دیروز، دیروز، دیروز!
مناظره خوبی که فردایش کم بود
در کشور ما، در پایان هفته به مرور رخدادهای هفته گذشته میپردازیم، در حالی که میشود به بررسی برنامههای هفته آینده هم پرداخت؛ اگر مسئولی عوض شود، به چرایی برکناری وی پرداخته میشود، در حالی که پرداختن به برنامههای مقام جدید و پیامدهای انتصاب وی مهمتر است و البته اگر مناظرهای هم انجام شود تا اندازه بسیاری برای منکوب کردن گذشته طرف مقابل است تا ارائه برنامه و طرح برای آینده.

برنامه آخر هفته پیش «دیروز، امروز، فردا» شبکه سوم سیما، پس از مدتها از جنس مناظرات داغی شد که توجه عمومی فراوانی را به خود جلب کرد و البته در روزنامههای یکشنبه کشور نیز بازخورد فراوانی داشت.
آنچه باید در این باره گفت این است که رویکرد صدا و سیما به گفتوگوهای انتقادی و جدی بنا به تجربههای گذشته مورد توجه جدی عموم مردم قرار میگیرد و پخش مناظره اخیر احتمالا، فتحباب چنین مناظراتی خواهد بود.
پیش از این، مناظرات نمایندگان نامزدهای مرحله دوم انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۴ و خود نامزدها در انتخابات سال ۸۸ و نیز مناظرات فعالان سیاسی پس از انتخابات سال ۸۸ هم با اقبال عمومی روبهرو شده بود.
جدای از همه خوبیها و روشنگریهای مناظراتی از این دست، مسأله مهمی که در همه مناظرات ایرانی و از جمله تا اندازه بسیاری در مناظره اخیر از آن غفلت میشود، مناظره گرفتار در گذشته و جدای از آینده است؛ به سخن دیگر، در فضای پر هیجان سیاسی ایران، مناظره به ابزاری برای کوبیدن گذشته و یا حال گروههای سیاسی و افراد تبدیل میشود و هیچ ربطی به آینده ندارد، حتی اگر نام برنامه تلویزیونی که مناظره در قالب آن اجرا میشود، «دیروز، امروز، فردا» باشد.
مناظره در ادبیات سیاسی دیگر کشورها، حتی اگر بخشی از آن به نقد گذشته سیاستهای احزاب و مقامات اختصاص یابد، از آینده و سیاستهای آینده جدا نیست و همین نکته، یکی از تفاوتهای کمتر مورد توجه قرار گرفته جامعه سیاسی ایران با دیگر جوامع است.
در کشور ما، در پایان هفته به مرور رخدادهای هفته گذشته میپردازیم، در حالی که میشود به بررسی برنامههای هفته آینده هم پرداخت؛ اگر مسئولی عوض شود، به چرایی برکناری وی پرداخته میشود، در حالی که پرداختن به برنامههای مقام جدید و پیامدهای انتصاب وی مهمتر است و البته اگر مناظرهای هم انجام شود تا اندازه بسیاری برای منکوب کردن گذشته طرف مقابل است تا ارائه برنامه و طرح برای آینده و این البته ویژگی بسیاری از مناظرات ایرانی است؛ از مناظره دو فعال سیاسی در برنامه «دیروز، امروز، فردا» گرفته تا مناظره دو استاد یا شخصیت دانشگاهی در دانشگاه و فراتر از آن تا مناظره نامزدهای انتخابات.
مناظرهها برای زیر سوال بردن گذشته یکدیگر تا مدتی جذاب است و دستکم احساس پیروزی در آن، برخی را بر سر ذوق خواهد آورد، ولی شاید گاه پرسیدن این پرسش باشد که چرا احزاب و گروههای سیاسی به جای کوبیدن دیروز یکدیگر، به برنامههای خود برای فردای کشور نمیپردازند. شاید اگر این گونه بود، تنشهای سیاسی در ایران کمتر و برخی ایدهها و برنامههای ملی همچون سند چشمانداز مردمیتر و در دستور کار همگان بود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
آقای ناشناس! حق را با خرد هم می شود دنبال کرد! از این سیاست خارجی پر اشتباه (در روش!)، نه تنها سیاست خصمانه، بلکه بسیاری از تعابیر نامتناسب دیگر هم قابل برداشت است!
