصوص تامین کالا، تجهیزات، امکانات و منابع مالی به یک جمع بندی نهایی دست می یافتند.
وی با تاکید بر اینکه در سالهای قبل با وجود مشارکت شرکتهای بزرگ بین المللی استاندارد ساخت یک فاز میدان پارس جنوبی 50 تا 55 ماه بوده است، بیان می کند: به نظر می رسد با تعریف 35 ماهه ساخت و توسعه فازهای پارس جنوبی، یک تعریف غیر علمی و غیر کارشناسی شده نسبت به راه اندازی فازهای جدید پارس جنوبی انجام شده است.
این مقام مسئول با بیان اینکه با شکست طرح توسعه 35 ماهه فازهای پارس جنوبی، مردم انگشت اشاره خود را به سمت شرکت ملی نفت بلند خواهند کرد، بیان می کند: این تاخیرها و شکستها، کل مجموعه دولت را تحت تاثیر قرار خواهد داد.
به گفته وی بی ثباتی مدیریتی، تحریم، مشکلات نقل و انتقال منابع مالی، تامین کالا و تجهیزات پیچیده از مهمترین مشکلات پیش روی برای توسعه فازهای میدان مشترک پارس جنوبی است.
تولید نفت 70 هزار بشکه کاهش می یابد
کاتوزیان در ادامه در مورد روند کاهش تولید نفت خام در سالهای اخیر، اظهار داشته است: مطابق با اهداف برنامه چهارم توسعه بابد ظرفیت تولید نفت خام ایران حدود یک میلیون بشکه افزایش پیدا می کرد به عبارت دیگر تولید نفت باید از چهار میلیون به پنجم میلیون بشکه در روز افزایش می یافت.
رئیس کمیسیون انرژی مجلس با اعلام اینکه، نه تنها این افزایش یک میلیون بشکه ای حاصل نشده که تولید نفت هم کاهش یافت، بیان کرده است: سال گذشته در مجموع متوسط تولید روزانه نفت ایران 70 هزار بشکه کاهش یافته است.
این مقام مسئول با یادآوری اینکه در یک نشست مشترک با حضور مسئولان شرکت ملی نفت، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، دیوان محاسبات، سازمان بازرسی و مرکز پژوهشهای مجلس، مدیرعامل شرکت ملی نفت کاهش 70 هزار بشکه ای تولید نفت ایران تایید کرده بود، ادامه می دهد: اما ایشان در گفتگو با رسانه ها به جای 70 هزار بشکه از کاهش روزانه 20 هزار بشکه ای خبر می دهند!
دلایل عقب گرد صنعت نفت
وی با اعلام اینکه در اهداف برنامه چهارم توسعه در صنعت نفت عقب گرد داشته ایم، ادامه می دهد: بی ثباتی مدیریتی، تغییر و تحولات گسترده مدیریتی که منجر به شخم زدن صنعت نفت شد مهمترین عامل این عقب گرد بوده است.
نماینده مردم تهران در بهارستان با بیان اینکه در دو
سال گذشته تمامی مدیریتها و معاونتهای وزارت نفت بدون استثنا جابه جا شده
است، می گوید: در کنار این تغییرات، تحریم، کاهش سرمایه گذاری و سایر
مشکلات منجر به عدم کارآیی لازم در فعالیتهای صنعت نفت کشور شده است.
به
گفته وی در کنار حفاری و تعمیر چاهها، رسیدگی به وضعیت مخازن هیدروکربوری،
انگیزه نیروی انسانی هم فاکتور دیگری بوده که متاسفانه در سالهای اخیر به
آن توجه لازم نشده است.
اختیارات مدیران صنعت نفت
کاتوزیان
با تاکید بر اینکه تغییر و تحولاات گسترده در مدیریت امور بین الملل شرکت
ملی نفت یکی از مهمترین دلایل عدم بازاریابی مناسب برای فروش نفت ایران در
سالهای اخیر بوده است، اظهار می دارد: قطعا مدیرانی که با بازیهای بازار
جهانی و بین المللی نفت آشنا نباشند نمی توانند نقش آفرینی کنند.
نماینده مردم تهران در خانه ملت، با بیان اینکه در حال حاضر بسیاری از شرکتها و کشورهای خارجی برای خرید نفت ایران اعلام آمادگی کرده اند، بیان می کند: اما به نظر می رسد مسیرهای خرید نفت از شرکت ملی نفت به بن بست رسیده است.
