تفسیر مسئولان کجا و واقعیت کجا؛
سیاستهای افزایش جمعیت تا چه اندازه موفق بوده؟ +آمار
آمارها نشان میدهند همه اقدامات انجام گرفته در یکی دو سال اخیر، هیچ تأثیری در افزایش نرخ زادآوری و پیشبرد اهداف سیاستهای افزایش جمعیت نداشته است؛ کارنامهای غیر قابل قبول که کاش میشد بسان ناکامیهای ورزشکاران در مسابقات جهانی، برای بررسی عللش تیم کارشناسی تشکیل داد!

به گزارش «تابناک»، بعد از آنکه رهبر انقلاب در سفری که مهرماه سال ۹۱ به خراسان شمالی داشتند، درباره خطرات پیری جمعیت هشدار داده و بر لزوم تغییر در سیاستهای جمعیتی کشور تأکید کردند، رقابتی میان دولتمردان و مجلسیان برای اصلاح این سیاستها پدید آمده بود که به نظر میرسید به زودی تغییرات زیادی در قوانین پدید خواهد آمد و در سایه آن، بسیاری از مشکلات پیش روی زادآوری از بین خواهد رفت؛ اما به فاصله دو سال و اندی از آن زمان، آمار و ارقام نشان میدهد که این تصورات خیالی بیش نبوده است.
پس از آن هشدار، گویی مسئولان تازه دریافتند که پیک جمعیتی بزرگ کشورمان که دهه شصتیها هستند (متولدین چند سال منتهی به سال ۱۳۶۰ و چند سال بعد از آن) از سن جوانی گذشته و به میانسالی رسیده و به دنبال آن، جمعیت جوان کشورمان جایش را به جمعیتی میانسال داده که چشم بر هم بزنیم، موجب میشود جمعیت کشورمان کهنسال به شمار آید و تبعات جبران ناپذیری رقم بخورد.
بدین ترتیب، طرح بود که پشت طرح برای حذف سیاستهای کنترل جمعیت و جایگزینی آن با سیاستهای افزایش جمعیت از راه میرسید و بعد از حذف و اضافاتی، تبدیل به مصوبه شده و در مسیر قانون شدن قرار میگرفت و به شکلی عجیب، همه دلخوش کرده بودیم که در سایه این اقدامات روند جمعیتی تغییر کند.
اوضاع به قدری عجیب و غریب شده بود که حتی شاهد بودیم گاه نمایندگان برخی تغییراتی در لوایح دولت دهم ایجاد میکردند که به دلایل سادهای (مثل ممنوعیت تصویب قوانینی در مجلس که بار مالی بر دوش دولت میگذارد) در شورای نگهبان رد میشد و از سوی دیگر، میدیدیم دولتمردان موضوعات مهمی چون افزایش مرخصی زایمان را ذیل لایحه حمایت از تغذیه کودکان با شیر مادر میدیدند و اینقدر در تسلیم آن به مجلس تأخیر داشتند که در نهایت عمر دولت به بررسی این لایحه در مجلس نرسید.
اوضاع به همین منوال پیش رفت و تغییر سیاستهای جمعیتی هرگز به مشکلاتی مانند بیکاری، گرانی مسکن، سربازی و امثال آن نرسید که دولت دهم رفت و جایش را به دولت فعلی داد تا بحرانهایی چون گرانی روزافزون و تورم لجام گسیخته و... کاری کند که موضوع پیری جمعیت به حاشیه رانده شده و از اولویتها خارج شود.
کافی است تنها سرنوشت قانونی که قرار بود افزایش مرخصی مادران را سبب ساز شود و در سایه این حمایت ـ هر چقدر هم که اندک باشد ـ تاثیری مثبت بر ترغیب مردم به فرزنددار شدن و افزایش تعداد فرزندان داشته باشد ـ بیندازیم تا دریابیم تقریبا هیچ اقدام کارآمدی در زمینه افزایش نرخ زادآوری نشده، ولی ظاهرا برخی مسئولان نه تنها چنین باوری ندارند، بلکه برای نشان دادن عکس این موضوع، شاهد و دلیل هم میآورند.
