در دنیای مجازی دنبال هر چیزی بگردید، الا همسر!

سلام دوستان من و همسرم از طریق سایت همسریابی اشنا شدیم و ازدواج کردیم نمیگم سخت نبود و لی مشکلات رو باهم حل کردیم و سازگاری و تاب اوری را افزایش دادیم و عاشق هم هستیم.
ان شالله هرکسی خدا به هرطریقی هنسرش را سر راهش میزاره به آرامش برسه . عزیزان ازدواج خوب ساختنی است

هووووف چی بگم

من خودم از طریق سایت همسریابی با همسرم آشنا شدم الان هم 7ساله داریم باهم زندگی میکنیم یه دختر 3 ساله هم دارم مشکلات ما در حد معموله ، همونطوری که بقیه زن وشوهر ها دارند خدارا شکر از زندگیم راضیم در حالیکه من قبل از ازدواج یک پسر 9ساله داشتم که از ازدواج اولم بود و همسر اولم به رحمت خدا رفته بود
و خدا را شکر این همسرم برای پسرم پدری میکنه
به نظر من باید سعی کنیم همه چیز را به دید منفی نگاه نکنیم
امیدتون به خدا را از دست ندید

بزرگترین مشکل همسریابی چه به صورت اینترنتی و یا .... این است که افراد ازابتدای زندگی به همدیگردروغ می گویندوبرای دیگران رویاهائی را می سازندکه در واقعیت تحقق نمی یابد بزرگترین مشکل در زندگی اجتماعی نادرست بودن اشخاص درمعرفی خودشان به دیگران می باشدو....

همسریابی مجازی خخخخخخخخخخ

من با همسرم از طریق فیسبوک دوست شدم و الان چند ساله در صلح و صفا و بدون هیچ مشکلی دارم زندگی می کنم. شاید شانس آورده باشم ولی راستش بدبین نیستم به اینجور ازدواج. تنها آموزش نیازه. همین. راهکار دنیای مدرن چیزی جز ازدواج اینترنتی نیست. واقعیت دنیامونه. چرا انکارش کنیم؟ بهتره روش کار کنیم چون داریم به این سمت میریم خواه ناخواه

چقدر ساده لوحانه ....
نویسنده فکر کرده توی سایت هم رو پیدا می کنند و چت می کنند و قرار عقد و عروسی رو میذارن و ...
بعد مثلا تازه سر سفره عقد هم رو می بینن و خانواده ها آشنا می شن....

تابناک جان
اونها توی اینترنت فقط می فهمن که سن و قد و وزن و تحصیلات و شرایط مالی شون به هم می خوره یا نه .... همین
بقیه اش دیگه مثل دیگر مراسم خواستگاری انجام میشه دیگه ....

اینترنت فقط نقش معرفی داره ...
بده ؟!!!!!!!!!!

خب توی جلسه آشنایی و خواستگاری شناخت بیشتر حاصل می شه دیگه ...

بسیار بسیار پسرهایی رو دیدم که به دلیل اینکه محیط کاریشون کاملا مردانه است و با جنس مخالف در ارتباط نیستند با شرایط بسیار عالی مجرد باقی میمونند.....همه میگن سایت همسریابی بده..نمیشه اعتماد کرد...ولی مگه در بیرون از سایت میشه به کسی اعتماد کرد..ویا مگه یه جوون با همه امکاناتش میتونه تو خیابون به کسی که ازش خوشش اومده پیشنهاد ازدواج بده....باباجون تو کل دنیا دارن از این جور سایتها استفاده میکنن و سالانه کلی ازدواج تو شون رقم میخوره...فقط واسه مملکت ما بده؟

چرا حماقت و سادگی و سهل انگاری یک عده باید به پای تکنولوژی گذاشته بشه؟؟؟
باید فرهنگ سازی بشه و به مردم آموزش داد که از سایت های همسریابی فقط و فقط بعنوان مکانی برای آشنایی اولیه استفاده کنن چون دوره و زمونه فرق کرده و مثل قدیم نیست که همه از 40 تا خونه اونطرف تر از خودشون هم خبر داشته باشن و بزرگترها جوانان مجرد رو به هم معرفی کنن...
سایت همسریابی خیلی خوبه به شرطیکه مسوولین و مردم فوبیای تکنولوژی رو کنار بگذارن و این سایت ها رو قانونمند کنن نه اینکه چون وقت برای قانونگذاری و نظارت و حمایت ندارن ، فیلترشون کنن و از سر خودشون باز کنن بعد هم امثال نویسنده ی این مقاله جلو بیوفتن و بگن سایت همسریابی جیزه ... نه عزیزم جیز نیست .. بی فرهنگی و سادگی و اعتماد بیجا به بقیه جیزه نه یه سایت بی آزار

