بحران سرویس های بهداشتی در ایران
در جادههاي ايران نه تنها سرويس بهداشتي به اندازه کافي وجود ندارد، بلکه همين اندک بضاعت موجود نيز چنان وضعيت آشفته، غيربهداشتي و شرم آوري دارد که بسياري ترجيح ميدهند در عين نيازمندي به سرويسهاي بهداشتي، از اين سرويسهاي غيربهداشتي استفاده نکنند.
نکته مهم خطاب به مسئولان کنوني سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري و وزارت راه و شهرسازي اين است که اگر قبليها نساختند، شما که با شعار تدبير و اميد بر سر کار آمده ايد بسازيد و الا توصيههايي مانند همراه داشتن قرص ضد ادرار از هر کسي بر ميآيد.
به گزارش عصرايران،اخيراً قائم مقام سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري با اشاره به کمبود سرويس بهداشتي عمومي در ايران گفته است که وضعيت به گونه اي است که راهنمايان تور به توريستهاي خارجي توصيه ميکنند در سفر به ايران قرص ضد ادرار همراه داشته باشند تا به مشکل برنخورند!هر چند که اين سخن، عجيب به نظر ميرسد ولي از عمق”فاجعه” خبر ميدهد.(با علم به معناي فاجعه، اين لغت را به کار برديم.)
کساني که ولو هر از گاهي راهي سفر ميشوند، قطعا با مشکل کمبود سرويسهاي بهداشتي در طول جادههاي کشور، مواجه شده اند. اين مشکل به ويژه به هنگام سفر خانوادگي، گردشگران را بيشتر ميآزارد و بسياري از هموطنان به خاطر دارند که گاه دهها و صدها کيلومتر رانندگي کرده اند تا به يک سرويس بهداشتي برسند و....
اما ماجرا به اينجا ختم نميشود. در جادههاي ايران نه تنها سرويس بهداشتي به اندازه کافي وجود ندارد، بلکه همين اندک بضاعت موجود نيز چنان وضعيت آشفته، غيربهداشتي و شرم آوري دارد که بسياري ترجيح ميدهند در عين نيازمندي به سرويسهاي بهداشتي، از اين سرويسهاي غيربهداشتي استفاده نکنند.
متاسفانه برخي رسانهها و مسئولان، با اين تصور باطل که پرداختن به موضوع سرويسهاي بهداشتي دون شأن آنهاست، بدين مهم نميپردازند و اين در حالي است که در دنيا، نه تنها اين موضوع بسيار مهم و حياتي قلمداد ميشود، بلکه حتي روز جهاني w.c نيز وجود دارد (که در ايران از آن يادي نميشود) و همايشهاي علمي، صنعتي و تجاري زيادي سالانه درباره آخرين فناوريهاي مرتبط با سرويسهاي بهداشتي در سطوح عالي برگزار ميشود.
البته وضعيت درون شهرها هم چندان بهتر نيست و کمبود سرويس بهداشتي، مردم را ميآزارد.
اگر ميشد تعداد افرادي که در شبانه روز در جادههاي کشور به سرويس بهداشتي نياز پيدا ميکنند ولي آن را نمييابند را دانست و آسيب وارده بر کليه و سيستم گوارش آنان بر فرد فرد آنان را برآورد و بر تعدادشان ضرب کرد، آن وقت ميشد عمق فاجعه را دريافت ولي در اصل اين معضل ملي ترديدي نيست.
در 25 اسفند 1386، اسفنديار رحيم مشايي، رئيس وقت سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري، وعده داد: در هر 25 کيلومتر از راههاي کشور يک دستشويي ميسازيم.
اي کاش مشايي در طول حضورش در قوه مجريه، به همين يک وعده اش عمل ميکرد تا نه نيازي به توصيه براي گردشگران خارجي براي داشتن قرص ضد ادرار باشد و نه خود مردم ايران، که 12 ماه سال در اين کشور زندگي ميکنند اين قدر براي يک عمل ساده فيزيولوژيک معذب باشند.البته نکته مهم خطاب به مسئولان کنوني سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري و وزارت راه و شهرسازي اين است که اگر قبليها نساختند، شما که با شعار تدبير و اميد بر سر کار آمده ايد بسازيد و الا توصيههايي مانند همراه داشتن قرص ضد ادرار از هر کسي بر ميآيد.
