تفاوت خودروسازهای ایران با کره جنوبی در چیست؟
در حالی که خودرو سازان برای تعبیه استاندارد سوخت یورو 4 که مستقیما با جان انسانها سر و کار دارد،بهای خودروها را 2 تا 3 میلیون افزایش میدهند، آیا صحبت کردن از مصرف سوخت زیر 6 لیتر در هر 100 کیلومتر خنده دار نیست؟و مهمتر از همه، در حالی که با وجود همه اینها وزیر صنعت و معدن و تجارت با سینه ای سپر از منافع خودروسازان حمایت میکند و گزارش تحقیق و تفحص از خودروسازان بعد از ماهها هنوز به قرائت در مجلس نرسیده است،چه انتظاری است؟
در حالی گزارشات پراکنده از بارزسی کیفی خودروها در کشور و در فواصل
زمانی منتشر میشد که نه شرکتهای مشغول در صنعت خودرو، نه مشتریان و نه نهادهای
ناظری همچون مجلس و ارگانهای مسئول همچون وزارت صنعت و معدن و تجارت هیچ توجهی به
واقعیات موجود در استانداردهای صنعت خودروی کشور ندارند. سوال اینجا اس که این
گزارشات تا چه حد واقعی است و آیا اساسا این گزارشات مورد توجه واقع میشوند یا
خیر؟
به گزارش «تابناک» اخیرا نیز گزارش سازمان بازرسی استاندارد از وضعیت کیفی خودروهای تولیدی کشور منتشر شده است. گزارشهایی که بعضا اینگونه به نظر میرسد که تطابق چندانی با واقعیات موجود در خودرو سازی کشور ندارد و از همین روی شایعاتی پیرامون این گزارشات منتشر شده است مبنی بر اینکه سازمان بارزسی استاندارد مراوداتی خاص با شرکتهای مشغول در صنعت خودرو سازی کشور دارد.
البته امروز در نشست خبری این سازمان مدیر عامل در خصوص این شایعات توضیح داده است: رسالت اصلی ما افزایش ضریب سلامت انسان و رعایت استانداردها است و ما تعاملی با تولیدکننده و یا وارد کننده نداریم. این مسئله درست نیست و در گذشته نیز چنین موضوعی مطرح نبوده است.
طبیعتا بسنده کردن غلامرضا بیدهندی به این که «تعاملی با تولید کننده یا وارد کننده نداریم» برای بسیاری غیر قابل قبول است اما موضوع در اینجا بر سر این نیست که آیا سازمان بازرسی استاندارد با تولید کنندگان «تعامل» دارد یا خیر! بحث بر سر این است که اصولا گزارشات این سازمان در خصوص وضعیت کیفی خودروهای تولید شده در کشور چه جایگاهی دارد.
بگذارید مسئله را به گونه دیگری مطرح سازیم. چندی پیش خبرگزاری شینهوا خبری را منتشر کرد که جای تامل بسیار داشت و به خوبی نشان دهنده این بود که چرا خودروسازان ما تا این حد از قافله خودروسازی جهانی عقب هستند تا جایی که به سختی میتوان به آنها «خودروساز» گفت.
خبر از این قرار بود که وزارت بازرگانی کره جنوبی برای خودرو سازانی که خودروهایی با مصرف سوخت زیر معیارهای تعیین شده می سازند جریمه نقدی سنگین در نظر گرفته است.
بر این اساس که خودروسازان و وارد کنندگان خودروهای خارجی در صورتی که خودروهایی عرضه کنند که میزان مصرف آنها در هر هفده کیلومتر بیش از یک لیتر باشد جریمه خواهند شد. به گونه ای که به ازای هر کیلومتر کمتر شرکتهای فعال در بخش خودروی این کشور باید معادل 72 دلار برای هر خودرو جریمه شوند.
