در روز عاشورا، میان کاروان حسین (ع) بودیم یا در لشکر یزید؟

جان و تنم چه قابل تو رو داره یا حسین.
فقط میتونم بگم که خدایا در این وانفسای آخرالزمان خودت بهم رحم کن که در تشخیص حق با بصیرت باشم

مصداق واقعی یزید و دارو دسته اش امروزه داعش است هنوز هم دیر نیست اگر واقعا میخواهید خود را بسنجید همین حالا اگر به جنگ داعش بروید در ان زمان هم مطمئنا در صف یاران امام حسین می ایستادید

ایستادن درمقابل ظلم اول شناخت وبعد دل شیرمی خواد اگه این زمانه روحساب کنیم خیلی جاها ظلم میشه وما رومونو برمی گردونیم مثال کوچک شهرداری چاله وچوله رو درست نمی کنه ولی عوارض میگیره یا میری ادارات دولتی اونقدر امروزفردا می کنن اخرش رشوه میدی درنتیجه همون بهتر که ادای حسینی بودن رو درآریم وبس

همین امروز درباره میزان فساد در ایران نوشتید.در روز عاشورا هم امام به لشکر عمرسعد گفت اینکه حرف من در شما اثر نمی کنه به خاطر این هست که حرام خوردید پس با این دو موضوع مشخص میشه در کدوم لشکر عضو هستیم چون خوردن مال حرام برای ما عادی شده

ما امام حسین رو خیلی دوست دارم.اما هین فقط در حد کلامه. عملا کاری در پیرو مکتبش انجام نمیدیم. سخت نیست رشوه هایی که از مردم میگیرم یا نگاه بد که فبها، فحشا ،رانت و ... که متاسفانه در دنیا درین شاخصها هم جزو صدرنشین ها هستیم اینها تمام زندگی کنونی ما رو اشغال کرده. اگر اینها رو تونستیم راحت کنار بذاریم یعنی یزید رو گذاشتیم کنار. الان هم یزید هست و در دلمونه .خیلی مونده تا به مرتبه ای از یاران امام حسین برسیم. خیلی... اگر دلمون پاک شد ازین نفسانیات اونوقت میتونیم خودمون رو از یارانش ببینیم...خودم‌ رو هم جزو سکوت کنندگان میبینم ولی تلاش میکنم به صفاتی برسم از یارانش بشم..

اکثرا در سپاه یزید میبودیم حتی خود من، ما انسان هایی لذت گرا هستیم وقتی صحبت ازکشته شدن باشد خیلی چیزها تغییر میکند... چامعه ی ما پر از شعار هست ولی اعتقاد قلبی خیلی کم است و تصدیق این گفتار حال روز الان ایران ماست..

ما که آن موقع نبوودیم و نمیدانیم موضوع چه بوده است . ولی آگر در این زمان بود من حتما به طرفی می پیوستم که وجد ندارد و نمی تواند در برابر این همه تبلیغات‌کاری اجام دهد می رفتم .تو این چهل سال آنقدر نا مردمی دیده ام که اگر آنها بگویند ماست سفید است من می گو یم نه ماست سیاه است.

خدا را صد هزار مرتبه شکر تو آن زمان نبودم چون اگه خدایی ناکرده یک لحظه مال دنیا فریبم میداد تا آخر عمر مورد لعنت بودم فکر کردن بهش دیونه میکنه آدمو

من نمی دونم سال ۶۱ در کدام اردوگاه بودم.اما وضع الان خودم که می بینم توان مقابله رودرروبا ظلم ندارم.اکثرا سکوت می کنم.و توان ابراز عقیده ندارم.اما ادم بدی هم نیستم.باطنا طرفدار راه راست هستم.پس من جزء تماشاچیان بودم که می دانستم امام حق هست ولی توان جنگ نداشتم.چه بسا در خفا اشک هم می ریختم.مردم اون دوران در امتحان سختی بودند.

سوال اول : دوست داشتم با امام باشم ولی لیاقتشو ندارم.
سوال دوم: متاسفانه موردی برام پیش اومده که الان پشیمانی برام مونده. من خودم ظلمی کردم (حق ناس بدی گردنمه) و بعد هم خانواده ام ازین ظلم حمایت کردند. من هم یا سکوت کردم یا با خانوادم در این ظلم دوباره و مضاعف تر همراهی کردم. در حق کسی که بهم کلی لطف و محبت داشت. بشدت پشیمونم ولی دیگر کاری ازم برنیومد. سعی کردم حلالیت بگیرم ولی نبخشید و اروم رد شد. از کسی شنیدم تا مدتها افسرده بود و برخی مواقع هم بی صدا بغضشو خورده. میدونم بد کردم و این روسیاهی همیشه با من هست. کاش میشد جبران کنم.