کاتوزیان از عدم تفویض اختیارات مدیریتی به برخی از مدیران مذاکره کننده به عنوان یکی از مشکلات پیش روی در این بخش یاد می کند و یادآور می شود: نداشتن اختیارات مدیریتی در نشستها مشترک با طرف خارجی و اعزام مدیران به میز مذاکره بدون اختیارات کافی هم به نوعی مزید علت شده است.
این مقام مسئول با اعلام اینکه مدیران در مذاکرات باید با اختیارات بتوانند قدرت چانه زنی و تصمیم گیری داشته باشند، خاطر نشان می کند: در غیر این صورت جز شکست در مذاکرات چیز جدید عاید کشور نخواهد شد.»تهیه و تنظیم: پیمان جنوبی
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
موندن توی اون صنعت با اون وضعیت کاری اسفناک(خطرات جانی- حقوق کم-تحریم-و..) اشتباه محضه .من خودم توی حفاری چاههای نفت بودم ولی وقتی دیدم کارش بردگیه زدم توی کار شرکتهای خارجی زمین تا آسمون فرق میکنه
این صنعت به درد کسائیکه تحصیلات دانشگاهی دارن نمیخوره.
همونجا كه نادر رفت!
به تاراج و جیب های مبارک بعضیها!
کاش یه آدرس بدین تعداد مهندسای شیمی ونفت بیکار در بیاد تا بفهمید دلیل اصلی این فلاکت چیه.
چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار
از تابناك خواهشمندم يك گزارش تحقيقي درباره ميزان حقوق كاركنان شركت نفت تهيه كنه و اين ميزان رو با شرايط سخت و خطرناك كاري آنها مقايسه كنه. به خدا ميزان حقوق ما نسبت به ارگانهاي ديگه با توجه به سختي، خطرناكي و پيچيدگي كار بسيار ناچيزه. تابناك هميشه خود را در مقام دفاع از مظلومين ديده. حالا وقتشه از كاركنان مظلوم شركت نفت دفاع كنيد.
======================
من فوق ليسانس مهندسي شيمي كه با طرح نخبگي جذب شدم بعد از سه سال داراي پايه حقوق 325000 هستم. اين عدالته؟
وقتي مديران نالايق سركارمي ايندو ازدست آنهاكاري برنمي ايدانتظارداريدشركت نفت يك شبه ......
به عمق 4000 متر
کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش
کی روی ره ز که پرسی چه کنی چون باشی؟
با این شعر مطلب خود را آغاز کردم
امیدوارم که مسلط به زبان انگلیسی باشید و با توجه به نگرانیهای موجود و نیز همانطوریکه مستحضرید با توجه با وابستگی تام بودجه به درآمدهای نفتی که شاید باتوجه افزایش قیمت نفت و هزینه بسیار کم استخراج و استحصال ( كه کسری بسیار کوچکی از هزینه استحصال در برابر فروش هربشکه از نفت میباشد) از نظر سود حاصله بسیار قابل توجیه باشد زیرا درآمدهای نفتی شاید با توجه ساختار و موقعیت صنعتی و فرهنگی، بهترین و پر منعت ترین درآمد حال حاضر برای کشور میباشد ( خارج از شعار بی مخرج و نابالغانه که تا بحال بسیار گفته شده است ) ولی با توجه سیاستهای هیجانی و ناپوخته و نه پایدار همچنان ظرفیتهای خود را بعنوان چهارمين صادر کننده و تولید کننده این کالا پرسود واساسی از دست میدهیم اینگونه پیش بینی ميشود که بین سالهای 2020-2040 نفتی برای صادارات نداشته باشیم در حالیکه کشورهای عربستان و عراق ظرفیتهای خود افزایش میدهند بگو نه ای که عراق نیز تا یکسال آینده درجانشین ما بعنوان مقام چهارمین صادر کننده خواهد بود لطفا مقاله زیرا مطالعه کنید
Iran: Oil Production: 1965 - 2009
Iran is a member of OPEC and is a fascinating country with a rich and vibrant history.
