آخرین خبرمهدی تاج: با عضو هتاک فدراسیون برخورد می‌شود
1بازدید
۴۲

به تماشاگران داربی بیشتر توجه کردیم تا این افراد؛

کارتن‌خوابی همراهان بیمار در مجاورت قطب‌ها!

با یک پیش فرض نادرست در ذهن مسئولان، اشتباهات بعدی رقم می‌خورد؛ به این صورت که مرکز درمانی واقع شده در کلان‌شهرها، روز به روز وسعت گرفته و امکانات بیشتری در اختیار می‌گیرند تا قطب بزرگتری شوند و مراجعان بیشتری از شهرستان‌های دور و نزدیک جذب خود کنند؛ غافل از آنکه می‌شود به جای این کار، مراکز جدیدی در شهرستان‌ها ساخت تا رنج سفر هم به دیگر رنج‌ها اضافه نشود!

کارتن‌خوابی همراهان بیمار در مجاورت قطب‌ها!
قطب جراحی فلان در کشور، قطب سوانح و سوختگی در منطقه، قطب پیوند عضو در جنوب ایران و... ؛ چند بار چنین توصیفی از یک مرکز درمانی به گوشتان خورده و چه برداشتی از شنیدن آن در ذهنتان معنا یافته است؟

به گزارش «تابناک»، از جمله مشکلات بزرگی که مقوله مهم درمان در کشورمان با آن روبه‌روست، پخش نامناسب امکانات درمانی است که موجب می‌شود بیماران رنج سفر به جان خریده، برای بهبود بیماری، رهسپار شهرهای بهره‌مند‌تر شده و‌ گاه آنچنان به سختی بیفتند که مجبور به تحمل کارتن خوابی شوند.

مراکز استان‌ها، برخی کلان‌شهر‌ها و در ‌‌نهایت پایتخت، از جمله مقاصدی است که به اولویت بیماران را به سمت خود فرا می‌خواند، زیرا مراکز درمانی بهتر در این مناطق قرار گرفته‌اند و امید به درمان بیماران در مراجعه به این مراکز پر رنگ‌‌تر می‌شود؛ برداشتی که شاید مسئولان با آن مخالف باشند، ولی برای بیماران و خانواده‌شان کاملا پذیرفته ‌است.

از جمله نکاتی که این باور را تقویت می‌کند، دادن لقب‌های خاص به بیمارستان‌های گوناگون است. یک بیمارستان لقب قطب پیوند عضوی خاص می‌گیرد، دیگری به تناسب کار تخصصی‌اش، بیمارستان مشهوری در اروپدی، سوانح و سوختگی و ... می‌شود و در پایان مراکز بر‌تر درمانی در یک حوزه در غرب، شرق، شمال و جنوب کشور قد علم می‌کنند که پیامشان برای بیماران یک چیز بیشتر نیست؛ «ما قطب هستیم و این موضوع یعنی امکانات و پرسنل بهتر‌ داریم و در نتیجه خدمات بهتری ‌می‌دهیم‌».

{$sepehr_album_14376}

این باور‌ها هنگامی تقویت می‌شود که مردم کمبودهای بیمارستان‌های دور و اطراف خود را با امکانات کامل‌تر قطب‌های درمانی قیاس می‌کنند و به این نتیجه می‌رسند که تحمل رنج سفر به شهرهای برخوردار‌تر به ازای درمان بیمارانشان برایشان صرفه دارد و با این استدلال، راهی سفری سخت و طاقت‌فرسا می‌شوند.

به همین دلیل ساده، سالیان سال است که بسیاری از هموطنانمان برای درمان عضو بیمار خانواده، راهی شهرهای بزرگ‌تر می‌شوند و به صف مراجعان قطب‌های درمانی می‌پیوندند تا این مراکز اسیر ازدحام جمعیت شوند. عجیب اینکه با افزایش استقبال مراجعان، مسئولان نتیجه می‌گیرند که باید آن مرکز را توسعه داده و بودجه خاصی برایش تصویب کنند تا سیر تسلسلی عجیبی به راه افتد.