حال اگر خودروسازی اقدام به فروش 100 هزار دستگاه خودرو کند که با هر لیتر بنزین برای مثال 16 کیلومتر را بپیماید باید بابت این کسری یک کیلومتری در مجموع برای این 100 هزار خودرو معادل 7 میلیون و 200 هزار دلار جریمه پرداخت کند و اگر این کسری به دو کیلومتر برسد این مبلغ طبعا دو برابر خواهد بود و به همین ترتیب.
نکته جالبتر ماجرا در اینجا است که طبق اعلام وزارت بازرگانی کره جنوبی این استاندارد تنها تا سال 2015 اجرایی است و بعد از این سال استاندارد جدید مطابق با معیارهای روز جایگزین خواهد شد!
همین یک مورد کوچک به خوبی نشان میدهد که چگونه است که صنعت خودرو در یک کشور با این سرعت پیشرفت میکند و میتواند بازارهای جهانی را در دست بگیرد و در عین حال هر ساله جزو خودروسازان بزرگ دنیا باشد. کشوری که صنعت خودروی خود را بافاصله ای اندک از ایران راه اندازی کرده است.
حال از کره جنوبی به ایران باز گردیم. استاندارد مصرف سوخت در جای خود، خودروهای ایرانی هنوز در امنیت که اولین و مهمترین فاکتور در تولید خودرو است مشکلات اساسی دارند و هیچ یادمان نرفته است که تا همین چندی پیش بود که خودروسازان از نصب دو ایربگ بر روی خودروها، با بهانه هزینه بر بودن و عدم وجود زیر ساخت تولیدی ایربگ در کشور سرباز میزدند.
باز هم هنوز به خاطر داریم که در نهایت تهدیدات پلیس راهنمایی و رانندگی برای عدم شماره گذاری خودروهایی که مجهز به ایربگ نباشند خودروسازان را مجبور به تعبیه ایربگ در خودروهای خود کرد و نه بخاطر امنیت مشتری بلکه تنها برای از دست ندادن بازار خود.
و باز هم در جریان مشکلات عدیده در باز شدن این ایربگ ها در خودروهای تولیدی هستیم و گزارشات مکرر از مشکلات در عملکرد این ایربگ ها.
در جایی که هنوز در مواردی، وقتی مشتری خودروی خود را از شرکتهای خودروسازی تحویل میگرد با مشکلات عدیده در خودرو همچون نقص فنی مواجه میشود، میتوان اقدام به قیاس بین خودروسازی ایران و کره جنوبی کرد؟
در حالی که خودرو سازان برای تعبیه استاندارد سوخت یورو 4 که اکنون در سراسر دنیا رعایت میشود و مستقیما با جان انسانها سر و کار دارد، بعد از کلی بهانه تراشی، در نهایت بهای خودروها را 2 تا 3 میلیون افزایش میدهند، آیا صحبت کردن از مصرف سوخت زیر 6 لیتر در هر 100 کیلومتر خنده دار نیست؟
و مهمتر از همه، در حالی که با وجود همه اینها وزیر صنعت و معدن و تجارت با سینه ای سپر از منافع خودروسازان حمایت میکند و گزارش تحقیق و تفحص از خودروسازان بعد از ماهها هنوز به قرائت در مجلس نرسیده است، و در جایی که هنوز با این وضعیت خودروسازان به دنبال افزایش قیمت هستند، آیا سخن از بازرسی کیفی گریه دار نیست؟
تفاوت کاملا آشکار است. نیازی به هیچ استدلال و سخن وری نیست تا بتوان اثبات کرد که اگر صنعت خودرو سازی ایران را در کنار صنعت خودروسازی کشورهایی مانند کره و ژاپن قرار دهیم، باید گفت ما در قرون وسطی خودروسازی هستیم.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
تفاوت فقط در مدیریت است که در انجا مدیریت خصوصی و به فکر تحویل بهتر و برتر و در نتیجه سود بیشتر هستند
در ایران مدیرت دولتی و اصلا سود و زیان برایشان مهم نمیباشد هر چه زیان بیشتر وجدان مدیرت راحت تر !!!!!!!
