1143بازدید
۸۱
گرد و غبار و شهروندان درجه 2 و 3
دکتر مهدي قمشي
بي‌شک يکي از اهداف اساسي نظام جمهوري اسلامي ايجاد عدالت در همه ابعاد آن است. پيش درآمد همه اينها البته رعايت عدالت در حقوق شهروندي است که در آن ارزش جان و مال انسانهايي که در جامعه‌اي به نام ايران زندگي مي‌کنند يکسان و يا تا حدودي يکسان ارزيابي شود و چيزي به نام شهروند درجه يک و دو و سه واقعيت نيابد و يا احساس نشود.
اجازه دهيد قبل از ورود به بحث اصلي نمونه‌اي از تبعيض بين شهروندان نظام در بعد اطلاع رساني را ذکر کنم که عليرغم گذشت چندين سال از آن هنوز به عنوان نقطه تاريکي در ذهنم باقي مانده است.
ماجرا به چند سال پيش بر مي‌گردد که در حال خواندن يکي از روزنامه‌هاي صبح کشور بودم. يکي از ويژگي‌هاي منحصر به فرد اين روزنامه، صفحه حوادث آن بود که روزانه مطالب خواندني زيادي داشت و من نيز حتما مطالب آن صفحه را مي‌خواندم.
ماجراي اصلي صفحه که بيش از يک چهارم صفحه را نيز پوشانده بود، از اين قرار بود که در يکي از خيابان‌هاي تهران، پاي خانمي که در حال عبور از خيابان و در حال عبور از روي ورودي درب فلزي مجراي فاضلاب بوده از ميله‌هاي فلزي عبور کرده و گير کرده است. براي رهايي اين خانم، تيم آتش‌نشاني وارد عمل شده و با بريدن ميله‌هاي فلزي پاي اين خانم را آزاد كرد و البته در اين حادثه، پاي آن خانم محترم جراحاتي را متحمل مي‌شود.
در آن نوشتار، گزارش به همين جا ختم نشد و خبرنگار روزنامه، به موشکافي دقيق مطلب پرداخته بود و مصاحبه‌هايي با مأموران آتش‌نشاني انجام داده و علت بروز اين حادثه را دنبال کرده و سعي در يافتن مقصر اصلي اين حادثه داشت تا مشخص نمايد که مقصر اصلي شرکت آب و فاضلاب است يا شهرداري.
پس از خواندن مطلب اصلي صفحه حوادث به صورت گذرا مطالب حاشيه کناري همان صفحه را که معمولا ارزش کمتري داشته و با فونت ريز نوشته مي‌شوند را مرور کردم که يک خبر آن مرا ميخکوب کرد.
حادثه بسيار کوتاه و با چند کلمه بيان شده بود، بدين مضمون «سه تن از عشاير غرب کشور بر اثر عبور از يک ميدان مين کشته و عده‌اي از آنان نيز مجروح شدند» تعجب من نه از حادثه‌اي بود که در آن عده‌اي کشته و مجروح شده بودند، چرا که از اين دست اخبار ناخوشايند بسيار شنيده و خوانده بودم. تعجب که چه عرض کنم، به قول معروف داشتم شاخ در مي‌آوردم از اين‌که اين تبعيض در ارزش جان مردم را در يك رسانه مطالعه مي‌کنم.
هر دو خبر در مورد مردم عادي اين نظام است، در هر دو شهروندان نظام دچار حوادث غير مترقبه‌اي شده‌اند؛ در خبر اول يک نفر جراحاتي برداشته و در خبر دوم چند نفر جان خود را از دست داده‌اند، اما تبعيض در حقوق شهروندي باعث اين تفاوت در انعکاس خبر آنها در آن جريده مي‌گردد. بنابراين بر من خرده نگيريد اگر بگويم مردمي که در تهران زندگي مي‌کنند، شهروندان درجه يک محسوب شده‌اند و عشاير غيور درجه سه و يا حتي چهار.
