رياست‌جمهوري اوباما، چهار سال هراس براي اسرائيل

اسرائيل عمدا خودشو به اوباما بدبين نشون مي ده تا اوباما براي جلب توجه اون ها بيشتر امتياز بهشون بده. مثلا اين كه مي گن اوباما اجداد مسلمان داره، اين رو به عنوان يك نقطه ضعف براي اون مطرح مي كنند و مي خوان كه از اوباما در قبال اون امتيازهاي بيشتر بگيرند.
اما در كل به نظر من اوباما هنوز نتونسته يك سياست كلي رو در روابط خارجي ترسيم كنه.

طرفداران تئوري توطئه که همواره تمايل دارند هيولاهاي خونخوار و بي رحمي را پشت هر پديده ناآشنا ببينند را با هيچ جور استدلالي نمي توان قانع کرد. زماني مي گفتند انتخاب اوباما امکان پذير نيست چون دستهاي پشت پرده از قبل تصميم ديگري گرفته اند و در اين مورد هم مي گويند اوباما کاره اي نيست چون ديگراني که (هيچ وقت نام و نشاني هم ندارند) نفوذ بي حد وحصري دارند که کسي را ياراي مقاومت در برابر آن نيست. نويسنده نظر قبلي به نکته بسيار دقيقي اشاره کرده که لابي ها در همه جا در چارچوب منافع ملي مي توانند حرکت کنند و نه بيشتر. شکي نيست که يکي از اصول سياست امنيت ملي امريکا که در آينده نزديک اميد به تغيير آن نمي رود حمايت قاطع از اسرائيل است. اما فرق است ميان کسي مثل بوش که اين حمايت را به يک چک سفيد تبديل مي کند که در ازاي هر رفتاري از سوي اسرائيل پس گرفته نمي شود، و اوباما که اولين تماس تلفني بين المللي خود را با محمود عباس انجام مي دهد و اولين مصاحبه انحصاري خود با شبکه هاي خبري در مقام رياست جمهوري را با شبکه العربيه انجام مي دهد، در عين حال که بر سياست امريکا مبني بر حمايت از اسرائيل به عنوان يک متحد استراتژيک هم تأکيد مي کند. بنده به عنوان يک دانشجوي ايراني که در امريکا مشغول به تحصيل است و جريانهاي سياسي و اجتماعي اينجا را از نزديک دنبال مي کند، وقتي که با تحليلهاي سياه نمايانه اي که از سوي برخي، به اصطلاح، کارشناسان ارائه مي شود بر خورد مي کنم که در آن هميشه دنيا " سياه يا سفيد" ديده مي شود و هيج محدوده خاکستري اي تعريف نشده است دچار دلسردي عميقي مي شوم. دلسردي و نا اميدي نسبت به عمق کليشه هاي قرون وسطايي که ذهن برخي را تسخير کرده و نسبت به ناتواني از يک درک و قدرداني حداقلي از فرهنگهاي ديگر و پديده هاي ارزشمند بشري که ممکن است در آن فرهنگها و جوامع، با تمام نارسايي هاي آنها، ظهور يابند. اين به معناي آن نيست که من يقين دارم اوباما در جهت تصحيح سياستهاي متکبرانه و يک سو نگرانه امريکا در خاورميانه گام هاي بزرگي برخواهد داشت. تلاشهاي او ممکن است نتايج ملموسي در نهايت به بار نياورد، چون بازيگرهايي که در اين صحنه بازي ميکنند بسيارند و بسياري از آنها قدرت خنثي کردن بسياري از تلاشها را دارند، اما آيا اين توجيهي است براي آنکه اوباما را، قبل از اينکه هنوز فرصتي براي ارزيابي محصول ديدگاه هاي او دست داده باشد "دست شيطان که از آستيني ديگر بيرون آمده است" بدانيم؟

تحسبهم جمیعاً و قلوبهم شتی. سوره مبارکه حشر. بعنی شما(مسلمانان) آن ها را یکپارچه و متحد به حساب می آورید در حالی که قلوبشان جدا از هم(میان شان تفرقه) است

شايد سران امريكا به اين نتيجه رسيده اند كه زمان مصرف اين كالا به اتمام رسيده وبايد ان را دور انداخت .