می دونید فرقش تو اینه که اونا برای مردمشون کار می کنند . مال ما فقط برای جیب خودشون
واقعا باید به حال و روز خودمون گریه کنیم خیالت جمع تابناک جان صتد بارم اینطوری مقاله بنویسی خودرو سازا و مسولین ککشونم نمی گزه
تفاوت از زمین تا آسمان است چرا که آنها با تولید بهترین اتومبیل ها وصادرات آنها به تمام دنیا نه تنها به اقتصاد کشورشان کمک نموده بلکه 10 ها میلیارد ارزهای خارجی هم وارد مملکتشان نموده واز اینراه به شکوفایی هر چه بیشتر اقتصادکشورشان کمک مینمایند خودرو سازان ما هم ارز آوری دارند ولی برای فرانسوی ها آنهم با مونتاژ ماشین هایی که در فرانسه نه تنها اجازه ساخت بلکه حتی حق تردد در آن کشور را نخواهند .
به خودروسازان ایران باید گفت لگن ساز نه خودرو ساز ..........
موافقم.
کاش توی سایت می شد یک مطلب رو لایک کرد!
اون موقع نیاز به نظر دادن نبود.
ممنون که مسیله خودرو میپردازید. واقعا خواندن این مطالب شاید ناراحت کننده باشد ولی مرهمی بر دل زحم دیده ماست که شاید یک نفر هست که صدای مردم را شنیده
متاسفم برای وضعیت خودروسازی کشور
احسنت . اما چه فایده ؟ انقدر بی اعتماد شده ایم که دیگر از انقاد نا امید شده ایم
تابی جون اینارو گفتی که دل مارو بیشتر بسوزونی ... وقتی کسی نیست به این چیزا اهمیت بده چرا وقت خودتو تلف میکنی؟؟؟؟؟
چاره کار نخریدن حلبی از حلبی سازاس
مردم نخرین اینم یه دلیل محکم که تابی منتشر کرده.
بخدا انگار داری پولی که با زحمت تو این اوضاع بدست آوردی میریزی آشغال
دنیا مزرعه آخرت است همه چیز تو آخرت معلوم میشه اگه اعتقاد داشته باشن ولی غیر!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
احسنت.
يك سئوال اساسى و آن اينكه كى گفته كه با اينهمه نقصان ما بايد خودروساز باشيم؟
وقتی به تحول صنعت خودروسازی در این دو کشور نگاه میاندازیم که در 20 سال گذشته چه اوج پیشرفت در این صنعت کسب کرده اند و حتی شرکت هایی که نصف قدمت شرکت ایرانی را هم ندارند در این دو کشور راه اندازی شده و خودرو هایی با کیفیت تر از این شرکت های ایرانی می سازند.
تا زمانی که داور و قاضی در هر ماجرایی از یک طرف بحث منتفع می شوند ، امیدی به اصلاح امور نیست یعنی بعد از چند دهه هنوز نمیدانیم!؟
ضمنا آنجا مدیری خبره شناخته میشود که دغدغه محصول باکیفیت و مشتری مداری دارد. اینجا اگر مدیری از این افکار داشت ... شناخته شده مورد طرد سهامداران عمده قرار میگیرد.
تفاوت خودروسازهای ایران با کره جنوبی در چه نیست!!
اقا شما اول ثابت کن ما خودرو می سازیم بعد بیا مقایسه کن.