به گزارش عصرايران،اخيراً قائم مقام سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري با اشاره به کمبود سرويس بهداشتي عمومي در ايران گفته است که وضعيت به گونه اي است که راهنمايان تور به توريستهاي خارجي توصيه ميکنند در سفر به ايران قرص ضد ادرار همراه داشته باشند تا به مشکل برنخورند!هر چند که اين سخن، عجيب به نظر ميرسد ولي از عمق”فاجعه” خبر ميدهد.(با علم به معناي فاجعه، اين لغت را به کار برديم.)
کساني که ولو هر از گاهي راهي سفر ميشوند، قطعا با مشکل کمبود سرويسهاي بهداشتي در طول جادههاي کشور، مواجه شده اند. اين مشکل به ويژه به هنگام سفر خانوادگي، گردشگران را بيشتر ميآزارد و بسياري از هموطنان به خاطر دارند که گاه دهها و صدها کيلومتر رانندگي کرده اند تا به يک سرويس بهداشتي برسند و....
اما ماجرا به اينجا ختم نميشود. در جادههاي ايران نه تنها سرويس بهداشتي به اندازه کافي وجود ندارد، بلکه همين اندک بضاعت موجود نيز چنان وضعيت آشفته، غيربهداشتي و شرم آوري دارد که بسياري ترجيح ميدهند در عين نيازمندي به سرويسهاي بهداشتي، از اين سرويسهاي غيربهداشتي استفاده نکنند.
متاسفانه برخي رسانهها و مسئولان، با اين تصور باطل که پرداختن به موضوع سرويسهاي بهداشتي دون شأن آنهاست، بدين مهم نميپردازند و اين در حالي است که در دنيا، نه تنها اين موضوع بسيار مهم و حياتي قلمداد ميشود، بلکه حتي روز جهاني w.c نيز وجود دارد (که در ايران از آن يادي نميشود) و همايشهاي علمي، صنعتي و تجاري زيادي سالانه درباره آخرين فناوريهاي مرتبط با سرويسهاي بهداشتي در سطوح عالي برگزار ميشود.
البته وضعيت درون شهرها هم چندان بهتر نيست و کمبود سرويس بهداشتي، مردم را ميآزارد.
اگر ميشد تعداد افرادي که در شبانه روز در جادههاي کشور به سرويس بهداشتي نياز پيدا ميکنند ولي آن را نمييابند را دانست و آسيب وارده بر کليه و سيستم گوارش آنان بر فرد فرد آنان را برآورد و بر تعدادشان ضرب کرد، آن وقت ميشد عمق فاجعه را دريافت ولي در اصل اين معضل ملي ترديدي نيست.
در 25 اسفند 1386، اسفنديار رحيم مشايي، رئيس وقت سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري، وعده داد: در هر 25 کيلومتر از راههاي کشور يک دستشويي ميسازيم.
اي کاش مشايي در طول حضورش در قوه مجريه، به همين يک وعده اش عمل ميکرد تا نه نيازي به توصيه براي گردشگران خارجي براي داشتن قرص ضد ادرار باشد و نه خود مردم ايران، که 12 ماه سال در اين کشور زندگي ميکنند اين قدر براي يک عمل ساده فيزيولوژيک معذب باشند.البته نکته مهم خطاب به مسئولان کنوني سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري و وزارت راه و شهرسازي اين است که اگر قبليها نساختند، شما که با شعار تدبير و اميد بر سر کار آمده ايد بسازيد و الا توصيههايي مانند همراه داشتن قرص ضد ادرار از هر کسي بر ميآيد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سلام:
يادم است كه در تركيه يك قانوني بود و بعد هم ايرانيان به هم گوشزد ميكردند. اگر يك خارجي در خيابان ويا حتي كنار جاده ودر انظار دستشويي(ادرار ) مي كرد.
دفعه اول به او آموزش داده و به مدت يكساعت دستشويي را برايش توضيح مي دادند.
دفعه دوم جريمه مالي
دقعه سوم بازداشت...
بعد هم دستشوييهاي عمومي 24 ساعته در دسترس بودند. مثلا در پاساژها ... وكاملا هم تميز بودند.
