درباره جشنواره فیلم فجر و اختیارات دبیر؛
نمایندههای سینمای ایران در جشنوارههای بینالمللی را تنبیه نکنیم
فیلمهایی که به نمایندگی ایران در رویدادهای جهانی خوش درخشیدهاند، هماکنون باید هزینه حضورشان را در رویدادهای بینالمللی پرداخت کنند. حمید فرخنژاد نوشته است: «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو، مردن به وقت شهریور، پریناز، هیچ کدام به بخش مسابقه فیلم فجر راه نیافتند. صلوات».

به گزارش «تابناک»، ترکیب فیلمهای حاضر در جشنواره بینالمللی فیلم فجر در روزهای پیش روی با معرفی آثار باقی مانده تکمیل خواهد شد و فهرست فیلمها بسته میشود تا مراحل فنی و برنامهریزی نهایی از جمله دریافت نسخه فیلمبرداری شده این آثار صورت پذیرد و فیلمها دستخوش برخی مشکلات از جمله دیر رسیدن نسخههای فیلمها به سالنهای جشنواره نشود. حال شاید کمتر از دوازده ساعت تا مشخص شدن تکلیف ترکیب نهایی جشنواره در بخشهای گوناگون زمان باشد؛ بنابراین فرصت چندانی برای انتخاب نمانده است.

لیست ۲۳ فیلمی بخش مسابقه که در اعلام پیشین با ۲۱ فیلم همراه بود، ظاهراً با نادیده گرفتن دو فیلم اعلام شد: «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» روحالله حجازی و «ماهی و گربه» شهرام مکری. جرمشان حضور در رویداد معتبر بینالمللی به نمایندگی از ایران بود و دبیر جشنواره با استناد به بندی از قوانین عمومی جشنواره، حضور این دو فیلم را به واسطه آنکه پیش از حضور در جشنواره بینالمللی فجر در رویداد دیگر اکران شدهاند، منع شد تا پس از مشکلاتی که در دوره مدیران پیشین بر سر راه این آثار پیش آمده بود، در این دوره نیز به گونهای دیگر این فیلمها آسیب ببینند.
رضاداد در حاشیه نشست خبری جشنواره فجر در پاسخ به این پرسش «تابناک» که «آیا این درست است که صورتجلسه فیلمهای سودای سیمرغ جشنواره مشتمل ۲۳ فیلم بوده و شما دو فیلم را با اختیارات دبیری حذف کردهاید؟»، گفت: «هیأت انتخاب با دو فیلم «گربه و ماهی» و «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» مشکلی نداشت؛ اما با توجه به حضور این دو فیلم در جشنوارههای خارجی، باید برای این دو فیلم و وضعیت حضورشان در بخش خارج از مسابقه تصمیم دیگری بگیریم».

او البته در نشست خبری جشنواره سی و دوم، تفاوت این فیلمها با فیلم «خون بازی» بنی اعتماد که پس از حضور در جشنواره فیلم شهر، در جشنواره بیست و پنجم فیلم فجر به دبیری خودش حاضر شده و یا فیلم دیگری که پیش از حضور در این دوره از جشنواره در جشنواره فیلم کودک بوده، تأکید داشت برای حمایت از جشنوارههای داخلی، این رویدادها از قاعده جشنواره مستثنی شدهاند.
البته طبیعتاً قانون کاملاً شفاف است و نمیتوان میان جشنوارههای داخلی و خارجی تمیز قائل شد، ولی در مجموع این قانون چندان توجیهی ندارد، چرا که واقعیت آن است جشنواره فیلم فجر هیچ گاه بینالمللی (در ترکیب داوران، فیلمهای بخش مسابقه و...) نبوده و بنابراین، اینکه از جشنوارههای بینالمللی معتبر جهان، تنها سراغ این ماده قانونیاش رفت، چندان منطقی نیست و به نوعی تنبیه نمایندههای سینمای ایران است که به جشنوارههای بینالمللی است. در این شرایط نیز دبیر جشنواره میتواند از اختیاراتش بهرهبرداری کند و این دو فیلم را نیز به بخش مسابقه بیاورد و یا دستکم این دو فیلم راهی بخش بینالملل جشنواره شوند که از این قانون مستثنی هستند و به نوعی با قرار داده شدن در بخش خارج از مسابقه نادیده گرفته نشوند.

