«ماه عسل» در پی چیست؟
اشکتان را به هر قیمت درمیآوریم!
آیا حتماً باید روی چهره میهمان زوم کرد و در یک کلوزآپ سلسله جملاتب را بیان کرد و در پی این بود که با درآوردن گریه میهمان، اشک بیننده نیز جاری شود؟ آیا قصه زندگی برخی میهمانان و نوع تلاشان برای گذشتن از گذرگاههای سخت، به اندازه کافی ارزشمند و قابل تأمل نیست که تلاش کرد با چنین روشهایی، توجه عمومی را نسبت به داستان زندگی ایشان جلب نمود؟

به گزارش «تابناک»، رمضان مبارک افزون بر آن که ماه دعا و راز و نیاز و پرهیز از بسیاری امور است، یکی از شادترین ماهها در دین اسلام به شمار میرود و مردم در کشورهای عربی به شدت در این ماه به سبب فرصت حضور در مهمانی خداوند، ابراز خوشحالی و خرسندی میکنند؛ فضایی که هرچند تلاش شده در کشورمان نیز شکل بگیرد، متأسفانه رسانه رسمی کشور، گرایش بسیاری به آن نشان نداده و رمضان در کشورمان هنوز رنگ شادی به خود ندیده است.
یکی از مهمترین رویکردهای صداوسیما که در گسترش ندادن شادمانی در این ماه نقشآفرین بوده، طراحی برنامههایی است که ویژه این روزها برای میلیونها ایرانی در نظر گرفته میشود و به ظاهر چنین طرز تلقی نزد برنامهریزان هست که معنویت با نشاط و شادی در یک ظرف نمیگنجند که اگر میگنجید، طنزهای این روزها نیز چنین سطحی نداشتند و بنابراین، نگاه کلی این بوده که فضای رمضان جدی با تهمایه طنز باشد که نظر همگان تأمین شود!
در چنین فضایی جای شگفتی ندارد که «ماه عسل» با رویکردی که در سه هفته اخیر دیدیم، در یکی از پربینندهترین ساعات ماه مبارک رمضان روی آنتن پربینندهترین شبکه تلویزیون برود. «ماه عسل» با اجرای احسان علیخانی که در سالهای اخیر به کمک حذف برنامه پرمخاطب و استاندارد «کوله پشتی» و مجریاش، توانست کنداکتور تلویزیون را در چنین ایامی در اختیار بگیرد و در سالهای نخست نیز رویکرد قابل قبولی داشت، امسال این رویکرد به شدت جنبه افراطی به خود گرفته است.
در این ماه مبارک رمضان، این برنامه با شعار این که بسیاری از مردم قهرمان زندگیشان هستند، سراغ بخشی از زندگی اشخاصی رفت که از برخی موقعیتهای سخت یا دشواریهایی که به آنها تحمیل شده، گذشتهاند و هماکنون در جایگاه خوبی هستند. هرچند توجه به چنین زندگیهایی آموزنده است، این توجه در صورتی پذیرفته است که جنبه افراطی به خود نگیرد و از راه منطقی نیز منحرف نشود؛ رویدادی که متأسفانه در این برنامه ندیدیم.

سوای برخی رفتارهای ساختگی همچون تلاش برای کشیدن یک جمله از زیر زبان میهمانان که تأکید کنند مشکلاتشان معجزهوار از بین رفته یا لطف خدا بوده و بدین ترتیب آیتم معنویت برنامه نیز تأمین شود، بسیاری از سوژهها اصولاً ویژگی برجستهای نداشتند که قهرمان زندگی خودشان معرفی شوند؛ برای نمونه، کودکی که گروگان گرفته شده و آزاد شده، چه حرکت محیرالعقولی انجام داده که در کنار برخی دیگر از میهمانان برنامه که به حق دعوت شده بودند، قرار بگیرد؟! یا خبرنگار یک سایت خبری و مادرش که مسلمان شدهاند، چقدر سوژه کف خیابانی و عام هستند که قرار بود قهرمان زندگیشان معرفی شوند؟
در این میان اگر از بررسی برخی اتهامات مطرح نسبت به این برنامه نظیر ماجرای اهدای کودک در میانه برنامه به خانوادهای که فرزندانشان درگذشته و نقدهایی که بر آن وارد شد، بگذریم، نمیتوان از تلاش برای درآوردن اشک بینندگان تلویزیون گذشت. انگار تهیه کنندگان این برنامه سوژههایشان را حول این محور تنظیم کردهاند که «اشکتان را به هر قیمت درمیآوریم!» و انصافاً نیز در بازی با احساسات مردم، به خوبی توانستهاند موفق باشند؛ امری که طبیعتاً با ماه شاد رمضان نسبت دارد!
