آیا در جامعه ما فقر وجود ندارد؟
آیا با از میان بردن صورت مسألههای اصلی و انکار واقعیات مسلم علمی، جلوه زشت فقر از جامعه زدوده خواهد شد، یا اینکه انکار تعمدی و یا سهوی این مقوله، منجر به آسیبهای متعدد اجتماعی و عقیدتی دیگر میشود که سرانجام خودشان علل آفتهای دیگری خواهند شد؟

مفهوم فقر در لغتنامهها عبارت است از: تهیدستی و تنگدستی، ولی اگر بخواهیم بر مبنای نگرشهای علمی به مفهوم فقر پردازش کنیم، بسته به اینکه از کدام حوزه علمی نگاه کرده باشیم، با تعاریف متفاوتی از فقر و فقیر روبهرو خواهیم بود.
به گزارش «تابناک»، با این حال، فقر کلا به دو گونه فقر مطلق و فقر نسبی دیده میشود؛ در فقر مطلق، آدمیزاد برای تهیه نیازهای اساسی از قبیل خوراک، پوشاک و سرپناه در تنگناست، ولی در فقر نسبی با توجه به محیطها و زمانهای متفاوت، انسانها در مقایسه با افراد پیرامونی از لحاظ معیشتی در تنگنا هستند.
بر مبنای همین نگرش کلی به مفهوم فقر، خط فقر نیز به حالتهایی اشاره دارد که افراد قادر به تأمین کمترین هزینه ضروریات زندگیشان نبوده باشند.
متأسفانه، امروزه در جامعه ما، به جای نگرش علمی به مقوله فقر و در نتیجه تهیه بسترهای مناسب در راستای فقر زداییها، با نگرش سیاسی بدین مقوله اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی نگریسته میشود و در نتیجه، آنهایی که باید پاسخگوی این معضل خانمانسوز و ویرانگر بوده باشند، به راحتی از زیر بار مسئولیتها شانه خالی میکنند.
بنابراین، اگر بخواهیم علل گوناگون پردازش به مبحث فقر از رویکرد سیاسی و در نتیجه علل فرافکنیها دراین عرصه را بررسی کنیم، ناچاریم به انواع دیگر فقر نیز به صورت تخصصی نگاهی بیندازیم:
گاه فقر فرهنگی افراد و در نتیجه لجاجتها و تعصبهای کور آنها، باعث انکار افرادی در جامعه میشود.
بنا بر این گزارش، اگر بخواهیم تنها بر مبنای سه نیاز اساسی یعنی خوراک، پوشاک و سرپناه قضاوت کنیم، واقعیتهای میدانی موجود بر وجود فقر مطلق در گروهی از مردمان ما صحه میگذارد و اگر بخواهیم با نگرش نسبی بدین قضیه بنگریم، در آن صورت نیز ما شاهد انواع فقرها در محیطهای متفاوت خواهیم بود؛ بنابراین، با این همه واقعیات میدانی و مشاهدات ملموس، افرادی پیدا میشوند که منکر فقر در جامعه اسلامیمان میشوند.
در چنین مواردی، به جای اینکه مبنای قضاوتمان خدا و رضای او باشد، برای خوشایند بندگان خدا ـ که حقوقی بر گردن ما دارند ـ قضاوت میکنیم؛ بنابراین، فقر فکری نیز به ناتوانی انسانها در تحلیل درست عوامل مدیریتی اشاره دارد؛ یعنی افرادی که به جای نگرش درست مدیریتی بر مبنای اصول علمی و اخلاقی، تصورات و در اصل آرزوهای ناقص خویش را مبنای قضاوت قرار میدهند، ناگزیر به قضاوتهای نادرست میشوند.
اکنون اگر از این مقوله یعنی علل ناتوانی افراد در قضاوت درست درباره ماهیت مبحث فقر بگذریم، پرسش مهمی که مطرح میشود، این است که، آیا با از بین بردن صورت مسألههای اصلی و انکار واقعیات مسلم علمی، جلوه زشت فقر از جامعه زدوده میشود، یا این که انکار تعمدی و یا سهوی این مقوله، منجر به آسیبهای متعدد اجتماعی و عقیدتی دیگر میشود که سرانجام خودشان علل آفتهای دیگری خواهند شد؟
برای پاسخ به این پرسش دو دیدگاه وجود دارد:
نخست: این دیدگاه به عللی که در بحث بررسی علل فرافکنیها آمد، بر این باور است که در پایان، میشود به افراد جامعه بقبولانیم که فقری در کار نیست و یا آن که مانع پردازش افکار عمومی بدین موضوع شویم تا جایگاه و مدیریتها تهدید نشود.
