مصائب طرحی که «جابر» نامیده می‌شود و کسی نمی‌داند چرا؟!

اتفاقا متاسفانه خرید و فروش طرح جابر هم مرسوم شده و فقط به چشم و همچشمی مدارس تبدیل شده.

خ اغراق کردید که گفتید بهتر از پایان نامه ارشد تا چه نوع باشد بخرید یا خود بر روی آن کار کنید.

این خیلی عالی بود اما یک چیز کم داشت

اقا این طرح پوست والدینو کنده
جمع کنید تو رو خدا
خسته شدیم انقدر کاردستی درست کردیم

در ایران ارزش نداره این کار چون تمام بار روی دوش خانواده و والدین هستش و معلم ها فقط پیشنهاد میدن و نه حوصله کار با بچه ها و نه اخیرااا وقت کار کردن و دارن و والدین هم که یا گرفتار هستن یا اصلاعات دقیق ندارن پس در واقع کودک دچار سردرگمی میشه این طرح مسولین دلسوز و معلمین دلسوز میخاد که دیگه در کشور ما خیلی کم شده یا شاید کیمیا شده البته تک و توکی گوشه کنار معلمین دلسوز هست که من خاک پای این دسته رو می بوسم

ممنون از مطلب خوبتون

سلام ما مادرابا کمک بچه ها توی مدرسه طرح جابر را با موضوع ردیاب شخصی برای آتشنشانان درست کردیم ولی سختی کار بیشتر تزیین زمینه و مشکلات کارتن پلاست بود کاش میشد برای زمینه کار طرح جابر ی چیز بهتر از کارتن پلاست رو معرفی میکردید که هم وزن کمتر داشت هم انعطاف کمتری داشت.ممنون

سلام خیلی مطالب خوبی بود

خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووبببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههه

مهمتر از موردی که نویسنده اشاره کرده اینه که اداره آموزش و پرورش ضوابط درستی رو برای انتخاب داورها در نظر بگیره. وقتی که دانش آموز به همراه والدین و معلم بیشتر از یک ماه زحمت میکشه و بعد میبینه که داوری رو انتخاب کرده اند که سواد علمی لازم رو نداره و اصلا از کارش سردرنمیاره اگر برای همیشه از این طرح متنفر بشه جای تعجب نداره!

اولا که اگه جابربن حیان اسمش جابر نبود مثلا اسمش گشتاسب بود عمرا اسم این طرح رو از اسم ایشون اقتباس می کردند
دوما، با یه نگاه به این پوسترها، میشه فهمید که پدر و مادرهای طفلکی این بچه ها خیلی زیبا طرح جابر رو اجرا کردند و این کارها عمرا کار بچه ها باشه
خخخخخخخخ

به نظر من این طرح مثل اکثر طرح های که از غرب کپی می شه بدون در نظر گرفتن زیر ساختهای لازم صرفا به صورت نمایشی و ویترینی اجرا شده .مدرسه های ابتدایی که فاقد ازمایشگاه زمین بازی و ورزش فاقد معلمان آموزش دیده و حتی سیستم گرمایشی مناسب هستند دانش اموزانش به اینترنت دسترسی ندارند اگه هم داشته باشند اموزش استفاده از اون رو ندیدند چگونه باید تحقیق کنند . انجام طرح جابر عموما بر عهده والدین و بعضا به مغازه های کتاب فروشی سپرده می شود و نزدیک 100000 تومان هم هزینه دارد

خود مدار هم این طرح را جدی نمی گیرن من پارسا ل کلی وقت گذاشتم وبرای دخترم ازمایشی طراحی کردم به همراه پوستر ولی فقط پوستر را بردن گذاشتن تو نمایشگاه و حتی یه تشویق ساده هم این بچه را نکردن که لااقل یک کم دلگرم و علاقمند بشه در ضمن ازمایش بسیار ساده بو و هر بچه ای می تونست همونجا انجام بده
معلمان و مدیران مدارس خیلی از این چیز ها دور هستن و کوچکترین درکی از ازمایش و پژوهش و این حرف ها ندارن

این طرح در اساس چرت است! چه دلیلی دارد که دانش آموزان از الان برای نوشتن پایان نامه آشنا شوند؟ آیا قرار است و آیا منطقی است همه دانش آموزان در مقطع دانشگاهی تحصیل کنند؟
اتفاقا چیزی که الان بیش از هر زمان دیگری کشور به آن نیاز دارد پرورش افرادی با مهارت‌های فنی و حرفه‌ای است و راه آن نیز گسترش هنرستان‌هاست

آهاي تابناك ....منبع اين حرفتون كيه ؟ همه ي مداري با اين طرح آشنا هستند .كافيه يه سري به ادارات بزني و تعدادشركت كننده ها رو ببيني .