بیگمان هیچ ناظر منصفی مخالف شنیده شدن داستان زندگی این اشخاص در تلویزیون نیست، ولی آیا هیچ زمانی پیش از افطار برای منقلب نمودن حال مردم و یادآوری این موضوع که «از شما مردم گرفتارتری هستند و خیلی ناراحت نباشید» نیست؟
آیا باید این برنامه حتماً در ماه رمضان و آن هم در چنین ساعتی روی آنتن برود؟ آیا زمینه لازم فراهم نبود که چند سوژه معتدلتر نیز برای این برنامه در این سی شب تدارک میدیدند و فضا اینگونه رقم نمیخورد؟
آیا حتماً باید روی چهره میهمان زوم کرد و در یک کلوزآپ یک سلسله جملات را گفت و در پی این بود که با درآوردن گریه میهمان، اشک بیننده نیز جاری شود؟ آیا قصه زندگی برخی میهمانان و نوع تلاششان برای گذشتن از گذرگاههای سخت، به اندازه کافی ارزشمند و قابل تأمل نیست که تلاش کرد با چنین روشهایی، توجه عمومی را نسبت به داستان زندگی ایشان جلب نمود؟
البته این نقد نافی نقاط مثبت این برنامه همچون انتخاب ظریف برخی میهمانان، یا طراحی متفاوت دکور بر خلاف دکورهای معمول بیشتر برنامهها که در یک میز دراز خلاصه میشود، نیست و این برنامه بیگمان با یک پشتوانه فکری پیش رفته، ولی قطعاً منصفانه نیست که به هر روشی برای تحت تأثیر قرار دادن مخاطب دست یازید و گمان کرد هیچ شخصی متوجه این ریزهکاریها نمیشود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
دمت گرم تابناک حرف دل منو زدی
یکی نیس بگه تو رمضون ماه مهمونی خدا یکم هم مردم بخندن گناه نداره
شبکه سه خیلی بی سلیقه هستش برنامه ماه عسل با اجرای علی خانی برای ماه محرم خوبه .برنامه ویتامین سه رو که یک ذره ای با برنامه های دیگه متفاوت هست کله صبح پخش می کنه که ملت خواب تشریف دارن .برنامه شاد نمی سازید اشکال نداره اون ور آبی ها براتون جبران می کنند
این برنامه اگر چه نقاط قوتی در اجرا دارد اما بسیار ناجوانمردانه با احساسات بینندگان بازی می کند و حتی شرط سنی برای تماشاگران این برنامه قائل نشده اند.
چرا صدا وسیما دوست داره مردم را بگریاند حتی در سریال ها و فیلم های ظنز گاها سوژه های غمگین هم جا داده می شود.
( آیا شادی گناه است؟؟؟؟؟!!!!!!)
نقد خوبی بود تابناک - بنظر من که این برنامه کاملا یک Show off هستش که مجری میخواد خودش و مدل لباس هاشو به نمایش بگذاره. دکور برنامه هم که نهایت ظلمات و تاریکی و به هیچ وجه شاداب نیست. چقدر هزینه دکور شده آیا؟ ماه رمضان رو میخواد یک ماه غم و غصه و گریه نشون بده در صورتیکه ماه مهمانی خداست.
من پخش این برنامه رو در این زمان قبول ندارم . فقط باعث ناراحتی و ازدیاد غم تماشاگران تلویزیون میگردد . مجری برنامه باید از طریق اجرای برنامه های شاد ، مردم را در این زمان شادمان و کسب شهرت کند .