آمار و ارقامی که طی روزهای گذشته از قول علی اکبر محزون، مدیر کل دفتر اطلاعات، آمار و مهاجرت سازمان ثبت احوال منتشر شد، میتواند بهترین گواه برای اثبات این مدعا باشد؛ آنجا که از قول این مقام میشنویم: «از ابتدای سال جاری تا پایان آبان یک میلیون و ۱۲ هزار و ۵۱ ولادت در سراسر کشور به ثبت رسید که نسبت به سال گذشته ۴.۱ درصد افزایش داشته و شیب ملایمی در افزایش آمار ولادت نشان میدهد؛ بنابراین، باید سعی کنیم برای افزایش آمار ولادت و رشد جمعیت به یک پایداری در این حوزه برسیم، به طوری که در حال حاضر تا حدودی نسبت به سال گذشته به این امر دست پیدا کردیم».
بدین ترتیب به نظر میرسد توفیقاتی در مقوله افزایش جمعیت حاصل آمده است، تا جایی که مدیر کل دفتر اطلاعات، آمار و مهاجرت سازمان ثبت احوال تأکید دارد: «طی این مدت استان قم با رشد ۹.۵ درصدی استان البرز با رشد ۷.۶ درصد و استان یزد نیز با رشد ۷.۵ درصد بیشترین استانهای کشور در رشد آمار ولادتها بودند. همچنین رشد ولادت در استان تهران ۶.۱ درصد افزایش داشته است».
این در حالی است که اگر سری به آمار و ارقام ارائه شده توسط سازمان متبوع وی بزنیم، نکاتی کاملا متفاوت توجهمان را به خود جلب خواهد کرد و درخواهیم یافت این میزان رشد سالانه جمعیت، روند ثابتی است که پیش از هشدار رهبری نیز به چشم میخورده و نشانه بهبودی در نرخ رشد آن نمیتوان یافت!

اکنون نیز کافی است نیم نگاهی به جدول فوق ـ که بر اساس آمار سالانه سازمان ثبت احوال کشور تنظیم شده ـ بیندازیم تا دریابیم افزایش جمعیتی که در هشت ماهه نخست امسال به نسبت سال گذشته به چشم میخورد، چیزی جز روند چندین ساله افزایش جمعیت در کشورمان نیست و نمیتوان آن را به تصمیمات مسئولان برای تغییر سیاستهای جمعیتی نسبت داد و از وجودش خرسند بود.
این در حالی است که اگر کمی در ماجرا دقیقتر شویم، درخواهیم یافت با وجود چنین روندی بوده که از جمعیت جوان به جمعیت میانسال رسیدهایم و خطر پیری جمعیت بروز کرده و اصلا اساس هشدار رهبری رقم خوردن چنین نرخ رشد اندکی است.
اینجاست که متأسفانه چارهای نخواهیم داشت، جز اینکه بگوییم همه کارهای انجام گرفته در یکی، دو سال اخیر (تا به امروز) هیچ تأثیری در افزایش نرخ زادآوری و پیشبرد اهداف سیاستهای افزایش جمعیت نداشته و از این روی، مسئولان نمره قبولی در این زمینه نگرفتهاند؛ کارنامهای غیر قابل قبول که کاش میشد بسان ناکامیهای ورزشکاران در مسابقات جهانی، برای بررسی عللش تیم کارشناسی تشکیل داد!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
44سالمه یک پسر17ساله دارم با این حقوق به زور خرج و مخارج این یکی راهم تامین میکنم وای به روزی که بشه دوتا.