من اگر آن روز بودم سکوت می کردم ؛ خودم را فریب نمی دهم ، چون در آزمون اقتصادی در همین دوره مردود شدم ، یعنی زمانی که مسئولین شرکت دولتی ، رسما" دزدی می کردند ، حداکثر شجاعتم عدم همراهی بود و حتی بابت سکوتم هم خیلی متضرر شدم ولی مبارزه نکردم
شاید فکر می کردم گزارش و پیگیری آن به جایی نمی رسد و بلکه اخراج هم می شوم

من خودم قطعا میدانم سکوت میکردم و در کنج عافیت طلبی نهایتا قطره اشکی برای امام میریختم و بس. دقیقا کاری که بزرگان صحابه مانند عبدالله بن عمر کردند

احتمالا در لشکر امام حسین

فقط دعا دعا میکنم عرضه و شهامت لشکر حسین رو ندارم حداقل عرضه و لیاقت تماشاچی بودن رو داشته باشم
ولی میترسم چون در این زمانه که هرروزش عاشوراست و هرمکانش کربلا فقط تماشاچی بودم دربهترین حالت بقیش بماند

اسم امام حسین را لطفاً خراب نکنید من یک کارگرافغان هستم هرجا کارکردم پولمو خوردنداز یزید بدتر هستند تابناک لطفاً تایید کن

این سوال چند سالی هست که مد شده میپرسن.. ولی دقت کنید که تاریخ هم الزاما خیلی دقیق نقل نشده... اظهتر نظر در این زمینه ها نه ارزشی داره و نه محلی از اعراب.... سعی کنید درست زندگی کنید.. درست بشناسید .... بقیه اش با خدا.... فراموش نکنید از عاشورا فقط جلدی مونده... هنوز هم موقع اذان صدای طبل و دهل رو بلندتر میکنن ... عربده بلندتر سر میدن....

ما محدوهٔ چند سال ابتدای انقلاب را به یاد داریم ، زمانی که جوانان در صف نان و نفت می ایستادند و نان و نفت را به خانه های مردم می بردند به نیت کمک و یاری مستمندان ، اما افسوس که اکنون همان نان و نفت را از خانهٔ هم می دزدند ...

تحمل درد ضربه شمشیر و تیر و نیزه بسیار اسانتر و بهتر از عذابی است که چیزی جز پشیمانی و بی انتهائی ندارد.بله من در گروه حسین می بودم و تنها ارزویم مرگ سریع تر بود.شکی نیست که گروه حسین را انتخاب می کردم.به امید انکه سریع تر بدنم پاره پاره شود(چه تحملی و چه زجری باید در لحظه پاره پاره شدن بدن تحمل کرد)و به بهشت بروم.یا انکه با یک ضربه سرم از تنم جدا شود و سریع تر به بهشت برود.من به خاطر حق به سوی حسین نمی رفتم بلکه از ترس جهنم به سوی او می رفتم.

خيلي از ما به احتمال زياد از روي تعصب و يا احساسات جواب مي دهيم ، در مورد مسايل عاشورا نيز فقط به گفته ها اكتفا كرده و مطالعه نداريم ، شرايط زمان 1400 سال پيش با اكنون تغيير كرده هرچند مردمان زياد تغيير نكرده اند ، كدام يك از ما به حمايت كودكان كار مورد تعرض قرار گرفته اعتراض ... كردهايم ، كدام يك از ما براي كارگران كتك خورده اراك اعتراض كرده ايم ، كداميك از ما بابت اختلاس هاي چند صد هزار ميلياردي سخني گفته ايم ، كداممان بابت سوءاستفاده آقازاده ها و ژن هاي خود سخني گفته ايم ، حق و حقيقت و عدالت به دين و مذهب خاصي وابسته نيست ، بلكه به ذات وجودي آدم كه همان انسانيت است و آزادگي بستگي دارد ، نگاه به خودكنيم وببينيم تا چه ميزان آزادگي و انسانيت داريم ، بعد پاسخ به سوالات بالا چندان سخت نيست . با توجه به شرايط و تبليغات زمان مذكور در بهترين شرايط بيتفاوتي كه همين حالا هم گريبانگير آن هستم .

نگاه می کردم ببینم در کدام اردوگاه شام و ناهار بهتری می دهند می رفتم همونجا و به محض اینکه جنگ شروع شد جیم می شدم.