آشنایی دختر و پسر از لحظه تولد که جرمه . مدارس که تفکیک جنسیتیه . توی دانشگاه که جرمه . توی کوچه خیابون و پارک و ... جرمه . توی اینترنت هم که جرمه . پس یکی بگه بابا این دو تا آدم که میخوان یک عمر با هم زندگی کنن چطوری باید باهم اشنا بشن و خلقیات و روحیات و شخصیت هم رو بشناسن . ما داریم راجب دو تا آدم بالغ صحبت میکنیم گوسفند که خرید و فروش نمیشه که دیگران تصمیم بگیرن .

همه جای دنیا ازدواج ها عمدتا اینترنتی هست. منظور از ازدواج اینترنتی آشنایی اولیه از طریق اینترنت هست. منظور این نیست که سفارش بدی یه همسر دایم براتون پست کنن در منزل.
فعالیت افراد در شبکه های اجتماعی کمک خوبیه برای اینکه با طرز فکر، علایق و شخصیت طرف مقابل بهتر آشنا بشی. وقتی هم با طرف مقابل آشنا میشی طرفین فرصت دارند که بهتر روی هم فکر کنن و تصمیم بگیرن.
اگر سایت های همسریابی درحال حاضر ناکارمد هستد اون بحث دیگریست و باید روش کار کرد، وگرنه آشنایی اینترنتی چیز خیلی خوبی هم میتونه باشه.

آقایان که تکلیفشان روشنه: در اینترنت دنبال تنوع طلبی مخفیانه و ازدواج موقت هستند و بس!
این هشدارها را به خانم ها بدهید که با ساده لوحی دنبال ازدواج دائم و تشکیل خانواده هستند!

اصلا کی میتونه ازدواج کنه که به فکر روششم باشه؟؟

هر کس از ظن خود شد یار من. اونی که به روش سنتی اعتقاد داره، از روش سنتی همسر پیدا می کنه. اونی هم که به روش اینترنتی اعتقاد داره از این روش استفاده می کنه. بد و خوبش هم پای خودشون. این وسط، اینکه سنتی درباره روش اینترنتی چی فکر میکنه و یا برعکس، مهم نیست.

با اکتفا کردن به روشهای سنتی، دامنه انتخاب بسیار محدود بوده و بیشتر به شانس و احتمال بستگی دارد. از طرفی در عصر ارتباطات و پردازش اطلاعات، برای هر مساله و نیازی، بهترین راه حل بدست می آید. بنابراین استفاده از ابزارهای ارتباطی نوین در غالب سایتهای همسریابی به خودی خود چیز بدی نبوده و با توجه به گسترده بودن دامنه انتخاب و معیارهای مورد نظر طرفین، انتخاب دقیقتری میتوان داشت. اما همانند هر وسیله دیگری مثل موبایل، چاقو، خودرو و ... در اینجا نیز امکان سوء استفاده وجود دارد. بنابراین بواسطه سوء استفاده برخی از این روش نمیتوان مزایای آن را نفی و این روش را کنار گذاشت. بالا بودن نرخ طلاق در جامعه نشان میدهد که در روش سنتی هم هیچ تضمینی نسبت به شناخت کامل طرفین وجود ندارد. همچنین بالا رفتن سن ازدواج و کاهش نرخ ازدواج، جدای از عامل اقتصادی نشان میدهد که روش سنتی کارایی لازم برای پیدا کردن همسر مناسب برای انبوه جمعیت مجرد و آماده ازدواج کشور را ندارد.