Irans oil production showed dramatic growth in the sixties and early seventies before peaking at aound 6 million barrels per day in the late seventies. There followed a revolution and a major war with Iraq in the early eighties. During this time the population grew dramatically from around 25 million in the mid sixties to over 75 million today. As a result of increasing population and subsidised oil prices (although subsidies have recently been reduced), internal oil consumption (shown in magenta in the graph) has increased dramatically.
If we subtract oil consumption from oil production, we get the amount of oil available for export which generates revenues for the Iranian government. Net exports are shown in green in the graph.
What is noticable about the green line on the graph is that it has tended to be fairly flat for a period since the early nineties, but now appears to be drooping down slightly. [The recent export peak was in 2004 at 2.69 million barrels per day, in 2009 Irans net exports were 2.48 million barrels per day].
Recent news on Iranian oil production is not good with a 13% decline rate in production from existing fields reported. This is a shockingly high decline rate and implies a halving of oil production from these fields within 5 years. OPEC is reported as saying Irans total output is 3.7 million b/d (14th Feb 2011) as reported here, which is considerably lower than the last data point we have from BP in the graph above.
The availability of world oil for export has been studied (by Sam Foucher and Jeffrey Brown) and reported at the recent ASPO conference in the USA. Foucher and Brown have produced a range of predictions for Iranian oil exports based upon realistic estimates of Iranian oil reserves, production declines and increasing internal consumption.
Iran: Oil Exports: Forecast by Foucher and BrownTheir graph of past oil exports is similar to the one in green in my original graph although they use a different data set from the BP data and show production data only up to and including 2005 when Iran was the 3rd largest oil exporter in the world. They predict future oil exports from 2005 where they have placed a vertical dashed line. I have reproduced this vertical dashed line in my graph up above for ease of cross reference. You can see that the data points since 2005 in my graph fall to the high side of Foucher and Browns exports median forecast (solid blue line), but within their confidence interval (dashed blue lines).
The conclusion that can be drawn from this graph is that, unless there is some dramtic change in circumstances, Iran will be exporting less and less oil in the future and will cease to be an oil exporter in the 2020 - 2040 time frame
لذا حرکت ها زیگزاگی و غیر پایدار نه تنها باعث بهبود وضعیت نمیشود بلکه باعث تخریب موقعیت نیز خواهد شد چنانکه چنین بوده است .
يكي از عوامل رشد و توسعه صنعت نفت داشتن روابط خارجي قوي و در سطح بين المللي است كه متاسفانه در سالهاي اخير ضعيف شده است. حتي دانش و علوم صنايع نفت عقب مانده است و اكثر متخصصين ونخبگان ايراني ، به كشور هاي ديگري مهاجرت كرده اند.
من یکیش ! حی وحاضر.اومدم آلمان منتم روهم میکشن .توایران یک برده تحصیل کرده بودم.
صنعت نفتي كه بيش از يك دهه دچار بازيهاي سياسي شده بهتر از اين نمي شود. الان در اين صنعت كشور پايه حقوق من مهندس نفت با هفت سال سابقه از 350هزارتومان بيشتر نيست
بعد توقع داريد پيشرفت هم داشته باشيد
يك روز مي آييم ميگويند شركت خصوصي خواهد شد. بعد چند ماهي مي شود كه وزير نداريم بعد آقاي رييس جمهور قبول زحمت مي كنند وزارت خانه را بچرخانند با تمام مشغله كاريشان . روز بعد قرار است ادغام شويم و روز بعد آگهي استخدام رسمي در رسانه ها را مي بينيم...
انصافا" وزارت نفت ديگه وزارت رفت شده
خوانندگان محترم بدانيد تمام زحمات وزارت نفت بر دوش نيروهاي پيمانكاري است و آنها هستند كه با بدترين شرايط و كمترين حقوق كار مي كنند پس لطفاً كارمندان رسمي اينقدر اعتراض نكنندئ چون هميشه پاداش و كليه مزايا را دريافت مي كنند ولي موقع كار و خطر اين نيروهاي اركان ثالث هستند كه جان فشاني مي كنند كه آن هم اندازه دارد زيرا اگر فكري به حال آنان نشود براي وزارت نفت گران تمام مي شود
كسي نگفت شما وضعيت بهتري نسبت به نيروهاي رسمي داريد ولي نيروهاي رسمي هم در وضعيت خوبي نيستند. اين پاداش و مزايا كه تو فكر شماست مربوط به مديران ارشد نفته. ما كه تا حالا تجربه نكرديم.
