چرا دیگر قطعنامه علیه ایران صادر نمی شود؟
از سال (2006) که پرونده هسته ای به شورای امنیت رفت تا آخرین قطعنامه با شماره (1929) که ششمین قطعنامه و پنجمین قطعنامه تحریمی بود در حدود سه سال می گذرد. در ان قطعنامه گزینه هایی برای ایران مطرح شده بود . اما چه شد که قطعنامه ها علیه ایران به طور موقت به پایان رسیده است؟

نگاهی به پرونده هسته ای ایران نشان می دهد که این پرونده از فراز و فرودهایی و در عین حال تفاوت دیدگاه های بسیاری برخوردار می باشد. موید این نکته مناظرات انتخاباتی بود که در آن کاندیداها به ارائه دیدگاه های که گاها متفاوت بود می پرداختند.
پرونده هسته ای ایران در بعضی از برهه های زمانی حتی به مرز پایان و حل معضل نزدیک شده بود که مقام معظم رهبری نیز در سخنرانی بعد از انتخابات اخیر این موضوع را تایید نمودند و افزودند که امریکایی ها پس از توافق از پذیرش آن خودداری کردند. در بعضی از مواقع نیز موضوع هسته ای به نقاط حساس و کاملا چالشی نیز نزدیک شده بود که نمود آن در قطعنامه های ضد ایرانی هویدا است.
هنگامی که موضوع هسته ای ایران روند عادی خود را از دست داد و پرونده از شورای حکام آژانس به شورای امنیت رفت، موضوع هسته ای ایران روند تازه ای به خود گرفت.ارجاع پرونده هسته ای به شورای امنیت، اقدامی سیاسی، شتاب آلود و به دور از موازین و مقررات نظام حقوق بین المللی بود.
به گزارش تابناک، چندی است، یکی از موضوعات مهم در عرصه دیپلماسی هسته ای بعداز روی کارآمدن دولت جدید بحث تغییر مذاکره کنندگان و سازمان متولی مذاکرات است. براساس گزارش های موجود قراراست از این پس وزارت خارجه به جای شورای عالی امنیت ملی مسئولیت پرونده هسته ای را برعهده بگیرد. صرف نظر از مزایا و معایب این اقدام، مهم این است که کیفیت و روش مذاکرات تغییر کند.
از سال (2006) که پرونده هسته ای به شورای امنیت رفت تا آخرین قطعنامه با شماره (1929) که ششمین قطعنامه و پنجمین قطعنامه
تحریمی بود در حدود سه سال می گذرد. در ان قطعنامه گزینه هایی برای ایران مطرح شده بود . از جمله:
ادامه واکنش های شورای امنیت، یا عمل موقتی ایران( تعلیق غنی سازی در برابر تعلیق تحریم ها) و یا عمل دائمی ایران، یعنی عمل به تمام آنچه شورای امنیت و شورای حکام درخواست کرده اند.
اگر چه خواسته های نهایی شورای امنیت فقط ناظر بر غنی سازی نیست. هر چند این مسئله از حیاتی ترین آنهاست. تصویب و اجرای بی قید شرط پروتکل الحاقی، خودداری از برنامه راکتور هسته ای آب سنگین، حذف شرکت ها و سازمان های نظامی از مشارکت در برنامه هسته ای و.... مطرح است. پیشنهاد غنی سازی خارج از ایران هم به معنای عدم حق توسعه غنی سازی بیش از سه درصد است، یعنی حذف مراحل بعدی غنی سازی، خواسته غرب است و بدون آن، هرگز رسیدگی و فشارها متوقف نخواهد شد. در هر حال گزینه های مطرح شده در قظع نامه های قبلی به تناوب آورده شده است.
در آخرین قطعنامه سخن از پایان سلسله وار قطعنامه نشده است. اما چه شد که قعطنامه ها علیه ایران به طور موقت به پایان رسیده است؟
می توان چند دلیل را به عنوان دلایلی که تاکنون بعد از نزدیک به سه سال قطعنامه علیه ایران تصویب نشده است بیان کرد.