کلاً قضیة هیجان انگیزی است.اظهاراتتان یادتان باشد و از همین الان مشخص کنید که اوباما از نظر شما چه کارهایی در مورد قضیة فلسطین میتواند انجام بدهد در صورت صدق تئوریهای ما و چه کارها و تغییراتی نمیتواند بدهد که بعد که کاری انجام شد شروع به توجیه نکنیم دوستان.بنشینیم و ببینیم

لابی ها در هرجا ، در چارچوب منافع ملی آن کشور توان و اجازه مانور دارند. اگر منافع ملی آمریکا در حال حاضر حکم میکند که اوباما چنین سیاستی را اتخاذ کند،لابی اسرائیل مانع آن نمیتواند بشود. در مورد رابطه سیاست های آمریکاو لابی اسرائیل خیلی ها جای این دو را باهم عوض میکنند و وانمود میکنند که گویا این لابی ها هستند که سیاست زا میباشند.

رياست جمهوری امريکا قدرتش از همه ارگان های ديگه بيشتره، اميدوارم به اين جنايت پايان بده

اینقدر لابی صهیونیستها در آمریکا را بزرگش نکنید ، نحوه تصمیم گیری در سطح کلان در آمریکا مبتنی بر منافع ملی آمریکاست تا بهحال این منافع با منافع اسرائیل گره خورده است و اگر روزی برسد که منافع صهیونیسم با منافع ملی امریکا تعارض داشته باشد تصمیم گیری های دولتمردان امریکا به سوی منافع ملی خود فارغ از لابی صهیونیستها خواهد چرخید .

احساس عمومی این است که آقای اوباما با سایرین تفاوتهایی دارد که قطعا اسرائیل باید از آن واهمه داشته باشد. موضوع خیلی مهم محبوبیت اوباما است که به او قدرت بیشتری را در مقابله با بحرانهای واقعی و یا مصنوعی خواهد داد و ظاهراا او نقاط تاریکی در زندگی خود ندارد تا از آن بترسد.از طرف دیگر از حمایت رنگین پوستان دنیا و نیز حتی کشورهای متخاصم برخوردار است.

تسلط صهیونیستها بر گردش سیاست در آمریکا بسیار بیشتر از اینهاست که دیدگاه و سیاست اوباما بتواندخدشه ای در سیاست پشتیبانی بی چون و چرای آمریکا از جنایات اسرائیل پدید بیاورد. از سویی میتوان گفت که مردم آمریکا نیز در اشغال صهیونیستها زندگی میکنند ولی شیوه اشغال آمریکا با شیوه اشغال فلسطین تفاوت دارد. همینکه یک کاندیدای رئیس جمهوری یا مجلس نمایندگان آمریکا باید نخست در برابر لابی اسرائیل کرنش کند تا اصولا کاندیداتوری او جدی شود نشان از ژرفای چیرگی صهیونیستها بر سیاست درونی امریکا دارد. این چیرگی نه تنها در سطح پذیرش کاندیداتوری رئیس جمهور دیده میشود بلکه در تمامی فرایندهای انتخاباتی در ایالات نیز بخوبی بچشم میخورد. ایا این شگفت آور نیست که حتی یک کاندیدا یا نمایند ه مجلس و سنای آمریکا نیز وجود ندارد که بر جنایات آشکار اسراییل خرده بگیرد؟؟؟ چکونه میتوان باور داشت که در یک سیستم براستی دمکراتیک چنین یک دستی در دیدگاه سیاسیون در برابر یک پرسش بزرگ بین المللی وجود داشته باشد. بنا بر این امید بستن به اوباما یک سراب است زیرا او مهره بسیار کوچکی در سامانه شکل گیری سیاست آمریکا در برابر اسرائیل میباشد.

این هم یک جور تبلیغ غیر مستقیم برا او با ماست .........

لابی صهیونیستی در آمریکا بسیار قدرتمندتر از انتخاب باراک اوباما بعنوان رئیس جمهوری آمریکاست. زیرا اغلب مراکز تصمیم گیری و از جمله کنگره آمریکا در دست صهیونیستهاست و بنابر این باراک اوباما بدون کسب رضایت صهیونیستها قادر به اداره امور نخواهد بود

لابی صهیونیستی در آمریکا بسیار قدرتمندتر از انتخاب باراک اوباما بعنوان رئیس جمهوری آمریکاست. زیرا اغلب مراکز تصمیم گیری و از جمله کنگره آمریکا در دست صهیونیستهاست و بنابر این باراک اوباما بدون کسب رضایت صهیونیستها قادر به اداره امور نخواهد بود. لذا اینگونه تحلیل ها توسط تابناک بسیار ساده اندیشانه بنظر می آید.