اما در ايران بسياري از پاساژها درب دستشوييهاي خود را بسته وپس از اصرار متقاضي شايد با اكراه باز كنند.
اینجانب در دوران دبستان و راهنمایی و دبیرستان به دلیل وضع اسف بار توالت های مدارس نداشتن درب مناسب! اسف ناک بودن بهداشت و .. به هیچ عنوان در طول ساعات حضور در مدرسه از توالت استفاده نکردم. اینک که دانشجوی دکتری هستم از بیماری مزمن کلیوی رنج برده و عنقریب کار به دیالیز و پیوند بکشد.. برادران تدبیر و امید مدارس را دریابید........
جمعه باراز تهران واقع در چهاراه استانبول پاساژ پروانه سرویس بهداشتی کم دارد و آنها که هستند واقعا کثیف و غیر بهداشتی هستند سفرا و کارکنان سفارتها و توریست های خارجی و داخلی وقتی به جمعه بازار مراجعه می کنند مایع تاسف و تاثر است از این وضعیت اینها همه مرکز انتقال بیماریهای هپاتیت و ایدز است
واقعا هر دفعه كه مسافرت ميرويم از اين كه در ايران زندگي ميكنيم تاسف ميخورم واقعا وضعيت سرويس بهداشتي بين راهها تاسف بار است بجاش در كشورهاي خارجي ادم از تميزي سرويس ها لذت ميبرد واقعا كه بأيد از ارزشي كه أنها براي مردم شان قائل هستند ياد گرفت
واقعا موضوع بغرنجیه،پدر من قند داره و میدونید که افرادی که قند خونش بالاست دفع ادرار بیشتری هم دارند،بنده خدا هیچ وقت با خیال راحت نمیتونه با ما به گردش بیاد و داخل خونه میمونه.
وضع اسف بار سرویسهای بهداشتی فرودگاه امام بعنوان دروازه ورودی کشور رو ببینید. جاده ها پیشکش!
اگر جاي بدنديدي سري به غذاخوري ها ودستشويي هاي بين راهي اراك-بروجرد-خرم آباد بزنيد تايادزندانيان گوانتاناموبيفتيد
خدا اون روزی رو نیاره که کار آدم تو تهران به دستشویی گیر کنه... یادمه چند وقت پیش یه بنده خدایی تو ایستگاه مترو دنبال دستشویی می گشت و می گفت که مشکل کلیه داره. همه بهش گفتن باید بره ابتدا یا انتهای خط مترو!یعنی با احتساب این که قطار به موقع بیاد و جا داشته باشه و اینا، چیزی حدود نیم تا یک ساعت باید تا دستشویی صبر می کرد!
خداییش هنوز هم آدم حسابی های تموم دنیا اول میرن از نزدیک یه مملکت رو می بینند بعد در مورد روابط گسترده با اون مملکت تصمیم میگرند حالا این روابط سرمایه گذاری اقتصادی باشه فرهنگی باشه علمی باشه هر چی باشه
الان یکی بیاد یه ماه تو ایران (تموم ایران نه فقط فلان خیابان توی تهران واصفهان و . . . )بگرده چی باید فکر کنه ! ما باشیم با یه همچین مردمی سلام و علیک میکنیم ؟ رابطه و سرمایه گذاری پیش کش ! عقل چی شد ؟! برای رابطه با مردم دنیا باید از خودمون شروع کنیم .
متاسفانه ما دم از فرهنگ چند هزار ساله میزنیم اما در ساده ترین امور زندگی بی فرهنگ هستیم . سرویس بهداشتی یا بهتر بگوییم غیر بهداشتی و کمبود ان یک مشکل است ! شما فرهنگ رانندگی ما را نگاه کنید .شما برخورد مردم و مسئولان را با حیوانات ببینید . شما رفتارهای ناپسند ما در اینترنت و شبکه های اجتماعی را ببینید . شما رفتار های ما را در ورزشگاه ها ببینید . شما رفتار های ما را در طبیعت و پارکها و خیابانها و الوده کردن این محیط ها را با زباله را ببینید . وووو دهها مورد دیگر . واقعا برای یک ملت میتواند شرم اور باشد این رفتار های ناپسند !!!!