دوم: این دیدگاه ـ البته علمی ـ نیز بدین واقعیت صحه میگذارد که انکار واقعیتها، نه تنها نمیتواند مانع رسواییها و بیان حقایق شود، بلکه به دلیل هزینههایی که از لحاظ اخلاقی و معنوی بر جامعه ـ به دلیل پنهان کردن واقعیتها ـ تحمیل میکند، سرانجام انکار شده و فرافکنیها خود به عنوان علل تسلسلی مشکلات دیگر مطرح خواهد شد.
به گزارش «تابناک»، با این حال، فقر کلا به دو گونه فقر مطلق و فقر نسبی دیده میشود؛ در فقر مطلق، آدمیزاد برای تهیه نیازهای اساسی از قبیل خوراک، پوشاک و سرپناه در تنگناست، ولی در فقر نسبی با توجه به محیطها و زمانهای متفاوت، انسانها در مقایسه با افراد پیرامونی از لحاظ معیشتی در تنگنا هستند.
بر مبنای همین نگرش کلی به مفهوم فقر، خط فقر نیز به حالتهایی اشاره دارد که افراد قادر به تأمین کمترین هزینه ضروریات زندگیشان نبوده باشند.
متأسفانه، امروزه در جامعه ما، به جای نگرش علمی به مقوله فقر و در نتیجه تهیه بسترهای مناسب در راستای فقر زداییها، با نگرش سیاسی بدین مقوله اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی نگریسته میشود و در نتیجه، آنهایی که باید پاسخگوی این معضل خانمانسوز و ویرانگر بوده باشند، به راحتی از زیر بار مسئولیتها شانه خالی میکنند.
بنابراین، اگر بخواهیم علل گوناگون پردازش به مبحث فقر از رویکرد سیاسی و در نتیجه علل فرافکنیها دراین عرصه را بررسی کنیم، ناچاریم به انواع دیگر فقر نیز به صورت تخصصی نگاهی بیندازیم:
گاه فقر فرهنگی افراد و در نتیجه لجاجتها و تعصبهای کور آنها، باعث انکار افرادی در جامعه میشود.
بنا بر این گزارش، اگر بخواهیم تنها بر مبنای سه نیاز اساسی یعنی خوراک، پوشاک و سرپناه قضاوت کنیم، واقعیتهای میدانی موجود بر وجود فقر مطلق در گروهی از مردمان ما صحه میگذارد و اگر بخواهیم با نگرش نسبی بدین قضیه بنگریم، در آن صورت نیز ما شاهد انواع فقرها در محیطهای متفاوت خواهیم بود؛ بنابراین، با این همه واقعیات میدانی و مشاهدات ملموس، افرادی پیدا میشوند که منکر فقر در جامعه اسلامیمان میشوند.
در چنین مواردی، به جای اینکه مبنای قضاوتمان خدا و رضای او باشد، برای خوشایند بندگان خدا ـ که حقوقی بر گردن ما دارند ـ قضاوت میکنیم؛ بنابراین، فقر فکری نیز به ناتوانی انسانها در تحلیل درست عوامل مدیریتی اشاره دارد؛ یعنی افرادی که به جای نگرش درست مدیریتی بر مبنای اصول علمی و اخلاقی، تصورات و در اصل آرزوهای ناقص خویش را مبنای قضاوت قرار میدهند، ناگزیر به قضاوتهای نادرست میشوند.
اکنون اگر از این مقوله یعنی علل ناتوانی افراد در قضاوت درست درباره ماهیت مبحث فقر بگذریم، پرسش مهمی که مطرح میشود، این است که، آیا با از بین بردن صورت مسألههای اصلی و انکار واقعیات مسلم علمی، جلوه زشت فقر از جامعه زدوده میشود، یا این که انکار تعمدی و یا سهوی این مقوله، منجر به آسیبهای متعدد اجتماعی و عقیدتی دیگر میشود که سرانجام خودشان علل آفتهای دیگری خواهند شد؟
برای پاسخ به این پرسش دو دیدگاه وجود دارد:
نخست: این دیدگاه به عللی که در بحث بررسی علل فرافکنیها آمد، بر این باور است که در پایان، میشود به افراد جامعه بقبولانیم که فقری در کار نیست و یا آن که مانع پردازش افکار عمومی بدین موضوع شویم تا جایگاه و مدیریتها تهدید نشود.
