قرار نیست تولیدکنندهای باقی بماند؟!
واقعیتی که امروز در اقتصاد ایران رقم خورده است، این که دولت میخواهد با حذف تولیدکنندگان، بازار را دو دستی تقدیم واردکنندگان کند؛ بنابراین، ارزهای دولتی خود را به آنها داده و از هر گونه تلاش برای نابودی تولید دریغ نمیکند.
حذف افراد تازهوارد به سرمایهگذاری در امر تولید، در کنار افزایش هزینهها و کاهش درآمدها برای تولیدکنندگانی که پیش از این حضور داشتهاند،منجر به این خواهد شد که گویا قرار نیست در ایران، تولیدکنندهای باشد!به گزارش خبرنگار «تابناک»، همراستا شدن سود دولت و سود واردکنندگان، عاملی برای فراری دادن افراد از تولید شده است. اقدامات دولت در راستای حمایت از افرادی که میخواهند، در مسیر تولید سرمایهگذاری کنند، تنها و تنها، افزایش هزینهها و تملک دارایی آنهاست، به گونهای که افراد را پس از چندین سال تلاش، ناامید و پشیمان میکند.
از سویی، سیاستهای دولت در قبال تولیدکنندگان موجود نیز عبارتند از: افزایش هزینهها در کنار اجازه ندادن به افزایش قیمتها، ندادن نقدینگی و در اختیار نگذاردن ارز دولتی برای واردات نهادههای مورد نیاز.
اما واقعیتی که امروز در اقتصاد ایران رقم خورده است، این که دولت میخواهد با حذف تولیدکنندگان، بازار را دو دستی تقدیم واردکنندگان کند؛ بنابراین، ارزهای دولتی خود را به آنها داده و از هر گونه تلاش برای نابودی تولید دریغ نمیکند.
در این راستا، مصاحبهای با یکی از افراد دلسوز این مملکت ـ که در صدد تولید در عرصه دامداری بود ـ انجام دادهایم؛ این گوشهای از واقعیتی است که «تابناک» به دنبال آشکار ساختن آن است.
وی در سال 1384، در صدد برآمد با ساخت محیطی برای کشت و صنعت به کشور خدمتی کرده باشد؛ اما هم اکنون پس از گذشت نزدیک به هفت سال، نه تنها حمایتی نشده، بلکه روز به روز در حال هزینه کردنهایی است که بابت حمایت نکردن دولت با آن روبهرو شده است.
متن زیر سخنان ایشان در این زمینه است:
در سال 1384 با آمدن دولت جدید، چون بسیار سخن از حمایت از تولید به میان میآمد و به صرف این که پسرم رشته کشاورزی بود، گفتم، خدمتی به این مملکت کرده باشم و به فکر راهاندازی دامداری و کشت علوفه افتادم. برای همین، چهارده هکتار زمین، به بهای 220 میلیون تومان در نظرآباد کرج خریداری کردم.
از آن سال پیگیر کار بودم و به جهاد کشاورزی رفتم تا این که در سال 88 موفق شدم پروانه ساخت گاوداری را با پرداخت 9 میلیون تومان بگیرم؛ با آن که گفته میشد، کشاورزی از مالیات معاف است، ولی دیدم که تنها با پرداخت عوارض گزاف ساخت، (9 میلیون تومان) میتوانستم، پروانه ساخت گاوداری را بگیرم.
وقتی پس از چند سال پروانه را در سال 88 گرفتم، تقاضای حفر چاه برای دامداری کردم که به دنبال آن، اداره آب با دو سال دیرکرد (سال 90) در نامهای از من دعوت کرد و پاسخی که پس از دو سال به من دادند، این بود: «تو فعلا در نوبت هستی و باید صبر کنی»!
این از موضوع آب؛ و اما درباره برق. این زمین برق نداشت و برای همین، بیست میلیون تومان انشعاب، تیر و تراس و تابلو برق خریدم که بنا بر مصوبهای، باید آن را به وزارت برق میدادم؛ یعنی من مالک آنچه خریده بودم نیز نبودم، حال آن که برای کسی که به سمت کار تولیدی میرود، این دولت است که باید از او حمایت کند و برق ارزان بدهد.
خلاصه آن که همه مقدمات تولید را خودم با پول خودم انجام میدادم و با وجود این، همین را که خریده بودم نیز به دولت واگذار شد و به این ترتیب، دولت کلید تابلوی برق را از من گرفت و دیگر کلید دست من نیست.