از اینجا به بعد، چون فرض مسأله غلط بوده، ادامه کار با اشکالات بیشتری پیش می‌رود؛ به این صورت که مرکز درمانی واقع شده در کلان شهر‌ها، روز به روز وسعت گرفته و امکانات بیشتری در اختیار می‌گیرند تا قطب بزرگتری شوند و مراجعان بیشتری از شهرستان‌های دور و نزدیک جذب خود کنند؛ غافل از آنکه می‌شود به جای اختصاص سهم بیشتر از امکانات و بودجه به این مراکز، مراکز جدیدی در شهرستان‌ها ساخت تا رنج بیماران دوچندان نشده و اجبار به سفر به مشکلات درمانی ایشان افزوده نشود.

اما از سوی دیگر، در نتیجه مراجعه بیماران به مراکز درمانی در شهرهای بزرگ‌تر، مشکلات دیگری زاییده می‌شوند که رفع و رجوعشان آسان‌تر از توزیع متوازن امکانات درمانی در کشور نیست.

از دشواری‌ها و خطرات سنجاق شده به رفت و آمد جاده‌ای در کشور و ترافیک و دیگر معضلات شهری ماجرا که بگذریم، بحث اقامت بیماران و همراهان ایشان در شهرهای بزرگ‌تر و برخوردار‌تر، آنچنان مشکلات بزرگی برای ایشان فراهم می‌آورد که‌ گاه تلخی‌های آن از تلخی رنج بیماری کمتر نیست.

{$sepehr_album_14377}

این مهم را هنگامی می‌توان ساده‌تر ‌دریافت که با خانوادهای بیماران سفر کرده به کلان‌شهرهای گوناگون ‌گفت‌وگو کنیم یا تصاویر افرادی که شب را تا صبح در خودرو‌ شخصی خود یا چادری که همراه آورده‌اند یا صندلی‌های پارک‌های مجاور بیمارستان‌های بزرگ و مشهور ‌می‌گذرانند، دیده و در ناچاری ایشان به تحمل شرایط تأمل کنیم.

جالب اینجاست که انبوه این همراهان بیمار را که سرگردان خیابان‌ها و معابر هستند، ‌کسی ندیده و وظیفه‌ای برای چاره‌‌ مشکل ایشان و‌‌ رها کردن ایشان از عارضه قطبی شدن درمان احساس نمی‌کند تا دست کم به مانند تماشاگران داربی پایتخت، همراهان بیماران هم از توجه مسئولان بهره‌مند شوند.

شاید قیاس درستی نباشد، ولی وقتی می‌بینیم تماشاگران داربی سرخابی که شب پیش از بازی به مجموعه ورزشی آزادی ‌می‌روند، از پذیرایی رایگان و گذراندن شب در سرپناه‌های آماده‌ بهره‌مند می‌شوند، ولی همراهان بیماران چه در تهران، چه در کلان‌شهرهای دیگر‌ مثل مشهد، شیراز و ... مجبورند تاوان توزیع نشدن امکانات درمانی در کشور را با خوابیدن در پیاده‌رو‌ها بگذرانند، گلایه کردن دور از انصاف به نظر نمی‌رسد.

اینجاست که می‌توان و باید مأموریتی ویژه تعریف کرد تا در دراز مدت قطب‌زدایی در دستور کار قرار گرفته و توزیع امکانات رقم بخورد، ولی پیش از آن تدبیری اندیشید ‌تا با فروپاشی قطب‌ها و برقراری عدالت، اندکی از رنج همراهان بیماران کاسته شود؛ مأموریتی ویژه که از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تا شهرداری، بسیاری نهاد‌ها باید سهم خود را در قبال به ثمر نشستن آن ادا کنند.

1

1
1
1
1

2

2
2
2
2

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۶ ۱۲:۴۱

با سلام
ساختمان آسایشگاه بیمارستان مفید در حال حاضر برای این کار استفاده نمیشود تبدیل به انباری شده

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۶ ۱۱:۴۰

گاهی اوقات نیز نیاز به همراه وجود ندارد ولی 4 نفر با بیمار مراجعه می نمایند.

