بایدها و نبایدها در تبادل سوخت هسته‌‌ای

تبادل سوخت هسته‌ای در محدوده نیاز ایران یک سیاست منطقی است.

به گزارش «تابناک»، یکی از مهمترین مسائلی که در روزها و ماه‌های اخیر در صدر اخبار هسته‌ای جهان قرار گرفته، بحث مربوط به قرارداد خرید سوخت هسته‌ای از سوی ایران است. در همین رابطه، نکات مهمی است که باید در جریان این تبادل مورد توجه قرار گیرد. 

بنا بر این گزارش، آنچه از سوی ایران قطعی است، این که ایران، تنها بخشی از اورانیوم خود را برای دریافت میله سوخت مبادله می‌کند و هیچ نوع تعهدی مبنی بر متوقف کردن غنی‌سازی اورانیوم به قدرتهای خارجی نمی‌دهد؛ بنابراین، غنی‌سازی در کنار تبادل سوخت هسته‌ای خواهد یافت. ضمن اینکه پس از این مرحله، ایران بهتر است بخشی دیگر از مواد غنی شده 3.5 درصد را برای دریافت سوخت مورد نیاز رآکتور اتمی بوشهر بدهد تا هزینه خرید سوخت نیروگاه بوشهر از روسیه کاهش پیدا کند.

نکته دیگر آنکه این تبادلات مواد هسته‌ای با قدرت‌های بین‌المللی که با تأمین حقوق مسلم ملت ایران انجام می‌پذیرد، امکان هر نوع بهانه‌جویی درباره همکاری نکردن ایران با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و کشورهای عضو را از آنها خواهد گرفت و ایران می‌تواند دلایل بیشتری را برای اعتمادسازی و اثبات صلح‌آمیز بودن رفتارش به افکار عمومی جهان نشان دهد.

البته نکته مهم این است که ما در تبادل سوخت هسته‌ای، باید به اندازه نیازمان اقدام کنیم، چنانچه بنا بر برخی برآوردها برای تأمین سوخت مورد نیاز رآکتور تحقیقاتی تهران، ارسال مقداری بین 350 تا 800 کیلو اورانیوم غنی شده 3.5 درصد بسنده می‌کند.

گفتنی است، برای اینکه وجوه کامل مسأله مد نظر قرار گرفته و منافع ملت ایران به طور حداکثری لحاظ شود، بدون شک، باید در این زمینه مسئولان مربوطه، همه مسئولان فنی گذشته و حال سازمان انرژی اتمی ایران را گرد هم آورده و به یک وحدت نظر در میزان ارسال اورانیوم 3.5 درصد برسند.