یکی از هموطنان رفته بود سوئد تعریف می کرد می گفت سرویس بهداشتی دیدم که اردستشویی خانه خودم تمیزتر وبا همه امکانات از تهویه بگیر تا دستگاه دست خشک کن برقی توش موجود بود
بنظرم دولت باید مکان وانشعابات مناسب دراختیار بخش خصوصی قراربدهد ومسئولیت تمام کارهارابعهده آنها بگذارد،وبهترآنکه شرکتی درهراستانی جهت این امر تاسیس وهزینه خدمات مناسب رامطمئن باشیدمردم پرداخت خواهندنمود
واقعا به مسئله خیلی مهمی اشاره کردید
در کشور ما که نسبتا کشور پر سفری می باشد این مسئله بسیار حائز اهمیت است خصوصا برای کودکان ، افراد مسن و دیابتیها
توی شهر اگر،البته اگر یک دستشویی پیدا کنی بعد از گذشتن از صف و رسیدن به محل مذکور و بعد از اتمام کار پول خورد همراهت نباشه و بخوای بیای بیرون مسول دستشویی چنان جلوی جمع صدا ت میکنه و تقاضای پول میکنه که از کرده خودت پشیمان میشی .
متاسفانه ديده شده كه يك دستشوئي تازه ساخته شده با انداختن بعضي چيزها داخلش كه اسمش رو نميشه اينجا آورد عملا غير قابل استفاده شدند .
اگه بعضي مغازه دارها كه مساحت مغازشان 50 متر به بالاست تغيير كاربري بدهند و يك سري توالت احداث كنند به نظر شغل پردرآمديي برايشان خواهد بود
تصور كنيد:
نام شغل : ارائه خدمات بهداشتي
ساعت كار : شبانه روزي
مدت و هزينه ارائه خدمت: 1- تا سقف 5 دقيقه مبلغ 500 تومان
2- از 5 تا 10 دقيقه 1000 تومان
اگه اين مغازه دارها هم كسرشانشان ميشه كه پشت دخل بشينند ، يك كارگر هم استخدام كنند تا ضمن انجام امور نظافت، از مشتريان پول بگيرند.
ولي اگه بشه چي ميشه
شرکت ایرانگردی و جهانگردی از سال87 بیش از 400 دستگاه استراحتگاه بین راهی شامل سرویس بهداشتی و نماز خانه راشروع کرده که به علت عدم توان مدیریتی و فنی مربوطه علیرغم هزینه چند صدمیلیاردی هنوز به بهره برداری نرسیده واز حدود یکسال و نیم قبل نیز کلیه پروژه ها تعطیل می باشد و پیمانکاران و مشاورین وناظرین مربوطه بلا تکلیف می باشند که نظر ویژه مسئولین را می طلبد تا با نصب مدیران دلسوز و کاردان نسبت به اتمام هرچه سریعتر پروژه ها اقدام شود
طرح این مسئله بسیار حیاتی وارزشمند است مشروط به اینکه مانند ذیگر عادات وروشهای ما نشود که فقط طرح مسئله می کنیم این موضوع باید یکی دغدغه های اصلی رسانه ها از جمله رسانه شما شود ومدام مطرح گردد واز مقامات دولتی پیگیری آندر خواست شود
تا زمانی که مردم درد دلهایشان را بر دیوار دستشویی می نویسند واعزامی از کجاو.......بچه کجا...
فقر فرهنگی ریشه این ماجرا ست
توالت های بین راهی که هیچ بابا تو مرکز شهر میدان انقلاب توالت نیست
واقعاً جاي تاسف دارد هنگام مسافرت وقتي نياز به دستشويي داري ترجيح ميدي وارد نشوي اينقدر كثيف و...... مي باشد . تازه جالبه كه دم در هم پول مي گيرن من نميدانم اين پول بابت چي هست خيلي نظافت يا رسيدگي مي شه كه پولشو هم بايد بدي !!
کار نکردیم و خوابیدیم و حالا یکهو بیدار شدیم و میخواهیم یک دفعه یک کاری کنیم!!!