من در این فرایند دچار کمبود پول شدم، ولی بر پایه سخنان رئیسجمهور، مبنی بر این که برای هر رأس دام، نزدیک 9 میلیون وام میدهد، خواستم برای هر رأس، تنها یک میلیون تومان به من وام بدهند و سپس قرار شد که جهاد به من وام بدهد و من را به بانک معرفی کرد و قرار شد 470 میلیون تومان برای ساخت، خرید تجهیزات، خرید دام و علوفه به من وام داده شود.
اما پس از شش ماه دوندگی و صرف یک میلیون و دویست هزار تومان (پانصد هزار تومان به عنوان وثیقه بانک و هفتصد هزار تومان برای بررسی طرح داده شده)، هنگامی که به بانک رفتم، رئیس بانک به من گفت: نامهای از ریاست جمهوری آمده است، مبنی بر این که منابعی را که قرار بود به عنوان وام به من بدهند، به خود دولت برگشت داده شود.
پس از شنیدن این سخن، با وجود این همه هزینه و بدون دریافت وام، به جهاد کشاورزی رفتم. آنها گفتند: اگر شما 60 درصد آنجا را بسازید، میتوانیم درخواست دریافت وام دیگری انجام دهیم، حال آن که اگر من میتوانستم، 60 درصد کار را انجام دهم که دیگر نیازی به وام نداشتم!
ناگفته نماند، هزینههایی که در این راه متحمل شدم نیز به من برگشت داده نشد، به گونهای که حتی پس از این فرایند، به آنها گفتم که وام نمیخواهم، دستکم هزینههای من را بدهید و این گونه شد که با وجود صرف هزینههای بسیار، آن را نیمهکاره رها کنم.
وی در ادامه با بیان این که من میتوانستم با قرار دادن سند زمینی که خریدهام و بدون دردسر، سود بانکی دریافت کنم، این کار را نکردم، چرا که دوست داشتم به مملکتم خدمتی کرده باشم؛ بنابراین، جلو آمدم ولی دست آخر خسته شدم و آن را رها کردم.
من در اینجا میگویم، این کار درست نیست؛ دولت نه تنها از کسی که میخواهد کار تولیدی انجام دهد، حمایتی نمیکند، بلکه مرتب مانع تراشی میکند تا او را از ادامه کار باز دارد.
وی در ادامه، با بیان این که در صورت حمایت دولت، میتوانستم سالی دو هزار تن ذرت برداشت کنم و به این ترتیب، نیازی به تأمین خوراک از کشورهای خارجی نداشته باشیم، گفت: افزون بر آن، میتوانستم روزانه 9 تن شیر تولید کنم، که این خود میتوانست چشمانداز مثبتی برای کاهش نیاز به واردات شیر خشک از چین در ایران باشد.
وی در پایان گفت: هنگامی که وارد کار تولیدی شدم، دریافتم دارد به این مملکت خیانت میشود و بزرگترین خیانت آن است که چیزی که میتوانیم تولید کنیم، راهش را میبندیم.
اکنون باید پرسید، آیا با وجود پتانسیلهایی که در ایران هست، این جفا به این مملکت نیست که از برزیل گوشت بیکیفیت، شیر خشک، ذرت و علوفه و میوههای خارجی وارد کنیم؟ در حالی که اگر حمایت دولت متوجه تولید کنندگان باشد، خود میتوانیم با کیفیت بهتر تولید کنیم.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سلام به خدا من بخاطر گرانی جو و علوفه و گندم و ذرت وسویا و.... (300 درصد گرانتر از سال قبل )نتوانستم دوام بیاورم و دام داری خود را با کلی ضرر تعطیل کردم.تازه پارسال اقایان با واردات گوساله مریض از پاکستان دامداران را بیچاره کرده بودند.امسال هم 8 میلیارد تومان بابت خرید جو به اتحادیه دامداران پرداخت شده که بجای خرید جو کل مبلغ در بانک ... تبدیل به اوراق مشارکت 20 درصد شده است .این است سال جهاد اقتصادی و..
متاسفانه این داستان وصف حال همه تولید کنندگان است.
عزیزم این اتفاق در همه جای صنعت دیده می شه . شرکت ما هم داره می خوره زمین .
با سلام خدمت شما توليد کننده محترم اولا قرار نيست هر کس خواست توليدي راه بيندازد از همان اول به فکر گرفتن وام از دولت باشد شما خيلي راحت ميتوانستيد از همان اول زمين کوچکتري بگيريد و از تعداد کم و با کسب تجربه شروع کنيد نه کار بسيار وسيع و با فکر گرفتن وام دولتي و خداي ناکرده از بين رفتن کل سرمايه. دوما در خصوص پروانه حفر چاه با اين وضعيت خشکسالي و تحليل منابع زير زميني اگر جنابعالي و هر توليد کننده ديگر انتظار داشته باشد صرف اينکه نام توليد کننده را داريم پروانه بدون کارشناسي صادر شود اصلا صدور پروانه به چه دردي ميخورد همه ميتوانندچاه حفر کنند و توليد نمايند ايا به نظر شما منطقي است.