سلام
طرح جابر بن حیان تنها برای معدود مدارسی از کشور اطلاع رسانی می شود.
احتمالا برای جلوگیری از سوء استفاده هایی است که در بازار انجام پروژه های دانشجویی و مقالات علمی و از این دست می بینیم اطلاع رسانی همگانی نمی شود.

از طرفی بنده به عنوان شخصی که چند سالی است از دور و نزدیک با این مدارس و دانش آموزان این حوزه ارتباط داشته ام مشاهده نموده ام که مراکزی هستند که صفر تا صد طرح جابر را اجرا می کنند و هزینه های نسبتا بالایی بر دوش خانواده ها تحمیل می کنند.

هر چه زود تر باید برای این مورد فکری بیاندیشند ...

طرحی که توسط والدین و معلمان اجرا می شود....نه دانش آموزان.....متاسفانه

این طرح خیلی خوبی است که به بدترین شکل اجرا میشود.
مجریان این طرح (مسئولین مدارس) اعتقاد و اطلاع درستی از چگونگی و چرایی اجرای این طرح ندارند. برای همین با بی علاقگی اجرا میکنند. داوران این طرح نیز به همین صورت. طرحهایی را برتر انتخاب میکنند که خیلی با کیفیت باشد و در نظر نمیگیرند که 99 درصد آن توسط والدین انجام شده است و دانش اموز دخالتی نداشته است.

خود معلمان چیزی در مورد روش تحقیق و امثالهم نمی دانند و با یه مدرک که معلوم نیست از کجا و با چه سطح علمی گرفته اند می خواهند به بچه مردم علم آموزی تخصصی در حد طرح مساله و روش تحقیق بیاموزند. کجای آموزش و پرورش میزونه که این یکی میزان باشه. کدوم نخبه ای از دانشگاههای برتر را به این نظام آموزشی کشکی راه داده اند که ذهن بچه مردم را شکوفا کنند. هر چی آدم رتبه چند ده هزاری هست رفته شده معلم و دبیر شاید یه حقوقی چندر غاز بگیره و نهش گرو دهش نباشه. اینا عمراً بتونند در طرح جابر بن حیان موفق بشوند. قول شرف می دم.

سلام
اگر پیگیری کنید ببینید که بنیانگذاران این طرح چه کسانی بوده اند و آموزش و پرورش چقدر قدرشناس زحمات آنها بوده است تاسف شما بیشتر می شود . اگر اجازه می دادند افرادی که لا اقل عالم به موضوع هستند اختیار عمل داشته باشند این طرح تحول آفرین و ده ها طرح دیگر از این دست من جمله درس پژوهی دچار رکود و بیراهه رفتن نمی شدند .

ضمن عرض سلام و ادب خدمت دست اندرکاران سايت تابناک! عرض شود که مطالب تان بسيار آموزنده بود و خود که پدر يک دانش آموز هستم اصلا در اين مورد چيزي نمي دانستم و دخترم که در مدرسه بسيار فعاليت داره نيز در اين مورد اطلاع کافي نداشت.

احمقانه بودن این طرح اینجاست که می‌خوان به زور از بچه دبستانی انشتن بسازن. چون ممکن نیست معلومه که بالای ۹۹ درصد طرحها رو والدین خودشون انجام می‌دن و به اسم بچه‌ها می‌ذارن.

به نظر من به عنوان مادری که سه چهار سال درگیر این طرح بودم، این طرح و خواسته هایی که مدیران مدارس از دانش آموزان دارند هیچ ارزش علمی برای دانش آموز نداره، چون انتظاراتی از دانش آموز و خانواده اش دارند که در توان دانش آموز نیست وعملا اولیا را درگیر میکنه، و معلم و اولیا مدرسه فقط توقع بهترین کار را دارند و دریغ از همراهی و همکاری معلمان.
گاهی اوقات پیش میاد که برای ساختن یک وسیله باید دست به دامن برقکار و مکانیک و ... بشوی.
و این در حالی است که اکثر دانش آموزان روحشان از پروژه خبر نداره و در آخر فقط نام و عکس آنها در پایین طرح درج میشود

از دقت نهظر تابناک سپاسگزاریم
لذا تاکید داریم بعد راه اندازی سایت اسامی برندگان تا زمان مذکور را حداقل جهت تشویق ایشان درج نمایند وهزینه ان زیاد نیست

همه چیز تو مملکت ما پوکیده!!!