می خواهیم دستشویی درست کنیم یکهو میبینیم که باید برایش نگهبان بگذاریم. چرا؟ چون فساد اخلاقی بعلاوه اعتیاد در جامعه زیاد است
علاوه بر آن مردم فرهنگ استفاده از اموال عمومی را ندارند و به محض اینکه ماموری بالای سرشان نباشد با رفتار وندالیسمی دست به تخریب می زنند و بعد هم سوء مدیرت باعث عدم سرکشی به همین سرویس ها شده و بعد از ساخته شدن به صورت مخربه رها می شوند.
همه چیز باید با هم درست شود همه چیز با هم
اقتصاد، فرهنگ، سیاست خارجی و داخلی، ورزش، سلامت و ....
با سلام: حقیقت تلخ ولی گفتنش لازمه. این معضل متاسفانه وجود داره در همه جا چه شهر چه روستا و جاده و مناطق تجاری و تفریحی واگر هم در جائی باشه متاسفانه به دلیل الودگی نمیشه ازش استفاده کرد. ولی این معضل رو می شه حل کرد مثلا اگر در شهر سازی جدید مراکزی مثل پارک و مراکز مذهبی مثل مسجد و حتی مراکز تجاری را در مجاورت هم ساخت یکسری از امکانات تاسیساتی و خدماتی انها مشترک خواهد شد مسلما هم هزینه ها کمتر می شه. و هم نگهداری از این مراکز را می توان بهتر انجام داد و مسلما مردم هم بهتر استفاده خواهند کرد.
سلام
اروپاییها در هر پروژه ابتدا توالتهایی را نصب می کنند تا کارکنان پروژه مشکل نداشتته باشند
حتی اگر یه مسابقه مثلا ماراتن در خیابان ها قرار است برگزار شود از روز قبل ماموران شهرداری توالتهای موقت (آخرین بار که در شهر کلن آلمان بودم در سه نقطه و هر نقطه حدود 60 توالت موقت) نصب می کنند.
چین از زمان برگزاری المپیک که سعی کرد ادب و فرهنگ خاص آنرا داشته باشد توالتهای بین راهی مجهز در اتوبانها پیش بینی کرد.
و اما در ایران اسلامی چه بسیار که اتفاق می افتد در شهرها کنار بته ها و در جاده های بین راهی کنار جاده، مردم مجبور به تخلیه هستند.
هنوز متوجه نشده ایم که نام قدیم این محلها مستراح بود یعنی جای راحت شدن.
ولی ما همیشه مرددمان را ناراحت رها می کنیم. اصطلاح دست پاچگی هم در زمان قدیم بر همین موضوع بود.
یادمان باشد مسیر توسعه از مستراح می گذرد. آدم دستپاچه نمی تواندد بهره وری کامل داشته باشد..
سرويس دست شوي مساجد هم بهداشتي نيست
وقتی در کشور انسانیت انسان جدی گرفته نشود وهزینه های صرف شده برای رشد وآموزش ودر مان افراد بدون برنامه وجبری پرداخت شود اتفاقات این چنینی دور از انتظار نیست.بجای جاده ها می توان در اماکن عمومی مثل مراکز اموزشی کلانتری ها شورای حل اختلاف ودادگستری ها و.... را به عنوان جامعه اماری انتخاب کرد تا ببینی که در این اماکن به نیاز ضروری واولیه مراجعه کنندگان در این زمینه چقدر توجه شده است تا پی به آمار مشکلات جاده ها ببری.
خدا پدر پمپ بنزینی ها را بیامرزد که در بسیاری موارد جور مسئولان را می کشند. که البته تعداد و ظرفیت آنها هم محدود است.
البته این مساله نیاز به سرمایه گذاری دارد و در بخش تسهیلات به نظر من حتی شاید مهمتر از خیلی طرح های صنعتی و عمرانی و یادواره و میدان و... باشد.
