تفاوت کارنامه تحصیلی یک پدر و پسر بعد از ۳۰ سال
این روزها وقتی پدر و مادرها، کتابها، نحوه آموزش فرزندانشان و فضای مدرسه را مشاهده میکنند، جمله مشترکی دارند و آن هم این است: همه چیز تغییر کرده است!
این روزها وقتی پدر و مادرها، کتابها، فضای مدرسه و نحوه آموزش فرزندانشان در مدرسه را مشاهده میکنند، جمله مشترکی دارند و آن هم این است: «همه چیز تغییر کرده است».
به گزارش فارس، برخی والدین این تغییرات را مثبت و برخی منفی میدانند؛ بعضیها معتقدند آموزش در دوران آنها دارای ثمرات بیشتری بوده است و بعضیها هم تغییرات را متناسب با تحولات زندگی میدانند.
یکی از این تغییرات، کارنامه دانشآموزان است؛ کارنامه دانشآموزان در حدود ۳۰ سال پیش بسیار متفاوت از کارنامه فعلی است. برای ارزیابی این موضوع، کارنامه یک پدر و پسر را در یک پایه تحصیلی واحد، بررسی کردیم.
کارنامه پسر به پایه ششم در سال تحصیلی ۹۵ـ۹۴ و کارنامه پدر به پایه اول راهنمایی در سال تحصیلی ۶۴ـ۶۳ اختصاص دارد؛ در حدود ۳۰ سال پیش، دانشآموزان تا پایه پنجم تحصیل میکردند و پس از آن به پایه اول راهنمایی میرفتند و به همین دلیل ششم ابتدایی فعلی معادل اول راهنمایی در گذشته است. درسهایی که در کارنامه دانشآموزان پایه ششم ابتدایی درج شده شامل «قرآن»، «هدیههای آسمانی»، «فارسی»، «ریاضی»، «علوم تجربی»، «تعلیمات اجتماعی»، «هنر»، «تربیتبدنی»، «تفکر و پژوهش»، «کار و فناوری» و «شایستگیهای عمومی» است.
اما در کارنامه دانشآموزان پایه اول راهنمایی در حدود ۳۰ سال پیش، درسهای «قرآن»، «تعلیمات دینی»، «تعلیمات اجتماعی»، «عربی»، «قرائت و دستور زبان فارسی»، «املاء فارسی»، «انشاء فارسی»، «علوم تجربی»، «ریاضیات»، «شناخت حرفهوفن»، «تاریخ و جغرافیا»، «قرائت و مکالمه زبان خارجی»، «نکات دستوری و درک مطلب و املاء و جمله نویسی زبان خارجی»، «تربیت بدنی»، «هنر» و «انضباط» است.
نکته جالب در تغییرات کارنامه باید به ارزشیابی دانشآموزان اشاره کرد، چراکه ارزشیابی دانشآموزان در حدود ۳۰ سال پیش به صورت نمره بود ولی در حال حاضر به صورت کیفی ـ توصیفی است که کلمات مورد استفاده برای توصیف عملکرد شامل خیلی خوب، خوب، قابل قبول و نیازمند به تلاش بیشتر است.
مدل کارنامه و درج عکس دانشآموز از دیگر تغییرات کارنامه در دوره فعلی است؛ به نظر شما کدام یک از کارنامهها بهتر است، آیا نمره و آن درسها در دهه ۶۰ بهتر است یا ارزشیابی توصیفی و این درسها در دهه ۹۰؟
به گزارش فارس، برخی والدین این تغییرات را مثبت و برخی منفی میدانند؛ بعضیها معتقدند آموزش در دوران آنها دارای ثمرات بیشتری بوده است و بعضیها هم تغییرات را متناسب با تحولات زندگی میدانند.
یکی از این تغییرات، کارنامه دانشآموزان است؛ کارنامه دانشآموزان در حدود ۳۰ سال پیش بسیار متفاوت از کارنامه فعلی است. برای ارزیابی این موضوع، کارنامه یک پدر و پسر را در یک پایه تحصیلی واحد، بررسی کردیم.