به نام خدا
برادر من ، این فقط مرحله بهره بهرهبرداری است . مرحله بعد بیمه ومالیات و عوارض وارزش افزوده و .... برادر من در تولید به قول یکی از پیشکسوتها یا باید دیوانه باشی یا عاشقی دیوانه تر . کدام حمایت .
افزایش بهره بانکی + افزایش مالیاتها + حذف یارانه تولید کنندگان = ورشکستگی تولید کنندگان =افزایش واردات = افزایش وابستگی = بیکاری = فقر فحشا = قانون شکنی = فرار سرمایه
کاهش بهره بانکی تولید کنندگان + معافیت کامل مالیاتی تولید کننده + پرداخت یارانه غیر نقدی تولید کننده + مالیات مضاعف واردات کالاهای تولیدی + مالیات صادرات مواد اولیه خام + حذف مالیات واردات مواد اولیه خام= افزایش تولید = جهش اقتصادی = کاهش بیکاری =کاهش فقر و جرایم = کاهش وابستگی = افزایش سرمایه گذاری = افزایش صادرات = افزایش حمایت مردمی
در كليه رشته هاي توليدي وضعيت همين است !!!!!
واقعا متاسف شدم...............
ما باید از چه کسانی بترسیم؟ سیاسیون و دولتمردانی که منافع ملی کشور را قربانی می کنند..آیا فریاد رسی هست..؟!!
وقتي لوبيا قرمز و عدس از چين وارد ميشه ديگه بايد منتظر هر فاجعه اي بود
ما تولید کننده هستیم. هر چی در میاریم مالیات اب برق سوخت کارگر ارزش افزوده و!!!!!!!!!!! مشتری هامونم روز به روز کم میشن.
با سلام
خدا خيرتان بدهد يكنفر حرف دل توليد كنندگان را بزند لطفا از شهركهاي صنعتي بازديد نماييد ببينيد چه بر سر كارخانه ها آمده است ؟هر فرد بيكار باعث نابودي يك خانواده ميشود و ما نياز به دادگاه و قاضي براي طلاق، مبارزه با مواد مخدر زندان ،كودكان بي سر پرست ،زنان خياباني،و ...... صدها مشكل ديگر هستيم
با دادن يارانه ارزش پول ملي بشدت افت كرد و در بازار صرف خريد غير ضروري شد در صورتي كه ميتوانست در جهت احياي هزاران كارخانه مورد استفاده قرار گيرد.
من زماني كه ميوههاي خارجي در تركيب و چيدمان ميوهفروش سهم خود را زياد ميكرد فهميدم كه توليد كننده در اين كشور جايگاهي ندارد بلكه اين منافع است كه تعيين ميكند كه جايگاه توليد چگونه باشد. زيرا سرمايه خود را، نفت مي فروشيم به جاي توليد ثروت با آن دلالي را پر رنگ مي كنيم كه نياز به هيچ تخصصي ندارد بلكه بايد از رانت برخودار بود.
توليد و جايگاه آن را رانتخواران و توزيع كنندگان رانت به شكلهاي مختلف در اين مملكت به حاشيه راندهاند.
ای برادرتابرادرچین است شماهاچکاره هستیدخوب نمیخواهندمردم خسته کارشوندبیچاره چینیهادیگه جابرای خوابیدن ندارنداخه روی پشت بام زیرزمین خلاصه همه جاتولیدی زده .اصلابه فکراینده مردم نیستند
باید این شعر را در رثای تولیدات داخلی نجوا کرد:ما ز دوستان چشم یاری داشتیم*خود غلط بود آنچه می پنداشتیم.
من بعنوان وارد کننده نتونستم تا حالا یک دلار با نرخ رسمی بگیرم الکی شلوغش نکنین
اي بابا چرا توليد؟ برو دنبال دلالي. ما كه احتياج به توليد نداريم چين عزيز همه چيز توليد مي كنه ما هم كه نفت زياد داريم وارد مي كنيم
سلام من هم سال 80 از دانشگاه تهران در مقطع کارشناسی ارشد پرورش دامهای شیری فارغ التحصیل شدم 10 سال است که عمرم و جوانی ام و زندگی و دارایی خود و پدرم را صرف کردم و بی حاصل و بی نتیجه ورشکست شده ام و اینرا حاصل تلاش کسانی میدانم که بدون دردسر فکر واردات بی رویه و سود کلان بدون زحمت هستند.
