نوش دارو بعد مرگ سهراب!
دیه دانش آموزان درودزنی پرداخت شد
جنایت، تنها این نیست که با ضربه چاقو، کسی را بکشی یا به روی کسی اسید بپاشی. اینکه در یک دبستان روستایی برای گرم کردن کلاس به طور غیرقانونی از چراغ والور استفاده شود، نیز جنایت خاموش است. کودکان درودزن، قربانی بیتدبیری و مدیریت غیر علمی آموزش و پرورش شدند. همچنان که پیش از آن در سال 83، سیزده کودک روستای سفیلان چهار محال و بختیاری در آتش بی سروسامانی این وزارتخانه سوختند.

سرویس اجتماعی ـ تاوان اشتباهات انسانهای بیمسئولیت را صورت و دست و
پای آب شده کودکانی میدهد که تنها یک نام از آنها مانده است و بس!بچهها در گرمای چراغی سوختند که قرار بود، در سرمای زمستان گرمشان کند؛ اما آنها را به زیر نقابهای نمدی کشید و نای رهایی از آنها را ربود.
رخدادی که برای این دخترکان و پسرکان مظلوم روی داد، نوعی جنایت بود. جنایت، تنها این نیست که با ضربه چاقو کسی را بکشی یا به روی کسی اسید بپاشی. اینکه در یک دبستان روستایی برای گرم کردن کلاس، غیرقانونی از چراغ والور استفاده شود، جنایت خاموش است.
کودکان درودزن، قربانی بیتدبیری و مدیریت غیر علمی آموزش و پرورش شدند؛ همچنان که پیش از آن در سال 83، سیزده کودک روستای سفیلان چهار محال و بختیاری در آتش بیسروسامانی این وزارتخانه سوختند.
دانشآموزان کلاس دوم دبستان شهید رحیمی روستای درودزن در فاصله یکصد کیلومتری شیراز، روز چهاردهم آذر سال 85 دور بخاری علاءالدین کلاس حلقه زده بودند که ناگهان بخاری آتش گرفت و فاجعه رخ داد.
اما جزییات این حادثه دقیق اعلام نشد. در مصاحبههای رسمی گفته شد که بر اثر شیطنت دانشآموزان، چراغ واژگون و نفت آن در کف کلاس پخش شد و شعلههای سرکش راه برون رفت دانشآموزان را بست؛ بچه ها از ناحیه صورت و دست به شدت دچار سوختگی شدند.
خبر آتشسوزی این مدرسه، تا پانزده روز پس از وقوع از سوی روابط عمومی وزارت اعلام نشد تا اینکه «نیازی»، رییس وقت سازمان بازرسی کل کشور در نشستی که جمعی از کارشناسان مسئول واحدهای ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات سازمان آموزش و پرورش استانهای کشور در آن حضور داشتند، خبر را بیهوا اعلام کرد و چنین شد که خبر بعد ملی پیدا کرد؛ بنابراین، بچهها به مرکز سوختگی قطبالدین شیراز منتقل و توسط پزشکان این مرکز دولتی مداوا شدند.
این در حالی است که ترمیم سوختگی صورت نیاز به دهها بار عمل جراحی دارد. گاهی درمان بیش از ده سال طول میکشد.
مادر نرگس حیدری به خبرنگار ما گفته است: پس از این حادثه، بچههایی که سوخته بودند از سوی دولت بیمه شدند و هزینه سرویس مدرسه و مادریار را که در مدرسه از آنها مراقبت کند و کارهای شخصیشان را انجام دهد، هم پرداخت میکنند.
به گفته وکیل خانوادههای دانشآموزان، حکم محکومیت آموزش و پرورش فارس از سوی دادگاه صادر شده، ولی این نهاد در اجرای حکم، تأخیر و تعلل می کند.
بنا بر نظریه پزشکی قانونی، برای دانشآموزان صدمه دیده دیه تعیین شده است، ولی این پیگیری خانوادهها بوده که باعث شد پس از پنج سال، موضوع دوباره در رسانهها مطرح شود.
باید گفت، وزرا تغییر میکنند و مسئولان روابط عمومی عوض میشوند؛ اما نگاه وزیر و مسئولان به رسانهها تغییر نمیکند. از نظر آنها رسانهها تنها باید سخنرانیهای مقامات را پخش کنند و همه چیز را خوب و زیبا و در حال پیشرفت نشان دهند، ولی سرانجام طلسم این بیحرفیها شکست و دیه به در خانه آنها رسید تا شاید مرهمی بر زخمهای آنها باشد که در پنج سال گذشته، زندگیشان به کما رفته و جز خاطراتی تلخ برایشان نمانده است.
