نگاه شما: حق الناس به نام بهانه نذری

زمان: دوشنبه، ولادت امام سجاد ـ علیه السلام ـ ساعت ۱۹: ۱۵ دقیقه
مکان: خیابان دماوند مسیر غرب به شرق روبه‌روی خیابان شهید طاهری (میرفخرایی) دقیقا محل دور برگردان
ترافیک سنگین از حول و حوش وحیدیه (یعنی یک و نیم ایستگاه اتوبوس قبل)
علت ترافیک در هر دو مسیر، پخش شربت نذری برای اعیاد شعبانیه توسط بانیان محترم قهوه خانه!

وقتی نزدیک ۲۵ دقیقه برای رفتن این مسیر شاید یک کیلومتری تو ترافیک اسیر شده بودم با دیدین نمای خیابانی پر از لیوان‌های یک بار مصرف پراکنده، صدای بوق ماشین‌های زمینگیر شده و نوای مولودی‌خوانی که از صدای آن همه ماشین بیشتر بود و بوی دود بنزین آمیخته با اسپند و کندر و دو دستگاه بنز راهنمایی رانندگی و مأمورانی که در گوشه خیابان، فارغ از این همه هیاهو مشغول گپ و گفت بودند و آدم‌هایی مثل من که خسته از تلاش روزانه، هنوز باید راه زیادی را برای رسیدن به خانه پشت سر گذارند، آن هم تنها به دلیل اینکه انسان خیر و به ظاهر دینداری برای بزرگداشت اعیاد شعبانیه نه تبلیغ قهوه‌خانه‌ای که معلوم نیست در این وانفسای جواز، چگونه یک سالی است سر از این محل درآورده و خود با آن همه موتور سیکلتی که همیشه جلویش پارک شده، معضلی شده برای خیابان، دارد شربت پخش می‌کند و ... افسوس خوردم! انشاءالله مبارک است؛ قبول باشد.

چند سالی است به برکت اعیاد مبارک شعبانیه، پخش انواع اقسام شیرینی و شربت و برگزاری جشن‌های متنوع بسیار پر رونق‌تر از گذشته شده و خدا را شکر، مردم در اجرای مراسم مذهبی بسیار فعال‌تر شده‌اند؛ اما متأسفانه دیده می‌شود در برپایی یا برگزاری بعضی از این مراسم‌های به ظاهر مذهبی، آنچه از دید برگزارکنندگان محترم دور مانده و قربانی می‌‌شود،‌‌ همان دین است.

احتمالا شما هم در ترافیک‌های اعصاب خردکن و پر سر و صدایی که به بهانه پخش نذری در خیابان‌ها رخ می‌دهد، یا سر و صدای دسته‌جات عزاداری محرم ـ که گاه بدون ملاحظه و بی‌قید و قانون اتفاق می‌افتد و حتی پلیس که طبیعتا تنها نهاد برقراری نظم در جامعه هست، نیز نسبت به کنترل آن هیچ کاری نمی‌کند ـ گیر افتاده‌اید. همه ما وقتی در مقام نویسنده و یا خواننده مطالب اینچنینی قرار می‌گیریم، با یادآوری آسیب‌هایی که از این راه، دامنگیر جامعه دین محورمان می‌شود، تأسف می‌خوریم و وقتی خودمان برای عرض و حاجت و ادای نذر گام برمی‌داریم، هر کس که با نحوه کار ما اختلاف نظر داشته باشد، به او هزار انگ می‌زنیم.

به این ترتیب، تصمیم گرفتم با بیان یکی از این موارد و نیز با بزرگداشت شعایر الهی به خودم و خوانندگان عزیز و فهیم یادآور شوم که مدیریت درست در برگزاری مراسم مذهبی، یکی از بهترین روش‌های امر به معروف و دعوت عملی به دین است و برعکس نبود نظارت و اجرای نادرست این چنین مراسمی، ظاهراً به نام دین و در جهتی خلاف دین خواهد بود.

پس تقاضا دارم، نخست افرادی که در این ترافیک‌ها اسیر می‌شوند، بی‌درایتی و مسئولیت‌ناپذیری برخی را به حساب دین و اهل بیت ـ سلام الله علیهم ـ نگذارند.
دوم: نیروی انتظامی برای این امور مدیریت کرده و کنترل محدوده را به عهده گرفته و در صورت صادر نشدن مجوز با متخلفان برخورد کند. مطمئنا برخورد با گروهی خودسر که با رعایت نکردن قوانین جامعه، باعث ایجاد اختلال در روند امور مردم می‌شوند، مخالفت با دین و نظام و انسانیت نیست که تقدیس و تکریم شرافت، انسانیت و بزرگداشت عملی دین و نظام است.

سوم: عزیزانی که برای بزرگداشت شعایر دینی و رضای خدا کار می‌کنند، پیش از هر چیز با مشورت با افراد کاردان و مدیریت درست، ضمن بزرگداشت و عرض ارادت به ساحت مقدس اهل بیت ـ سلام الله علیهم اجمعین‌ ـ باعث افتخار ایشان شوند.

در پایان از همه عزیزانی که در این راه‌ها، زمانی را از دست داده‌اند و این مزاحمت‌ها باعث رنجش خاطر ایشان شده، می‌خواهم به بزرگواری خود ببخشند و حلال کنند، مسئولینی را که برای رضای خدا کار کرده‌اند، ولی با نابلدی موجب آزرده شدن خاطر این بزرگواران شده‌اند.

---