در پاسخ به malek از سوئد. نه اینطور که میگین هم نیست. کسی که می تونه سر و ته تمام بزرگ انگاریهای دورغی شرکت نفت رو تو یه صفحه تعطیل کنه مطمئن باش راه چاره رو هم بلده و مثل این آقا هم کم نیستن. ولی اینطور که تحقیق کردم همین آقا رو یه لگد زدن پس گردنش و گفتن برو. قرار نیست آدمای باسواد وباهوش و معتقد به نظام بیان طرح و راه حل اجرایی بدن و یه سری دیگه حالشو ببرن. راه کار رو باید به کی ارئه بدن؟ این آقا با امارای رسمی نشون داده وضع نفت به خاطر مشکلات داخلی اونه . نه مشکل بی پولی. اگر نه چرا بقیه بخشهای اقتصاد ایران رشد داشته و فقط شرکت نفت و زیر مجموعه هاشن که تو سری خور موندن. اگه صنعت نفت پیشرفت میکرد که الان جنوبیها و خوزستانیها و......تو فقر نبودن. مگه همین چین نفت ما رو چندقاز نمی خره و کرور کرور باقالی برامون صادر میکنه!
خوب اگه زیردستیهای صنعت نفت و تو جنوب راه انداخته بودیم که دیگه نیاز نبود بیکارا کنار جدولا صف بکشن. یه نگاه به جدولای ریز صادرات و واردات ما از چین بیندازین بد نیست. فقط کافیه برین تو سایت اطاق بازرگانی. ما مواد اولیه می دیم و چین باقالی و پفک نمکی می فرسته . نفت 100 تومنی مارو می کنه جنس 1000000تومنی .
آخر اینکه راه حل رو باید کسی که راه حل رو می نویسه اجرایی کنه ، نه اونیکه لنگشو گذاشته رو لنگ دیگش و تو سوئد واسه ما حرفای 20 سال پیش و می زنه!
پنج ساله دارم تو بدترین شرایط کار میکنم وقتی میگم بدترین یعنی اینکه دمای بالای 50 درجه .خطرات جانی -15 روز حتی تماس تلفنی با خانواده هم کار حضرت فیله یه تلفن ماهوارهای گذاشتن واسه صد و بیست نفر که طی مدت دو ساعت حق استفاده ازش رو داریم آخه تو اون مناطق اکثرا تلفن آنتن نمیده
اونوقت بقران من فوق لیسانس حقوقم از یه تکنسین شرکتهای دیگه کمتره همش هم میگن حقوقتون زیاده بخدا بردگیه کسایی که منو که از 15 روز ا دیدن بچه ام محرومم حقوق واقعی ام رو نمیدن انتظار نداشته باشن تو کار دل بسوزونم
من هم لیسانسه ام شش سال سبابقه کار دارم به دلیل پارتی بازی توی این مدت یک ریال هم اضافه کاری به من ندادن میگن شامل من نمیشه جالبه سرپرست گروه حفاری چاه نفت هم هستم -لیسانس-پایه حقوقم 330 هزار تومنه
در این شرایط بد آب و هوائی کار میکنیم از جون مایه میذاریم آخر سر با یک توهین بزرگ به کل پرسنل صنعت نفت مواجه می شیم اونم طرح ادغام وزارت نفت در وزارت نیرو انگار که شرکت نفت یک نهاد و وزارتخانه کوچکیه که باید در وزارت خانه بزرگ نیرو ادغام بشه . الان هم بااین طرح استخدامهای جدید کلا وضعیت انتقالی کارکنان به مناطق دیگر به هم ریخته و حتی قابلیت انتقال تجربه از یک سازمان نفت به سازمان دیگه از بین رفته و همچنین برای روحیه افراد و خانواده آنها هیچ فکری نمی شود.
گزارش عالی بود و من خوشحالم که هنوز هم سایتهای قوی با تحلیلگرهای قوی برای ریشه یابی و حل مشکلات کشور وقت میزارن. ضمنا اسم نگارنده از دیروز نامشخص بود! و امضای نگارنده در این گزارشها صحت آماری رو با توجه به پیشینه فرد نویسنده تایید یا رد می کنه که البته ایشون آدم دقیقی هستن. به شما و خبرنگارها و تحللگر هاتون احسنت می فرستم و امیدوارم کارهای بیشتری به این شکل اراده بشه. البته نه فقط در بخش نفت و شرکت ملی، بلکه در بقیه بخشهای اقتصادی کشور هم باید حرفه ای بنویسید تا جای تشکیک باقی نمونه. باز هم از شما نهایت تشکر را دارم .
