وعده‌های پر طمطراقی که روی هوا ماند!

شعار ما می توانیم سالهاست که به باوری بین ملت ایران مبدل شده است و همه ایمان دارند مردمی که با دست خالی به ندای پیرجماران لبیک گفتند و رژیم منحوس پهلوی را به زیر کشیدند، توانایی انجام هر کاری را دارند.

حالا سالهاست که جوانان این مرز و بوم با تکیه بر ایمان و تلاش قله هایی را که روزگاری جزء دست نیافتنی های این دیار محسوب می شد فتح می کنند و در عرصه های مختلف علمی ابداعات و ابتکاراتی را به خرج می دهند که چشم جهانیان را خیره کرده است.

پروژه های عمرانی، صنعت سد سازی، دانش هسته ای، فناوری نانو و صنایع نظامی گوشه ای از پیشرفت های ملت ایران است که پرتاب ماهواره امید به فضا نمادی از اعتقاد ملت ایران به شعار ما می توانیم است.

اما در سالهای اخیر با آمدن دولت محمود احمدی نژاد و با تکیه بر شعار ما می توانیم ، وعده هایی به ملت داده شد ، که واکنش منفی بسیاری از کارشناسان و حتی مردم را بدنبال داشت ولی مسئولان اجرایی چشمانشان را بر روی حقایق بستند و بر آرزوها و طرح های ذهنیشان پافشاری کردند.

رئیس جمهور با اعتقاد بر اصل شعار ما می توانیم ، به ملزومات تحقق این مهم توجهی نکرد ، چرا که عقل، دوراندیشی، نظر متخصصان، منطق، درک شرایط و توجه به امکانات کشور از لوازم به سرانجام رسیدن شعار زیبای ما می توانیم است.

در زیر به تعدادی از وعده های قابل تامل محمود احمدی نژاد در طول 6 سال از دوران ریاست جمهوری اش اشاره می شود:

آذرماه 1385- اعطای سهام عدالت به مردم

آذرماه1388- پرداخت یک میلیون تومان به خانوارها برای بدنیا آوردن هر فرزند

فروردین ماه 1389- استخدام 23هزار پرستار

خرداد ماه 1389- ایجاد باغ شهر

بهمن ماه1389- وعده کنترل بازار و کاهش قیمت ها از فروردین

اردیبهشت ماه 1390- ایجاد 2.5 میلیون شغل در هر سال برای کشور

تیر ماه 1390- ظرفیت واگذاری 1000 متر زمین به هر خانوار ایرانی

شهریور ماه 1390- افزایش 3 برابری یارانه های پرداختی به مردم

فروردین ماه 1391- انتقال آب دریاچه خزر به کویر مرکزی ایران

البته این تنها مشتی از خروارها وعده های معلق داده شده بود .

لازم به ذکر است استفاده از شعار ما می توانیم برای تحقق اهداف غیر منطقی نه تنها تاثیر مثبتی در سطح جامعه ندارد و کمکی به ارتقاء و پیشرفت کشور نمی کند ، بلکه شکست در اهداف مذکور آثار مخربی از جمله ناامیدی و یاس را در سطح جامعه گسترش می دهد.