2بازدید
آیا در ایران هم «آنا هزاره»هایی پیدا خواهد شد؟
در واقع مهمترین شخصیت‌های مبارزه با فساد، یا خود مسئولان و شخصیت‌های سیاسی هستند که خود قدرت دارند و اتفاقا ایراد به خودشان وارد است که با وجودی که قدرت دارند، نمی‌خواهند و یا نمی‌توانند قوانین ضد فساد وارد کنند.../ تلاش «آنا هزاره» به خوبی این نکته را یادآوری میکند که فساد تا عرصه بروز و ظهور نداشته باشد، هیچ گاه پدید نمی‌آید...
هم‌اکنون «آنا هزاره» فعال اجتماعی هند، به نماد ضد فساد در هند تبدیل شده و پایداری و ثباتش در راه مبارزه با فساد از طریق اعتصاب غذا برای تصویب قوانین جدی در هند برای مبارزه با فساد، برای هندی‌ها یادآور رهبر فقیدشان «مهاتما گاندی» است، اما در همین حال، روش مبارزه وی با فساد، میتواند برای ایرانیان نیز نشان‌دهنده راه جدیدی در این زمینه باشد.
به گزارش «تابناک»، در ایران مبارزه با فساد، همواره از چند جهت سیاسی بوده است:
الف) از سوی افراد سیاسی مطرح شده (مثلا از سوی کاندیداهای مجلس)؛
ب) در مناسبت‌های سیاسی مطرح شده (مثلا در ایام انتخابات)؛
پ) با اهداف سیاسی مطرح شده (مثلا از میدان خارج کردن رقیب)؛
ت) رویکرد به آن سیاسی بوده است (مثلا تقصیر همه فسادها به گردن سیاسیون یا حکومت‌هاست)؛
ث) همه راهکار‌ها سیاسی بوده است (تغییر نماینده، دولت، یا ...)؛
ج) همه مبارزات با فساد در هیاهوی سیاسی گم یا فراموش شده (مثلا پس از پیروزی کاندیدایی که شعار مبارزه با فساد سر داده است)؛
و هیچ گاه این مبارزه، رنگ و بوی مبارزه با قوانین فساد آور یا تلاش برای تصویب قوانین ضد فساد ندارد و همواره این مصادیق و افراد هستند که در مبارزه با فساد نقش اصلی را دارند و هیچ گاه این افراد به دام نمی افتند، چون نه مردم و نه رسانه‌ها به میزانی مدرک و سند ندارند که بتوانند در یک دادگاه ارایه دهند و از طرفی، افراد مظنون هم آنقدر قدرت دارند که مدارک را از بین ببرند؛ بنابراین، هیچ گاه این مبارزه به جایی نمی رسد. در هیاهوی تبلیغات و جامعه سیاست زده ایران، چنین مبارزه‌ای، تنها خوراک گروه‌ها و جناح‌های سیاسی شده و در این میان، هدف اصلی گم می‌شود.
مبارزه با فساد در این همواره جنبه ای سیاسی و حکومتی دارد و شهروندان به ندرت خود را مسئول می دانند که علیه قوانین فساد آور موجود دست به حرکت ـ امربمعروف و نهی از منکر ـ بزنند، اگر چه شاید وجود مشکلاتی در این زمینه باعث انفعال جامعه ایرانی در این زمینه شده است.
در واقع مهمترین شخصیت‌های مبارزه با فساد، خود مسئولان و شخصیت‌های سیاسی هستند که خود قدرت دارند و اتفاقا ایراد به خودشان وارد است که با وجودی که قدرت دارند، نمی‌دانند سرچشمه فساد کجاست و یا نمی‌خواهند و یا نمی‌توانند قوانین ضد فساد وارد کنند. نکته جالب اینکه مسئولان همواره از نام افرادی می‌گویند که هزاران میلیارد تومان از بین‌المال را به یغما برده‌اند؛ افرادی که نام آنان هیچگاه فاش نمی‌شود، ولی شگفت آن که مسئولان هیچ گاه از خود نمی‌پرسند که قوانین مصوب آنان و قوانینی که آنان اجرا می‌کنند، چه اشکالی دارد که این همه پرونده فساد درست می شود؛ پرونده‌هایی که در بزنگاه انتخابات، تنها حربه ای برای انجام تبلیغات و جلب آرای عمومی است.
گفتنی است، تلاش «آنا هزاره» به خوبی این نکته را یادآوری میکند که فساد تا عرصه بروز و ظهور نداشته باشد، هیچ گاه پدید نمی‌آید، فساد به ویژه فساد مالی در دستگاه‌های دولتی و حکومتی یا به دلیل وجود قوانین فساد آور است و یا به دلیل وجود عوامل و افراد فسادآور که در هر دو مورد پرداختن صرف به مصادیق مشکلی را حل نخواهد کرد.