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۶ ۰۹:۰۷

من هر روز دارم این صحنه‌ها را توی محوطه بیمارستان امام خمینی می‌بینم. بندگان خدا روی زمین و کارتن شب را تا صبح سر می‌کنند. واقعا توی پاییز و زمستان می‌خواهند چکار کنند؟

علی۱۳۹۳/۰۷/۰۶ ۰۹:۰۰

این قطبها سالهاست که اینجوری فقط با گرونی پرنگ تر شده

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۶ ۰۸:۵۴

خدا خیرتان دهد واقعا وضعیت بدیه الان شیراز واقعا وضعیت بدی بهم زده بیمارستان شهید فقیهی باید جلوشو ببینید یکی از خیابان های اصلی شهر هست
شیراز تمام بیمارستان ها و تمام نقاط شهر به این مشکل گرفتار هستن باید کاری کرد که همراه بیمار نیاز نباشه

محمد از تبریز۱۳۹۳/۰۷/۰۶ ۰۰:۲۹

این همراه بیمار چه تعریفی دارد کادر در مان خیلی از کار ها و وظایف خود را به همراه بیچاره می دهند کلی بی حرمتی و بی احترامی هم می شود تازه پول هم می گیرند بابت انجام کاری که قانونا وظیفه خودشان است و بابتش پول گرفته اند تازه تکلیف یک انسان تنها که کس و کاری ندارد ودر آینده زیادتر هم می شوند چه خواهد بود گرفتن ملزومات وکارهای اداری و احظار پرستار و یادآوری دارو ها و حتی با عرض معذرت مشکلات اجابت مزاج بیمار بر عهده همراه می افتد آیا در قانون هم این طوری نقل شده یا این طوری عرف شده است تکلیف آدم های بی همراه چیست

کلانشهر تبریز۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۲۱:۰۰

بنده همسرم را جهت زایمان به بیمارستان طالقانی تبریز بردم.خدا شاهد است هیچ امکانات رفاهی برای همراهان بیمار که از شهرهای دور امده بودند،نبود و باید در محوطه چمن بیمارستان میخوابیدیم و از همه وحشتناکتر سرویس های بهداشتی فاقد مایع دستشویی و کثیف و دستگیره در شکسته بود بطوریکه شخص قادر به بستن در از تو نبود.وقتی اعتراض کردم گفتند شب ها معتادین به بهانه استفاده از دستشویی وارد انجا شده و مواد مصرف میکنند و ما نیز به انجا نمی رسیم.

احمد۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۹:۴۹

يكي از شهرهايي كه مطمئنا از لحاظ تنوع مراكز درماني و بهره گيري از پزشكان مجرب بعد از پايتخت قرار دارد،شيراز است.وجود اين شهر البته نعمتي براي جنوب است.اما معضلي كه به آن اشاره شد،به يكي از صحنه هاي عادي در اين شهر تبديل شده.كافيست روزها به خ زند،اطراف فلكه نمازي و ... سري بزنيد.اين مراكز با وجود درآمد سرشار،توجهي به اين وضعيت ندارند.بديهي است بيشتر اين افراد از طبقات كم درآمدتر جامعه هستند.چون پولدارهاي جنوب يا خودشون تو شيراز خونه دارن يا حداقل يه فاميل اونجا دارند.

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۸:۵۳

سلام
کدوم پزشکی مایل به رفتن به شهرستان محروم و دور افتاده هست؟

سوسان۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۷:۳۷

در یک بیمارستان تبریز به حروف لاتین آدرس مراکز خدمات آن در شهرهای باکو وسومقائیت و قره باغ وگنجه نوشته شده و رزرو هتل و امکانات برای درمان لیست شده تا آنها راحت باشند چون پولشان ارزش دارد و بهترین هتلهارا رزرو میکنند اما ما در تبریز برای یک تخت همان بیمارستان 500 هزار تومان یک شب پول میدهیم که هزینه زیادی برای ماست

bahram۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۷:۱۴

منطقا بودجه جاری و عمران مربوط به بخش درمان یا سایر بخشها باید بصورت سرانه بین استانها توزیع شود نه اینکه همه بودجه درمانی به غلط به یک استان اختصاص داد این معضل نشان دهنده عدم توسعه یافتگی در توزیع بودجه می باشد تا بالندگی چون توزیع نابرابر ثروت و بیت المال صورت گرفته است و حق بخشی از مر دم از این منابع ضایع گردیده
معضلات ایجاد شده در مقدار مصرف سوخت وسرگردانی مردم در ادارات و ..... ناشی از توزیع نادرست بودجه بر اساس سرانه جمعیتی بین استان ها و شهرهاست توزیع عادلانه خدمات دولتی باید رعایت شود ال دچار ابن گونه معضلات نشویم