دلیل اول این بوده است که قطعنامه 1929 یکی از شدیداللحن ترین قطعنامه ها در چارچوب فصل هفتم بند 41 منشوراست.طراحان قطعنامه ها منتظر آثار عملی این قطعنامه بوده اند. به بیان دیگر در صورتی که قطعنامه های شورای امنیت بخواهد به هدف خود که همان تغییر در سیاست های ایران و فشار است برساند این قطعنامه کافی بود.
دلیل دوم را می توان در چارچوب عدم شکل گیری اجماع میان اعضای شورای امنیت قلمداد کرد. چین و روسیه خواستار گفت وگو برای یافتن راه حل برون رفت از معضل هسته ای ایران هستند و قطعنامه ها را کارامد نمی دانند. چند دور گفت و گو از آخرین قطعنامه تا آلماتی2 در همین راستامی باشد.
دلیل سوم با خط قرمز نتانیاهو قابل تحلیل است. نتانیاهو درسخنرانی مجمع عمومی خود با کشیدن خط قرمزی نشان داد که اسرائیل محرک اصلی قطعنامه ها و فشارهای بین المللی به ایران است.سران رژیم صهیونیستی در یک اقدام تبلیغاتی سعی کردند نشان بدهند که علت اینکه اسرائیل نسبت به پرونده هسته ای ایران واکنش جدی نشان نمی دهد این است که ایران از خط قرمز عبور نکرده و در صورتی که از این خط عبور کند با واکنش جدی دیگر مواجه می شود.
یکی از دلایل دیگر که می توان از آن به عنوان مهمترین دلیل پایان تصویب قطعنامه ها نام برد ، ایجاد تحولات منطقه از جمله در کشور تونس، لیبی، مصر، سوریه و ...است. بعد از ایجاد این تحولات ایران دیگر از مهمترین موضوع منطقه و نظام بین الملل خارج شد.کشورهای غربی و حتی کشورهای عربی بعد از آغاز این گونه تحولات سعی در مدیریت و هدایت این تحولات کردند.
در این برهه زمانی زنگ خطر برای دستگاه دیپلماسی کشور به صدا درامده است، چرا که معلوم نیست تا کی دلایلی را که برای عدم تحمیل قطعنامه ها برشمردیم پابرجا بماند و از سوی دیگر نگاهی به تحولات منطقه نشان از آن دارد که درگیری ها منطقه در حال فروکش کردن است، و این فروکش کردن به معنای همزمان ایجاد فرصت و محدودیت برای ایران است.
بنابراین به نظر می رسد دستگاه دیپلماسی کشور هرچه سریعتر دستورالعمل و برنامه های خود را برای آغاز مذاکرات، جدی، صریح مبنی بر تامین منافع ملی را کلید زند، چرا که اگر تعلل شود ممکن است قعطنامه های دیگر علیه ایران در راه باشد. در عین حال مذاکرات آینده باید مبتنی بر گفت و گوهای هوشمند، سازنده به همراه تعامل موثر باشد.
پرونده هسته ای ایران در بعضی از برهه های زمانی حتی به مرز پایان و حل معضل نزدیک شده بود که مقام معظم رهبری نیز در سخنرانی بعد از انتخابات اخیر این موضوع را تایید نمودند و افزودند که امریکایی ها پس از توافق از پذیرش آن خودداری کردند. در بعضی از مواقع نیز موضوع هسته ای به نقاط حساس و کاملا چالشی نیز نزدیک شده بود که نمود آن در قطعنامه های ضد ایرانی هویدا است.
هنگامی که موضوع هسته ای ایران روند عادی خود را از دست داد و پرونده از شورای حکام آژانس به شورای امنیت رفت، موضوع هسته ای ایران روند تازه ای به خود گرفت.ارجاع پرونده هسته ای به شورای امنیت، اقدامی سیاسی، شتاب آلود و به دور از موازین و مقررات نظام حقوق بین المللی بود.