وقتی خانم کارمند رسمی یک دانشگاه به مرخصی زایمان برای اولین فرزندش می رود و بعد از بازگشت از مرخصی حتی یک صندلی برای نشستن ندارد و تازه پستش راهم به فرد دیگری داده اند دیگر چه انتظاری دارید . مردم با چه اطمینانی در فکر افزایش جمعیت باشند؟
من تو اشناها و دوستان میتونم اسم صدتا ادم بدون شغل و درآمد رو نام ببرم
خدا به دادمون برسه
بر سر جوون ها چه آوردند
جوون به جا خلاقیت و تولید و تحرک و پویایی 24 ساعته سرش تو موبایله که دوتا جوک وعکس بخونه و بفرسته مثل ما که الان به جای اینکه رو مسایل جذاب و علمی و سازنده که باعث پیشرفت میشه اظهار نظر کنیم فقط مجبوریم به بدبختیامون فکر کنیم و در مورد اونها نظر بذاریم
جالبه همه ي نظرها مال اقايونه
شیر غم گرسنه را نداره سواره غم پیاده
افزایش جمعیت بدون وجود پشتوانه مناسب اقتصادی، نه تنها موهبت نیست، بلکه بحران زاست.
در کشورهای غربی برای کمک به فرزند آوری به محض تولد نوزاد یک مبلغ قابل توجه به خانواده می دهند و یک مستمری تا دو سال پرداخت می شود تازه مشکلات اقتصادی مانند مردم ما ندارند پس دولت و مجلس باید بیشتر کمک کند و کمک هایش مادی و ملموس باشد
بچه خیلی خوبه همه هم میدونیم ولی بال حلوا حلوا دهن شیرین نمیشه ...
۷۸ میلیون مصرف کننده کم است. اجازه بدهید بیشتر بشود.
خداروشکر
به نظر شما با این حجم کار و در آمد ناچیز و رسیدگی به امورات کلاس های فوق برنامه و تکالیف شب دانش اموزان میشود بیشتر از یک بچه داشت .
با این حقوقهای کارگری و کارمندی چنتا بچه میتوان داشت؟
فقط جعمیت زیاد بشه
مسکن - بهداشت - شغل - آموزش و ... حل شده است هیچ مشگلی در این زمینه وجود نداره
لطفا جدول مرگ و میر را هم بگذارید شاید دید بهتری بدهد
با این اوضاع اقتصادی چجور میشه شکم چند تا بچه رو هم سیر کرد
خدا را شکر
ایا رسیدن از نرخ رشد 2.6 در صد به 3.5 در صد قانع کننده نیست؟
اتفاقا خوب جواب داده و در سال91 و 92 تولد ها 2 برابر شده
اتفاقا این جدول نشان می دهد که «نرخ» افزایش جمعیت در سال 92 افزایش پیدا کرده است.
جمعیت کمتر محیط زیست پاکیزه تر
نرخ رشد جمعيت با شرايط اقتصادي رابطه اي مستقيم دارد بيكاري، عدم ثبات قيمت ها و فراواني اسيب هاي اجتماعي و...محصول اقتصاد بيمار است
برای اینکار باید کار بزرگ اقتصادی صورت گیرد و یک کم کار فرهنگی نه برعکس یا حتی متضاد
بابيكاري جمعيت جوان كشور مي شود اميد افزايش داشت
افزایش جمعیت با این زیرساختهای موجود ....؟
تا وقتی جیب مردم خالی باشه و مستاجر باشند خبری از بچه نیست
اصللا موفق نبوده
آیا از جوانی که در هراس از بیکاری گرانی و بی مسکنی بزرگ شده انتظار فرزند دارید می گوید خودمان هم کاش به دنیا نیامده بودیم
چرا خیلی ها انتظارات نا معقول دارند!!!!
بابا من جون تحصیل کرده تا کار نداشته باشم ازدواج نخواهم کرد
وسلام
بزار خونه ها اارزون بشن
برای همین مقدار آبو نون نداریم :(
باید آمار مرگ ومیر سال را درکنارش قراربدهید تا معنا پیدا کنه
چقدر بده که نسل بعد اين کشور، نه خواهر و برادر دارن، نه خاله،عمه،عمو و دايي!