با این تفاسیر، آثار حاضر از ایران در جشنوارههای بینالمللی از جشنواره حذف خواهد شد یا نگاه مطلقاً ضدجشنوارهای که در گذشته وجود داشت و هیچ جشنوارهای را نیز مستثنی نمیساخت، در این رویداد رنگ خواهد باخت و حداقل این آثار در بخش بینالملل حضور خواهند داشت؟ همچنین باید دید در قبال غیبت تعدادی از فیلمهای مهم در این رویداد چه تدبیری اندیشیده خواهد شد؛ هرچند به زعم برخی منتقدان این دوره از جشنواره تا همین جا نیز بیش از حد نام بزرگ دارد و مدیریت داوریهای بخش سودای سیمرغ در توزیع عادلانه سیمرغها، کار چندان سادهای نخواهد بود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
اصلا معلوم نیست چرا اینکارهارو انجام میدن
بیایم یاد بگیریم به قانون احترام بگذاریم حتی اگر اشتباه بود تا کی باید ضربه بخوریم
این عدم حضور قانونه بهتره رعایتش کنید تا کی دنبال استثنا میگردید
بله برای همه فیلم ها رعایت بشه. یا برای همه رعایت نشه. یعنی چی فیلم های حاضر در جشنواره های داخلی باید بیان در جشنواره اما حاضر در جشنواره های خارجی نمی تونند؟
کاری ندارد یک نفر کارشناس اظهار نظر کند آیا در سایر کشورها هم چنین است یا نه؟
آیا ضوابط هست یا سلیقه؟
مردم را روشن فرمایید.
ما ملتی هستیم که خیلی هنر کنیم خواهیم دانست که چی نمی خواهیم اما متاسفانه نمی دانیم چه می خواهیم. چه خوب میشه اگه قطب نمای عیب یابی دیگران را بدور اندازیم و به قابلیتها و وجوه مثبت دیگران توجه کنیم. احتیاج نیست از بدبختی ها و صعفها گوش فلک راهم کرده وآنچه را که هویداست هی به خودمان و حتی دیگران هم بگوییم و از دست آنها جایزه های آنچنانی بگیریم و فضایی در جهان بوجود آوریم که دیگران به ما بعنوان یک ملت مفلوک نگاه کنند. چرا انگلیسیها به دزد دریایی بودن افتخار می کنند؟ چرا آمریکاییها افتخار می کنند که کابوی و گاوچران بوده اند؟ چرا ترکها ( نه آذریها) از قاچاقچیگری به توسعه های بیش از قابلیت های خودشان رسیده اند؟ به هنرمندان فیلمساز ترک نگاه کنید و ببینید کشورشان را چگونه به دیگران نشان می دهند تا سرمایه ها را برای توسعه بیشترجلب کنند. و هنرمندان ما بابت نمایش کاستی هایی که همه میدانند چه جایزه های دهن پرکنی که نمی گیرند. گویا همه در تخریب وضربه زدن به این پیکر ایرانی که زخمهای تارخی در بدن دارد ناجوانمردانه رقابت میکنند.
آخه نمی شه که هم به ایرانی بودن افتخار کرد و هم بدیهای آن را عق زد.
اخیراً کتابی با عنوان "اقتدار گرائی ایرانی در عهد قاجار" با قلم استاد علوم سیاسی دکتر محمود سریع القلم به بازار نشر عرضه شده است.
آنچه که بیش از موضوع و متن کتاب است، صفحه "تقدیم" که نویسنده در ابتدای کتاب خود آورده و درواقع به عقیده من رمز پیشرفت و سربلندی دوباره ایران در عصر جدید خواهد بود.
"تقدیم به ایرانیان زیر ده سال، که در آینده
برای کسب ثروت، به نهاد دولت نزدیک نخواهند شد!
برای افزایش قدرت کشور، ثروت تولید خواهند کرد؛ ظرفیت نقدپذیری و اصلاح تدریجی را در خود پدید خواهند آورد
از فرهنگ واکنش های سریع به خویشتن داری، ارتقاء فرهنگی پیدا خواهند کرد
از فرهنگ شفاهی و غیر دقیق به فرهنگ مسئولانه مکتوب، انتقال تمدنی پیدا خواهند نمود
از رفتارها و کارهای کوتاه مدت به گستره دراز مدت، رشد فکری پیدا خواهند کرد
تضعیف، تخریب و انتقام را از فرهنگ سیاسی خود حذف خواهند نمود
به رشد فکری و استقلال فکری از طریق مطالعه حداقل دو ساعت در روز روی خواهند آورد
برای ایرانیان دیگر از رانندگی گرفته تا کسب قدرت، حقوق قائل خواهند شد
از رشد و موفقیت دیگران به طور واقعی خوشحال شده و درس خواهند آموخت
غرور بی جا، حسادت و ناجوانمردی را به سکوت، احترام و گذشت تبدیل خواهند کرد
دروغ گوئی و وارونه جلوه دادن واقعیت ها را از نظام معاشرتی خود با دیگران حذف خواهند نمود
برای کسب قدرت،به اصل رقابت و فرصت برای دیگران اعتقاد خواهند داشت
و پس از رسیدن به قدرت، فقط دوره محدودی، صرفاً برای تحقق کارهای بزرگ، در قدرت خواهند ماند."
بلند صلوات بفرست
وقتي عده اي با پول بيت المال و كارگرداني يكي ديگه فقط با گرفتن بلند گو كارگردان مي شوند اونم يك شبه هيچ اتفاقي عجيب و دور از ذهن نيست !
واقعا تاسف آورده که زحمات یه گروه با همچین بهانه ای تلف بشه
لطفا برای قبر آقا تختی و پهلوان پوریای ولی مقبره بسازید!
سلام
اینجا سازمان اوقافه ؟؟؟؟؟
تو رو به اون خدایی که میپرستی مرده پرستی رو رواج ندین!
تا زمانی که سینمای ایران حوزه نفوذ و دخالت دولت باشه و عده ای بنا بر دلایل سلیقه ای و دولتی سانسور و توقیف رو انجام بدن وضعیت سینمای ایران همینه یعنی کم مخطب و بیمار گونه...سینما یک صنعت آزاده مخاطب باید حق انتخاب داشته باشه قطعا آثار ضعیف خودشون حذف میشن
عادت کرده ایم نام قهرمانان مرده را فریاد کنیم و تا زنده و در دسترس هستند آنها را طرد کنیم!
آقاي ناشناس خيلي ناراحتي برو مليتت رو عوض كن
باهات موافقم سعید
ملتی هستیم که هیچ وقت در زمان حال زندگی نکردیم
بدبخت ملتی که نیاز به قهرمان دارد!
البته غیر از آقا وحید و چند نفر قدرشناس دیگر.
شما در مورد خودت صحبت کن. چرا جمع میبندی؟ این رو هم عادت کردی؟!
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.