به گزارش تابناک، چندی است، یکی از موضوعات مهم در عرصه دیپلماسی هسته ای بعداز روی کارآمدن دولت جدید بحث تغییر مذاکره کنندگان و سازمان متولی مذاکرات است. براساس گزارش های موجود قراراست از این پس وزارت خارجه به جای شورای عالی امنیت ملی مسئولیت پرونده هسته ای را برعهده بگیرد. صرف نظر از مزایا و معایب این اقدام، مهم این است که کیفیت و روش مذاکرات تغییر کند.
از سال (2006) که پرونده هسته ای به شورای امنیت رفت تا آخرین قطعنامه با شماره (1929) که ششمین قطعنامه و پنجمین قطعنامه
تحریمی بود در حدود سه سال می گذرد. در ان قطعنامه گزینه هایی برای ایران مطرح شده بود . از جمله:
ادامه واکنش های شورای امنیت، یا عمل موقتی ایران( تعلیق غنی سازی در برابر تعلیق تحریم ها) و یا عمل دائمی ایران، یعنی عمل به تمام آنچه شورای امنیت و شورای حکام درخواست کرده اند.
اگر چه خواسته های نهایی شورای امنیت فقط ناظر بر غنی سازی نیست. هر چند این مسئله از حیاتی ترین آنهاست. تصویب و اجرای بی قید شرط پروتکل الحاقی، خودداری از برنامه راکتور هسته ای آب سنگین، حذف شرکت ها و سازمان های نظامی از مشارکت در برنامه هسته ای و.... مطرح است. پیشنهاد غنی سازی خارج از ایران هم به معنای عدم حق توسعه غنی سازی بیش از سه درصد است، یعنی حذف مراحل بعدی غنی سازی، خواسته غرب است و بدون آن، هرگز رسیدگی و فشارها متوقف نخواهد شد. در هر حال گزینه های مطرح شده در قظع نامه های قبلی به تناوب آورده شده است.
در آخرین قطعنامه سخن از پایان سلسله وار قطعنامه نشده است. اما چه شد که قعطنامه ها علیه ایران به طور موقت به پایان رسیده است؟
می توان چند دلیل را به عنوان دلایلی که تاکنون بعد از نزدیک به سه سال قطعنامه علیه ایران تصویب نشده است بیان کرد.
دلیل اول این بوده است که قطعنامه 1929 یکی از شدیداللحن ترین قطعنامه ها در چارچوب فصل هفتم بند 41 منشوراست.طراحان قطعنامه ها منتظر آثار عملی این قطعنامه بوده اند. به بیان دیگر در صورتی که قطعنامه های شورای امنیت بخواهد به هدف خود که همان تغییر در سیاست های ایران و فشار است برساند این قطعنامه کافی بود.
دلیل دوم را می توان در چارچوب عدم شکل گیری اجماع میان اعضای شورای امنیت قلمداد کرد. چین و روسیه خواستار گفت وگو برای یافتن راه حل برون رفت از معضل هسته ای ایران هستند و قطعنامه ها را کارامد نمی دانند. چند دور گفت و گو از آخرین قطعنامه تا آلماتی2 در همین راستامی باشد.
دلیل سوم با خط قرمز نتانیاهو قابل تحلیل است. نتانیاهو درسخنرانی مجمع عمومی خود با کشیدن خط قرمزی نشان داد که اسرائیل محرک اصلی قطعنامه ها و فشارهای بین المللی به ایران است.سران رژیم صهیونیستی در یک اقدام تبلیغاتی سعی کردند نشان بدهند که علت اینکه اسرائیل نسبت به پرونده هسته ای ایران واکنش جدی نشان نمی دهد این است که ایران از خط قرمز عبور نکرده و در صورتی که از این خط عبور کند با واکنش جدی دیگر مواجه می شود.
یکی از دلایل دیگر که می توان از آن به عنوان مهمترین دلیل پایان تصویب قطعنامه ها نام برد ، ایجاد تحولات منطقه از جمله در کشور تونس، لیبی، مصر، سوریه و ...است. بعد از ایجاد این تحولات ایران دیگر از مهمترین موضوع منطقه و نظام بین الملل خارج شد.کشورهای غربی و حتی کشورهای عربی بعد از آغاز این گونه تحولات سعی در مدیریت و هدایت این تحولات کردند.