کاش همیشه مثل الان به فکر آدم های رنج کشیده باشند نه توی همین 30 روز فقط ای کاش همین
اول يك صندلي خوب براي مجري محترم بگذارن كه مجبورنشه لبه صندلي بنشينه
من از تعارفهایی که علیخانی برای بیننده تکه پاره میکنه خیلی بدم میاد- احساسا میکنم تصنعیه
اصلا اين چه برنامه ايه قبل از افطار؟ ديگه سوژه هاشونم تكراري شده. بعد از يك روز روزه داري سخت اينا ميان با اعصاب و روان مردم بازي ميكنن. اميدوارم آخرين سال اين برنامه باشه
یادش بخیر که یه سالهایی بود که ماه رمضونهاش با سریالهای آقایان مدیری و عطاران کلی می خندیدیم.
تابناک عزیز
همانطور که گفتی رویکرد کلی صدا و سیمای ما همینه
هیچ برنامه شادی بجز طنز خنده بازار نداریم
فقط باید بشینیم سر سفره افطار و ماه عسل ببینیم و اشک بریزیم یا به فکر آینده بچمون باشیم که یه وقت مثل رها، رها نشه و یا به حال بچه های دودکش توی فکر بریم
آخرش هم که قیافه هممون مثل خروسه !!!
این برنامه فقط دوست داره با روان مردم بازی کنه و ی مشت حرفای شعارگونه تحویل ببیننده میدن که خودشونم قلبا به حرفاشون اعتقاد ندارن.انشاا... هرچه زودتر متوجه بشن که ذهن مردم باریچه دست اونا نیست که به هر قیمتی به تمسخر بگیرن.
اینهمه شادی می کنید ؛ برای یه کم احساس داشتن و شاکر بودن و درس گرفتن؛ اینقدر دارید حرف میزنید؟
خیلی جانبدارانه بود
حالا كه ما مردم ايران سوژه اي جز غم و اندوه نداشته و با آن اخت شديم و از همه مهمتر به قول خودتان صدا و سيما هم بجاي شادي به آن دامن مي زند ، چه چيز از اين برنامه لذت بخش تر كه اوج غم و اندوه را با وقايع مستند به مخاطب القا مي كند . هر معتادي دنبال جنس ناب است هر چه اورا بيشتر نشعه و دوام بيشتري داشته باشد لذتش برايش بيشتر است ما هم معتاد غم و اندوه هستيم كم كم با شادي غريب شده ايم .
کجاش پرطرفداره . من که یکی دو ساعت مونده به اذان رو میگم یه طوری به سر ببرم به همین دلیل مجبور میشم گهگاهی بهش نگاه کنم...
اللهم عجل لولیک الفرج
==============>>>>>>>نکته ای که در این برنامه وجود دارد و دوستان به آن نمیپردازند و فقط به نقد مجری و اشک فکر میکنند اینست که این گروه هدفشان نمایش دادن رفتار مهمانان است .رفتاری که باید درشت شود مانند کسی که ماشین خودشو برای معالجه درختری فروخته بود .حالا اگر از این دیدگا ه به برنامه نگاه کنید خواهید دید مهمانان این برنامه رفتاری را انجام داده اند که قابل ستایش است حالا در کنارش برای تاثیر گذاری بر مخاطب از حرکات ژورنالیستی هم بهره میبرند
اكثر قسمتهاش غم و غصه داره.اما بعضي قسمت هاي خوب هم لا به لاش پيدا ميشه.مثلا اون قسمتي كه از واليباليست ها دعوت شده بود.يا اون دوبلوري كه بعد از داشتن صداي ناهنجار تونسته بود 1دوبلور بشه كه البته متاسفانه اون قسمت به دليل كمبود وقت اصلا خوب بهش پرداخته نشد.بنظر من اگر به اون قضيه كامل پرداخته ميشد ميتونست يكي از جالبترين داستان هاي ماه عسل باشه.
درسته که میگن گریه روح رو جلا میده،درسته که میگن با دل شکسته پیش خدا بری بهتره ولی به چه قیمتی؟؟؟کجای دین اومده که باید فقط غم و اندوه و گریه باشه؟؟؟چرا کمتر کسی درباره خندیدن و شاد بودن در کلام ائمه بزرگوار حرف میزنه؟؟؟مگه ائمه ما کم گفتن از شاد زندگی کردن؟؟چرا ما فقط سعی میکنیم اشک همدیگه رو دربیاریم؟؟؟؟چرا سعی نمیکنیم همدیگه رو شاد کنیم؟؟؟البته این رو هم بگم که منظور از شاد کردین دیگران،مسخره بازی یا دلقک بازی نیست.خواهشا منطقی فکر کنین...