دوم: این دیدگاه ـ البته علمی ـ نیز بدین واقعیت صحه میگذارد که انکار واقعیتها، نه تنها نمیتواند مانع رسواییها و بیان حقایق شود، بلکه به دلیل هزینههایی که از لحاظ اخلاقی و معنوی بر جامعه ـ به دلیل پنهان کردن واقعیتها ـ تحمیل میکند، سرانجام انکار شده و فرافکنیها خود به عنوان علل تسلسلی مشکلات دیگر مطرح خواهد شد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
من کرمان زندگی می کنم قبلا هم تهران بودم هزینه های زندگی من اینجا تغییری نکرده دوست عزیز فقط امکانات زندگی ام کمتر شده
سلام
به نظر من مردم ايران رفاه زده شده اند و خوشي زير دلشان زده است.
واصلا فقير نيستند و همه الکي مينالند و طمع زيادي دارند وحريص شده اند و مدام در فکر مال اندوزي هستند
دليلم هم اين است که از مرغ و ميوه و گوشت گرفته تا سکه و ماشين و دلار ، هروقت گران مي شه هجوم مي آورند براي خريد!
اگر نداشتند صف هاي خريد طولاني تشکيل نمي دادند و احتکار سکه و دلار و مرغ و گوشت و... نميکردند.
و اما دندانپزشکی: خدمات دندانپزشکی به این دلایل گرونه: 1)اکثر مواد دندانپزشکی از خارج از کشور وارد میشن که با گرون شدن دلار اونها هم گرون میشن.
2)بیمه ها زیر بار هزینه های دندانپزشکی نمیرن.در حالی که در بسیاری از کشورها بیمه ها با این شرط زیر بار میرن که شما مراجعات دوره ای به دندانپزشک داشته باشین که این خیلی خوبه.
3)مردم تا درد نداشته باشن به دندانپزشک مراجعه نمیکنند که در اون مرحله هزینه های درمانشون خیلی بیشتر میشه در صورتی که اگر معاینه های 6 ماهه داشته باشن هزینه کمتری را صرف میکنند.
4)اگر شما روزی دوبار با روش درست مسواک بزنی و نخ دندان بکشی دندون هات خرج کمتری خواهند داشت.
اقا سعید گفتی ادم تحصیل کردهای اما میدانی تنها ترین فقری که باعث فقر فرهنگی اخلاقی و..میشود همین فقر اقتصادی است وقتی پول نباشد اخلاق فرهنگ و...زیر سوال رفته وانسان بهانحراف کشیده میشود اگر اینطور هم نشود شخص برای ابرو دست به خودکشی می زند بنظرت این هم اشتباه وجزئ فقر فرهنگی نیست ؟؟!!!بیشتر توجه کن سعید جان دلبندم؟؟!!!
علی جان فکر کنم شما از خانواده مرفع هستید ما نه دکتر مخواهیم نه مسکن شخصی نه ماشین انجنانی ونه حقوق انچنانی خود من خانه 55متری استیجاری (جون نمی توانم بخرم)حقوق 650هزارتومانی وماشین هم نمی خوام چون دردسر است مسافرت انچنانی نمی خوام میرم خانه مادر زنم ولی ارزانی را میخواهم چون اگر اینطور نباشد خجالت زده زن وفرزندم می شوم البته فکر نکنم شما بفهمید 3ماه برای خانواده مرغ نخریدن وبچه را ازمیوه نخوردن فریب دادن یعنی چه هروقت فهمیدی صدرصد نظر ما را قبول میکنی .حالت سوخته را سوخته دل داند چیست شمع میداند که سوختن پروانه چیست!!؟؟
چه اصراری که توی تهرانی بمونی ، می خوای بمونی برادر جان باید برای یک آپارتمان فسقلی را با کلی قیمت بخری پس منت هم نذار.
ضمن تشکر از نظرات عزیزان باید به این نکته مهم دقت کرد که عزیزانی که دسترسی به اینترنت دارند اینقدر ناراضی از قیمتها هستند اون فقیر بیچاره های اصلی نان شب ندارند چه برسه به اینکه اینترنت و سیستم وموبایل وغیره که نظر بدهن
آره توهمه کشورها فقر هست ولی دلم از این میسوزه که ماا این همه منابع داریم ولی مردممون شرمنده بچه هاشونن......تو ففقر دارن زندگی میکنن..........