کارنامه پسر به پایه ششم در سال تحصیلی ۹۵ـ۹۴ و کارنامه پدر به پایه اول راهنمایی در سال تحصیلی ۶۴ـ۶۳ اختصاص دارد؛ در حدود ۳۰ سال پیش، دانشآموزان تا پایه پنجم تحصیل میکردند و پس از آن به پایه اول راهنمایی میرفتند و به همین دلیل ششم ابتدایی فعلی معادل اول راهنمایی در گذشته است.


نکته جالب در تغییرات کارنامه باید به ارزشیابی دانشآموزان اشاره کرد، چراکه ارزشیابی دانشآموزان در حدود ۳۰ سال پیش به صورت نمره بود ولی در حال حاضر به صورت کیفی ـ توصیفی است که کلمات مورد استفاده برای توصیف عملکرد شامل خیلی خوب، خوب، قابل قبول و نیازمند به تلاش بیشتر است.
مدل کارنامه و درج عکس دانشآموز از دیگر تغییرات کارنامه در دوره فعلی است؛ به نظر شما کدام یک از کارنامهها بهتر است، آیا نمره و آن درسها در دهه ۶۰ بهتر است یا ارزشیابی توصیفی و این درسها در دهه ۹۰؟
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
باسلام
به نظر من، با نمره نمیتوان تمامی ویژگیهای دانش آموزان را (از قبیل خلاقیت،انرژی،اعتماد به نفس، شجاعت و غیره) در یک درس توصیف کرد و روش فعلی برای تربیت و آموزش فرزندان و همچنین تربیت نسل شجاع، باهوش و پرانرژی موثرتر خواهد بود. متاسفانه در زمان ما (متولد 57)ملاک اصلی نمره بود و همین موضوع اثرات بدی در نسل دوره ما بجا گذاشته.
باتشکر
ارزشیابی توصیفی در ابتدایی حیطه گسترده ای دارد و آزمون مدادی- کاغذی جزیی از این ارزشیابی است.توانایی فراگیردر این نوع ارزیابی از ابعاد مختلف توسط معلم مورد بررسی قرار می گیرد به طوری که همه ی فراگیران در کلاس درس با توجه به مهارتها و توانایی هاشان و با توجه به تفاوتهای فردی و ... میتوانند امتیاز لازم جهت ورود به پایه ی بالاتر را داشته باشند اگر اهداف این نوع ارزشیابی را در نظر داشته باشیم فراگیر محور است ......آموزگار پایه ششم
این روش نمره دهی دقیقا مانند روش نمرش نمره دهی در اتحادیه اروپا و امریکا است... روش قدیمی نمره دهی باعث بحران های اجتماعی میشد که حالا خودش را نشان می دهد. هر گونه اترس و تحقیر بچه ها تاثیر مستقیم در رفتار های اینده انها دارد که در روش نمره دهبی قبلی کودک بجای تمرکز بر یادگیری از همان سنین پایین دلهره نمره داشت و از چوب و کتک معلم ابتدا و سپس تحقیر و سرزنش در خانواده و فامیل رنج می برد. نکته جالب این است که حتی در دانشگاه های اروپایی هم ملاک نمره دهی بر اساس A , B ,C , D است و به همین شیوه خیلی خوب ، خوب ، قابل قبول و نیازمند تلاش بیشتر ، توصیف شده است... نوع دروس هم در این کارنامه جدید عالی است. (تحصیلات بنده دکتری بیوتکنلوژی )
کارنامه ها الان اصلا خوب نیس فقط برای پایه اول و دوم خوبه بقیه پایه ها باس نمره ای باشد
کارنامه توصیفی برای سال اول و دوم دبستان خوبه نه بیشتر. از سال سوم به بالا نمره بهتره.