آیا می‌شود روزی در ایران شهروندان به مجلس و دولت فشار بیاورند تا قوانین ضد فساد آور در کشور تصویب و اجرا کنند؟
ذکر این لازم است که «آنا هزاره»، فعال اجتماعی است که در مبارزه با فساد و معضل فرهنگ رشوه در هند، شیوه اعتصاب غذا و اعتراض صلح‌آمیز ماهاتما گاندی، رهبر فقید هند را برگزیده است. اعتراض اصلی وی به فساد در هند و تصویب لایحه نظارت عمومی پیشنهادی دولت مانموهان سینگ است که بنا بر آن، نخست وزیر و قضات عالی رتبه را از بازرسی و تحقیق و پیگرد دقیق در امان نگه داشته شده‌اند.
حال آن که میلیون‌ها نفر از طبقه متوسط هند حامی آنّا هزاره 74 ساله هستند. پس از آزادی از زندان آقای هزاره در میدان راملیلای دهلی نو وارد اعتصاب شده است. وی پنج کیلو وزن کم کرده است و توصیه پزشکان مبنی بر تزریق سرم را رد میکند. رهبران احزاب از آقای هزاره خواسته‌اند تا به اعتصاب غذای خود پایان دهد.
پس از تحریر
بنا بر آخرین آخبار رسیده، «آنا هزاره» در هند اعلام کرده است که از صبح یکشنبه، اعتصاب غذای خود را خواهد شکست و پس از دوازده روز غذا خواهد خورد.
به گزارش «تابناک»، در ایران مبارزه با فساد، همواره از چند جهت سیاسی بوده است:
الف) از سوی افراد سیاسی مطرح شده (مثلا از سوی کاندیداهای مجلس)؛
ب) در مناسبت‌های سیاسی مطرح شده (مثلا در ایام انتخابات)؛
پ) با اهداف سیاسی مطرح شده (مثلا از میدان خارج کردن رقیب)؛
ت) رویکرد به آن سیاسی بوده است (مثلا تقصیر همه فسادها به گردن سیاسیون یا حکومت‌هاست)؛
ث) همه راهکار‌ها سیاسی بوده است (تغییر نماینده، دولت، یا ...)؛
ج) همه مبارزات با فساد در هیاهوی سیاسی گم یا فراموش شده (مثلا پس از پیروزی کاندیدایی که شعار مبارزه با فساد سر داده است)؛
و هیچ گاه این مبارزه، رنگ و بوی مبارزه با قوانین فساد آور یا تلاش برای تصویب قوانین ضد فساد ندارد و همواره این مصادیق و افراد هستند که در مبارزه با فساد نقش اصلی را دارند و هیچ گاه این افراد به دام نمی افتند، چون نه مردم و نه رسانه‌ها به میزانی مدرک و سند ندارند که بتوانند در یک دادگاه ارایه دهند و از طرفی، افراد مظنون هم آنقدر قدرت دارند که مدارک را از بین ببرند؛ بنابراین، هیچ گاه این مبارزه به جایی نمی رسد. در هیاهوی تبلیغات و جامعه سیاست زده ایران، چنین مبارزه‌ای، تنها خوراک گروه‌ها و جناح‌های سیاسی شده و در این میان، هدف اصلی گم می‌شود.
مبارزه با فساد در این همواره جنبه ای سیاسی و حکومتی دارد و شهروندان به ندرت خود را مسئول می دانند که علیه قوانین فساد آور موجود دست به حرکت ـ امربمعروف و نهی از منکر ـ بزنند، اگر چه شاید وجود مشکلاتی در این زمینه باعث انفعال جامعه ایرانی در این زمینه شده است.
در واقع مهمترین شخصیت‌های مبارزه با فساد، خود مسئولان و شخصیت‌های سیاسی هستند که خود قدرت دارند و اتفاقا ایراد به خودشان وارد است که با وجودی که قدرت دارند، نمی‌دانند سرچشمه فساد کجاست و یا نمی‌خواهند و یا نمی‌توانند قوانین ضد فساد وارد کنند. نکته جالب اینکه مسئولان همواره از نام افرادی می‌گویند که هزاران میلیارد تومان از بین‌المال را به یغما برده‌اند؛ افرادی که نام آنان هیچگاه فاش نمی‌شود، ولی شگفت آن که مسئولان هیچ گاه از خود نمی‌پرسند که قوانین مصوب آنان و قوانینی که آنان اجرا می‌کنند، چه اشکالی دارد که این همه پرونده فساد درست می شود؛ پرونده‌هایی که در بزنگاه انتخابات، تنها حربه ای برای انجام تبلیغات و جلب آرای عمومی است.