اکثر آیتمهای سازمان بازرسی موارد ظاهری خودرو است ولی حتی این استاندارده هم توسط کارشناسان تئوریمن و کمی توهمی مورد بررسی قرار میگیرد و با مراودات خاصی که با مدیران شرکت دارند واقعی بررسی نمیشود،بهرحال اگر سری به شرکتهای خودروسازی که به کیفی بودن معروف هستند بزنید متوجه میشوید که یشتر مسولین فکر قراردادها و پورسانت هستند تا تولید خودرو و اکثرا هم مدارک تحصیلی غیر مرتبط دارند که باز هم مهم نیست چون تکنولوژی نداریم فقط مونتاژ کار هستند. چند سالی مشغول میشوند تا خانه های خارجیشان آماده شود.
متاسفانه در مملکت ما باب شده که هر وقت در مورد خودرو سازان کار به جای باریکی کشیده شده فورا اعلام میکنند در این صورت کارگران وکار کنان بی کلر میشوند وباقی ماجرا .... خوب اگر این رویه درست است اآا من میتوانم یک کالا مثلا برقی تولید کنم که از استاندار دور باشد وسالی چند نفر از هم وطنانم هم توسط این دستگاه کذایی کشته شوند . و وقتی هم که به من اعتراضی شود بگویم کارگرانم بی کار میشوند ؟ ویا فورا از کار من جلو گیری میکنند ؟ خوب چرا این شامل خود روساز ها نمیشود ؟تنها دلیلش قدرت فراوان آقایان است وبس!!!!خدا به داد ما برسد!!
کو گوش شنوا ویا بقول معروف انچه که بجایی نرسد فریاد است ولی انچه است فرزندان مادر اینده به این ابو قراضه ای که سوار میشویم حتماً خواهند خندید و میگویند عجب پدران با دل جراتی داشته ایم
خودروی من دووی ریسر مدل 20 سال پیش هست اما تنها در هر 100 کیلومتر 5/5 لتیر مصرف بنزین دارد واقعا که همین الان هم از خودروی های داخلی بی کیفیت یه سر و گردن ایمن تر، راحت تر و البته به صرفه تره........اینه تفاوت خودروی کره ای با خودروی ملی
جانا سخن از زبان ما میگویی...
تابناک احسنت ....من فکر میکنم تا حصول نتیجه از این قبیل گزارشات را ادامه دهید
باید بگم که حرف های شما حرف دل ماست.
اما مسئولین متاسفانه به این حرف ها کاری ندارند.
من به نوبه خودم از کره ای ها بواسظه اینکه در این مقاله خودروسازهای کره جنوبی با لگن سازهای ایرانی مقایسه شدند عذرخواهی میکنم
5.9 لیتر در هر 100 کیلومتر؟؟؟
البته اگه این جریمه هم اجرا بشه چه نفعی برا مردم داره. آقا جان،دوستان:
"تنــــــــــــــــــها راه حل مشکلات خودرو آزادسازی منطقی و تدریجی وارداته و همچنین تعامل با خودروسازان دنیا و انتقال تکنولوژی به کشور" فقط همین هر راهکاری مجزای این فریبی بیش نیست!
واقعیت اینه که در برابر چینی ها هم هیچ حرفی برای گفتن نداریم
خودروسازی یک باند فامیلی و مافیائی شده است که در حین دولتی بودن فقط عده ای خاص میتوانند مسولیت آنها را بعهده داشته باشند که نه تخصص دارند نه عرق ملی و نه دلسوزی برای جان مردم و آینده !!! کاش حداقل در این دولت جلوی ورود خودروهای چینی را بگیرند تا میلیاردها دلار به دور ریخته نشود پروژه هایی که هرگز به بازدهی نخواهد رسید.
به قولی :
گوش اگر گوش تو
ناله اگر ناله من
آنکه به جایی نرسد فریاد است .
لابی قویتر از لابی خودرو سازان در ایران وجود ندارد و کارشونو جلو میبرن .
جان و مال مردم ایران هم ارزونی تداوم این بی عدالتی .