علی۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۷:۱۰

ما كه مركز استانيم منزل ما شده هتل هفته اي دوبار تا سه بار بايد به عيادت اقوام شهرستاني كه جهت كارهاي درماني به مركز استان مراجه كرده اند برويم از طرفي هر روز فلاكس چاي بدست بايد بانگهبانان بيمارستانها درگير بشيم تا اجازه ملاقات بدند .گذشته از اين ما كه در مركز استان ... هستيم كار ديگر مان شده نوبت گرفتن پيش دكترها البته جهت اقوام شهرستاني

مجید۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۷:۰۳

موضوع فقط گسترش تجهیزات بیمارستانی نیست مشکل اصلی وجود پزشکان مجرب درتهرانه که حاضرنیستندبه شهرستانها برند وچون اینها افرادذی نفوذی هستند کسی نمیتونه انهارامجبور به ترک تهران کنه پس به جای فکر استراحتگاه برای همراه مریض درتهران به فکر چاره ای برای تجهیز بیمارستانها هم ازنظر نیرو وهم ازنظر تجهیزات بود

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۶:۲۳

دوستی تعریف میکرد که حدودا 10 سال قبل برای سفر کاری همراه با یکی از دوستانش به کشور چین رفته بوند.
دوستش دلدرد میگیرد و مجبور می شوند که به بیمارستان بروند و او را بستری کنند. او نیز به عنوان همراه بیمار در اتاقی مجاور اتاق بیمار مجهز به تخت خواب، تلویزیون و حمام مستقر می شود.
فردای آن روز دل درد به خودی خود خوب می شود و وقتی برای پرداخت هزینه اقدام می کنند با کمال تعجب می بینند که هزینه پرداختی آنها چیزی نزدیک به صفر است. دلیل را می پرسند و پاسخ این را می شنوند که چون کار خاصی برای بیمار صورت نگرفته پس هزینه ای هم نباید پرداخت شود.

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۶ ۰۶:۴۴

حالا برعكس در ايران وقتي وارد بيمارستان مي شوي براي جواب سلام يك نرخ مي گيرند براي پذيرش يك نرخ مي گيرند براي ويزيت يك نرخ مي كيرند و بعد مي گويند 2 ميليون بده شما مشكلي نداريد

خرمگس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۷:۲۵

حالا اگه چینیا یه اشتباهی کردن که ما نباید تکرارش کنیم ... :)

said۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۶:۵۵

چه جالب!!! مثل ایران خودمون ؟؟!!!

پیمان۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۶:۱۲

جمع شدن امکانات درمانی در تهران جای سوال داره

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۶ ۲۱:۲۰

جای سوال داره اما این سوال جواب نداره خودتو خسته نکن

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۲۳:۰۷

مگه این امکانات درمانی امروز ساخته شده!
همین بیمارستان امام خمینی 70سال قدمت داره
...

Pegasus۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۶:۰۴

بیمارستان امام خمینی در تهران هم دقیقا این مشکل رو داره.در تمام فصول مردم یا در سبزه های محوطه خوابیده اند یا در گیاده رو که البته خطرناک هم هست.
گزارش واقعا بحایی بود.

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۷:۲۲

بیمارستان امام (ره) یک نکته جالبی داره: با مشارکت [فکر کنم شهرداری] یک ساختمانی درست شد به عنوان مهمانسرا برای همراهان بیماران. خلاصه ساختمان [فکر کنم اسمش ریحانه است] افتتاح شد و الآن چندتا از درمانگاهها داخلش هستند! نمیدونم کارکرد مهمانسرایی هم داره یا نه...

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۵:۵۴

آقا ما توی بیمارستان شهرمون یه ساختمان قدیمی داشتیم تعمیرش کردیم اسمشم گذاشتیم همراه سرا
یه امکانات حداقلی هم داخلش فراهم کردیم تا بیشتر از این شرمنده مراجعان مخصوصا روستانشینان نشیم

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۶ ۰۶:۴۲

درود بر شما

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۵:۵۰

ببخشیدقطب شمال یا جنوب؟

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۸:۳۸

قطب بدبختی ما و خیارشوری شما

sadegh۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۷:۴۴

...
هنوز یاد نگرفتید هرجایی جای شوخی نیست..