در این برهه زمانی زنگ خطر برای دستگاه دیپلماسی کشور به صدا درامده است، چرا که معلوم نیست تا کی دلایلی را که برای عدم تحمیل قطعنامه ها برشمردیم پابرجا بماند و از سوی دیگر نگاهی به تحولات منطقه نشان از آن دارد که درگیری ها منطقه در حال فروکش کردن است، و این فروکش کردن به معنای همزمان ایجاد فرصت و محدودیت برای ایران است.
بنابراین به نظر می رسد دستگاه دیپلماسی کشور هرچه سریعتر دستورالعمل و برنامه های خود را برای آغاز مذاکرات، جدی، صریح مبنی بر تامین منافع ملی را کلید زند، چرا که اگر تعلل شود ممکن است قعطنامه های دیگر علیه ایران در راه باشد. در عین حال مذاکرات آینده باید مبتنی بر گفت و گوهای هوشمند، سازنده به همراه تعامل موثر باشد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
دلیل اصلی توقف تصویب قطعنامه های جدید به نظر من این است که کنگره امریکا وهمچنین اتحادیه اروپا بدون نیاز به تشریفات خاص وچانه زنی با چین وروسیه , علیه جمهوری اسلامی قطعنامه صادر میکنند وغالب کشورها هم همراهی میکنند در واقع نیازی به تحریمهای بیشتر توسط سازمان ملل احساس نمیشود.
صبور باش!!
نکنه قطعنامه هاشون تمام شده باشه؟
دلیل اصلی آن احتمالاً عدم همراهی روسیه و چین و در نتیجه وضع تحریم های شدید یکجانبه توسط کشورهای غربی به ویژه آمریکا و اروپا است که به مراتب دامنه و آثار وسیع تری از تحریم های سازمان ملل داشته (از جمله تحریم خرید نفت و گاز و کشتیرانی و معاملات بانکی و سوئیفت) و به همین دلیل دیگر نیازی به تصویب قطعنامه دیگری توسط شورای امنیت ندیده اند.
دلتان برای قطعنامه تنگ شده؟!
با این نظرکه:"از سوی دیگر نگاهی به تحولات منطقه نشان از آن دارد که درگیری ها منطقه در حال فروکش کردن است، و این فروکش کردن به معنای همزمان ایجاد فرصت و محدودیت برای ایران است. "نمیتوان موافق بود زیرا دلیلی به فروکش کردن نداشته که احتمال اضافه شدن ان در کشور هایی مثل عربستان وقطر وجود دارد
تحليل خوشبينانه تان موجب اميدواري است .ليكن نگارنده محترم بايد توجه داشته باشد كه تحولات تونس مصر ليبي و.. هيچگاه نميواند عاملي براي توقف تصويب قطعنامه ها و ديگر موارد باشد چرا كه اينهمه خود جزو سناريو يي است كه دولتهاي غربي و استكبار براي مناطق مختلف جهان به تصوير كشيده اند.ساده لو حانه است كه باور كنيم موش و گربه بازي هاي چين و روسيه به نفع ماست . همه آنها به مثابه تيغ دوقيچي اند. چين وروسيه به خاطر منافع سرشار مادي و سياسي از سوريه و.. دفاع ميكنندو هيچگاه به فكر ملت سوريه نيستند.
مهمترین دلیل مخالفت چین و روسیه بود که از یک زمانی به بعد جلوی فشار های آمریکا ایستادند و برای همین هم آمریکا مجبور شد تحریم های بعدی رو به صورت یک جانبه اجرا کند
دیگه چی رو تحریم کنن؟!
مذاکرات هوشمند یعنی کاهش تحریم ها به نظر شما تا چه حد موفق بودید که به این اجماع برسید ؟البته بهانه ی بچه گانه ی غرب در فقر مردم ایران بی تاثیر نبوده و پشت این سناریو صهیونیست ها هستند پس ابتدا درس بزرگی به این غاصبان صهیونیست بدهید . نتانیاهو و دولت غاصب او بداند که نفرت را در دل مردم ایران ایجاد کرده اند .
