نگاه شما: دوست داری خانه ات در کجاباشد؟

به یاد اینکه روزی خواهیم مرد والبته باید بفکر آخرتمان هم باشیم خوب است ولی این نوشته بیشتر بوی ناامیدی واستیصال میدهد .کاش شرایط اقتصادی طوری بود که همه می توانستند با تلاش معقول سر÷ناه مناسب داشتع باشند.

شمارو نمیدونم من که قصد دارم حالا حالا ها زندگی کنم مرگ جای خودش ، زندگیم جای خودش ، هرکی هم از زندگیش سیر شده عمرشو بده به من . . . . فکر اون دنیام رو هم کردم ، وصیتنامم حاضره

من نمیخواهم مقبره داشته باشم ! من نمیخواهم در روی این زمین سنگی باشد و نام من بر روی ان نوشته شده باشد . من میخواهم از خود میراث و یادگار به جا بگذارم ولی نه به صورت سنگ قبر و مقبره ! نه چیزی که کسان و فامیل را به زحمت و خرج خرید زمین و قبر و ... وادارم ! دوست دارم در دل انها باشم نه اینکه انها به گورستان بیاییند و یاد من بیافتند ! ایکاش میشد این جسم را سوزاند ... ان که برجای میماند روح است که به سوی پروردگار میرود

من میخوام سر دونبش باشه!

ممنون متن بسيار جالبي بود همه ما به اين نوع ياداوريها احتياج داريم تا كمي آرام بگيريم.....