در اقتصاد ما تولید چوب بستنی و دسته بیل اقتصادی نیست و شما این عناصرساده را وارد می کنید
چطور می خواهید در یک فضای انحصاری و غیررقابتی محصول پیچیده با کیفیت و قیمت رقابتی تولید کنید؟
فکر می کنم علتش اینه که تو ایران همه چیز در دست یک گروه خاص قرار داره که با استفاده از روابط و اطمینان از این که مورد حمایت صد در صد قرار دارند هیچ ترسی از قوانین کنترل کننده ندارند و به راحتی هر نظارتی را دور می زنند .
نه باو ما ايرانيا مهارتمون دور زدن مشکله بجاي رد شدن از روي مشکل...اگه اين قانون تو ايران وضع بشه ميان مصرف سوخت رو ميارن پايين بعد براي جبران خسارتي(!) که براي پيشرفت تکنولوژي متحمل شدن ميان امنيت ماشين رو کمتر ميکنن!!!
گل گل گل گل گفتی تابناک ناز نفست
خودروسازی تا وقتی سفارشی و دولتی باشد همین است. به ظاهر خصوصی است ولی هر وقت با خودرو سازان مثل بفیه شرکتهای فعال در کشور برخورد شد می توان انتظار داشت خودرو سازی یا بعد از سالها حمایت به جایی برسد و یا زمین بخورد. چه بسا این نتیجه یک امر عادی در تمام دنیاست که صنعتی که نتواند خود را با شرایط وفق دهد شکست بخورد
آقا من راضیم که پراید اصن بشه 100 میلیون ، سمند بشه 150 میلیون محصول خودشونو اختیار شونو دارن ولی تعرفه واردات خودرو رو بردارن می دونید مثل چی می مونه مثل سیمکارت های همراه اول ابتدای کار این سیمکارت ها 1 میلیون تومان خرید و فروش می شد که اون زمان 1 میلیون تومن خیلی ارزش داشت می شد نصف پول یه خونه ای بعد ایرانسل اومد بازار رقابتی شد همراه اول مجبور شد قیمت سیمکارت های خودشو بیاره پایین چون داشت سهم بازار از دست می داد حالا هم خودرو سازای داخلی با آزاد شدن تعرفه اون وقت نمی تونم حتی*******یه دستگاه ماشین ******بفروشن.!!
سازمان استاندارد مورد اعتماد نیست. چرا که به تجربه پی بردم هرکالایی که استاندارد ایران رو داره کیفیت نداره.
دمت گرم تابناک ،کو گوش شنوا ، انحصار حرف اول را می زند
هر چقد زودتر بازار انحصاری خودرو را بشکنیم وبازار رقابتی به وجود آوریم هم به نغع مردم وهم به سودصنعت خودرو سازی کشور است.بازار انحصاری دقیقا مانندیک حکومت مستبد است که خواسته های خود رابرمردم تحمیل میکند ومردم هیچ حقی ندارندمانند دولت عراق در زمان صدام.ولی بازار رقابتی مانند یک حکومت مردم سالار ودموکراتیک است که مردم حق انتخاب دارندوکشورشون هم پیشرفت میکند
میشه گفت هیوندای و ایرانخودرو تقریبا با هم شروع کردن،
دهه 60 که درگیر مسایل بعد از انقلاب و جنگ تحمیلی بودیم/
بنظر من زمانی که ما در گیر خوردن و خوابیدن بودیم و از منع واردات و بازاری انحصاری لذت میبردیم کره ای ها مشغول همکاری و مشارکت با خودروسازهای معتبر بودن و از سرمایه های مادی و فنی و تجربه انها استفاده میکردن(هنوز هم این همکاری ها ادامه داره) و به چشم انداز و اهداف بالایی که برای خودشون ترسیم کرده بودن فکر میکردند.
حالا اگر ضعف مدیریتی رو کنار بگذاریم صنعت خودروسازی به شدت به بستر اقتصادی و حتی سیاسی یک کشور بستگی داره، چیزی که بنظر من تا به امروز در کشور مهیا نبوده.