آقای سعید اگر امثال شریتمداریها نبودند مملکت به باد فنا میرفت چه بسا با بمب های آمریکای الان تو در این دنیا نبودی نمونه آن در عراق وافغانستان هزاران نفر قتل عام شدند ایران نیاز به افراد شجاع مثل شریعتمداریها دارد نه مثل افراد بزدل که بروابط با آمریکا دل خوش کردند و این را بدان اگر آمریکا مسلط شود همه بزدلها را قتل عام میکند چون دل خوشی از ملت ایران ندارد
آقای اصغرزاده محکمتر و با استدلال بیشتر صحبت میکرد.
با یه فیلتر شکن و تغییر IP و البته یه رب وقت میشه 1000 تا مثبت به یک کامنت مزخرف بدی و البته برعکس OK
از نظر آقای شریعتمداری جورج سوروس و جین شارپ تونی روروتی و... افرادی بسیار قدرتمند و تاثیر گذار در کشور ما هستند و اگر مثلا کسی با آنها دست بدهد تمام کشور زیرورو میشود ولی تمام متفکرین و تئوریسینهای مملکت ما همه افرادی منفعل و گوش به فرمان این آقایان هستند بعد هم میگوید امریکا در کشور ما تاثیرگذار نیست ....بعد منکر توهم توطئه هم هست؟؟!!!
ایجاد تنش یعنی اینکه ندونی که زدن یک حرف برای کشور بیشتر دردسر ایجاد می کنه تا رسیدن به آرمانها.
جالبه که جریان اصولگرایی به راحتی پذیرفته که در مجامع عمومی به عنوان جریانی به نمایندگی شریعتمداری شناخته بشه !!! آقایون اصولگرای معقول و معتدل تر هم هیچ گاه در این بزنگاه ها نظر نمی دن فقط چون مسئله حل شد و آسان شد میان سریع انتقاد می کنن ! نمونش هم همین انتخابات اخیر و بحث دکتر احمدی نژاد، راستی اون روز ها آقای توکلی کجا بودن؟
در ادامه این گفتگو شریعتمداری با بیان اینکه نام جان کیم را اشتباه برده است، گفت: آنقدر از این عجق وجق ها به ایران آمده است و با اصلاح طلبان جلسه گذاشتند من اسامی آنان را قاطی کرده ام. اصغرزاده نیز در جواب شریعتمداری گفت: این افتخار اصلاح طلبان است که با آنان جلسه داشته اند. مگر از این جلسات چه چیز گیرشان آمد.مدیرمسئول روزنامه کیهان پاسخ داد: معلوم است که آمریکایی ها نمی توانند بهره ای ببرند و چیزی گیرشان بیاید . اگر می خواستید افتخار کنید به این جلسات چرا آن را پنهان می کردید.
اصغرزاده در پاسخ گفت: این جلسات پنهان نبود و در دانشگاه تهران برگزار می شد.
شریعتمداری گفت نه در خیابانی که نمی خواهم اسمش را بگویم این جلسات برگزار می شد.
اصغرزاده نیز گفت: من مدافع آن کار نبودم . شریعتمداری پاسخ داد اگر مدافع نیستید چرا پنهان می کنید و از آن نیز دفاع می کنید.
اصغر زاده هم کلی گوی وهم پراکنده گوی صحبت میکرد انسان وقتی که موردی را پیشنهاد میکند باید راه کار نشان بدهد البته مردم ایران وحدت داشته باشند خوب است ولی از لابلای سخنان اصغزاده مشخص بود برای طرفدارانش سهم میخواهدولی سخنان شریعتمداری با دلیل ومستند بود حالا بعضی ها از حق خوششان نمی آید باید خودشان راارز یابی کنند ببینند مشکل از کجاست
این بزرگواران کارشناسان مهم سیاسی هستند و هر کدام به نوبه خود مطالبی را که بیشتر نظرات حزبی خود بود فرمودند . با این حال اگر برنامه ادامه داشته باشه و کارشناسان دیگری از جمله در سطح وزرا و حتی ریاست جمهوری های گذشته هم شرکت کنند مفید خواهد شد.
