1بازدید
۶۷
ما می‌خواهیم افشاگری کنیم؛ آیا اجازه می‌دهید؟
بر فرض، اگر کسی در اداره، شرکت، محل کار و یا در هر جای دیگری، به فساد چشمگیری برخورد ـ چه به رسانه‌ای دسترسی داشته باشد و چه این که در گوشه‌ای پرت از کشور زندگی کند ـ باید چه کند؟ نزد چه کسی می‌تواند خبرچینی کرده و یا آن که در کجا افشاگری کند؟
خبرچینی نزد مردم ایران، صفتی نکوهیده است. خبرچین بیشتر برای ما یا یادآور همکلاسی بی‌رحمی است که هر چه در کلاس انجام می‌دادند، به گوش بزرگترها می‌رساند و اسباب تنبیه‌شان را فراهم می‌کرد و یا یادآور فیلم‌هایی درباره پیش از انقلاب و خبرچین‌های ساواک بود.در سوی مقابل، مفهوم افشاگری نیز در رسانه‌های ایرانی وارونه شده است و حتی برخی دروغ‌پراکنی‌های افتراآمیز و بدون سند و مدرک را هم «افشاگری» می‌نامند.
حال به فرض، اگر کسی در اداره، شرکت، محل کار و یا در هر جای دیگری با فساد قابل توجهی برخورد کرد ـ چه به رسانه‌ای دسترسی داشته باشد و چه آن که در گوشه‌ای پرت از کشور زندگی کند ـ باید چه کار انجام دهد؟ می‌تواند نزد چه کسی خبرچینی و یا در کجا افشاگری کند؟
در بسیاری از کشورها که سابقه تدوین قوانین آنها، بسیار بیشتر از کشور ماست، برای چنین مواردی نیز قانون نوشته شده‌ای دارند. شاید باورش کمی سخت باشد، ولی در ایالات متحده، نزدیک 150 سال پیش، قانونی تصویب شده که بر پایه آن، اگر کسی صدای فسادی را درآورد و در نتیجه این کار خود، جلوی ضرری به دولت را بگیرید، یا آن که سودی عاید دولت شود، آن فرد درصدی از این پول را به عنوان پاداش دریافت خواهد کرد؛ افزون بر این که برای حمایت‌های بعدی هم از این فرد مقرراتی نوشته شده است.
در این زمینه، آوردن نمونه‌ای از این دست، خالی از لطف نیست؛ در ماه سپتامبر سال جاری، فردی به نام «براد بیرکنفلد» به دلیل افشای شیوه فرار از مالیات افراد ثروتمند با استفاده از بانک‌های سوئیس، رقم عجیب 104 میلیون دلار را به عنوان پاداش دریافت کرد.
در دهه 1970 میلادی، «رالف نیدر» ـ که بعدها کاندیدای انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا نیز شد ـ در حمایت از این افراد، اصطلاح whistleblowers یا «کسی که سوت به صدا درمی‌آورد» را اختراع کرد تا پس از آن، کسی این افراد را با اصطلاح خبرچین تحقیر نکند.
همچنین در روزهای اخیر، شرکت آمریکایی استارباکز در معرض خطر تحریم مشتریان انگلیسی است که از این شرکت به خاطر فرار مالیاتی عصبانی هستند. به زبان دیگر، در سیستم‌های پیشرفته حسابرسی، مردم نه تنها کسانی را که با فساد اقتصادی به کشورشان لطمه می‌زنند، به روش‌های مطمئن افشا می‌کنند، بلکه حتی اگر لازم بدانند، خود در تنبیه آنها نیز پیشگام می‌شوند؛ یعنی مردم، خود بخش مهمی از مبارزه با فساد هستند.
جالب این که قوانین حمایت از کسانی که سوت خطر را به صدا درمی‌آورند، به بخش‌های اقتصادی و فرار مالیاتی هم محدود نمی‌شود و از ارتش و پلیس گرفته تا نظام بهداشتی را هم شامل می‌شود.
حال اگر خبرها و اسناد بسیاری به دست یک رسانه برسد که حاکی از فسادی بزرگ در جایی از کشور است، این رسانه برای آن که در حمایت از حقوق و منافع مردم کوتاهی نکرده باشد و از سوی دیگر، احیانا مرتکب افترا و عواقب قضائی آن نشود، باید چه کند؟!
اگر مردم تاجری را می‌شناسند که با پنهان کردن انبار خود و در نتیجه کم جلوه دادن گردش مالی خود، از مالیات دادن فرار می‌کند، باید چه کنند؟ اگر مردم، یک مأمور دولتی را بشناسند که رشوه‌گیری رویه معمول وی است و یا این که بدانند در یکی از ادارات شهر دورافتاده آنها فساد شایع شده است، باید چه کنند؟!
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
کارمند بیمارستان دولتی را میشناسم که اگر همین الان زیرزمین خونشون رو برید بازدید کنید حداقل اندازه چندین میلیون تومن جنس از انبار تاسیسات بیمارستان اونجا واسه خودش انبار کرده
از مایع دستشویی خونشون بگیر(که همیشه قبل از تموم شدن از بیمارستان میاره) تا شیر الات و لامپ و ...
لامپ سوخته خونشون رو میبره بیمارستان یه لامپ نو برمیداره میاره!!!
اینا همش از پول بیت الماله.
اما گوشتم زیر دندون همین مردک حروم خوره
اگه لوش بدم خانوادش.....
جالبه نزدیک 17 سال سابقه کار داره و هنوز لو نرفته
چون خیلیا اونجا مثل این یارو هستن.