نمي‌خواهم تنها با نقل اين ماجرا نتيجه کلي گرفته و آن را به همه ارکان نسبت دهم اما من که همه دوران جنگ را ديده و آن را لمس کرده‌ام دلايل ديگري دارم و هنوز به خوبي به ياد دارم که مردم جنگ زده‌اي را که از جنوب کشور به استانهاي ديگر پناه مي‌بردند تا مدتها با عناوين «خالي‌کنندگان سنگر مقاومت» مورد شماتت و بي‌احترامي قرار مي‌دادند و تا زماني که شهروندان درجه يک مورد حمله قرار نگرفتند کسي مسأله جنگ‌زدگان را به عنوان امري مهم و قابل درک مورد رسيدگي قرار نداد و يا در همان زمان، وقتي هيأت دولت و مجلسيان همه لباس نظامي پوشيدند که شهروندان درجه يک مورد تعرض دشمن قرار گرفتند.
با اين مقدمه نسبتا طولاني، مي‌خواهم از همين نگاه به مسأله روز خودمان بپردازم؛ يعني مسأله گردوغبار که نزديک به دو سال است گريبان مردم خوزستان و ديگر استانهاي جنوبي را گرفته است.
همه مي‌دانيم اين مسأله در سال‌هاي گذشته وجود نداشته است و تنها نزديک به دو سال است به عنوان پديده‌اي جديد به معضلات زندگي مردم افزوده شده است و در سال جاري نيز از بهمن ماه به طرز بي‌سابقه و عجيبي شروع شده است.
آمار کلي حاکي از آن است که در چهار ماهه اول سال جاري بيش از 70 روز گردو غبار شديد زندگي در استانهاي خوزستان، ايلام، بوشهر و هرمزگان را مختل نموده است. ميزان گردو غبار در بيشتر اين روزها بيش از ده برابر حد مجاز آن بوده است.
اجازه دهيد قبل از ورود به بحث اصلي نمونه‌اي از تبعيض بين شهروندان نظام در بعد اطلاع رساني را ذکر کنم که عليرغم گذشت چندين سال از آن هنوز به عنوان نقطه تاريکي در ذهنم باقي مانده است.
ماجرا به چند سال پيش بر مي‌گردد که در حال خواندن يکي از روزنامه‌هاي صبح کشور بودم. يکي از ويژگي‌هاي منحصر به فرد اين روزنامه، صفحه حوادث آن بود که روزانه مطالب خواندني زيادي داشت و من نيز حتما مطالب آن صفحه را مي‌خواندم.
ماجراي اصلي صفحه که بيش از يک چهارم صفحه را نيز پوشانده بود، از اين قرار بود که در يکي از خيابان‌هاي تهران، پاي خانمي که در حال عبور از خيابان و در حال عبور از روي ورودي درب فلزي مجراي فاضلاب بوده از ميله‌هاي فلزي عبور کرده و گير کرده است. براي رهايي اين خانم، تيم آتش‌نشاني وارد عمل شده و با بريدن ميله‌هاي فلزي پاي اين خانم را آزاد كرد و البته در اين حادثه، پاي آن خانم محترم جراحاتي را متحمل مي‌شود.
در آن نوشتار، گزارش به همين جا ختم نشد و خبرنگار روزنامه، به موشکافي دقيق مطلب پرداخته بود و مصاحبه‌هايي با مأموران آتش‌نشاني انجام داده و علت بروز اين حادثه را دنبال کرده و سعي در يافتن مقصر اصلي اين حادثه داشت تا مشخص نمايد که مقصر اصلي شرکت آب و فاضلاب است يا شهرداري.
پس از خواندن مطلب اصلي صفحه حوادث به صورت گذرا مطالب حاشيه کناري همان صفحه را که معمولا ارزش کمتري داشته و با فونت ريز نوشته مي‌شوند را مرور کردم که يک خبر آن مرا ميخکوب کرد.