اموزش پرورش دیگه اموزش رو سپرده دست کتاب های کمک اموزشی و پرورششو سپرده دست اینترنت گیم و شبکه های اجتماعی حالا نمیدونم این معلما چکار میکنن
به عنوان یه معلم متاسفانه باید عرض کنم که به هیچ وجه به کارنامه های فرزندانتان اعتماد نکنید.
به عنوان یک معلم با 25 سال سابقه ی تدریس در مقطع ابتدایی با اطمینان ویقین میگویم که نمره دادن به شیوه ی قدیم بسیار بهتر و کارامد تر از ارزشیابی توصیفی است. این موضوع را معلمانی که هر دو روش را تجربه کرده اند خیلی خوب درک می کنند.
سیستم نمره ای بهتر است زیرا در توصیف اشتباهاتی وجود دارد ولی در سیستم نمره ای کارایی دانش آموزان مشخص است.
نکته اینه که اون زمان سه درس برای آموزش فارسی بوده است
قرائت و دستور زبان فارسی
انشاء فارسی
املاء فارسی
در حالیکه اکنون تنها یک درس به نام فارسی هستش که اون هم معلوم نیست چی تو کلاس آموزش می دهند
برای همین است که نوجوانان هیچ آشنایی عمیقی با زبان مادری ندارند
نه شعری یاد دارند و نه نگارشی بلدند و اغلب هم املای کلمات را به اشتباه می نویسند و معانی بسیاری از لغات را نمی دانند.
با توجه به اینکه در مسائل اموزشی عقب گرد داریم هرچه قدیمی تر بهتر
من نمیدانم ثلث سوم اینکه با ضریب 2 نمره میدادند،چه چیزی را اثبات میکرد؟معنی این کار چی بود؟
در هر دو دوره اشکلاتی در دروس وجود دارد. نیازهای کودکان امروز با نیازهای کودکان دهه های 50 و 60 متفاوت اسا چرا که دنیای آنها هم متفاوت بوده و هست در زمان کودکان دیروز خبری از تکنولوژی و موبایل و گامپیوتر و فضا ی مجازی نبوده است در حالیکه کودکان امروز در دنیایی میفاوت زندگی می کنند که متاسفانه در دروس اموزش و پرورش آموزشهایی وجود ندارد که در نتیجه افراد ب خود اجازه می دهند تا به صفحات شخصی کسی که با او مشکل دارند رفته و فحاشی کنند.
زبان خارجی یکی از ضروریات زندگی امروز است دنیای امروز به واسطه همین تکنولوژی های موجود به هم نزدیکتر شده اند ولی کودکان ما ابدلیل اینکه از سن 13 سالگی تازه شروع به آموزش رسمی زبان خارجی می کنند قادر به برقراری ارتباط با فرد خارجی یا استفاده از متون خارجی نیستند.
جای بسیاری از مهارتها در هر دو دوره خالی است نحوه تعاملات اجتماعی افراد، چگونگی حضور در اجتماع، فرهنگ صحیح رانندگی و ... طوری که فرزند 10 ساله هنوز نمی تواند به تنهایی از خیابان عبور کند
اموزش و پرورش ما نیازمند تغییرات اساسی است حداقل اینکه در زمینه پرورش فکر و روح کودکانمان تلاش جدی صورت نگرفته است.
اصلا" افتضاح شده کو آن مدرسه های دولتی حالا همگش غیرانتفاعی ، غیردولتی و این هم از لحاظ نمره
من فکر می کنم نمره بهتر از توصیفی هستش نمره دقیقا نشون میده دانش اموز در چه وضعیتی هستش ولی الان با این نظام توصیفی اکثر دانش اموزها از لحاظ سطح سواد در رده پایین تری قرار دارند
خوشا همون روزها. واقعا کارنامه قدیم عجب صفایی داشته
تو حالت جدید که خیلی بده اونیکه تلاش میکنه و درس میخونه با اونی که کمتر درس میخونه در یه حد قرار می گیرن طرف انگیزش از دست میره که
شیوه قدیمی برای نمره دادن بهتر است .زیرا دیدگاه بهتری از طرز درس خواندن دانش آموز به والدین می دهد در حالی که عناوینی مثل خیلی خوب وخوب و..... درک درستی از سطح تلاش کودک به انسان نمی دهد وممکن است سلیقه ایی باشد.