گفتنی است، تلاش «آنا هزاره» به خوبی این نکته را یادآوری میکند که فساد تا عرصه بروز و ظهور نداشته باشد، هیچ گاه پدید نمی‌آید، فساد به ویژه فساد مالی در دستگاه‌های دولتی و حکومتی یا به دلیل وجود قوانین فساد آور است و یا به دلیل وجود عوامل و افراد فسادآور که در هر دو مورد پرداختن صرف به مصادیق مشکلی را حل نخواهد کرد.
آیا می‌شود روزی در ایران شهروندان به مجلس و دولت فشار بیاورند تا قوانین ضد فساد آور در کشور تصویب و اجرا کنند؟
ذکر این لازم است که «آنا هزاره»، فعال اجتماعی است که در مبارزه با فساد و معضل فرهنگ رشوه در هند، شیوه اعتصاب غذا و اعتراض صلح‌آمیز ماهاتما گاندی، رهبر فقید هند را برگزیده است. اعتراض اصلی وی به فساد در هند و تصویب لایحه نظارت عمومی پیشنهادی دولت مانموهان سینگ است که بنا بر آن، نخست وزیر و قضات عالی رتبه را از بازرسی و تحقیق و پیگرد دقیق در امان نگه داشته شده‌اند.
حال آن که میلیون‌ها نفر از طبقه متوسط هند حامی آنّا هزاره 74 ساله هستند. پس از آزادی از زندان آقای هزاره در میدان راملیلای دهلی نو وارد اعتصاب شده است. وی پنج کیلو وزن کم کرده است و توصیه پزشکان مبنی بر تزریق سرم را رد میکند. رهبران احزاب از آقای هزاره خواسته‌اند تا به اعتصاب غذای خود پایان دهد.
پس از تحریر
بنا بر آخرین آخبار رسیده، «آنا هزاره» در هند اعلام کرده است که از صبح یکشنبه، اعتصاب غذای خود را خواهد شکست و پس از دوازده روز غذا خواهد خورد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
در ایران هیچگاه این اتفاق نخواهد افتاد؛ اگرهم کسی قصد این کار را داشته باشد با انگ سیاسی زدن ، او را از گردونه خارج می کنند و ....
مگه طلبه سیرجانی نداشتیم چه اتفاقی افتاد؟!
پول ما پیمانکاران راسالهاست که با
تاخیر 2و 3 ساله میپررازن چا
راستی عاقبت کار اون طلبه سیرجانی چی شد؟ چه خبر؟
طلبه سیرجانی نمای از افشاگری فساد است.
ما بيش إز يك انا هزاره احتياج داريم !!!!
اناهزاره های فراوانی وجوددارن
در کشور ماهم ریشه فساد وبی عدالتی قوانین وسازمان وتشکیلات اداری مانده ازدوران طاغوت است ومتاسفانه پس از انقلاب یرای مبارزه با بی قانونی ، قوانین مشکل زای دیگری تصویب کرده اند ودولت را چهار برابر بزرگتر کرده اند. مثلا در هیچ کجای دنیا با قانون مالیات مثل قانون ما به جنگ قاچاق کالا ورانت و...نرفته اند ، آن راه کار دیگری می خواهد .
ایا اینجا هم میتواند یک کس که دلش یرای اینده انقلاب و سیره امام مستضعفان میتپد به اعتصاب بنشیند؟!
پيدا نخواهدشد چون كسانيكه در فساد غوطه ور هستند چنان حاشيه امنيتي براي خودشان درست كرده اند كه كسي توان عرض اندام مقابل انها ندارد
کم نبودن، ولی سرنوشتشون خوندنی و عبرت آموزه!
این خبر که چه عرض کنم هر چه به حساب آید یک تبلیغ ضد دین اسلام و سایر ادیان الهی است:
امام خمینی فرمود«اگرچه پیامبران الهی برای هدایت بشر از جانب خدا مبعوث و مامور شدند و آیات وحی را برای مردم بیان و اجرا نمودند ولی همانطور که بسیاری هدایت شدند بسیاری هم یا عناد کردند و علیه دین خدا و رسول او به ضدیت پرداختند یا بواسطه کوتاهی های دیگر افراد جامعه به حقیقت نزدیک نشدند این کوتاهی از جانب انبیاء الهی یا اولیاء خدا نیست. گوینده مطالب خودش اولین مقصر عرصة مبارزه با فساد است که به اعتراف خودش توانایی هدایت مردم را ندارد چون ادعای تبلیغی دارد .
این خبر از موضوع خاتون خطرناک تر است.
آنا هزاره ایران فعلا همان طلبه سیستانی است.
مقاله جالبی بود تنها امید به اینکه آنا هزاره ای در ایران ظهور پیدا کند کافی نیست فکر کنم با توجه به تواناییهایمان بهتر است عمل کنیم میکروب در جای آلوده رشد میکند پس بهتر است همه ما از خودمان شروع کنیم
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.