به نظرمن که خیلی برنامه خوبی بود
کار قشنگ رو باید تحسین کرد
برنامه خوبی یه ولی نیاز داره به اینکه از افرادموفق درزمینه های مختلف دعوت کته چراکه حرفهای زیبایی برا گفتن دارندو
تابناك، همچين تحليل از تو بعيد بود.
اين برنامه اصلاً هم ناراحت كننده يا گريه دار نبود، بلكه خيلي جاها اشك شوق و لذت از انجام عمل خير بوده كه از آدم سرازير مي شده.
این برنامه برای اینه که قدر سلامتی خود و خانواده ات را بدانی و خداوند را شاکر باشی ، تا وقتی که گرفتار مصیبتی نشدی ، قدردان نیستی
انتقاد به ماه عسل واحسان علیخانی هست ولی علیخانی ادم صادق وروراستیه و هرچقدر سنش بالا میرود کاملتر وپخته ترمیشود وبه هدفش میرسد
تابناک تو در بعضی از نظرپردازی هات خیلی افراط میکنی. اتفاقا ماه عسل در خیلی از برنامه هاش گریه دار نبوده. ولی خب در بعضی برنامه ها هم بوده. این دلیل نمیشه به این برنامه که سوژه های زیبا و جالبی از زندگی مردم کشورمون ارایه میکنه ایرادهای بنی اسراییلی بگیری.
کی این مملکت شاده که رمضان باشد؟
بعضی از رفتار این آقا واقعا تحقیر کننده است مثل رفتاری که با آن آقای رفتگر و کارگر داشتند و دائم در حال تمسخر و تحقیرشان بودند
واقعا از خوندن نظر بعضی از هموطنان که از این برنامه تعریف کردن احساس سرخوردگی پیدا کردم . واقعا چه جامعه عوامی داریم.با کلید اسرار رقابت تنگاتنگی داشت این مجموعه
تابناک عزیز حرفای شما در جای خودش محترم اما این نکته هم در نظر بگیر خود آقای علیخانی میگه هدف از ساخت این برنامه اینه که آدمایی که ما تو بقیه ماه های سال خیلی راحت از کنارشون رد میشیم و اصلا نمی بینیمشون رو توی این یک ماه با چشم دل ببینیم، و حتی همون گریه آخر برنامه ها واقعا من یکی رو که خیلی سبک میکنه چون باعث میشه به خودم بیام و اصلا باعث افسردگیمم نمیشه واقعا تخلیم میکنه مثل اون قسمت که کسی رو آورده بود که جنازه یک شهیدی رو به جای اون واسه خانوادش میارن و بعد از چهار سال معلوم میشه زنده بوده اینا نشون دهنده اوج عظمت و بزرگی خدا رو نشون میده و من از وقتی جریان کوه نوردای مفقود شدمون رو شنیدم خیلی به این موضوع امیدوار شدم که خدای ما انقدر بزرگ هست و اینقدر میتونه معجزه کنه که حتی یه انسانی که همه فکر میکنن مرده رو تو پناه خودش به سلامت نگه داره و به آغوش خانوادش برگردونه و من به حق همین ماه عزیز از خدا میخوام اگر عمر کوه نوردای ما به دنیا هست خودش در پناهش اونارو حفظ کنه و پیدا بشن چون از خدا هیچ چیزی بعید و محال نیست...
به نظر من بيان واقعيت واجب است حتي اگر اشك من در بيايد.
از اینکه صداوسیما نمی تونه برنامه مناسبتی خوب تهیه کنه شکی نیست ولی در این برنامه ها نکاتی هست که آدم از خواب بیدار می کنه و متوجه میشیم که برای کمک کردن به دیگران نیاز به پول نیست فقط با یک دل بزرگ می تونیم کمک کنیم
ما عشق گریه کردنیم دیگه، مگه خبر نداری؟
سلام.همین سریال مادرانه ببینید.اول سریال اردلان مردی پر از رانت و فساد و بی اخلاقی معرفی میکنن بعدش مدام در حال گریه کردن و رقیق القلب!!سیاست گریه سازی رسانه ملی اشتباهه
دقت کردین ما چقدر جو گیریم.
اگه الان تابناک موافق این برنامه قلم زده بود همه میگفتیم بله آقا عجب برنامه ی توپی،عالی،فوقالعده و + ترکونده بود.