دهه 90 بهتر است. قبلنا حتی نمره نیم و بیست و پنج صدم باعث میشد که یکی به دیگری فخر بفروشد
نظام آموزشی هرسال بدتر از سال قبل میشه.
شکی نیست که قبلا بهتر بود تلاشهای دانش آموزان معنای خیلی خوبتری داشت.
من اصلا این طرح توصیفی رو قبول ندارم هرچند خودم از دهه هفتادی هستم.
دهه شصت برای آن دسته از عزیزان که حضور داشته اند یاد آور خاطرات خاص و به یاد ماندنی می باشد .
کارنامه ها هم شور و حال خاص داشت . یادش بخیر و نیکی 25/. هم برای همه دانش آموزان مهم بود و با ارزش.
یه موضوع مهم حذف زبان انگلیسی هست که رو خیلی چیزها تاثیر میگزارد .... البته برخی دروس هم تغییر نام صرفا یافتند
بنده در سال 1354 دیپلم گرفتم و به جرات میتوانم بگویم اغلب درسهارا در ذهن دارم بخصوص علوم تجربی را .نه این که هوش زیادی دارم!!خیر..این یاد ماندن دروس را مرهون تلاش و زحمات دبیرانم میدانم .اگر زنده هستند به آنان درود میفرستم و اگر فوت نموده اند "از خداوند برایشان طلب مغفرت میطلبم.اکنون با مدرک لیسانس و بازنشسته میباشم.نمرات در کارنامه نقاط قوت و ضعف دانش آموز را نشان میدهد و استعداد و علاقه مندی را عیان میسازند ولی نمرات توصیفی چنین توانایی را ندارند و سیستم آموزش و پرورش برای پوشش ضعف معلم و دبیران به چنین روشی روی آورده اند.
دهه 60
این که سئوال نداره کارنامه 30 تا40 سال گذشته بهتر بوده ونتایج کار دو نفر بیانگر صحت این ادعاست
یا خدا چقدر درس ها کم شده
حداقل انشاء رو نباید حذف می کردن این باید میموند تا یاد بگیرن چطور از کلمات استفاده کنن
خیلی افتضاح شده این طرز نمره دادن اصلا معلوم نیست خیلی خوب یعنی چی در چه حدیه یعنی اگه طرف 15 هم بگیره خیلی خوب هست؟
با دهه 60 به هیچ وجه قابل مقایسه نیست حتی دهه 50 و قبل تر کسانی که اون موقه درس خوندن خیلی سوادشون از بچه های الان بیشتره
کاملا کتاب ها رو حذف کردن و خیلی از بخش ها رو زدن
يعني دانش آموزي كه همه نمراتش خيلي خو ب عنواه شده كوچكترين نقطه ضعفي در دروسش ندارد
قطعا معیارنمره ازنظربنده معیاردرست تر و گویاتری برای ارزیابی کیفی دانش آموز خواهد بود.(میزان تحصیلات:کارشناسی ارشد)
معیارنمره باعث استرس واضطراب در دانش آموزابتدایی میشه مثل امین که هنوز در کابوسه
مسلما نمره بهتر مشخص میکند
امکان دارد توصیف افراد از خوب و خبلب خوب متفاوت باشد
چه فایده داشت ما قدیم این همه درس خوانیدم به زحمت نمره گرفتیم این هم اخر عاقبت / چه فرقی داره تو این مملکت هر جوری باشی اخرش بیچاره ای و بدبخت یک گوشه میمیری کسی به دادت هم نمیرسه
جفتش ضد حاله ولی کارنامه قدیمیه کابوسه منه خداوکیلی .
متاسفانه زبان انگلیسی که زبان بین اللملی می باشد و بیشترین کاربرد در علوم را دارد با کم کاری آموزش و پرورش در دوران دبستان آموزش داده نمیشود
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.