2بازدید
24مهر ماه روز جهانی معلولین و روز پارالمپیک
روز جانبازانی که معنویت در ورزش را معنا کردند
جانبازان ما فعل خواستن را به اثبات رساندند و در هر دو عرصه دفاع مقدس و ورزش، ثابت کردند که معلولیت و مجروحیت، نمی‌تواند محرومیت به دنبال داشته باشد، بلکه شاید محدودیت به بار آورد و دوم آنکه تلاش آنها دیگران را هم که به نوعی با معلولیت دست و پنجه نرم می‌کنند و حتی شدیدترین معلولیت‌ها را هم دارند، به جنب و جوش واداشته و باید بیایید و مسابقات بوچیای پاراالمپیک را از نزدیک ببینید تا شادی و شعف را در سیمای این عزیزان در جریان مسابقات ببینید.
سرویس ورزشی «تابناک» ـ 24 مهر ماه، روز جهانی معلولین و روز پارالمپیک است و قرار است در این روز، در کشور ما نیز مراسمی برای گرامیداشت آن برگزار شود.
بنا بر این گزارش، امروز بازی‌های پارالمپیک، اهمیتی به اندازه المپیک پیدا کرده و می‌بینیم که دقیقا و بلافاصله پس از پایان بازی‌های المپیک، بازی‌های پارالمپیک با همان اندازه اهمیت و درجه اعتبار برگزار می‌شود و حتی در برخی موارد، استقبال مردم و هواداران بازی‌های پارالمپیک به مراتب بیشتر از المپیک است.
پارالمپیک و ورزش معلولین در کشور ما پس از انقلاب اسلامی، به ویژه همزمان با دوران دفاع مقدس، رنگ و بویی دیگر گرفت و با ورود بر و بچه‌های جنگ و جانبازان سرفراز ـ که بیشتر ورزشکارانی بودند که ایستاده به دفاع از میهن برخاستند و بر اثر توپ و تانک دشمن نشسته برگشتند ـ ورزش معلولین با جانبازان در هم آمیخت و آنگاه معنویت در حد اعلا وارد این عرصه از ورزش شد؛ ورزشی که آمیخته به معنویات شد و اردوهای تیم‌های ملی و مسابقات جانبازان و معلولین با ورود این دلاورمردان، رنگ و بوی جبهه‌ها را گرفت.
آنهایی که در خط مقدم جبهه به دفاع از کیان و ناموس و خاک مقدس ایران زمین پرداخته بودند و به نوعی مجروحیت داشتند، از پا ننشستند و این بار پا در عرصه ورزش گذاشتند.
ورزش جانبازان و معلولین از این به بعد بود که در ایران رنگی دیگر به خود گرفت و معلولین عزیزی هم که تا دیروز به دلیل نوع معلولیت از خجالت به کوچه و خیابان‌ها نمی‌آمدند و حتی در میان اقوام و خویشان و افراد درجه یک خانواده خود هم حاضر نمی شدند، وقتی که روحیه بالای بر و بچه‌ها جانباز را دیدند، از کنج عزلت بیرون آمدند و دوشادوش بچه‌های جانباز، فدراسیونی را تشکیل دادند که خیلی زود به یکی از فدراسیون‌های نمونه در فرهنگ ورزش ایران تبدیل شد.
اکنون دیگر معلولین چه بانوان و چه آقایان با افتخار وارد کوچه و محله و خیابان می‌شوند و در کنار بچه‌های جانباز پا در عرصه مسابقات جهانی و پارالمپیکی گذاشتند و افتخاراتی را رقم زدند که تا پیش از آن در حد رویا و آرزو بود.
والبیالیست‌های جانباز و معلول ایران، فاتحانه قهرمان چند دوره پارالمپیک و مسابقات جهانی شدند و دونده‌ها و پرتابگران ما هم قله‌های قهرمانی جهان و پارالمپیک را یکی یکی در نوردیدند تا مایه افتخار و مباهات خود، خانواده‌ها و ورزش ایران اسلامی شوند.
وقتی قهرمانان جانباز ایران زمین در مسابقات پارالمپیک آتلانتای آمریکا در والیبال و دو و میدانی، چند بار سرود مقدس جمهوری اسلامی طنین انداز کردند و پرچم زیبا و سه رنگ ایران اسلامی را در خاک آمریکا به اهتزاز درآوردند، آنگاه حقانیت ایران و ایرانی بیش از پیش بر همگان و به ویژه بر غربی‌ها آشکار شد و همه اینها در سایه مدیریتی شکل گرفت که خود از جمله جانبازان دفاع مقدس است و سالها در کنار بر و بچه‌ها جانباز و معلول بوده است و خود را خادم و کارگر آنها می‌داند.