خداييش اين بهترين نظري بود كه خوندم.
اي ول، عين واقعيت رو گفتي.
البته من این برنامه رو نگاه نمیکنم چون همون ساعت برنامه های بهتری هست و فکر هم نمیکنم مخاطبی داشته باشه چون مردم بیشتر دوست دارند چیزهایی رو ببینند که در اطرافشان کمتر مورد توجه هست. به هر حال آنهایی که این همه انتقاد کرده اند که درست هم هست بهتر است آنرا نگاه نکنند خدا رو شکر 20 کانال در دسترس همه هست
مرسی گل گفتی ولی اینجوری کار به جاهای باریک میکشه خوببببببببببببببب
این برنامه بغیر از بدبختی مردم چیز دیگه نشون نمیده ، باید یه برنامه درست کنند که علت این همه بدبختی از کجا ناشی میشه ؟ریشه اش کجاست ؟
در این برنامه کاملا جا پای پارتی پیداست حالا پارتی اش کیه
فقط خدا می دونه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
زمانه به من یاد داده که فقط مخاطب یک رسانه بودن از آدم عاقل یه انسان کودن می سازه
حالا اون رسانه هر چی میخواد باشه، غربی یا شرقی، ایرانی یا عربی، اسلامی یا غیر اسلامی
فرقی نمیکنه
واقعا جای خالی مجری توانا و فهیمی چون فرزاد حسنی کاملا احساس میشه...
کانلا باهات موافقم تابناک
خیلی بی معنی است.. تصنعی و بسیار کلیشه ای است من که دوست ندارم
واقعا یکی از تاثیر ګذارترین برنامه هایی که صدا و سیما تهیه کرده این برنامه است لطفا دوستان سعی کنند عمقی به این برنامه نګاه کنند و این قدر سطحی نګرانه نظر ندهند
به امید اتمام این برنامه ی کسالت بار بکوب لایکو!!
با تشكر از شما كه حرف دل مردم را نوشت ايد. راستش اين برنامه را نمي بينم . يك بار ديدم و كلي گريه كردم.
شبکه های استانی هم به تقلید این برنامه برنامه های مشابهی رو دارن پخش میکنن
به نظر من برنامه خوب و آموزنده ای است
بنام خدا
بنده هم با شما موافقم،متاسفانه برنامه مذکور فقط جریحه دار کردن احساسات بینندگان است با استفاده از بیرون ریختن احوالات میهمانانی که دانسته یا ندانسته تن به اینکار میدهند
برنامه ای اکثرا بی محتوا و صرفا بازی با کلمات و احساسات برای هیجانی کردن بیننده
مثلا گرفتن عکس فرزند کشته شده جلوی پدر و خواهران و درخواست برای سخن گفتن با او چه مفهومی را میرساند بجز گریه انداختن آنها و بیننده؟
حیف بیت المال که چقدر بد سلیقه هدر میشود
باید جواب دهد.
هر چه سریعتر باید بساط اینجور برنامه ها از تلویزیون جمع بشه . آخه که چی تو ماه رمضان و اون هم دم افطار هر چه بدبختی توی عالم هست رو نشون میدین یکی نیست بگه که چی بشه مگه بدبختی ها و مصیبتهای این دنیا تموم شدنیه بابا وردارین چهر تا برنامه شاد و کمدی و طنز بسازین که ملت دم افطار با بدبختی و مصیبت و بیچارگی و تلخکامی افطارشونو باز نکنن
شما شبکه ی دیگر را ببین
ما می خوایم ماه عسل را ببینیم
خیلی بی جنبه اید ماه عسل پر از نکات اموزنده است مثل اون سه خواهر نابینا که قالی میکردند یا محمد رضا علی مردانی که با تمرین حنجره خودش رو عوض کرد به من یاد داد خواستن توانستند
راست می گه
برنامه ی مردانی عالی بود
عالی
كلا به نظر تابناك تا وقتي اقاي ضرغامي سر كاره هرچي از تلوزيون پخش ميشه بي كيفيته...
اين بهترين برنامه ماه عسل بود، كودكاني كه جامعه و قانون فراموششون كرده رو به صحنه كشيد!
انتقاد سازنده اي نكردي تابناك!!!
و اين نظر منه
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.