علی فرهادی، رئیس مرکز اطلاعرسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش از پرداخت دیه به این دانشآموزان گفت: سال 85 در پی آتشسوزی که در آن شش دختر و دو پسر دانشآموز سوختند، آموزش و پرورش به دستور دولت متولی رسیدگی به وضعیت آموزشی و وزارت بهداشت، متولی رسیدگی به امور درمانی آنها شد.
به گفته فرهادی، این خدمات شامل مشاورههای تحصیلی و درمانی و روانپزشکی و تأمین هزینههای تحصیل و درمان میشد که در این سالها، همه این خدمات ارایه شده است.
وی افزود: تا پایان دوره دبیرستان، حمایتهای این وزارتخانه پشت دانشآموزان خواهد بود حتی در برخی موارد، همه هزینههای اقامت این دانش آموزان که برای درمان به دیگر شهرها مراجعه میکردند، از سوی این وزارتخانه تأمین شده است. همچنین با هماهنگی سازمان تأمین اجتماعی، ماهانه حقوقی به خانواده این افراد تعلق میگیرد.
رئیس مرکز اطلاعرسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش، با اشاره به پرداخت دیه تصریح کرد: در اواخر سال 88، خانواده این دانشآموزان درخواست دیه کردند که در سفر دوم دولت به استان فارس، مقرر شد پس از تعیین دیه از سوی قوه قضائیه پرداخت شود.
وی ادامه داد: اواخر سال 89 حکم دیه به مبلغ 709 میلیون تومان تعیین و به استانداری فارس ابلاغ شد که از پرداخت دیه خودداری کردند و سرانجام وزارت آموزش و پرورش تصمیم به پرداخت دیه گرفت و این دیه با مشارکت بیمه ایران تأمین و به خانوادههای این بچهها پرداخت شد.
اما جزییات این حادثه دقیق اعلام نشد. در مصاحبههای رسمی گفته شد که بر اثر شیطنت دانشآموزان، چراغ واژگون و نفت آن در کف کلاس پخش شد و شعلههای سرکش راه برون رفت دانشآموزان را بست؛ بچه ها از ناحیه صورت و دست به شدت دچار سوختگی شدند.
خبر آتشسوزی این مدرسه، تا پانزده روز پس از وقوع از سوی روابط عمومی وزارت اعلام نشد تا اینکه «نیازی»، رییس وقت سازمان بازرسی کل کشور در نشستی که جمعی از کارشناسان مسئول واحدهای ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات سازمان آموزش و پرورش استانهای کشور در آن حضور داشتند، خبر را بیهوا اعلام کرد و چنین شد که خبر بعد ملی پیدا کرد؛ بنابراین، بچهها به مرکز سوختگی قطبالدین شیراز منتقل و توسط پزشکان این مرکز دولتی مداوا شدند.
این در حالی است که ترمیم سوختگی صورت نیاز به دهها بار عمل جراحی دارد. گاهی درمان بیش از ده سال طول میکشد.
مادر نرگس حیدری به خبرنگار ما گفته است: پس از این حادثه، بچههایی که سوخته بودند از سوی دولت بیمه شدند و هزینه سرویس مدرسه و مادریار را که در مدرسه از آنها مراقبت کند و کارهای شخصیشان را انجام دهد، هم پرداخت میکنند.
به گفته وکیل خانوادههای دانشآموزان، حکم محکومیت آموزش و پرورش فارس از سوی دادگاه صادر شده، ولی این نهاد در اجرای حکم، تأخیر و تعلل می کند.
بنا بر نظریه پزشکی قانونی، برای دانشآموزان صدمه دیده دیه تعیین شده است، ولی این پیگیری خانوادهها بوده که باعث شد پس از پنج سال، موضوع دوباره در رسانهها مطرح شود.
باید گفت، وزرا تغییر میکنند و مسئولان روابط عمومی عوض میشوند؛ اما نگاه وزیر و مسئولان به رسانهها تغییر نمیکند. از نظر آنها رسانهها تنها باید سخنرانیهای مقامات را پخش کنند و همه چیز را خوب و زیبا و در حال پیشرفت نشان دهند، ولی سرانجام طلسم این بیحرفیها شکست و دیه به در خانه آنها رسید تا شاید مرهمی بر زخمهای آنها باشد که در پنج سال گذشته، زندگیشان به کما رفته و جز خاطراتی تلخ برایشان نمانده است.
علی فرهادی، رئیس مرکز اطلاعرسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش از پرداخت دیه به این دانشآموزان گفت: سال 85 در پی آتشسوزی که در آن شش دختر و دو پسر دانشآموز سوختند، آموزش و پرورش به دستور دولت متولی رسیدگی به وضعیت آموزشی و وزارت بهداشت، متولی رسیدگی به امور درمانی آنها شد.
به گفته فرهادی، این خدمات شامل مشاورههای تحصیلی و درمانی و روانپزشکی و تأمین هزینههای تحصیل و درمان میشد که در این سالها، همه این خدمات ارایه شده است.