اقا این درد دل همه تولید کنندگان هست
همه تولید کنندگان با این مشکلات روبرو هستند
برنامه اشتغال زایی ما داره تو چین جواب میده!!!
ولي اي كاش شما قبل از اين همه تلاش وسرمايه گذاري با اهل فن اين كار مشورت ميكرديد.
واي كاش بجائي اين همه هزينه پسرتان را به خارج از كشور مي فرستاديد كه از بابت آينده آسوده باشيد.
ماشالله و دست مریزاد به شما بالاخره یکی از تولید و موانع تولید حرف زد منظورم تائید انتقاد از دولت نیست ولی واقعا یکی از بزرگترین مشکلات کارخانه ها و واحدهای تولید سنگ اندازی مسولین دولتی و وجود واسطه هاست که داره اقتصاد مملکت رو نابود می کنه ؟
مانی
دست تو هموطن عزیز درد نکند به شما وامثال شما خدا قوت می گویم .شما دلسرد نشوید با نیت والایی که دارید مطمئنا موفق خواهید شد .هر طور که هست کار را به اتمام برسانید و چند جوان بیکار را مشغول کار نمایید که خدا با شماست و قلب همه آنهایی که برای این مملکت می تپد . مشکل دستگاههای مختلف اجرایی ما بخشی نگری است ؟و ضعف مدیریت ،هر بخش فقط به قسمت خود ، کار دارد ولا غیر .قطعا مسئولین کشاورزی به لحاظ بی توجهی به بخش مهم کشاورزی ومسئولین بازرگانی به لحاظ بی توجهی به بخش تولید و واردات بی رویه و ناظرین بی مسئولیت به لحاظ عدم کنترلهای لازم چوب خواهند خورد .
بسمه تعالي
كاري با ين بنده خدا ندارم ولي بسياري افراد بودند كه خيلي از اين امكانات استفاده كردند وامهاي متعدد گرفتند ولي بجاي توليد رفتند خريد و فروش و دلالي و بساز و بفروشي بنابر اين دولت هم حق دارد تا مطمئن نشده امكانات ندهد .
اگر چنین چیزی درست است چرا کسی به داد کشور نمی رسد؟ مردم چه گناهی کرده اند که باید با یا این کارگزاران بسوزند و صدایشان درنیاید؟
با تشکر از مصاحبه شما با تولید کنندگان این مملکت ، باشد که مشکلات این کشور به گوش مسئولین برسد و از این خواب بیدار شوند
متاسفانه واردات بي حد و حساب از چين باعث شده هر صنعتي در ايران به نابودي بكشد و در اين ميان دولت مقصر است
من دریک شهر کوچک مهندس ناظر کاخانجات صنایع تبدیلی هستم.یک نفر که باخون دل یک کارگاه بسته بندی تخمه دست وپا کرده بود چند وقتی بود پیدایش نبود روز گذشته توی خیابان دیدمش گفتم از کارگاه چه خبر؟گفت تخمه دوبرابر گران شده وتعطیل کردیم!اخه این چه وضعیست که گریبان این مملکتو گرفته !اگردرکشورهای دیگه چیزی 1درصدگران شه صداوسیما توبوق وکرنا میکنه اونوقت اینجا به یکباره اجناس 2برابرمیشه اب از اب تکان نمیخوره
اگه بانک 20 درصد سود بده چرا تولید بکنه طرف
واقعا ممنوم بابت این مقاله و یا خبر مهم....
ما تولید کننده هستیم
در بخش کشاورزی و دام داری
دان مرغ نسبت به سال گذشته به بیش از دو برابر افزایش پیدا کرده
دلیلش هم اینه که واردات محصولات دان توسط یک نفر انجام میگیره
و اون یک نفر یک دلال هست که همیشه با کارهاش به بازار و تولید اسیب میزنه
ما الان با کمبود شدید گندم و سویا و ذرت در کشور روبرو هستیم
به همین دلیل دان خیلی افزایش پیدا کرده
این در حالیه که وقتی چند سال پیش در گندم به خود کفایی رسیدیم
دولت بسیاری از گندم ها را از مردم نخرید سال بعد هم این طور شده
که امثال دیگه هیچ کس گندم نکاشت.........
ما خودمان گندم کاشتیم و اسیب دیدیم
انقدر در بخش کشاورزی اسیب دیدیم که الان رها کردیم این کار رو........
