خوانده میشوید:
در سالهای اخیر، وضعیت بیکاری پیرامون شما چه تغییری کرده است؟
وضعیت اشتغال، نرخ بیکاری و آمار مشاغل ایجاد شده، مورد بحث و درگیری این روزهای سیاستمداران کشور است. در سالهای اخیر، بیکاری و اشتغال در میان خانواده و دوستان و اطرافیان شما چه تغییری داشته است؟ این گزارش با دیدگاههای شما کامل خواهد شد.

بنا بر گزارش مرکز آمار ایران، اقتصاد ایران در پاییز سال ۱۳۹۱، نزدیک دو میلیون و ششصد و هشتاد هزار نفر بیکار داشته که معادل ۱۱.۲ درصد از ۲۳.۹ میلیون نفر جمعیت فعال کشور است. بنا به آمار منتشره، ایران در سال ۱۳۸۴ نیز تقریبا همین تعداد بیکار داشته است. در آن سال نیز ۲ میلیون و ۶۷۰ هزار نفر بیکار بودهاند. بر پایه آمار دولتی، نرخ بیکاری در سال ۱۳۸۴، برابر ۱۱.۵ درصد بوده است.
با وجود ادعای دولت مبنی بر ایجاد میلیونی شغل در سالهای اخیر، آمار افراد شاغل اضافه شده به جمعیت شاغل در این دوره هفت، هشت ساله بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار نفر بوده است؛ جالب این که آقای عارف هم در دوران انتخابات، آمار مشابهی از ایجاد شغل را در دوران اصلاحات مطرح کرده که در صورت معادل دانستن آن با کاهش شمار بیکاران به معنای کاهش سالانه ۳ درصدی نرخ بیکاری و البته غیرعقلانی است. گویا هر دو دولت، میزان شغل ایجاد شده و شمار افراد اضافه شده به جمعیت شاغل را دو مفهوم متفاوت در نظر گرفتهاند.
اکنون پرسش خوانده میشوید امروز این است که:
* در سالهای اخیر، وضعیت بیکاری در پیرامون شما چه تغییری کرده است؟
* شغلهای افراد جدید شاغل بیشتر در چه حوزههایی بوده است؟
* آیا این افراد از شغل خود راضیاند؟
* رابطه کار انجام شده و دستمزد دریافتی در این سالها در یک نگاه بلندمدت چه تغییری کرده است؟
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
منم فوق مکانیک درام و بیکار. ما ادمای بی پول بی پارتی کلا نباید ادامه تحصیل میدادیم. ادامه تحصیل مال طبقه نجیب زادگان نه ما. اونا دانشگاه ازاد مدرک میگیرن میرن سر کار. ما علم و صنعت مدرک گرفتیم شدیم ول و بیکار.
باید این نکته رو هم در نظر داشت که تا سال 84 کسی که حداقل دو روز در هفته سر کار باشه شاغل به حساب می آد، اما از سال 84 به بعد طبق تعریف سازمان آمار !!!!! کسی که در هفته دو ساعت، فقط 2 ساعت، سر کار بره شاغل به حساب می آد!!
به نظر شما مقایسه ی این آمارها کار منطقی و منصفانه ای است؟؟؟؟
منم مثل شما. فقط تفاوتم اینه برادر ندارم. خودم تنهایی دارم کارای شما رو میکنم. اخه هزینه اپلای هم زیاد شده. خرید مدرکو هزینه ازمون تافل و جی ار ای و هزینه گرفتن ویزا و ...اونم با این قیمت دلار تا بیای بری حداقل 30 میلیون باید از جیب بدی
مشکل بی کاری آموزش نادرست و نابجا و مدرک گرایی است.
نباید عناوین و مدارک دانشگاه های دولتی و آزاد یکی باشد.
منم شرایط مشابهی دارم. دانشگاه ازاد حق التدریسم. خدا پدر دانشگاه ازاد رو بیامرزه لااقل خرج لباسمونو ازش در میاریم. بعد دانشجوهای خودم با لیسانسای در پیت همگی چون پارتی دارن شاغلن..