آیا نمی توان بجای ایر بگ از کلمه کیسه هوا استفاده کرد؟؟؟؟؟؟
آنها نیت به خدمت دارند
و خودروسازان نیت در ثروت اندوزی
سلام ایرانی
تا دستمون تو جیب هم هست وضع همینه که هست.
...
ارمغان اقتصاد دولتی بیش از این چیزی به بار نمی آورد حمایت دولت از خود به انحاء مختلف وغارت اموال عمومی به نفع برخی
همش زیرسر افراد سود جو هستش که در پشت پرده سودهای کلان میبرند وگرنه تا الان باید مجلس یه کار اساسی میکرد و کشور ما دانش کافی در این زمینه رو داشته و داره ولی امان از دست این افراد سودجو که ...
در کره و ژاپن دولت وام بدون بهره یا حد اکثر دو درصد بهره ان هم با چند سال تنفس به خودروسازان میدهد اما در ایران لابی های قدرتمند مالی خودروسازان را مجبور میکنند تا بزور از بانک X وام با بهره 27 درصد بهره بگیرند . در کره و ژاپن دولت کوچک ترین دخالتی در نحوه انتخاب مدیر عامل و مدیر مالی ندارد اما در ایران تمام زحمت انتخاب مدیر عامل و مدیران خاص با دولت میباشد . در کره و ژاپن عوارض واردات خودرو صفر درصد است و در عوض عوارض واردات قطعه خودرو هم صفر است در کره و ژاپن دولت اجازه همکاری تکنولوژیکی کامل با سایر شرکتها و کشورها را به خودروسازان میدهد اما در ایران ... خودروسازان شکر زیادی میخورن اگر بخاهن بدون چراغ سبز دولت نفس بکشند . بازم بگم ؟ بگم ؟ بگم ؟ بگم ؟ بگم ؟ بگم ؟ تابنکاک جون مادرت درج کن نظر منو تا مردم یک طرفه قضاوت نکنن و تمام بدبختی ها رو از چشم خودروسازان نبینن
سنسور دوم اکسیژن رو ایران خودرو از روی ۲۰۶ های صندوق دار ۱۶۰۰ cc برداشت و استاندارد آلایندگی این خودرو رو از یورو ۴ به یورو ۳ کاهش داد که امروز هوای آلوده تری رو استشمام کنیم. چرا ما کمی نگر شدیم و به کیفیت توجه نمیکنیم؟
بیمه ماشینها رابگو کارت گارانتی خودروهای ایرانی یک سال ودرنهایت پانزده ماه می باشد کهالبته موقع لوزوم سروته آن رامیزنند اماخودروهای خارجی دارای کارت پنج ساله هستند چون شرکت سازنده از تولید خود مطمئن می باشد.
شوزوی سابق 70 سال از صنعت خودرو خود درست مثل ایران حمایت کرد با ایجاد انحصار و ممنوعیت ورود خودرو نتیجه ان اتومبیل لاداو پابدا .. است
تنها راه اعتلای هر صنعت رقابت -غیر دولتی بودن -تعامل با مراکز علمی جهت بهبود کیفیت-
سینه سپر کردن علاج کار نیست جز ایجاد نفرت از صنعتی که می توانست با لحاذ کردن موارد بالا بعد از 50 سال سن سرامد خودرو سازان منطقه باشد
چندی قبل میهمانی از کشور ترکیه داشتیم ایشان از وفور خودروهای های چینی که در هیچ کشوری خریدار ندارد در ایران به عنوان معجزه یاد کرد و گفت اگر وزیر صنعت ترکیه یک شخص چینی تبار بود!!!! این مقدار خودرو حتی به رایگان در ترکیه به فروش نمی رفت!!!!
مگر تابنک بتواند با این اطلاع رسانی ها لابی قوی و مافیای خودرو در ایران را دچار چالش کند..
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.