ما خیلی اسیب پذیر شدیم
چی کار کنیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
ایا زمین و دامداری های خودمون رو بفروشیم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
ایا دیگه چیزی تولید نکنیم
مدیران محترم تابناک خواهشمندم صدای ما رو به گوش مسوولین برسونید
چرا که کشاورزی و دامداری یکی از مهمترین بخشهای یک کشور هست
ما تولید کننده های قوی می خواهیم. تولید کنندگانی که به واسطه نخبه بودنشان تولید کننده باشد نه با حمایت های بی دریغ دولتی.
جانا سخن از دل ما ميگويي من هم تا همين چند سال گذشته دو تا كارگاه صنعتي و دفتري در شهر داشتيم و مشغول توليد اما همه آنها را تا سال پيش بستيم و فقط دفتر را به اميد درست شدن وضعيت نگهداشتيم ولي سال 91 انشا ا... از شر اين يكي هم خلاص ميشويم و ميريم همون كاري را ميكنيم ؛"دلالي ارز و طلا" شما فكر ميكنيد من دوست دارم كه اين كار رو انجام بدم ؟ من معتقدم كه براي ساختن ايران آباد خود ما ايرانيان بايد كاري انجام دهيم نه خارجي ها
این که این تولید کننده محترم با آن مواجه شده یکی از این دست مسایل میباشد منهم با توجه به تحقیقاتی که کرده امبه چند نکته دیگر اشاره ای میکنم 1-آیا میدانستید کشور شیلی به اندازه درآمد نفتی ایران میگو صادر میکند حال آنکه مرزهای آبگرم ما از این نوار ساحلی که در آمریکای جنوبی است بیشتر است و میگوهای ابهای گرم ما جزو بهترین انواع میگو هستند.2-آیا میدانستید ایران دارای سومین نخلستانهای دنیا از نظر وسعت است و رطب بم ایران در پروازهای خارجی مانند لوفتانزا در فرست کلس با اسم شرکتهای خدماتی استرالیایی سرو میشود و با 8 برابر قیمتی که آنها از ایران میخرند آنجا عرضه میکنند 3-در مورد خاویار هم که نمیگویم چراکه اکثرا میدانند مرغوبترین خاویار دنیا در اختیار ایران است ولی بازار آن در دست روسیه میباشد و در آخر آیا میدانستید که این تنوع آب و هوایی و اقلیمهای متفاوت که ایران از آن برخوردار است را کمتر مکانی در دنیا داراست خداوند ما را از این همه ظرفیت بالقوه برخوردار کرده ولی خودمان قدر نمیدانیم از صنایع دستی و فرش و پسته و ... دیگر چیزها هم نمیگویم
بابا این دلار دولتی به کی داده میشه؟ مگه به وارد کنندگان لوازم ازمایشگاهی داده نمیشه. من 3 ماه پیش پول یک دستگاه ازمایشگاهی (در ایران ساخته نمیشه) رو کامل پرداخت کردم. حالا بعد 3 ماه و 2 ماه تاخیر، شرکت واردکننده میگه باید معادل دلار الان قیمت دستگاه رو پرداخت کنی. یعنی قیمت 2 برابر. 1- حالا من به کی باید شکایت کنم من پولو 3 ماه پیش دادم ولی الان پول دلار 2000 تومانی بدم؟ 2- دلار دولتی رو به کی میدن؟ 3-من بعد 25 سال درس خوندن و 2 سال بیکاری می خوام واسه خودم و 3 نفر جوان درس خونده بیکار دیگه یه کاری راه بندازم، که با این وضع دلار و گرونی و 2 برابر شدن هزینه سرمایه گذاری راه اندازی ازمایشگاه باید چکار کنم.لطفا یکی راهنمایی کنه به کی باید مشکلمو بگم و کی پاسخگو هست؟ . حالاکه خودم می خوام یه قدم بر دارم نمیشه یا نمیذارن.... کمک کمک...
سلام برادر
برو خدارو شکر کن که موفق به دریافت وام نشدی وگرنه تا اخر عمر گرفتار میشدی مااین اشتبا رو کردیم شما نکنید
وقعا همین طوره که این دوست عزیزمون بیان کرد
واقعا اگر دولت دنبال افزایش تولید بود خیلی راحت میتونست واردات را محدود کنه و از همون ارز دولتی به تولید کننده وام بدهد تا بتواند هزینه های تولید را کاهش و در نهایت بهای تمام شده کالای تولید داخل خیلی کمتر از واردات در میومد ،اما واقعا واسه خودم که تو این مملکت که دیگه همه دنبال دلالی و واسطه گری هستن متاسفم
این موضوع واقعا" ناراحت کننده است
به نظر من دولت باید کارگروه هایی برای آماده سازی بستر های تولید راه اندازی کند
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.