متاسفانه ما همه امور را در اولین فرصت خراب می کنیم. امروزه این طرح را اولیای دانش آموزان انجام می دهند نه دانش آموزان. در مدرسه ما این طرح را به پدر و مادرها یاد می دهند و دانش آموزان تماشاگر هستند. در روی کاغذ همه چیز خوب است اما در عمل !!!!!!!1

این طرح طرح خیلی خوبی است ولی همانند اکثر طرحهای ایرانی یک هزینه مضاعف برای والدین است . اگر آموزش و پرورش می خواهد پپوهش را نهادینه کند قدری هم از جیب خود خرج کند . به نظر حقیر چنانچه تجربه نموده ام این طرح فقط جهت بالا رفتن امتیاز مدرسه و صد البته رتبه مدیران محترم مدارس را بدنبال دارد.

به نظر من ول معطلیم ، این همه روی دانش آموزان کار میکنیم ، پروارشون می کنیم ، دانشمند میشن و آخر سر یکی از راه میرسه منتقلشون میکنه خارج از کشور
دراصل ما داریم برای کشورهای اروپایی و بخصوص آمریکا نخبه پرورش میدیم ، تا زمانی که نتونیم نخبگانمون رو توی کشور حفظ کنیم این قبیل کارها ارسال سرمایه به خارج از کشوره و بس.

چون که سود شخصی برایشان ندارد

اولا طرح جابر اکثر کار رو به دوش معلم یا والدین می اندازند در صورتی که در خیلی از کارها دانش اموز نقش بسیار کمرنگی دارد
دوما خیلی از معلمان ابتدایی که این پروژه را انجام می دهند مورد کم لطفی قرار می گیرند و برای سال های بعدی انگیزه شان را از دست می دهند، مثلا کارهای برتر دانش اموزان را میگیرند و در نمایشگاهی عکس می اندازند و برای ادارات کل میفرستند و در حد گزارش دهی انجام میشود که نگویند چرا انجام نداده ای و بعد از نمایش ان ها ، را به گوشه ای پرت میکنند و برایشان اهمیتی ندارد. هدف های این طرح در اکثر موارد مورد توجه قرار نمیگرد. همچین لازم است ساعتی در هفته را در برنامه ی درسی مدارس به این امر اختصاص دهند ولی طرحی مثل این و یا طرح کرامت ، ساعتی به ان اختصاص نداده شده و باید از زنگ های دیگر زده شود تا بشود به این فعالیت ها پرداخت، حجم کار و کتاب ها بالاست و این طرح ها وظیفه ای اضافی را به دوش معلم می اندازد. کاش از حجم اضافه ی کتاب ها کم میشد و به این فعالیت های سازنده اختصاص می یافت ، مثلا ژاپن حجم مطالب کتب ابتدایی اشان یک ششم مطالب ابتدایی ماست اما شش برابر ما همان مطالب را یاد میگیرند

خودم یه اختراع ثبت کردم خواستم تجاری سازی اش کنم رفتم اول گفتن باید تو جشنواره ها شرکت کنی تا تسهیلاتی بهت تعلق بگیره تمام جشنواره ها رو شرکت کردم نه تنها تسهیلاتی تعلق نگرفت کلی هم هزینه و وقت تلف شد بعد رفتم سراغ یکی از سازمانهای پژوهشی دست آخر گفتن تو برو 10 هزار تا تولید کن ما کمکت میکنیم اینو به 100 هزار تا برسونی !!! یکی نبود بگه خوب اگه من بتونم 10 هزار تا بسازم دیگه نیازی به شما نیست .

تو این چند سال چندین نظام آموزشی را عوض کردند و امتحان کردند و دانش آموزان و والدین آنها را سر در گم کردند. بالاخره یک روز متوجه می شوید نظام قدیم آموزشی که دهه 60 و 70 وجود داشت به عنوان زیر ساختار و پایه بسیار عالی بود فقط باید کتاب های آنها اندکی تغییر میکرد.

الا چرا جابر ؟
هیچ اسم ایرانی نبود ؟