4265بازدید
بازيافت كالاها، راهي براي اصلاح الگوي مصرف
يكي از بينندگان «تابناك» در پيامي نوشت: سال 1388، سال الگوي مصرف است و يكي از مصاديق بارز اين اصلاح، استفاده از بازيافت كالاهاي مصرفي است.
چرا كالاهايي كه قابل بازسازي و استفاده دوباره است، دور ريخته مي‌شود و مگر نه اين که در فرهنگ اسلامي ما، اين عمل را «كفران نعمت» نمي‌نامند؟
در همه دنيا، حتي كشورهاي ثروتمند و پيشرفته، پس مانده كالاهاي مصرف شده، بار ديگر به چرخه توليد بازمي‌گردند و ضايعات كاغذ و مقوا، بطري‌هاي پلاستيك، قوطي‌هاي آلومينيومي، شيشه، لاستيك و حتي آهن و صدها قلم كالاي نظير آن، استفاده دوباره از آنها مي‌شود، اما با وجود فرهنگ غني و سنتي در كشورمان نظير وصله شدن لباس فرسوده كودكان توسط مادران كدبانو، پينه شدن كفش‌هاي كهنه به دست پينه‌دوزان و حتي استفاده از مدفوع دام‌ها به عنوان سوخت، متأسفانه، امروزه رويكرد جامعه، معطوف به واردات كالاهاي نامرغوب و مصرف‌گرايي مطلق شده است.
حال اين پرسش مطرح است، چرا وقتي به مديران مرتبط با بخش حمل و نقل كشورمان گفته مي‌شود، به جاي وارد كردن تاير نامرغوب كشورهاي شرق آسيا از لاستيك‌هاي روكش شده در كشور خودمان استفاده نمي‌كنيد، روي ترش مي‌كنند و به بهانه ايمن نبودن از خريد آن سر باز مي‌زنند؟
در حالي كه اگر از مراجع ذيربط همچون مؤسسه استاندارد و وزارت صنايع درباره دوام و ايمني لاستيك روكش شده، پرسيده شود، حتما به پاسخ‌هاي اميدواركننده‌اي خواهند رسيد.
از سوي ديگر استفاده از لاسيتك بازيافتي از هدر رفتن منابع محدود ملي جلوگيري مي‌كند و به اين ترتيب دين خود را نيز به نسل‌هاي آينده به خاطر داشتن سهمي در حفاظت محيط زيست ادا كرده‌ايم.
استفاده از كالاهاي باكيفتيت‌تر داخلي و كمك به ورود آنها به چرخه توليد و بازيافت مناسبشان، شايد بهترين راه براي آغاز اصلاح الگوي مصرف جامعه‌مان باشد.
چرا كالاهايي كه قابل بازسازي و استفاده دوباره است، دور ريخته مي‌شود و مگر نه اين که در فرهنگ اسلامي ما، اين عمل را «كفران نعمت» نمي‌نامند؟
در همه دنيا، حتي كشورهاي ثروتمند و پيشرفته، پس مانده كالاهاي مصرف شده، بار ديگر به چرخه توليد بازمي‌گردند و ضايعات كاغذ و مقوا، بطري‌هاي پلاستيك، قوطي‌هاي آلومينيومي، شيشه، لاستيك و حتي آهن و صدها قلم كالاي نظير آن، استفاده دوباره از آنها مي‌شود، اما با وجود فرهنگ غني و سنتي در كشورمان نظير وصله شدن لباس فرسوده كودكان توسط مادران كدبانو، پينه شدن كفش‌هاي كهنه به دست پينه‌دوزان و حتي استفاده از مدفوع دام‌ها به عنوان سوخت، متأسفانه، امروزه رويكرد جامعه، معطوف به واردات كالاهاي نامرغوب و مصرف‌گرايي مطلق شده است.
حال اين پرسش مطرح است، چرا وقتي به مديران مرتبط با بخش حمل و نقل كشورمان گفته مي‌شود، به جاي وارد كردن تاير نامرغوب كشورهاي شرق آسيا از لاستيك‌هاي روكش شده در كشور خودمان استفاده نمي‌كنيد، روي ترش مي‌كنند و به بهانه ايمن نبودن از خريد آن سر باز مي‌زنند؟
در حالي كه اگر از مراجع ذيربط همچون مؤسسه استاندارد و وزارت صنايع درباره دوام و ايمني لاستيك روكش شده، پرسيده شود، حتما به پاسخ‌هاي اميدواركننده‌اي خواهند رسيد.
از سوي ديگر استفاده از لاسيتك بازيافتي از هدر رفتن منابع محدود ملي جلوگيري مي‌كند و به اين ترتيب دين خود را نيز به نسل‌هاي آينده به خاطر داشتن سهمي در حفاظت محيط زيست ادا كرده‌ايم.
استفاده از كالاهاي باكيفتيت‌تر داخلي و كمك به ورود آنها به چرخه توليد و بازيافت مناسبشان، شايد بهترين راه براي آغاز اصلاح الگوي مصرف جامعه‌مان باشد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.