عزیزم به نظر تو کارگری که از صبح تاشب بیل و کلنگ میزنه زحمت زیادتری میکشه یا اون بزنس من که از حال بقیه بی خبره و از منطق و حق حرف میزنه؟ تا حالا صاحبخونه واسه کرایه ای که نداری بدی آبرو شما پیش بقیه برده ؟ تا بچت رو دکتر بردی و تو دلت دعا کنی که اول پول نخوان تا بعد یه خاکی سرت بریزی ؟ حقیقت اینه
انتظار نداري كه يك ليسانس يا فوق ليسانس كارگري ، دست فروشي كنه و يا تو زباله ها دنبال وسايل قابل بازيافت بگرده ؟مرد حسابي هر كس شخصيت كاري خودش رو داره
فقیر آن است که با درامد کم نمی دانی که چطور خرج کنی تا کم نیاری آن هم با داشتن فرزند مریض و با این همه هزینه بالای درمان
علي آقا عدالت اين نيست كه تفاوت حقوق يك مدير با نيروي زير دستش 10 برابر و در بعضي جاها 100 برابر باشد ، عدالت اين نيست كه حقوق آبدارچي فلان اداره از حقوق مدير كارشناس اداره ديگري بيشتر باشه . شما در بعضی جاها تفاوت حقوق بالاترين مقام با پايين فرد حداكثر يك ميليون تومان است تقريبا" يك ونيم برابر كه طبيعي است اما در برخی جاهای دیگر تفاوت بيش از 10 برابر است . مگر يك كارگر و يا نيروي خدماتي آدم نيست ،كه نتواند هر شش ماه نيم كيلو كوشت بخورد ، و يا براي گول زدن فرندانش اسكلت مرغ ، پاي مرغ و ... بخرد . من تحصيلاتم فوق ليسانس با 29 سال خدمت است ، حقوقم از يك ليسانس 5 سال خدمت در فلان اداره كمتر است ،اين همان طرح يكسان سازي حقوق هاست ؟! مطلب ديگر اينكه ما در اينجا از فقر مالي صحبت مي كنيم كه معصوم (ع ) مي فرمايد فقر از يك در وارد شود ايمان از در ديگر خارج مي شود . مسئولين بايد به فكر اين نابساماني باشند .
فقر فرهنگی : عبور از چراغ قرمز راهنمایی
فقر اقتصادی : متکدیان حاضر در چهار راهها
اخه انسان بحث سر درامد نیست اینو که همه میدونیم هرکی بیشتر داشت بیشتر حال کنه بحث سر ضروری ترین نیاز مردم مثل لبنیات و نون و گوشته . مسافرتو خونه خریدن پیشکش . یه کارگر یا یه کارمند ساده ادم نیست؟چون این شغلشه دیگه نباید خودش و خونوادش رنگ کمترین نیازارو ببینن؟یکم بگرد خیلیا هستن که به نون شب محتاجن .
مشکل اصلی در اقتصاد خانواده ها عدم ثبات ارزش پولی است که با زحمت در می آورند بعبارتی مشکل نداشتن امنیت اقتصادی است که افراد جامعه را در برنامه ریزی برای معاش خانواده دچار سردرگمی می کند.
شما در ذهن خود تصور کنید که سلامت شما بخاطر احتمال داشتن یک بیماری صعب العلاج در روزهای آینده ممکن است از بین برود ببیند سپری کردن چند روز با این وضعیت چقدر سخت و طاقت فرساست
احسنت بر شما با این استدلال سنگین!!!
عزیز من این اکثری که گفتی چند درصدشون شب به شب مسواک میزنن و پیشگیری بهتر از درمان؟
فقر در جامعه ما ریاده و چیزی که بیشتر به اون دامن میزنه عدم ثبات اقتصادی هستش اگر ثبات قیمت داشتیم خیلی از افراد جامعه میتونستند با برنامه ریزی خودشون مشکلاتشون رو حل کنند اما وقتی مثلا یک کارگر با حقوق 400 هزارتومنی نمیدونه فردا چه بلایی سر قیمتها میاد مسلما نمیتونه برنامه ریزی درستی بکنه و...
از برج 2 الان حقوق نگرفته ایم و تا آخر تیر ماه قراردادمان تمام می شود و دست آخر بدون حقوق می گویند خوش آمدید.
کجاست نبی اکرم صل الله علیه و آله وسلم که فرمودند:اگر با شکم سیر بخوابی در حالی که همسایه ات گرسنه باشد,مسلمان نیستی.
تابی جان بگذار درد دل کنم . . .
صبر کن بچه شما که به سنی رسید که یکم بفهمه و به امید خدا هم راهی دانشگاه شد با حقوقی که راضی هستی میتونی راضیش کنی
من به ماهی حساسیت عذایی دارم
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.