خیلی از جوونها از راهای اشتباه ازدواج میکنند بعد که طلاق میگیرند مشکلات اقتصادی رو وسط میکشند.
سری به دادگاهها بزنید متوجه میشید که مشکلات اقتصادی بخش ناچیزی از علل طلاق است.
بیشتر ازدواجهای که با روابط دختر و پسر صورت گرفته به طلاق میکشه.

همسر یابی هم به طریق اینترنتی و هم به طریق سنتی روش زیادی مناسبی نیستن و دارای اشکالات زیادی هستن، بهترین روش قرار گرفتن در محیط هستش به عبارت دیگه مثلا 2 تا همکار مدت زیادی همدیگرو میشناسن یا 2 تا دانشجو و غیره و شناختشون هم بر مبنای اصول اخلاقی باشه، روش سنتی جواب نمیده چونکه کسی پیدا نمیشه همسر دلخواه شمارو پیدا کنه به عبارت دیگه کسی به طور کامل از روحیات شما با خبر نیست در این موارد گاه تا 50 نفر هم معرفی میشه ولی جوابگو نیست در حالیکه خیلی ساده در محیط کار یا دانشگاه با کسی آشنا میشید و به راحتی شاید همدیگرو قبول میکنید. در معرفی به شیوه سنتی فرد فقط بر اساس اصول خودش برای شما انتخاب میکنه، در فضای مجازی هم تعداد ادمهای صادق کم و نایابن خانمها دنبال مادیات هستن و آغایان دنبال صیغه و غیره من 5 ساله عضو چند تا از این سایتها هستم به ندرت شخص درستی و تو این اعضا دیدم. بهترین راه باز کردن محیط و آشنایی بیشتر خانمها و آغایان هست و سخت نگرفتن بخصوص در مورد خانمهای ایرانی که خیلی سخت گیر هستن، خانمهای ایرانی اگه شخصی صادق باشه رو به راحت به خاطر مسائل مادی رد میکنن درواقع متاسفانه در جامعه ایرانی عشق جایی نداره و فراموش شده و جاش و به پول داده

کلیت مطلب به نظر صحیح می آید.
اما نقد های وارده مطالعه نشده و غیر مستند است.
بنده خودم با همسرم از طریق اینترنت اشنا شدم و ده سال هست که با تفاهم زندگی میکنیم.
گرچه تنشهایی هم در زندگی داشتیم اما زندگی مشترک نه بر اساس مطالبی که در اغاز رد و بدل میشود، بلکه بر اساس مهارتهای اجتماعی همسران پیش میرود.
پیشنهاد بنده این است که بجای تاختن به شیوه های همسر گزینی، توان خود را بر پرورش انسانهای آگاه و عامل به آگاهی قرار دهیم.
گاهی یک مهارت ساده ارتباطی میتواند منجی یک خانواده باشد.
حتی مهارت ساده ای مانند شنونده بود میتواند بسیاری از مشکلات زندگی مشترک را حل کند.
لذا مهم نیست افراد چگونه باهم اشنا میشوند. مهم این است که بتوانند همسفران خوبی برای هم باشند.

در کشور هندوستان ازدواج به صورت اينترنتي انجام مي شود ولي قبل از اون بستر سازي فرهنگي اون ايجاد شده که سواستفاده از اون به حداق هستنقل برسد من خودم ازدواجم اينترنتي بوده و خدا را شکر ازش راضي هستم همسرم مومن و بسيار با اخلا

یعنی ازدواج به روش سنتی به طلاق نمی انجامد؟ کسی که در انتخاب همسر دقت لازم را ندارد فرقی نمی کند از هر روشی استفاده کند به نتیجه شانسی می رسد.
سایت های همسریابی کمکی است برای آشنا کردن دو نفر بعد از آشنایی افراد می توانند همان روال عرف جامعه شامل بررسی ، تحقیق و آشنایی خانواده ها را داشته باشند.
مشکل رسانه های ایرانی این است که وقتی با موردی مخالف هستند نقاط ضعف آن را پر رنگ می کنند ولی به نقاط قوت آن اشاره ای ندارند.
استفاده کنندگان از این سایت‌ها به قول این گزارش ساکن شهرهای بزرگ و دارای تحصیلات عالی هستند که نشان دهنده این است که این افراد از طریق خاله و عمه به نتیجه نرسیده اند و دنبال شریک زندگی خاصی هستند و چه راه حلی بهتر از مراجعه به بانک اطلاعاتی فراگیر.