ناشناس عزیز ایشون دکترن؟ انتظار داری برن چی کار کنن. جایگاه اصلیشون دانشگاه و کار پژوهشیه که اینروزا نیرو نمیگیرن. شما فکر کردی یکی که مثلا دکتری مکانیک داره باید خودش باید بره مکانیکی بزنه؟ یا دکترای برق یه برقکش فوقالعادست؟ نه عزیز یه دکترای مکانیک فقط با کمک دولت میتونه به شغلی که 12 سال واسش تو دانشگاه درس خونده برسه. شما فک نکم بدونی اصلا دکتری چیه و چند واحد داره
در بین 50 خانواری نزدیکی که ما داریم و با هم مرتبط هستیم دست کم 70 بیکار از دیپلم ، لیسانس ، فوق لیسانس سراغ دارم
تا چند وقت پیش کاملاً با این حرف شما موافق بودم که " کار بلد بودن و حال کار کردن داشتن شرط داشتن کاری است" اما در حال حاضر شرایط اقتصادی مملکت بازار کار رو کاملاً متاثر کرده .من مهندس کامپیوترم کار تخصصی دارم و درآمد خوبی هم دارم اما باید منصف بود حجم پروژه ها و میزان گردش مالی و حجم کار شرکت ما در سه سال اخیر بسیار کاهش پیدا کرده این فقط وضع ما نیست اکثر شرکتهای همکار هم با همین وضع روبه رو شدند. وزارتخانه ها توان پرداخت هزینه پروژه های انجام شده را ندارند و بخش خصوصی را متضرر کرده اند.
چنانچه وضعیت پروژه های ما به حداقل 5 سال پیش بازگرددد توانایی استخدام حداقل 12 کارشناس را داریم ولی افسوس .........
همه مصائب بیکاری به کنار رو زدن به بقیه و رو تو زمین انداختن خیلی آدم رو آزار میده
تو این دوره زمونه فقط باید یه پدر پولدار داشته باشی که ساپورتت کنه وگرنه ...
عرض شود بنده بیکار نیستم به قول حضرات جویایی کار هستم.
دقيقا درست گفتي الان توخونه ما خواهر ليسانسه من بيكار وبرادرم هم تقريبا بيكار تازه يكي ديگه هم داريم كه شهريور دكترا ميگيره حتما اونم بيكار خواهد بود فقط اين پدرو مادرها هستن كه باديدن بچه ها مثل شمع آب ميشن .
ولله ما که یه کارگاه تولیدی زدیم، کلا در منطقه ما نسل بیکاران منقرض شده و کارگاه تولیدی بدون کارگر مانده و ما ماندیم و سرمایه خوابیده...
"خوشحال"ی تلخ تو از گریه غم انگیزترست!..
منم با فوق لیسانس حسابداری وچندین مقاله ی isi بیکارم. البته خیلی از دوستهام که با هم فارغ التحصیل شدیم هم بیکارند!!!
ضمن عرض همدردی با هموطنان بیکار عزیز ، خدمت شما عرض کنم که بنده 13/5 ساله شاغلم و زیر حکم من 800 هزار تومن می باشد.
مدرک تحصیلیم لیسانس بوده ودر حال تحصیل در فوق لیسانس هستم.در زندگی و کار سعی کرده ام ادم درستکاری باشم .اما واقعیت این است که با تمام این اوصاف با این تورم سر سام آور زندگی طعمی جز لذت و بدبختی ندارد.جوانان جویای کار و اکثرا مجردو نا امید و مایوس را وقتی در خیابان می بینم همیشه زجر می کشم. وضعیت دختران مجردی که به امید یک زندگی ساده خود را به چه حال و روزی می اندازند ،زجر آور و کسانی که از این آشفته بازار سو استفاده می کنند مشکل را زجر آورتر می کند.
اما در این میان کسانی که سرمایه ، زندگی ، جوانی و امید این مردم را برای زیاده خواهی خود به باد می دهند باید خجالت بکشند.
کسانی که یک زندگی ساده و آبرومندانه را از مردم ما دریغ می کنند.
کسانی که با ثروت خود و دلال بازی حتی یک سر پناه اجاره ای را کابوس کرده اند.