بی‌گمان، فدراسیون جانبازان با محوریت حاج محمود خسروی وفا و با تلاش همه جانبازان دوران دفاع مقدس مثل سردار غفور کارگری، غلامرضا ابراهیمی و... همه آنهایی که که در این سی ساله برای ورزش جانبازان و معلولین زحمت کشیدند، امروز به یکی از قدرت‌های جهانی تبدیل شده و به ویژه در رویکرد جدید ورزش جهان که مدال‌های پارالمپیک به اندازه مدال‌های المپیک ارزش و اعتبار پیدا کرده است، می‌توان نگاهی جدی تر به این موضوع داشت.
اما آنچه در این نوشتار و به بهانه گرامیداشت روز معلولین می‌خواهیم بگوییم، دو نکته است:
یکی این که جانبازان ما فعل خواستن را به اثبات رساندند و در هر دو عرصه دفاع مقدس و ورزش، ثابت کردند که معلولیت و مجروحیت نمی‌تواند محرومیت به دنبال داشته باشد، بلکه شاید محدودیت به بار آورد و دوم آنکه تلاش آنها دیگران را هم که به نوعی با معلولیت دست و پنجه نرم می‌کنند و حتی شدیدترین معلولیت‌ها را هم دارند، به جنب و جوش واداشته و باید بیایید و مسابقات بوچیای پاراالمپیک را از نزدیک ببینید تا شادی و شعف را در سیمای این عزیزان در جریان مسابقات شاهد باشید.
موضوع دوم که بارها مورد تأیید و تأکید رییس‌جمهور و مسئولین ورزش قرار گرفته، حق و حقوقی است که باید به جانبازان و معلولین پرداخت شود و بعضا دیده می‌شود که از حجب و حیای آنها برداشت دیگری می‌شود که این برای جامعه اسلامی ما نمی‌تواند چندان زیبنده باشد، به ویژه امروز که در آستانه پاراالمپیک لندن هستیم.
فراموش نکنیم که پس از رخوت و ناامیدی که بر جامعه ورزش ما ناشی از نتایج ضعیف در المپیک 2008 پکن به دست آمد، بلافاصله این موفقیت‌ها و مدال‌های ارزشمند جانبازان و معلولین در پارالمپیک بود که شور و شعف را به جامعه ارزانی داشت و کاروانی که با نام مهر علوی به پکن رفته بود، با چه عزت و احترام و چه افتخاراتی برگشت؛ بنابراین، در آستانه پارالمپیک لندن، از دستگاه ورزش می‌خواهیم که نگاهی ویژه‌تر به این ورزشکاران عزیز و پر تلاش و پر افتخار داشته باشد.
بنا بر این گزارش، امروز بازی‌های پارالمپیک، اهمیتی به اندازه المپیک پیدا کرده و می‌بینیم که دقیقا و بلافاصله پس از پایان بازی‌های المپیک، بازی‌های پارالمپیک با همان اندازه اهمیت و درجه اعتبار برگزار می‌شود و حتی در برخی موارد، استقبال مردم و هواداران بازی‌های پارالمپیک به مراتب بیشتر از المپیک است.
پارالمپیک و ورزش معلولین در کشور ما پس از انقلاب اسلامی، به ویژه همزمان با دوران دفاع مقدس، رنگ و بویی دیگر گرفت و با ورود بر و بچه‌های جنگ و جانبازان سرفراز ـ که بیشتر ورزشکارانی بودند که ایستاده به دفاع از میهن برخاستند و بر اثر توپ و تانک دشمن نشسته برگشتند ـ ورزش معلولین با جانبازان در هم آمیخت و آنگاه معنویت در حد اعلا وارد این عرصه از ورزش شد؛ ورزشی که آمیخته به معنویات شد و اردوهای تیم‌های ملی و مسابقات جانبازان و معلولین با ورود این دلاورمردان، رنگ و بوی جبهه‌ها را گرفت.
آنهایی که در خط مقدم جبهه به دفاع از کیان و ناموس و خاک مقدس ایران زمین پرداخته بودند و به نوعی مجروحیت داشتند، از پا ننشستند و این بار پا در عرصه ورزش گذاشتند.
