۱۹ درصد خانواده‌های ایرانی تک‌فرزندند

اگه پول بو لدار بودم۴تابچه بدنبود

من متولد53وکارمندم فقط یه دختراول دبستانی دارم،گاهی اوقات دلم یه پسرویایه فرزنددیگه هم می خواهدتا بچه ام تنهانباشد،ولی چه کنم که تامین مخارج تحصیل وپوشاک وسرویس مدرسه و...همین یک فرزندهم به زحمت انجام می شود...

انها که مشکل مالی ندارند و تعدادشان هم خیلی زیاد است و اقعا به فرزندان خود ظلم می کنند. این پدرها و مادرها فکر می کنند تا آخر عمر فرزندشان همراه آنها هستند و به تنهایی فرزندان فکر نمی کنند. در این دنیا که خواهرها و برادرها هم در حال جدا شدن از هم هستند تک فرزندی به معنی رها کردن انسانی تنها در جامعه است. همه ما وقتی که به میانسالی رسیدیم نیاز به داشتن خانواده را بیشتر حس می کنیم و متاسفانه در این سن بسیاری از پدر و مادرها دیگر نیستند. به لحاظ مالی هم وقتی خانواده ای یک فرزند دارد مجبور است بسیاری از نیازهای معنوی و روحی او را که خواهر و برادر پر می کند با خریدن وسایل گوناگون جبران کند. وقتی فرزند در خانه تنها نباشد وقت پدر و مادر را هم کمتر می گیرد و بچه ها خیلی از نیازهای یکدیگر را تامین می کند. خلاصه کلام اینکه انها که مشکل مالی ندارند اینده فرزند خود را فدای راحتی امروز خود نکنند. سه تا بچه دارم اما اگر فکر امروز را داشتم حتما حداقل چهارمی را هم می اوردیم. هر بچه وقتی بزرگ می شود خودش یک دنیا لذت دارد که با هیچ چیزی قابل عوض کردن نیست. در ضمن همین حا لا هم مثل گذشته خانواده ای مرفه کمتر بچه دارند.

من متولد ۱۳۳۳ اردبیل هستم و دارای ۲ فرزند هستم و داشتن فرزند بیشتر از ۲ فرزند را هم به کسی توصیه نمی کنم ، چرا که فرزند آوری آسان است اما رسیدگی به تربیت و تحصیل آنها کار راحتی نیست .تولید فرزند زیاد اما فراهم نکردن زندگی راحت و تحصیل لازم برای آنها در اینده فرزندان معترض به والدین را به جامعه تحویل دادن است .

بیچاره بچه های خانواده های سنتی چند فرزندی . محروم از حداقل امکانات و آموزش و....اگر قراره جمعیت بدون برنامه زیاد بشه باید از الان به فکر توسعه زندانها و محاکم قضایی و ... باشیم . توجه به کیفیت جمعیت مهمتر از کمیت اونه .پاکستان و سریلانکا وامثال اونها هم گله گله جمعیت دارند

من 32 سالمه. هنوز ازدواج نکردم . گیرم همین الان با یکی آشنا بشیم. تا بشناسیم و بریم سر خونه زندگیمون یک سال طول میکشه. گیرم که طلاق نگیریم و حتی پول هم داشته باشیم. تو 35 سالگی هم یکی بیاریم. به نظرت دیگه وقت و جون و پول و اعصابی می مونه برای دومی؟

من معتقد به داشتن حداقل سه فرزند هستم البته شکر خدا مشگل مالی هم ندارم. اما خانم بنده به دلیل پول پرستی و ارزوهای گنگ شغلی از این کار طفره میرود. و ما با بیش از ده سال زندگی مشترک تنها یک فرزند داریم. بنظرم چاره کار همسر دوم اختیار کردن است.

ببخشید مگر در کشورهایی مثل پاکستان،اندونزی و مکزیک مردم در ناز ونعمت هستند که مشگل جمعیتی ندارند؟مشگل در توقعات غیر واقع بینانه ما بلاخص درنسل جوان از شاخص های زندگی است.مسلما مردم در کشوری با درامد سرانه 5000 دلاری نمی توانند با استاندارد های مردم کشوری با درامد سرانه 100000 دلاری زندگی کنند و چاره تنها تطبیق دادن خودمان با واقعیت هاست

شرایط اقتصادی حاکم درجامعه بسیاراسفناک است آدم نمی توانه خرج خودش دربیاره چه برسد ازدواج کنه وتازه بچه هم به دنیا بیار ه زندگی را خیلی سخت کردندماکه نامیدشده ایم

اگر شرایط اقتصادی من خوب بود دوست داشتم 3 فرزند داشته باشم ولی حالا 1 فرزند دارم هزینه پوشک بچه زیاده چه برسد به لباس و غیره

من متولد 1354 هستم و دو فرزند دارم ولی خیلی از دوستان یک فرزند .

باور کنید درآمد کفاف نمی کند .

نسل جديد يا تك فرزندند يا بي فرزند

بیچاره بچه های تک فرزند .. فردای روزگار تنهایی با پدر و مادر پیر و مریض میخوان چه کنند؟ مرگهای غم انگیز اون پدر و مادرا چگونه خواهد بود؟
هرچند اینجور پدرمادرا به خاطر تنبلی و خودخواهی خودشون روزهای ناخوش... خدایا خودت رحم کن

من نميدونم اين كارشناسها وقتي دارند هرم جمعيتي بررسي مي كنند و دنبال پيدا كردن دلائل تغيير در جمعيت هستند، چرا هيچ وقت شاخص هاي رفاه اجتماعي و اقتصادي بررسي نميكنند!
يعني ارتباط رفاه اقتصادي با رشد جمعيت و تعداد فرزندان اينقدر گنگ و نامشخصه؟