یک نمونه از آن در مورد مهندسان جوان پالایشگاه آبادان است که با وجود آنکه از بین انبوه متقاضیان در آزمون استخدامی پذیرفته شده اند و از نقاط مختلف کشور به آبادان آمده اند الان با کمترین امکانات و هزینه در شرایط سخت جوی و کاری فعالیت می کنند ..چون کارکنان بازنشسته بجای آنکه منازل و سایز امکانات را طبق قانون 100 ساله نفت به کارکنان جدید واگذار نمایند دو دستی چسبیده اند تازه قصد تصرف مادام العمر آن را هم دارند ....حالا ببینید چه بلایی سر آینده نفت می آید .
با سلام
متاسفانه در پاسخها كسي راه حل نميدهد.
اما مشكل صنعت نفت براحتي قابل حل است فقط يك جو همت مي خواهد.هر شركتي براي خودش جزيره اي درست كرده و كار خودش را پيش مي برد و اتحادي بين مديريتها و شركتها جهت تبادل اطلا عات و انتقال تكنو لوژي وجود ندارد . از همه بدتر اگر كسي فكر نويي داشته باشد يا استفاده نمي شود و يا اگر استفاده شود چيزي عايد آن متخصص نمي گردد و اين يعني نظام مشاركت فشل!.....و.....
بگذريم. وزارت نفت كسي را مي خواهد كه :1-متخصص نفتي باشد
2- متعهد و دلسوز باشد
3- تمام زير و بم نفت را بشناسد
4-داراي افكار نو و به روز باشد
5- دست همه مخترعين و مبتكرين را بفشارد و آنها را در عايدات مادي و معنوي شريك نمايد و حمايت كند.
6- دوستي ومحبت و يكدلي و ولايت مداري را عملا" ايجاد نمايد
7-خطوط مقدم توليد(شركتهاي بهره برداري)و سرمايه هاي انساني را در يابد
8-توكل داشته باشد و شجاع باشد و.......
اینا همش حرفه... کو گوش شنوا
ازهمه مهمتر اینکه رئیس جمهور عزیزمان ساده زیست است و در شمال تهران خانه ندارد.
با سلام
اينجانب با 20 سال سابقه با مدرك فوق ليسانس و شاغل در قلب صنعت نفت "بخش بالا دستي" بزرگترين مشكل اين صنعت را 1- عدم شايسته سالاري 2- مشكلات تحريم و عدم امكان بكار گيري شركت هاي معتبر جهاني مي دانم
مادامي كه مديران متخصص ومتعهد ولايق شركت به بهانه هاي مختلف كنارگذاشته ميشوندوكساني رابه عناوين مختلف وبدون تخصصص اورده واختيارشركت رادراختيارانهاقرارميدهندميشودهمين كه هست.
همينقدر كه ما شبها سالم برميگرديم خونه مون جاي شكرش باقيه...اضافه حقوق پيشكش
وقتي حقوق كاركنان صنعت نفت يك دهم معيارهاي بين الملليه چه انتظاري دارين؟ اونم واسه صنعتي كه همه درامد كشور از اونه خب همه ميرن خارج
مشخص نيست...تاريكتر از هميشه
الان يك سوم ماه گذشته ولي خبري از اضافه حقوق كارمندان نفت نيست. حقوقامون كه نسبت به ساير ارگانهاي دولتي پايينتره، شرايط كاريمون سختتر و خطرناكتره، در طي ساليان اخير هم اغلب امتيازات و امكانات از شركت نفت گرفته شده. ديگه انگيزه اي براي كاركردن نداريم. مدتي هم هست كه وزير نداريم. همه كارها معلقه. هيچكس تكليف خودشو نميدونه. معلومه تو اين وضعيت صنعت نفت رو به نابودي ميره.
وزارت نفت تنها وزارتخانه اي هست كه سالهاست مظلومانه در مناطق محروم و در نهايت سختي و گرما و خطرات جاني عمليات و ماموريت خودش را انجام مي دهد وزارتخانه اي كه 98 درصد پرسنلش در مناطق عملياتي هستند و كمتر از 10 درصد دستمزد جهاني متخصصينش حقوق دريافت مي كنند. مديران ارشد نالايق در حال نابودي پيكره اين صنعت مي باشند.