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۵:۴۴

به جا و شایسته گفتید
ممنون

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۵:۴۱

در خیلی از کشورهای پیشرفته اصلا چیزی بنام همراه بیمار وجود نداره

اراکی۱۳۹۳/۰۷/۰۶ ۱۲:۱۵

در ایران 1.همراه باید باشه - الزامی است 2.همراه باید هزینه بپردازه 3. همراه امکانات نباید بخواهد ...تناقض عجیبی در مدیریت بیمارستانها و بحث پرستاری وجود دارد...

سرور۱۳۹۳/۰۷/۰۶ ۱۰:۱۰

سلام من خودم دیده ام و در طول تحصیل بیمارستان کشورهای پیشرفته بوده ام، خیلی جاها که همراه نیاز است مثلا کودکان و نوزادان اصلا اتاق مثل هتل جداگانه دارند پشت اتاق فرزندشون.
خیلی موردها هم برای آموزش مددجویانی که به دلیل شرایطشون مزمن هستند و نیاز به مدیریت تغذیه و ...خانواده هست خانواده ددعوت و پذیرایی می شوند در کنار بیمار

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۶ ۰۶:۴۱

اين در صورتي است كه پرستاران اين وظيفه ازبيمار را بعهده بگيرند پرستاران ايراني حتي يك ليوان اب هم به زور به دست بيمار مي دهند اگر بيمار نياز به كمك داشته باشد دستش را هم نمي گيرند و سراغ همراه بيمار را مي گيرند او رااز تخت پايين بياور با بالا ببر يا سر برانكار را بگيرند تا اتاق عمل ببرند اينها معضلات ما هستند پرستاري كه روز اول قبول مي كند با با يك نرخ معين در قبال پرستاري از بيمار استخدام بشود هر نوع پرستاري از بيمار بكند ولي استخدام شد حتي حاضر نيست برا ي بيمار قدمي بردارد فقط اگر قرص يا امپول داشت با كمال ميل مي زنند مگر بيمار از تخت هم بيفتد كسي به غير از همراه او به او كمك نمي كند

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۲۳:۳۶

چون تو اون کشورها تمام مسوولیت بیمار با خود بیمارستانه اما اگه تو بیمارستان های ایران بیمار همراهی نداشته باشه فاتحه ش خوندس

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۲۲:۲۳

مگه اینجا میتونی بیمارتو بسپاری به پرستارها و دکترهای بداخلاق، پولکی و بی مسئولیت؟؟؟

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۹:۱۷

علاوه بر امکانات، فرهنگ زندگی انفرادی هم در چنین پدیده ای در کشورهای "پیشرفته" موثر است.

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۷:۲۴

حالا در کشور ما چنین چیزی وجود داره. ضمناً چرا میگید خارج اینجوری نیست؟ بیمارستانهای عمده همه جای دنیا محل اسکان همراهان دارند. در بیمارستانهای عمده آمریکا مخصوصاً محل عبادت ویژه برای همراهان در نظر گرفته شده (چون پیروان ادیان مختلف مراجعه میکنند). کافه تریای پرسنل و بیماران و همراهان هم که تقریباً همه جا جدا هست... خلاصه نگید اصلاً چنین چیزی وجود ندارد چون کاملاً برعکس، وجود دارد.

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۵:۳۵

بهارتابستون میشه یه گوشه خوابیدهواکه سردبشه چیکارکننداین بنده های خدا!

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۵:۳۲

احسنت

شهروند۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۵:۲۹

خوب بود!

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۵:۲۶

بیمارستان کودکان مفید در خیابان شریعتی پایین تر از خ میر داماد در یک اقدام خداپسندانه با همکاری شهرداری منطقه 3 آسایشگاه خوب و مجهزی را برای همراهان بیمار فراهم نموده که لازم است ضمن تقدیر و تشکر از زحمات مسولین مربوطه الگویی برای سایر بیمارستانها گردد

زینال بندری۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۶:۵۸

بیمارستان دی جایی برای همراهان بیمار ندارد و حتی اجازه نمی دهند همراه در محوطه بیمارستان استراحت نماید

ناشناس۱۳۹۳/۰۷/۰۵ ۱۶:۲۱

خدا خیرشان دهد.
اطراف بیمارستان امام خمینی هم چنانچه یه ساختمان به همراهان پیماران بخصوص همراهان کودکان بیمار تعلق می گرفت خوب بود.

نظر شما

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.