من مهندس مکانیک تقریباً بی کار هستم. متاسفانه به دلیل اینکه نتونستم کار مناسب پیدا کنم (به خدا هر جا که تونستم خودمو بند کردم، گفتم اولش مجانی کار می کنم هر وقت خواستید پول بدید!! کارهای مهندسی غیر متناسب با رشته ی خودم مثل تولید نرم افزار کردم.) ولی متاسفانه شغل ثابت پیدا نکردم. با اینکه به پیمانکارم سود های چند ده ملیونی رسوندم ولی جاضر نشد حتی من رو بیمه کنه. کار های داخل کشور به صورت پروژه های موقت شده.سرمایه گذار و مدیر عامل بیش از 95 درصد سود رو به جیب می زنند. پروژه که انجام شد تمام قرار ها یادشون می ره. خوب سودشونو کردن و می گن این برگشت پول ما بوده. فقط پول، پول رو می آره. چرا باید اینقدر غیر منصفانه سرمایه داران خون مردم رو تو شیشه کنند. منم می خوام ازدواج کنم ولی تمام دارمدم رو باید بدم بابت اجاره. چرا باید اجاره ها اینقدر بالا باشه. چرا کسی که سرمایه دارهست باید همیشه سود کنه و بقیه تمام کارشونو برای سود اونها پیش فروش کنن. من الآن چندین ماهه که بیکارم. کارهای خورد و پروژه ای انجام می دم. تدریس هر چی بگید انجام دادم. کارم رسیده به انجام پروژه های دانشجویی بچه های دانشگاه آزاد. به هر کی سفارش کردم منو معرفی کنه. رزومه سازی کردم. کسی هست بفهمه یعنی چی؟؟؟؟؟؟؟ بعضی وقتا فکر می کنم بدبخت ترین جوونایی که خدا آفرید همین دهه ی 60 ای ها هستن. الان نزدیک 30 سالمه. هنوز خرج خودمو نمی تونم در بیارم. ضمناً من فوق لیسانس مکانیک از یه دانشگاه دولتی داخل تهران هستم.
امیدوارم که پاک نکنید.
نمیدونید بیکاری چطوری از بین رفته؟!
درس... امتحان... کنکور... درس... کنکور...پشت کنکور... درس.... درس... درس... شغل تمام وقت (حقوق 700 هزار تومن، بدون بیمه)... مشروطی... درس... بی پولی
اولین کاری که من کردم در زمان دانشجویی ام بود تو یه مدرسه راهنمایی کامپیوتر درس می دادم زمانش طوری بود که من اصلا فرصت نمی کردم ناهار بخورم مستقیم از دانشگاه می رفتم مدرسه گاهی بعد از مدرسه ساعت چهار و اینا یک نان می گرفتم و می خوردم اگه درست یادم باشه ماهی شش هزار تومان سال 77 .
اولین برنامه خودم رو که فروختم با دیسکت با دوچرخه می رفتم تا براشون نصب کنم بعضی وقت ها که مثلا شنبه قرار می گذاشتیم من از چهار شنبه تا صبح شنبه پشت کامپیوتر بودم یعنی کمتر از 2 ساعت خواب در شبانه روز حدود 80 هزار تومان گرفتم که 30 تومانش را واسطه قرار داد برداشت! البته هنوز دانشجو هم بودم
دومین برنامه ای می خواستم بفروشم بعد از کار بسیار زیاد یک شکست تمام عیار شد و آّبرو و حیثیت ما رو هم برد خیلی خیلی زیاد روش کار کردم ولی خوب ناوارد بودم 420 هزار تومان قرار داد یک ریال هم نگرفتم بد و بیراه و غیره هم نصیبم شد
توهین نباشه ولی من تو دانشگاه هیچ اردویی نرفتم امکانات تفریحی و غیره رو سال چهارم فهمیدم چیا بوده دخترای دانشکده که بقیه اسم هم روشون گذاشته بودن رو هم نمی شناختیم!!
حالا همه دنبال یک شغل خوب و با پرستیژ و حقوق مناسب هستند چقدر بی خوابی کشیده اید چند بار شکست خورده اید چند بار پول از دست مردم گرفته اید چند بار کاری که به درد مردم بخورد انجام داده اید؟
جناب ناشناس، برای افزایش اطلاعاتتون عرض میکنم که هر دکتری پزشک نیست!!!!! امان از دست بی دانشییییی
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.