مهمترین دلیل قطع قطعنامه ها این بود که آمریکا دریافت که میتواند به راحتی و بدون مخالفت جدی کشورهای جهان از طریق نمایندگان سنای خود تحریمهای شدید و طالمانه ای با وسعت جهانی تصویب و اجرا کند و بدین ترتیب کارکرد شورای امنیت از بین رفت
چون ديگه قطعنامه اي نمونده كه تصويب كنند!
سازمان ملل بايدمن بعدعليه كشورهايي كه قانون آن سازمان رانقض ميكنندقطعنامه صادركندنه ايران.
ايران تنهاكشوري است كه نه تنهاضرري به صلح جهاني نداردبلكه حامل پيام وراهكارهاي صلح به دنيا ميباشد
دیگر چه نیازی به قعطنامه هست وقتی آمریکا و اروپا به صورت متحد ما رو تحریم همه جانبه کرده اند.
دیگه مثلا میخواهند چکار کنند توی همین تحریم ها موندند و هر روز پیغام و پسغام به آمریکا میدهند که دیگه نمیتونیم تحمل کنیم یک کاری بکن
اگر چیز دیگه ای مونده بود که میتونستند حتما انجام میدادند دیگه کم آورده اند و بیشتر از این زیر پای خودشون خالی میشه که الان هم داره میشه
باتعامل سازنده ودیپلماسی زیرکانه وجذب طرف مقابل به گفتگو و دادن وعده هایی مانند سرمایه گذاری کشورهای طرف گفتگو می توان مسئله هسته ای را به نحوی شایسته حل وفصل کرد
امریکا پا تکیه بر قدرت اقتصادی و سیاسی و البته نظامی خود و متحدانش تحریم هایش را در ابعادی بس وسیعتر بدون توسل به شورای امنیت و براحتی از طریق کنگره بر علیه ایران تصویب کرده و متاسفانه تقریبا همه کشور ها را مجبور به اطاعث نموده. حتی چین و روسیه و هند نیز وادار به اطاعت شده اند. سطح روابط اقتصادی هر یک از این کشور هابا امریکا بین ۱۵ تا ۲۵ برابر بیش از همان سطح با ماست. امروز بیشترین تحریم های سنگین علیه ما نه از سوی شورای امنیت بلکه از سوی مصوبات گنگره است. پس امریکا دیگر در مورد ما نیاذی به مراجه به شورای امنیت نمی بیند. ما فقط باید با تکیه بر حمایت خدای بزرگ و مردانی وارد به مذاکره بتوانیم قدم به قدم با مذاکرات قوی موفق به حل این مشکل بشویم. به امید خدا
"در عین حال مذاکرات آینده باید مبتنی بر گفت و گوهای هوشمند، سازنده به همراه تعامل موثر باشد"
یعنی چی ؟ دقیقا کی باید چه کاری انجام بده ؟
واقعاً مطمئن هستید که این تحلیل مربوط به شرایط همین روزهاست؟ واقعا با این اوضاع در هم ریخته مصر و سوریه، نظر شما اینه که درگیریهای منطقه در حال فروکش کردنه؟
تحلیل جالبی بود, ممنون
چون هر چی قطعنامه بود بر علیه ما استفاده کردند اخرین قطعنامه ای که بخوان بر علیه ما استفاده کنند حمله به کشورمان است که با قدرتی که ما در منطقه داریم جرات همچین کاریو ندارند.
از سوی دیگر نگاهی به تحولات منطقه نشان از آن دارد که درگیری ها منطقه در حال فروکش کردن است.عجب!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟
بيچاره ها خسته شدن از بس قطعنامه صادر كردند
چون دیگر نیازی به صدور قطعنامه نیست ، آمریکا خیلی راحت تصمیم می گیره و بقیه کشورها اطاعت می کنند . بیشترین فشارها در عرض این چند سالی که قطعنامه صادر نشده به ایران وارد شده ، باید برای این یه فکری کرد .
برای اونها کاری نداره با دروغ پردازی بگن ایران ار خط قرمز عبور کرده و باید بهش حمله کنیم
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.