اینکه میگفت ورود به سفارت انگلیس کاریکاتوری از ورود به سفارت آمریکا بود
بد بینانه ترین و خود بزرگ بینی ترین نظر اصغر زاده و همکیشانش بود .
تابوده وهست اسیر افراط وتفریطیم ما منتظر یک ذره اعتدال وتقسیطیم ای کاش نه نگاه سیاه به عالم وآدم چشم حقیقت بین رو کور می کرد نه وادادگی وخود کوچک بینی تن به ذلت وحقارت دادن رو توجیح ، یه نفر بگه وقتی قرآن هست قانون اساسی هست رهبری هست رای ونظر مردم هست چرا بعضیا خودشون رو قیم مردم می دونن؟!!!...
مذاکره همیشه بین دو دوشمن صورت می گیره، دو تا دوست باهم گفتگو می کنند. مذاکره با آمریکا یعنی کم کردن از تبعات خسارات های وارده به مردم نه چیزی دیگر. این نه تنها ذلت نیست بلکه عین عزت است.
و اصغر زاده حتی یکبار هم نگفت سندت کجاست؟ ظاهرا خودش هم چیزهایی درباره اسناد میدانست که سکوت میکرد
من هم سینا کاملا موافقم. حرفهای اصغرزاده جامع نگرانه نبود فقط از یک زاویه به موضوع نگار میکرد. چه تند و چه غیر تند بهر حال حرفهای شریعتمداری هر چند شیرین نبود ولی واقع بینانه تر بود .
تیتر خیلی قشنگ بود.
ادامه مناظرات با استانداردهاي جهاني قطعا به امنيت و رشد ما كمك ميكنه
باید از آقای اصغر زاده سوال کرد با کدام نیرو و قوه عاقله می توانید به مقابله افرادی بروید که 200 سال سابقه استعمار کنندگی دارند. با آنها بنشینید آنچنان کلاهی سرتان بگذارند که آن سرش ناپیدا باشد مگر تعلیق یادتان رفته است.
در مناظره به نظر من انچه که بسیار مهم است بیان نظرات در خصوص موضوع مورد بحث میباشد و باید به هر نظری احترام گذاشت واز هرگونه فرافکنی و دروغ پردازی جلوگیری شود چه اصلاح طلب و چه اصوالگرا و چه هر گروه و حزبی با توجه به عقایدشان از همدیگر جدا میشوند زیرا اگر قرار بر این باشد که یک ایده را داشته باشند دیگر نیازی به جناح بندی نیست انچه که در این اصل خیلی مهم است روش ها میباشدکه باید بررسی شود و هر کدام که صحیح است انتخاب شود
اما نظر بنده در خصوص این مناظر این است که تمام گروه ها باید ظرفیت قبول کردن همدیگر را داشته باشند و از نیروهای همدیگردر جهت رفع مشکلات استفاده کنند مسلما این دو گروه هر کدام باید اشتباهاتشان را بپذیرند و از مردم که ولی نعمتند به حدو اندازه خود عذرخواهی کنند اصلاح طلبان میتوانستند نتیجه انتخابات را قبول کنندتا از ریرش بوجود امده جلوگیری کنند و اصولگرایان هم 8 سال است مملکت را در اختیار گرفتند واوضاع معلوم است
همانطورکه میدانیم مملکت برای کل مردم است نه برای یک افراد خاص و افراد خاص بایدمطیع مردم باشندنه اینکه مردم مطیع خواسته های افراد خاص باشند
اينكه در مورد نقاط منفي گذشته بحث ميكنيم چند دليل داره
يكي از اونها اينكه بدليل كم بودن اين نوع محفلهاي ملي طرف فرصت رو مغتنم ميدونه تا حرف تو دل موندشو بزنه
براي رفع اين دليل شايد بهتر باشه كسي در حصار محافظت قرار نگيره تا بتونين ازش انتقاد كنند و اين انتقاد سازنده رو بگوش همه برسونن
اين جوري حرفي (بهتره بگيم عقده اي) از گذشته كمتر ميمونه و فرصت نگاه به آينده پيش مياد انشاء الله
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.