حادثه بسيار کوتاه و با چند کلمه بيان شده بود، بدين مضمون «سه تن از عشاير غرب کشور بر اثر عبور از يک ميدان مين کشته و عده‌اي از آنان نيز مجروح شدند» تعجب من نه از حادثه‌اي بود که در آن عده‌اي کشته و مجروح شده بودند، چرا که از اين دست اخبار ناخوشايند بسيار شنيده و خوانده بودم. تعجب که چه عرض کنم، به قول معروف داشتم شاخ در مي‌آوردم از اين‌که اين تبعيض در ارزش جان مردم را در يك رسانه مطالعه مي‌کنم.
هر دو خبر در مورد مردم عادي اين نظام است، در هر دو شهروندان نظام دچار حوادث غير مترقبه‌اي شده‌اند؛ در خبر اول يک نفر جراحاتي برداشته و در خبر دوم چند نفر جان خود را از دست داده‌اند، اما تبعيض در حقوق شهروندي باعث اين تفاوت در انعکاس خبر آنها در آن جريده مي‌گردد. بنابراين بر من خرده نگيريد اگر بگويم مردمي که در تهران زندگي مي‌کنند، شهروندان درجه يک محسوب شده‌اند و عشاير غيور درجه سه و يا حتي چهار.
نمي‌خواهم تنها با نقل اين ماجرا نتيجه کلي گرفته و آن را به همه ارکان نسبت دهم اما من که همه دوران جنگ را ديده و آن را لمس کرده‌ام دلايل ديگري دارم و هنوز به خوبي به ياد دارم که مردم جنگ زده‌اي را که از جنوب کشور به استانهاي ديگر پناه مي‌بردند تا مدتها با عناوين «خالي‌کنندگان سنگر مقاومت» مورد شماتت و بي‌احترامي قرار مي‌دادند و تا زماني که شهروندان درجه يک مورد حمله قرار نگرفتند کسي مسأله جنگ‌زدگان را به عنوان امري مهم و قابل درک مورد رسيدگي قرار نداد و يا در همان زمان، وقتي هيأت دولت و مجلسيان همه لباس نظامي پوشيدند که شهروندان درجه يک مورد تعرض دشمن قرار گرفتند.
با اين مقدمه نسبتا طولاني، مي‌خواهم از همين نگاه به مسأله روز خودمان بپردازم؛ يعني مسأله گردوغبار که نزديک به دو سال است گريبان مردم خوزستان و ديگر استانهاي جنوبي را گرفته است.
همه مي‌دانيم اين مسأله در سال‌هاي گذشته وجود نداشته است و تنها نزديک به دو سال است به عنوان پديده‌اي جديد به معضلات زندگي مردم افزوده شده است و در سال جاري نيز از بهمن ماه به طرز بي‌سابقه و عجيبي شروع شده است.
آمار کلي حاکي از آن است که در چهار ماهه اول سال جاري بيش از 70 روز گردو غبار شديد زندگي در استانهاي خوزستان، ايلام، بوشهر و هرمزگان را مختل نموده است. ميزان گردو غبار در بيشتر اين روزها بيش از ده برابر حد مجاز آن بوده است.
هر چند از تلفات احتمالي مردم بر اثر اين مسأله خبري در دست نيست اما ميزان مراجعات بيماري‌هاي تنفسي و پوستي به بيمارستان‌ها به شدت افزايش يافته است و شائبه احتمال آلودگي‌هاي راديواکتيو بر هراس مردم افزوده است.
به ياد دارم همزمان با گردوغبار شديدي که در طول تابستان گذشته شاهد بوديم، مسأله فرو ريختن يک ساختمان هفت طبقه خالي از سکنه در سعادت‌آباد تهران، موضوع نخست رسانه ملي و ديگر رسانه‌ها بود!
حادثه را همه مي‌دانيم اما نوع نگاه رسانه‌اي را مقايسه کنيد. انعکاس آن در جرايد و ميزان پوشش خبري و تحليلي رسانه ملي را مرور کنيد و تفاوت را مقايسه کنيد.