سایت همسریابی اگر با نظارت کافی باشد چیز خوبی است، چون پیدا کردن همسر مناسب خصوصا در شهرهای بزرگ که مردم کم همدیگر رو می شناسند بسیار معزل بزرگی است، چه برای پسر چه دختر. گاهی مدتها با فردی همکار یا دوست هستی و اصلا نمی دانی که وی خواهر یا برادری دم بخت دارد که شاید برای تو هم مناسب باشد و اگر این شناخت بود شاید ازدواجی صورت می گرفت.

سایت های همسریابی این شبکه شناخت را وسیع می کند.

بستر که فراهم باشد سایت همسریابی هم ساخته می شود، باید مبداء و منشاء را از میان برد. این اینترنت واقعا چه نفعی برای کشور دارد جز درد سر و طلاق و کلاهبرداری؟ یک کلام، ما مردم اینترنت نمی خواهیم، نهایت همان شبکه ملی داخلی برامون کافیه به شرط کنترل شدید بر روی آن.

وقتی جامعه اینقدر بسته باشه، تنها فضایی که جوانان قبل از ازدواج بتونن با هم آشنا بشن همین فضای مجازیه که البته آسیب های خودش رو هم داره.

بله و لطفا بگید با این وضعیت که دیگه مردم هم می ترسن کسی رو معرفی کنن ما از کجا همسر پیدا کنیم؟!!! تو رو خدا بگید...

انتخاب همسر مجازی
بدرد همان فضای مجازی میخورد

بدم اومد از هرچی همسر و زندگی و.......................هزار گفت زرمار دیگه.

این می تونه یک تحقیق غیر مستقیم راجع به مضرات صیغه یا ازدواج موقت باشه!
ازدواج دائم و در نتیجه ( بچه دار ) شدن کم می شه در این نوع ازدواج

چرا که نه؟!
مسئولیت کمتر
خرج کمتر
ببخشید ها تنوع بیشتر
و مزایای دیگه که تو همون صیغه خودمون هست!

قطعا ازدواج به شیوه‌های سنتی راهکار عاقلانه و پسندیده‌تری هست...

اما با توجه به تغییر شرایط و وضعیته‌ای ناخواسته تحمیل شده بر جامعه و بسیار مسائل که جز به جز قابل استدلال هست، چشم بستن بر روی ازدواج‌های اینترنتی که با رعایت برخی هشدارها و دادن اطلاعات صحیح به مردم، می‌تواند کمکی به امر ازدواج باشد، کار عاقلانه‌ای نیست.

بنده به عنوان یک مطلع و مدیر یک سایت اینترنتی همسریابی که به دلیل بلاتکلیفی و بی توجهی مسئولان به ساماندهی این امر چندین سال است که سایت مورد نظر را تعطیل کرده‌ام. عرضم این است که ازدواج‌های اینترنتی می‌تواند آسیب‌هایی به همراه داشته باشد. همانطور که هر موضوع و چالش دیگر اجتماعی نیز می‌تواند دچار آسیب‌هایی باشد، اما یقینا مزایایی هم دارد. از جمله اینکه بسیار از افرادی که سن ازدواج آنها بالا رفته و خواستگاری هم ندارند و یا نتوانسته‌اند فرد مورد نظر خود را بیابند، می‌توانند به این سایتها مراجعه و تلاش کنند تا فردی را بیابند. البته هر کودکی هم می‌تواند درک کند که یک جامعه مجازی به هیچ وجه قابل اعتماد نیست.... لذا باید احتیاط‌های لازم را در پیش بگیرند

خیلی از اقایون تو این سایتا دنبال خانومای مطلقه یا بیوه هستند.... بعدشم که معلومه :
برو به سلامت.

طرفو چند ساله داری می بینی نمی تونی خوب بشناسی حالا چطوری می تونی به کسی که تو سایت باهاش آشنا شدی اعتماد کنی؟

همسر یابی اینترنتی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ببینید کار رو به کجاها رسوندید.

نکته:بي حجاباي تو جامعه واقعا ديگه شورشو در اوردن .اين بي حجابا عادت کردن فقط بايد چوب بالاي سرشون باشه تا ادم بشن