هنرشان فقط شمشير كشيدن براي كارمندان دو سر طلاي نفت است به بهانه از بين بردن مافياي نفت
ناراحت نباشيد اگر نفت نابود مي شود به جاي آن هيات علمي ها ، نمايندگان ، قاضيان ، نهادها و سازمانهاي ديگر در اين مدت حدود 30 سال از هيچ به همه چيز رسيدند
اساتید دانشگاه را بی انصافی کردی، انصافاً.
با سيستم 3-5-2 مي ريم جام جهاني !!!!!!!!
به استثنای قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا، سایر پیمانکاران فازهای پارس جنوبی همچون پتروپارس، ایدرو و اویک با تاخیرهایی در ساخت و توسعه فازهای جدید پارس جنوبی روبرو هستند، پس قرار گاه ساخت فازهاي 15و16 را به پايان رساند ،هان!؟
مگر بقيه صنايع در اين شش سال پيشرفت داشته كه از صنعت نفت انتظار پيشرفت داريم.
البته ما بسيار توانمنديم و ميتوانيم براي كل جهان برنامهريزي كنيم، چه كنيم كه توان ما اينقدر بالاست. تابناك مشكل اصلي ما توهم برخي مديران ماست و با واقعيات جامعه و جهان بسيار غريبند و انتظار كمك از جن و پري آنها را به بيراهه كشيده است.
باید همه چیزمان به همه چیزمان بیاید. مگر در کشوری که مسئولین به رعایت قانون دعوت می شوند! اوباش روز روشن از دیوار ملک مردم و یا استخر بالا میروند و تجاوز می کنند، تورم بیداد می کندواز فرمایشات دلسوزانه رهبری تخطی می کنندو مجری و ناظر با هم ساخت و پاخت می کنند و ... انتظار دارند که بخش انرژی شامل نفت و نیرو خوب اداره شود؟ گندم از گندم بروید جو ز جو .
بحث انرژی که مزیت نسبی ایران میباشد با حضور مدیران نا لایق در نفت و نیرو تبدیل به تهدید شده است . امیدوارم مجلس از وزارت نیرو قافل نشود چون وزارت نفت که باید وزیر معرفی کند و رای اعتماد بگیرد. اما وزارت نیرو با رای اعتماد شکننده ای که به آقای نامجو داده شد تبدیل به جولانگاه وزیر و معاونین ایشان شده و به دلیل ضعف و ناتوانی تبدیل به تهدید بزرگی برای نظام خواهد شد.
با تمام قوا به سمت قهقرا!!!
به سوی المپیک ایران
How can we solve this problem? Do you have any idea how you can fix it? Some people use to see only the problems.
بیچاره نسلهای بعد از ما
با رفتن مهندس زنگنه از وزارت نفت متاسفانه افرادی که سکان این وزارت را در دست گرفتند کار آموز بودند و نتیجه هم بر همه روشن است. مخازن مشترک توسط همسایگان ضعیف ما بلعیده میشود، از مخازن داخلی صیانت نشده و سوء برداشت میشود، نیروی فکور صنعت نفت به سوی قطر و امارات و ... آواره شده اند، سرمایه گذاری مناسب انجام نمی شود و .... در کل به نظر می آید که صنعت نفت بی صاحب رها شده است. خدایا به فریاد برس!
زمان آقای زنگنه هم به نیروها رسیدگی نمی شد من خودم زمان اون اقا واسه رفتن اقدام کردم الانم خدا رو شکر میکنم که ول کردم اومدم شرکتهای خارجی اصلا قابل مقایسه نیست
صنعت نفت ایران نهایتآ 20 سال دیگه بیشتر اقتصادی نیست........
البته واقعآ دنیا داره از سوخت فسیلی فاصله می گیره
بخصوص فناوری های تولید سوخت زیستی و...
دورنمای 50 ساله نفت چندان روشن نیست...
دیروز ورزش را آباد کرد امروز نفت را خواهد کرد.
آه یه نیروی اقماری:انشالله که نیست ونابود بشه.
به ترکستان
به همان سو كه رستم رفت.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.