نه همبازي مناسبي واسه بچگياشون هست، نه همزبوني که باهاش دردل کنه!
نیازی به کارشناسی نیست جواب خیلی ساده است کافی است یکبار غروب سوارمترو شوید ( البته اگر بتوانید و موج جمعیت اجازه بدهد ) آنوقت جواب را پیدا می کنید .
چرا موضوع را پیچیده می کنید همه علت کاهش جمعیت را میدانیم، نیاز به تیم کارشناسی ندارد..
این نتیجه کاملا قابل پیش بینی بود!!
سیاست ها و بسته های تشویقی فرزندآوری باید از لحاظ مالی طوری باشد که مردم علاقمند به افزایش تعداد فرزندان گردند. این بسته ها باید فرزندان تا پایان 15 سالگی را شامل گردد.
نون دونه ای 1000 تومن!!!! کی جرات داره بچه زیاد کنه؟؟؟
با سلام
جسارتا شما چجوری متوجه نرخ متفاوت دو سال اخیر نمیشید. سال 92 افزایش نرخ تولد برابر با 50145 بوده و سال 91 این نرخ برابر 39460 بوده در حالی که این مقدار برای سال قبلش برابر با 18687 بوده. به نظر من اتفاقا خیلی آمار بالایی هست و برای شروع یک طرح و یک کار فرهنگی امار خیره کننده ای است.
مسلما هر زوج سالمی از بسط خانواده خوششون میاد. اگر کمی شرایط جور بشه خیلی از خانواده ها امیدوار می شن . منسفانه نیست که خانم باردار شاغل نه ساعت سرکار باشه یا با استرس مرخصی بگیره. همچنین منسفانه نیست یه طفل شش ماه هشت ساعت(با احتساب یک ساعت شیردهی) از مادرش دور باشه. اینا عواقب روحی داره
در آپارتمان 35 متری که دو سوم حقوقمان را بابت اجاره می پردازیم، خود من و خانمم در عذابیم وای بحال اینکه بچه هم داشته باشیم!!!!!!
ظاهرا هیچکدام از آقایون جیب خالی مردم رو حاضر نیستن ببینند!!!!
با این خانه های کوچک 60یا 70 متری استیجاری واین هزینه های سرسام آور مهد و دبستان و... آیا می شود انتظار فرزند آوری داشت .یک بچه خردسال راحت ماهی 300،000 تومان هزینه دارد.
هنوز نمی تونیم ازدواج کنیم اونوقت به فکر بچه دار شدن هستند
وقتي درآمد 90 درصد مردم زيره خطه فقره ....
شما دغدغه معيشت و يك زندگي حداقلي پايه در شان مردم را تضمين كنيد ، جمعيت افزايش پيدا ميكنه .
حمایت های دولت جهت افزایش جمعیت کافی نیست لطفا هزینه های پزشکان ، بیمارستان و زایمان را بررسی کنید . از سال گذشته چه افزایشی داشته است!!! و قطعا در سال آینده نیز این روند ادامه خواهد یافت .
آیا هزینه سرسام آور و سنگین موجود به نوعی بازدارنده نیست؟
دهه شصتی ها همه دارن بچه دار میشن.
تا سه چهار سال دیگه روند نزولی شدیدی داریم تابناک جون.
با سلام خدمت تابناک عزیز
می دانم گزینشی عمل می کنید
ایکاش امار طلاق را هم قرار می دادید
با این شرایط اقتصادی فکری برای متاهلین بکنید و افزایش جمعیت را فراموش کنید داخل هر اپارتمان حداقل چند تا طلاق قرار دارد برو....
اشخاص با توانایی مالی بالا از ازدواج موقت صرفا جهت کمک به ازدیاد جمعیت کشور میتوانند استفاده کنند.
آقا جان زوری که نمیشه بچه خواست، کار نیست! من نمیدونم چرا این رو نمیفهمید که بچه هزینه داره!! فقط بچه آوردن که نیست!
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.