دقیقا صحیح فرموده اید.وضع فاجعه باراست.حتی درشهرها!وموضوع برای بانوان بدتروسختتروفاجعه بارتراست.ضرورت دارد این مهم بعهده سازمان مشخص ومعینی باشد.چه اشکالی داردبرای این نیاز مهم همه قانونی تصویب شود؟
خدا خیرت بده با این خبری که زدی. من واقعا عذاب می کشم از این مسئله. مخصوصا زمستان که هوا سرد میشه. توی همین تهران جایی برای دستشویی رفتن پیدا نمی کنی. باز حالا اگه یه مسجدی سرویس بهداشتی رو برای اهل محل باز گذاشته باشه خوبه ولی اون هم همیشگی نیست که. من چون کلیه ام حساسه حسابی اذیت می کشم و همیشه گله مندم. خیلی وقتها با خودم می گم اگه پول داشتم سرویس های بهداشتی شخصی در تمام قسمتهای شهر می ساختم با دریافت هزینه خیلی کم از مراجعین حسابی درآمد هم داشتم. اون وقت بود که شهرداری میومد و دست میذاشت روی کار من و حسابی عوارض و مالیات بود که بر سرم نازل می شد چون می دیدند که چقدر درآمد داره این کار.
متاسفانه ایرانیها دچار ضعف فرهنگی در زمینه رعایت اصول بهداشتی در دستشویی های عمومی هستن که باید وزارت بهداشت و رسانه ها در این زمینه اقدامات جدی را شروع کنند. این مشکل حتی در شرکت ما هم که همه افراد تحصیل کرده هستن مشاهد می شه!
البته استانداردهای پایین دستشویی ها و کیفیت پایین لوازم آنها در ایران هم نباید فراموش شه!
والا من تو ایران جرآت استفاده از دستشویی های عمومی رو ندارم درحالیکه در خارج از ایران آدم وارد دسشویی میشه فکر میکنه دستشویی خونه خودشه!
در خارج از ایران دستشویی تمیزترین و معطر ترین جای آن مکان است. این فرهنگ غلط که بعضی ها فکر میکنند دستشویی است دیگر طبیعتش باید کثیف باشد، باعث شده آبروی ما در دنیا برود.
همچنین عدم وجود دستمال کاغذی که اول با آن کثیفی را پاک کرد و بعد با آب طهارت گرفت باعث شده که در خیلی از سفرنامه ها بنویسند که ایرانی ها مدفوع خود را با دست پاک میکنند و باعث تبلیغ منفی شده است.
البته با شما کاملا موافق نیستم! دستشویی های خارج از کشور (در بهترین حالت در اروپا) وضع مناسبی دارند منتهی هزینه هر نفر 50 سنت است که می توان آن را با نصف قیمت یک شیر 1 لیتری معادل گرفت یعنی چیزی حدود 500 تومان خودمون.
من فکر می کنم ما مشکل مدیریتی داریم وگرنه راه حل زیاده! کافیه اون رو بدن به بخش خصوص ولی نظارت بشه
من خودم حاضرم قرارداد دستشویی های شهر شیراز تا فاصله 100 کیلومتری اون رو بعهده بگیرم منتهی ما می دونیم هر قراردادی در ایران پایدار نیست
توالت های بین راهی که جای خود را دارد. در تهران، پایتخت کشور بسیاری از گذرگاه های عمومی را می توان دید که آثار ادرار و ... رهگذران در آن مشهود است.
من بارها شده گشنه شب سر به بالین گذاشتم (حالا از تنبلی یا خستگی و ...)، اما نشده دستشویی نرفته سر به بالین بذارم=>
نتیجه اینکه دستشویی از نون شب هم واجب تره!
بین راه که سهله.تو خود شهر بزرگی مثل تهران یا اصفهان اصلا به این موضوع توجهی نشده.نیاز جامعه است که نادیده گرفته شده.
جالبه كه در تخت جمشيد و پاسارگاد و .... با اينكه خيلي توريست خارجي وارد ميشه اما خبري از دستشويي هاي مخصوص اين افراد يا به قولي تولت فرنگي نيست ! حالا درامد روزانه ي اين اثار تاريخي از فروش بليط و جذب توريست را در نظر بگيريد ! واقعا چند درصد از اين درامد صرف سروسامان دادن به اين اثار جهاني ميشه ؟ فردا هم داد بزنيد فلان كشور فلان كار رو با فرهنگ و ميراث ما كرد و يا .... وقتي خودمون فكر فرهنگ و داشته هامون نيستيم حداقل بگذاريد بقيه كه قدر اين مجموعه ي گل رو ميدونن بنام خودشون ثبت كنند و يا در موزه هاشون نگه دارن حداقل اونجا حفظ مي شوند .