بحث من اين نيست که حادثه فرو ريختن يک ساختمان خالي در تهران نبايد مورد بررسي قرار گيرد که نه اتفاقاٌ حق مطلب ادا شد و البته بايد در برنامه‌هاي مختلف سيما، رئيس نظام مهندسي کشور، رئيس کميسيون عمران مجلس، رئيس کميسيون قضايي مجلس و همه مسئولان شهرداري کشانده مي‌شدند و مورد سوال قرار مي‌گرفتند که مقصر کيست و چگونه بايد اطمينان حاصل کرد که از اين اتفاقات ديگر تکرار نشود و بايد در رسانه‌ها آن را فاجعه يا تراژدي خواند و امثالهم.
اما چرا پديده گردوغبار شديد که گستره آن جمعيتي نزديک به ده ميليون نفر از جمعيت کشور را در بر گرفته و زندگي آنان را مختل نموده و بهداشت و سلامتي آنان را در معرض خطر قرار داده مورد توجه قرار نمي گيرد و علل آن بررسي نمي شود و کسي مورد سوال قرار نمي گيرد و پاسخگويي يافت نمي‌شود.
آيا براي اين‌که اين مشکل به صورت جدي توسط مسئولان کشور مورد رسيدگي و توجه قرار گيرد بايد منتظر ماند تا گستره آن دامان شهروندان درجه يک پايتخت را بگيرد؟ پس بايد حق داد که تساوي حقوق شهروندي تنها به صورت يک آرزو در ذهن‌ها باقي بماند.
به ياد دارم همزمان با گردوغبار شديدي که در طول تابستان گذشته شاهد بوديم، مسأله فرو ريختن يک ساختمان هفت طبقه خالي از سکنه در سعادت‌آباد تهران، موضوع نخست رسانه ملي و ديگر رسانه‌ها بود!
حادثه را همه مي‌دانيم اما نوع نگاه رسانه‌اي را مقايسه کنيد. انعکاس آن در جرايد و ميزان پوشش خبري و تحليلي رسانه ملي را مرور کنيد و تفاوت را مقايسه کنيد.
بحث من اين نيست که حادثه فرو ريختن يک ساختمان خالي در تهران نبايد مورد بررسي قرار گيرد که نه اتفاقاٌ حق مطلب ادا شد و البته بايد در برنامه‌هاي مختلف سيما، رئيس نظام مهندسي کشور، رئيس کميسيون عمران مجلس، رئيس کميسيون قضايي مجلس و همه مسئولان شهرداري کشانده مي‌شدند و مورد سوال قرار مي‌گرفتند که مقصر کيست و چگونه بايد اطمينان حاصل کرد که از اين اتفاقات ديگر تکرار نشود و بايد در رسانه‌ها آن را فاجعه يا تراژدي خواند و امثالهم.
اما چرا پديده گردوغبار شديد که گستره آن جمعيتي نزديک به ده ميليون نفر از جمعيت کشور را در بر گرفته و زندگي آنان را مختل نموده و بهداشت و سلامتي آنان را در معرض خطر قرار داده مورد توجه قرار نمي گيرد و علل آن بررسي نمي شود و کسي مورد سوال قرار نمي گيرد و پاسخگويي يافت نمي‌شود.
آيا براي اين‌که اين مشکل به صورت جدي توسط مسئولان کشور مورد رسيدگي و توجه قرار گيرد بايد منتظر ماند تا گستره آن دامان شهروندان درجه يک پايتخت را بگيرد؟ پس بايد حق داد که تساوي حقوق شهروندي تنها به صورت يک آرزو در ذهن‌ها باقي بماند.
• عضو هيأت علمي دانشگاه شهيد چمران اهواز
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
من در اهواز زندگی می کنم و تمام این مشکلات رو از نزدیک حس میکنم.به واقع زندگی مردم خوزستان با معضلات گره خورده. علاوه بر مشکل گرد و غبار, مشکلاتی نظبر گرمای شدید و کم آبی , فضای سبز بسیار ضعیف, فضاهای تفریحی کم, صف های طولانی گاز و بنزین و... هم زندگی رو برای ما سخت و سخت تر کرده است. همانطور که گفتید مشکل گرد و غبار زمانی حل میشه که به تهران و اصفهان کشیده بشه. درست مثل جنگ که .....
