دیدار مادر با دختر گمشده پس از 15 سال

از صميم قلب به اين خواهر عزيز كه گمشده مهر خود را پيدا كرده است تبريك عرض مي كنم .انشاالله همه حاجتمندان به حاجت وآرزوي خود برسند

آفرین بر دایر کنندگان این مراکز که در اوج نا امیدی مادری فرزندش را پیدا میکند خداوند به همه دست اندر کاران
این موسسه عاقبت بخیری در دنیا و اخرت عنایت فرماید .

سلام.
با خواندن این خبر خیلی متاثر شدم وگریه کردم.
من فرزند اتفاق شوم طلاق هستم 9 ماهم بود که پدرو مادرم از هم جدا شدند.ومن بعد از آن دیگر مادرم راندیدم.شما تصور کنید که کسی نبود که به من شیر بدهد.من پس از بیست و دو سال فروردین هشتادوپنج مادرم رادیدم.می دانم شاید خیلی ها این موضوع را باور نکننداما حقیقت دارد.فرزندان طلاق باکمترین تقصیر ،بیشترین ضربه را می خورند.خدا می داند الان که بیست وپنج سال سن دارم هنوز کمبود های عاطفی، بحران های روحی وخاطرات تلخ کودکی به شدت شکنجه ام می کنند.به رقیه خانم تبریک می گم.من درد لحظه لحظه ی تنهایی وبی مادری اش را درک می کنم وخوشحالم که مادرش را دید. من خوب می دانم که گاهی وقتها "مرگ" شیرین ترین آرزوی یک آدم است.اشک، اجازه ی نوشتن به من نمی دهد.

الهم رد کل غریب (آمین)