باسلام-اول دستشویی هایی راکه موجوداست سروسامان بدهید{چون ازسرویس بهداشتی فقط نام بهداشتی رایدک می کشدوازبهداشت خبری نیست)بعدبه فکرافزایش آنهاباشید.
واقعا" جای تأسف دارد .
غیر از تعداد دستشویی ها نظافت آنها بسیار مهم است.اصلا یکی میتونه بگه که ما کجا به بچه هایمان، دانش آموزان مدارس و بزرگسالان آموزش میدهیم طرز استفاده از دستشویی چگونه است؟
تعداد زیادی از مردم ما طرز استفاده از دستشویی ایرانی و فرنگی و تفاوتهای آنها را هم نمیدانند و همین باعث آلودگی های فراوانی است.
در هواپیما که سوار میشوی حالت بهم میخورد، در شهر ها و جاده ها و مساجد همان 4 تا دستشویی هم بد بو، کثیف و داغان هستند. سری به فرودگاهها مثلا به مهر آباد تهران بزنید. دستشویی ها کثیف هستند، جایی برای گذاشتن کیف دستی مسافران در دستشویی ها نیست، نه دستمال برای خشک کردن دست ها هست نه دستگاه دست خشک کن برقی. اگر هم دستگاه هست خرابه.
"ولش کن بابا" ، جمله معروفی است که همه جا از بی مسئولیتی میشنویم.
سری به دستشویی های جاده های اروپایی بزنید لطفا.
النظافه من الایمان را باید از آنها بیاموزیم ؟؟؟
یکی به داد آموزشهای عمومی این مردم و بچه ها برسد. همه چیز تابو نیست.
ما هیچ چیز را آموزش نمیدهیم و انتظار داریم همه خود بخود همه چیز را بلد باشند.
شما از تعداد گفتید ما هم از بهداشت ! کو گوش شنوا !؟
رستورانی در راه هراز برای هر سرویس 1000 تومان می گرفت!!!!
قابل توجه مسولین، راه حل ساده موضوع: کافی در مناطق مورد نیاز یک سرویس بهداشتی و یک خواربار فروشی اعطا شده و متقاضیان به عنوان حق مجوز مغازه به نگهداری سرویس بهداشتی بپردازند.
آخه ما خیلی خوبیم . واسه همین مثل این خارجی های بد دستشویی نمیریم .
واقعا این مسئله مهمی است که مغفول مانده است.
سرویس های بهداشتی در جاده ها بسیار کم است و آنچه وجود دارد نیز وضعیت اسفبار و شرم آوری دارد.
به چشم نمی آید ولی اگر می خواهیم جهانی شویم ساخت سرویس های بهداشتی آبرومند و کافی لازم است.
کافی است که یکبار در این سرویسهای بهداشتی بین راه توقف کنید و و دچار الودگی شوید
متاسفم که اینو میگم ولی بهتر این کار انجام نشه. چون بعضی از هموطنان تمیز و با فرهنگ ما جنگلها و طبیعت خودشان را آنچنان کثیف و آلوده کرده اند که دیگه نیازی به این کار نیست. همه جا زباله و آشغال می ریزند طوریکه بعضی جاها حتی نمیشه یک چای کنار جاده خورد. از بس که .....
جای بسی تأسف است .............
تو رو خدا به فکر این سرویس های بهداشتی باشید واقعا فاجعه اند
مدارس كشور هم دست كمي از سرويس هاي بين راهي ندارند .
مشکل درست همان مدارس است. اگر سرویسهای مدارس اصولی ساخنه شود و فرهنگ استفاده از سذویس بهداشتی در همان مدارس به دانش آموزان آموزش داده شود. کم کم این فرهنگ همه گیر میشود و حداقل همین تک و توک سرویسهای بهداشتی موجود، قابل استفاده میشود.
آی گفتی............ دستشوی عمومی نگو، شکنجه گاه با اعمال شاقه. آدم مدهوش میشه وقتی میره دستشویی عمومی
این مشکل خاص جاده نیست و در شهرها هم مشکل بزرگی است
واقعا این موضوع را باید جدی گرفت چراکه اثرم منفی بر گردشگری و همچنین فرهنگ نظافت دارد
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.