بسیار بسیار متشکرم
کاش همه اونایی که از خوزستان بیرون رفتنو دستشون به یه جایی تو این مملکت بنده یک صدم شما احساس مسئولیت میکردن!!!!!!!!
خوزستان خوبه وزیبا البته نفت و ثروتش ولا غیر کاش مشکل فقط گرد وغبار بود که معلوم نیست آلوده به چه موادیه.آب شرب ما هم دست کمی از گردوغبار نداره .بیکاری همچنین و.........
هموطن : "ایران" یعنی "تهران" !
خوزستانی های عزیزهرچقدر میتوانید در این سایتها نظر بدهید.اقلا این کار را که میتوانیم بکنیم
قربان این تکنولوژی جدید
ای کاش ما شهروند درجه 2یه 3 بودیم.واقعیت این است که ما اصولا شهروند حساب نمیشویم
با سلام
اين وظيفه نمايندگان استانهاي مرزي است كه همگي يك دست از دولت بخواهند مشكل را حل كند . امامتاسفانه نمايندگاني شجاع از اين استانها ظاهرا" يافت نشده است. آيا اين وظيفه استاد دانشگاه شهيد چمران اهواز است كه مشكل را مطرح و ريشه يابي كند ؟؟؟ آيا نمايندگان استانهاي مرزي مذكور فقط به بايد به فكر گرفتن راي و صعود به مجلس شوراي اسلامي باشند. آيا ايشان درك نمي كنند كه الان بزرگترين مشكل استانهاي مرزي جنوبي و غربي همين مشكل است . تعداد اعتراضات در زير اين خبر بيانگر اوج بروز معضل است...آما كجاست گوش شنوا . آلان كه همه آقايان صرفا به فكر انتخابات هستند.
یکی از دلایلی که مردم نسبت به مسئولین دلسرد هستن همین توجه بیش از حد آقایان به تهران و هزینه کردن سهم مردم ایران در این شهر هست به امید تحدی نظر در این رویه غلط....
خدایابه حق یوزرسیف گردوغباررابه تهران برسان بلکه مسولین نیزازاین نعمت ارسالی بی نصیب نمانندوراه چاره ای بیندیشند....الهی آمین
انتظار ما از مسئولین استان خیلی بیش از این بود....
حل اين معضل نياز به مديريت صحيح در بحران دارد كه متاسفانه از سوي نمايندگان مجلس.استاندار.فرماندار و غيره هيچ گونه توجه اي ديده نمي شود پس چگونه مي توان انتظار داشت صداي اين مردم مظلوم را كسي بشنود؟؟؟؟؟؟؟؟؟
حضرت عباسی من خوزستانی نیستم اما دلم برای این ملت می سوزد که حتی آب در ست و حسابی برای خوردن هم ندارند
با سلام
اميدوارم مسؤلين امر به جد به دنبال حل معضل باشند در غير اينصورت روند مهاجرت از اين استانها خصوصا استان خوزستان-كه شروع هم شده است-شتاب ميگيرد و اين مساله كوچكي نيست
جناب آقاي دكتر
خوشحالم كه يك نفر بالاخره جرات نوشتن اين مقاله را به خودش داد.صحبت از عدالت شده ،شما ميتوانيد نماد كامل عدالت و حمايت از مردم محروم و مستضعف را در اين خطه به عينه ببينيد !!!!!!!واقعا نبايد كسي به فكر اين مردم زحمت كش و بي ادعا باشه؟؟؟فقط پايتخت نشين ها نفت و گاز و.. اينجا رو ميخوان؟؟؟خدا كند كه بيائي و .................