شما جای من بودین چیکار میکردین؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
کاش در کشور ما کلاً این چنین قوانینی تدوین شود!
در همه جای دنیا مبارزه با فساد با وجود رسانه های واقعا آزاد میسر گردیده پس پیش نیاز اصلی آزادی است.
وقتی وجدان و دین فدا شده است تنها راه گذاشتن دوربین در تمامی ادارات و مکانهایی است که احتمال دزدی می رود. این موضوع گرچه هزینه مالی زیادی دارد ولی نجات دهنده کشور از معضل بزرگی است که گریبان گیر آن هستیم. بزرگترین معضل کشور شفاف نبودن درآمد افرادی است که با مشاغل دولتی سروکار دارند.
یاد کارتون میتی کمون افتادم..همیشه کلانتر همدست دزدا بود..
کارشناسی رو انتقالی گرفت، ارشد رو چی ؟
بنده مشكوك از قبول انتشار نظرم ,مينويسم?
عزيزانم مبارزه با فساد بصورت مقطعي (زمانبندي طرح اين موضوع) يا موضعي (مثلأ نمونه مالياتي كه فساد اقشار مردم را ذكر ميكند), شعارمأبانه يا تبليغاتي در جهت تخليه رواني مخاطبين است, تا هر اندازه اي كه بشود به اين اعمال قبيح رواج يافته, مقبوليت و معمولي شدن, هديه شود.
زيرا اراده براي تصويب قانون ,در زمينه مبارزه بافساد دولتي, فعلأ غير قابل تصور است , و ألا اين ,به زمينه سازي رواني و تصويب قانون,واقدام عملي به ان,براي جستجوي فساد ,وريشه كن كردن ان,در بين مسئولان حكومتي نياز دارد نه در بين مردم عوام !(از بالا به بايين)
و طرح اين مطالب براي جامعه اي كه قرنهاست دردكشيده و متضرر فساد در لايه هاي حكومت است, فقط نمك زدن به زخمي كهنه است,تا مردمي كه ,نااميد از درمانند, وخود نيز با توصل به بي خيالي , و همسو شدن با جريان غالب ,خراشهايي هستند,تابه عفونت اين زخم افزاوده شود.
مخلص كلام:
اكر در خانه كس است ,يك حرف بس است.
ز صحبت كم كن و بر مبلغ افزا.
مردم ,نفهمند اما ببينند بهتر از انست كه بفهمند ولي نبينند.(فساد و مبارزه با فساد را)
عزیز من! انتقال به دانشگاه به خاطر هیات علمی بودن پدر قانونی است.
پلیس میتونه سایتی بزنه که حداقل افراد مدارک مربوط به فساد را بتوانند بدون ذکر نام و مشخصات در آن سایت وارد کنند و پلیس پس از بررسی آن مدارک حداقل نسبت به آن افراد اشراف بیشتری داشته باشد
یکی از مشکلات موجود بر سر راه این مساله اجتماعی همین است که این مقاله، گزارش یا هر چیز دیگری که رویکرد اجتماعی اقتصادی دارد باید در ستون سیاسی قرار بگیرد!
به عنوان ابتدایی توجه کنید: تابناک سیاسی...
شما را به خدا اگر دستتون جایی میرسه کاری کنید این مشکل را بتوان به شکل قانونی حل کرد
واقعا" به کجا بگی که اثر داشته باشه : ثبت:اب:برق :شهرداری:بانک :خلاصه هر اداری که تکریم ارباب رجو میگه ومینویسه
تابناک می خوای بعضی آدمای شریف که احتمال داره چیزو ربدونن و اینجا بگن بدبخت کنی بی خیال شو بابا
بخور آش به همین خیال باش
حالا فکر کردی به حراست یا مقام بالاتر گفتی چی میشه . معمولا اولین نفری که مطلع میشه خود رئیس و معاون است . تا حالا شانس آوردی که کلاهی سرت نگذاشتن .. مسئول حراست ما خیلی پیله کرده بود که چرا مشکلمو را بهش نمبگم . خلاصه هم اونو گفتم و هم موضوع بالا را ، در جواب لبخندی زد . و مشکلی حل نشد...
شاید بعضی جا ها باشد ولی همیشه نیست اتفاقا در ایران فساد از پایین به بالا سرایت میکنه تو مملکت ما اکثریت با تخم مرغ دزده!
بیش از10بارومدارکش هم دادیم.ولی وضع بدترشد
جای بسی خوشحالی است اگر چنین قانونی به تصویب برسد وکار ارگانهای نظارتی را اسان کند ودر ضمن خدمتی باشد در جهت منافع ملی کشور راهی باشد برای از بین بردن پارتی ورشوه خواری و دزدیدن اموال ملت
آیا می دانید اگر افسر راهنمایی رانندگی یا نیروی انتظامی از کسی رشوه بگیرد یا کار خلافی کند، هیچیک از روزنامه ها و مطبوعات (که باید حافظ حقوق مردم و مدعی فساد باشند) حق ندارند در آن مورد مطلبی بنویسند. اگر بنویسند طبق قانون با آنها برخورد می شود. یعنی اگر دستگاهی که امید مردم در مبارزه با فساد است دچار فساد شد، مهمترین راه اصلاح آن و برگرداندن حقوق مردم بسته است! از اروپا و آمریکا حرف نمی زنم. این قانون جمهوری اسلامی ایران است! از اینجا بگیر تا بقیه موارد. زهی باعث تأسف!
سلام.متاسفانه اکثر همکاران ما وریئس اداره علنی ......وازحراست ودادستانی هم هیچ باکی ندارند
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.