ورزش جانبازان و معلولین از این به بعد بود که در ایران رنگی دیگر به خود گرفت و معلولین عزیزی هم که تا دیروز به دلیل نوع معلولیت از خجالت به کوچه و خیابان‌ها نمی‌آمدند و حتی در میان اقوام و خویشان و افراد درجه یک خانواده خود هم حاضر نمی شدند، وقتی که روحیه بالای بر و بچه‌ها جانباز را دیدند، از کنج عزلت بیرون آمدند و دوشادوش بچه‌های جانباز، فدراسیونی را تشکیل دادند که خیلی زود به یکی از فدراسیون‌های نمونه در فرهنگ ورزش ایران تبدیل شد.
اکنون دیگر معلولین چه بانوان و چه آقایان با افتخار وارد کوچه و محله و خیابان می‌شوند و در کنار بچه‌های جانباز پا در عرصه مسابقات جهانی و پارالمپیکی گذاشتند و افتخاراتی را رقم زدند که تا پیش از آن در حد رویا و آرزو بود.
والبیالیست‌های جانباز و معلول ایران، فاتحانه قهرمان چند دوره پارالمپیک و مسابقات جهانی شدند و دونده‌ها و پرتابگران ما هم قله‌های قهرمانی جهان و پارالمپیک را یکی یکی در نوردیدند تا مایه افتخار و مباهات خود، خانواده‌ها و ورزش ایران اسلامی شوند.
وقتی قهرمانان جانباز ایران زمین در مسابقات پارالمپیک آتلانتای آمریکا در والیبال و دو و میدانی، چند بار سرود مقدس جمهوری اسلامی طنین انداز کردند و پرچم زیبا و سه رنگ ایران اسلامی را در خاک آمریکا به اهتزاز درآوردند، آنگاه حقانیت ایران و ایرانی بیش از پیش بر همگان و به ویژه بر غربی‌ها آشکار شد و همه اینها در سایه مدیریتی شکل گرفت که خود از جمله جانبازان دفاع مقدس است و سالها در کنار بر و بچه‌ها جانباز و معلول بوده است و خود را خادم و کارگر آنها می‌داند.
بی‌گمان، فدراسیون جانبازان با محوریت حاج محمود خسروی وفا و با تلاش همه جانبازان دوران دفاع مقدس مثل سردار غفور کارگری، غلامرضا ابراهیمی و... همه آنهایی که که در این سی ساله برای ورزش جانبازان و معلولین زحمت کشیدند، امروز به یکی از قدرت‌های جهانی تبدیل شده و به ویژه در رویکرد جدید ورزش جهان که مدال‌های پارالمپیک به اندازه مدال‌های المپیک ارزش و اعتبار پیدا کرده است، می‌توان نگاهی جدی تر به این موضوع داشت.
اما آنچه در این نوشتار و به بهانه گرامیداشت روز معلولین می‌خواهیم بگوییم، دو نکته است:
یکی این که جانبازان ما فعل خواستن را به اثبات رساندند و در هر دو عرصه دفاع مقدس و ورزش، ثابت کردند که معلولیت و مجروحیت نمی‌تواند محرومیت به دنبال داشته باشد، بلکه شاید محدودیت به بار آورد و دوم آنکه تلاش آنها دیگران را هم که به نوعی با معلولیت دست و پنجه نرم می‌کنند و حتی شدیدترین معلولیت‌ها را هم دارند، به جنب و جوش واداشته و باید بیایید و مسابقات بوچیای پاراالمپیک را از نزدیک ببینید تا شادی و شعف را در سیمای این عزیزان در جریان مسابقات شاهد باشید.
موضوع دوم که بارها مورد تأیید و تأکید رییس‌جمهور و مسئولین ورزش قرار گرفته، حق و حقوقی است که باید به جانبازان و معلولین پرداخت شود و بعضا دیده می‌شود که از حجب و حیای آنها برداشت دیگری می‌شود که این برای جامعه اسلامی ما نمی‌تواند چندان زیبنده باشد، به ویژه امروز که در آستانه پاراالمپیک لندن هستیم.
فراموش نکنیم که پس از رخوت و ناامیدی که بر جامعه ورزش ما ناشی از نتایج ضعیف در المپیک 2008 پکن به دست آمد، بلافاصله این موفقیت‌ها و مدال‌های ارزشمند جانبازان و معلولین در پارالمپیک بود که شور و شعف را به جامعه ارزانی داشت و کاروانی که با نام مهر علوی به پکن رفته بود، با چه عزت و احترام و چه افتخاراتی برگشت؛ بنابراین، در آستانه پارالمپیک لندن، از دستگاه ورزش می‌خواهیم که نگاهی ویژه‌تر به این ورزشکاران عزیز و پر تلاش و پر افتخار داشته باشد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.