من هم خودم یه زمانی توی وبلاگم نوشته بودم که جز تهرانی ها دیگه بقیه ایرانیها بخصوص خوزستانی ها ایرانی حساب نمیشند. تا حالا یه لیوان از آب خوزستان نوش جون کردید؟ مزه ی لجن میده. حالا این آب اینطوریه اینا میان فکر هوا بکنن؟ نفت ما رو می برن جاش چی میدن؟ همش دارن مارو میدوشن. اقا بسه دل ما خونه بیشتر از این نمیتونیم حرف بزنیم چون الکی خودمون غصه دار میشیم. فکر کردی کسی میاد نظرای مارو بخونه؟
معمولا در كشورها و تا اندازه اي در كشور ما توسط نهادهاي ذيربط هزينه هاي زيادي براي جمع آوري آمار و نظرات مردم در زمينه هاي مختلف مي شود، در ذيل موضوع گرد و غبار خوزستان و ساير استانهاي جنوبي اينهمه نظر و درد و دل هم وطنانان آمده است كه مسولين محترم بدون هيچ هزينه اي و صرفا از طريق اين سايت مي توانند به آن دسترسي داشته باشند، لذا استدعا دارم اگر استاندار ، نمايندگان و ساير مسولين رده بالا مشاورين يا دوستاني دارند كه اين نظرات را ملاحظه كرده اند به اطلاع آنان برسانند بلكه پي گيري جدي تري براي رفع مشكل صورت پذيرد . هر وقت با اين پديده مواجه مي شوم يادم به زمان جنگ مي افتد كه بعنوان يكي از فرزندان متعصب انقلاب با بسياري افراد كشمكش لفظي پيدا مي كردم كه در برابر موشك ها و بمباراني كه در خوزستان اتفاق مي افتاد صدام را لعنت مي كردند كه چرا نمي داند براي قبول قطعنامه كجا را بزند و مي گفتند اگر صدام تهران را بزند تكليف جنگ زود روشن مي شود .الان من مانند بسياري عزيزان كه نظرشان را اينجا ملاحظه كردم فقط دعا مي كنم خداوند گردو غبار را به تهران هدايت كند تا مسولين ما براي آن راه حل پيدا كنند و هميشه در اين فكرم كه چگونه مي توانيم خودمان اينكار را بكنيم ، حضرت سليمان نيستيم كه به باد امر كنيم ولي دلي شكسته داريم كه مي توان با استعانت از باريتعالي از او بخواهيم نه از راه دشمني كه از راه دوستي ميهن و مردم دردكشيده ، مسير گرد و خاك را به سوي تهران هدايت كند . وگرنه هزاران سايت تابناك هم به ميدان بيايند و هزاران بيمار تنفسي ا زدنيا بروند مطمئن باشيد كه آب از آب تكان نمي خورد.پس بخوانيم دعاي امن يجيب ...
تا اين گرد و خاك به بهارستان و اهالي مجلس نرسه كسي به فكر ما نيست !!!
در تکمیل فرمایشات هموطن 30 سال ساکن اهواز باید عرض کنم این پدیده عملا" مربوط به از بین رفتن پوشش گیاهی به هر علت در صحرای عربستان کویت و عراق می باشد بنده در شهر بوشهر ساکن هستم و هر بار این معضل در این منطقه کمتر از اهواز بوده است می توان نتیجه گرفت که منشا عمده تر کشور عراق می باشد مسوولان کشور با استفاده از دیپلماسی و رسانه های قوی کشور این موضوع را باید به اطلاع جهانیان برسانند و از آمریکا که مسوولیت این کشور را بر عهده دارد پاسخ بخواهند.
شايد بجاي دنبال مقصر گشتن. اقاي نويسنده مقاله كه خود عضو هيات علمي دانشگاه ميباشند ازصدها دانشجوي وكادر علمي دانشگاه كمك بگيرندوبه عنوان پروژه تحقيقات موضوع را مطالعه ونتيجه رامنتشر نمايند تامسولين نيزبه فكر واقدام وادار شوند
درود بر شما دکتر من از بوشهر هستم کارمند شرکت گاز در عسلویه کارمند که چه عرض کنم کارگر .عسلویه ای که اینهمه روی ان مانور می دهند.الودگی هوا در عسلویه غیر از گردوخاکی که فرمودید شامل انواع مواد شیمیایی است موادی که آثار آن روی بدن انسان در عسلویه نباید بررسی یا اطلاعات آن پخش شود.ما در جنوب زندگی می کنیم بدون ذره ای استفاده از منابع گاز و نفت شاید به قول دوستمان ما جزء ایران نیستیم
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.