به نوشته‎هایمان کمی دقت بپاشیم به جای نمک

استاد می‎گفت دیگران که حرف می‎زنند به نوع سخن گفتنشان دقیق شوید. می‎گفت هر کسی با سخن گفتنش به نوعی بازنمایی شخصیت می‎کند. مثلا اگر کسی ‘وسایل’ را دوباره با ‘ها’ جمع بست، بدانید سوادش در همان حد است و اصلا لازم نیست به رویش بیاورید؛ فقط وقتی دارید افراد را از نظر سوادی و ادبی در ذهنتان طبقه بندی می‎کنید حواستان بهش باشد. از آن روز به بعد گوش‎هایم حساس‎تر شده‎اند و چشم‎هایم ریزبین‎تر. نوشته‎ها را با دقت یک ویراستار به وقت ویراستاری می‎خوانم. نه اینکه خودم خیلی کاردرست باشم، نه ولی اغراق نمی‎کنم اگر بگویم هر متنی را که می‎نویسم، بعد از چک کردن لغات مشکوک در فرهنگ لغت، بیش از پنجاه بار می‎خوانم تا مبادا اشتباه املایی داشته باشد. این‎ها را نگفتم که از خودم تعریف و تمجید کرده باشم، گفتم تا کمی حواسمان را جمع کنیم. این‎ها را گفتم که بی‎دقتی باعث نشود رتبه مان در ذهن خوانندگان وبلاگمان تنزل یابد.

مریم قاسم پور / وبلاگ رشته‎های گیسوانم بر شانه‎هایت می‌رقصد