وی افزود: تا پایان دوره دبیرستان، حمایتهای این وزارتخانه پشت دانشآموزان خواهد بود حتی در برخی موارد، همه هزینههای اقامت این دانش آموزان که برای درمان به دیگر شهرها مراجعه میکردند، از سوی این وزارتخانه تأمین شده است. همچنین با هماهنگی سازمان تأمین اجتماعی، ماهانه حقوقی به خانواده این افراد تعلق میگیرد.
رئیس مرکز اطلاعرسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش، با اشاره به پرداخت دیه تصریح کرد: در اواخر سال 88، خانواده این دانشآموزان درخواست دیه کردند که در سفر دوم دولت به استان فارس، مقرر شد پس از تعیین دیه از سوی قوه قضائیه پرداخت شود.
وی ادامه داد: اواخر سال 89 حکم دیه به مبلغ 709 میلیون تومان تعیین و به استانداری فارس ابلاغ شد که از پرداخت دیه خودداری کردند و سرانجام وزارت آموزش و پرورش تصمیم به پرداخت دیه گرفت و این دیه با مشارکت بیمه ایران تأمین و به خانوادههای این بچهها پرداخت شد.

به هر حال، تاوان اشتباهات انسانهای بیمسئولیت را، صورت و دست و پای آب شده کودکانی میدهد که تنها نامی آن هم از روستایشان مانده است.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
هیچ چیزی زیبایی و فشار سخت عصبی این ماجرا رو جبران نمی کنه. مخصوصا واسه دانش آموزان دختر
واقعا متاثر شدم از ته دلم دعا میکنم هر چه زودتر خوب بشن
از چی بگم که صبح نشده غروب زد / تو قلب بچه های درودزن
با سلام گرچه اتفاق بسیار ناگوار است ولی دولت تلاش خود را کرده وآموزش وپرورش هم با تمام امکانات در خدمت انها بوده .عمل جراحی صورت هم نیاز به گذشت زمان دارد تا دوران رشد راپشت سربگذراند قطعا پزشکان بسیاری منتظر رسیدن آن زمان هستند تا به نحو شایشته ای روی صورت آنها جراحی کنند.باید تلاش کنیم مدارس ایمن شوند هنوز بخاری نفتی در مدارس استفاده می شود. این نیاز به پی گیری دارد.
دوست عزیز درد اینها با پول و این چیزا درمان نمیشه. متاسفم برات
جواب : نه!
منفی برای چی آخه؟!!!!
اتفاقا منم که اون خبر رو خوندم بلافاصله یاد این بچه ها افتادم...کاش مسئولین یادشون بیفتن...یا حداقل خیرین... ما که قدر خودمون هم به زور پول در میاریم!
منفی برای چیه واقعا؟!
پس آقا عکسهای دیگه رو ندیدی... اشک تو چشمات خشک میشه از شدت غم...
واقعاباتاسف وپول دردی دوامیشه آخرتاکی...
پرداخت دیه با این تاخیر چند ساله به چه درد این عزیزان می خورد فقط باید تحمل کرد و تاسف خورد که مشابه این قبیل حوادث از سال 83 به بعد نیز کم نبوده (هر روز بدتر از دیروز)
فراوان گفتني هاست گويم........اما......
از دست ... چه بگویم گله ای نیست / گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست
من هم موقعی که ابتدایی بودم کم مونده بود در اتش بخاری غیر استاندارد بسوزم
باور کنید مدرسه ی سفیلان لردگان هنوز مشکل داره.لردگان بختیاری سرزمین مشروطه خوهان مشروط شده شده.آب ما که سهم اصفهانه.تو 20کیلومتری سد کارون روستاهامون آب ندارن.وای از روزی ک بختیاری خشمگین بشه
مشابه این حادثه در روستای سفیلان شهرستان لردگان اتفاق افتاده با این تفاوت ک 13نفر از گل های نشکفته ی بختیاری تو سرمای زاگرس زنده زنده سوختن.چرا اونا رو نمیگینو حق اونارو نمیگیرین؟فقط ب جدم لر بودن و بختیاری بودنو ساده فرض شدن؟؟؟؟تابناک تو هم نظراتمو نمیذاری
خدا یا شکر که من سالم هستم و شما
آقای مسئول آه این بچه ها میگیردت.
البته قطعا نمی فهمی چون کلی توجیه و تفسیر داری براش
من عکس کامل اینها را زمانی که اتفاق دردناک برایشان افتاد را دارم . تعداد بیشتر از شش نفر هست در ثانی این مقدار دیه کفاف درمان انها و مخارج نگهداری انها و درد و رنج خانواده ها بسیار بسیار اندک و ناچیز هست. من نمیدانم چرا در کمک کردن به دیگر کشورها که یک اتفاق کوچک می افتد اینهمه فداکاری در اسرع وقت صورت میگیرد. !!!
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.