خییییلییییی زیاد سخته که بگم حسینی ام اما میدونم که کمتر احتمال میدم یزیدی باشم...پس میمونه حسینی بودن یا بی تفاوت بودن...شاید احتمال دومی بیشتر باشه!
حالا نوبت سوال دوم هست...با توجه به اینکه سیستم اداری ایران حوری که هست اگه قهرمان بازی دربیاری نونت کساد میشه و اگه کساد شد کسی از من حمایت نمیکنه،، پس برای خانواده خودمم که شده سکوت میکردم!

بله خیلی فکر کردم دیدم من که تمام عمر یک لقمه نان حرام هم نخوردم و سرمایه ای از بیت المال به هم نزدم تا بترسم ان به که و کجا بماند پس لخت و عریان با یک است عریان به لشکر دشمن می زدم ....

چون نوع دوست، عاقل و اندیشمندم تمام تلاشم را می کردم جنگی روی ندهد.

آدمی در عالم خاکی نمی آید به دست ، عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی
وقتی در شرایط فعلی ایران حتی نخبگان علمی و مذهبی ظاهر و باطنشان فرق دارد چه توقعی از عوام الناس دارید؟

اصل سئوال رو انحرافی و اشتباه میدونم چون الان با توجه به شناختی که از امام حسین و واقعه عاشورا داریم اکثریت آرزو داریم و میگوییم جزء یاران امام بودیم در صورتیکه معلم نیست با توجه به دستگاه تبلیغاتی بنی امیه و یزید و وحشت و ترس و بیم از دستگاه جبار ما چه میکردیم ولی یک شاخص می تواند کمک کند که تا حدودی بتوانیم بگوئیم ما جزء کدام دسته بودیم و آن اینستکه ببینیم الان در خط و جناح و گوش بفرمان ولایت هستیم یا نه . هر چقدر معرفت و شناختمان نسبت به ولایت بیشتر و پایبندیمان راسختر ، جوابمان دقیقتر و درستر خواهد بود .

شب عاشورا به به یک جوان شیعه در حسینیه بیرمگام با چاقو حمله شد و جوان به شدت مجروح و به بیمارستان منتقل شد. معلوم نیست که کار محلی ها بوده یا کار تندروها.
https://www.theguardian.com/uk-news/2017/sep/30/two-men-killed-series-stabbings-london-manchester-birmingham-sheffield

یک راننده تاکسی بهمون ظلم کنه و کرایه رو زیاد بگیره، یا وسط راه پیاده مون کنه تا دربستی ببره، اعتراض نمی کنیم. اون وقت توقع دارید بریم در راه مقابله با ظلم زخمی یا کشته بشیم؟

فکرت دنیا غلط ، اندیشه عقبی غلط ، کار ما بیچارگان اینجا غلط ، آنجا غلط .
ما کتاب جنگ هفتاد و دو ملت خوانده ایم ، خط غلط . معنا غلط . املا غلط . انشا غلط .

میزان فهم و شعور مردم عرب بیابانگرد نیمه وحشی دوره اباعبدالله با مردم ایران در زمان انقلاب و جنگ ( و الان کمتر) قابل مقایسه نیست...ما به رهبری امام خمینی بر طاغوت زمان و یزید حاکم بر عراق پیروز شدیم و امام نیز همین را فرمود که مردم ایران در روزگار انقلاب و جنگ از مردم زمان رسول الله و امیرالمومنین و ابعبدالله بهترند ... همان موقع هم اگر امام حسین به سمت ایران می رفت به کمک ایرانیان می توانست بر یزید چیره شود ولی قضای الهی چیز دیگری را رقم زده بود....هر چند از نسل انقلاب تنها شهید حججی ها به چشم میایند ولی ذر روزگار سختی و حمله دشمنان همه ایرانیان با هم متحد میشوند...

طمع ندارم زورهم ندارم که به کسی ظلم کنم کمتر هم دروغ می گویم خیلی هم حواسم را جمع میکنم که مال حرام به خانه نبرم باز نشسته ام و باقتاعت زندگی میکنم ولی نمی دانم آخر عاقبتم چه می شود خدا مرا ببخشد

از یک نفر پرسیدند خربزه را بیشتر دوست داری یا هندوانه؟ گفت خردوانه!

فکرت دنیا غلط

مردم صد در صد کاروان حسین مظلوم ولی....

من زورم به ظالم نرسید، دنبال قرص برنجم

نمیدونم کلیپ اون کارگر هپکو اراک دیدید که داد میزنه زن و بچش گشنه هستن و خرجی نداره؟
مردم ما در حال حاضر مشغولتر از این حرفها هستن که به همچین موضوعاتی فکر کنن چون زن و بچششون گشنه هستن

موقعی که مردم یک جامعه توانستند در موقعیت های بسیار پاینتر به کمک هم بشتابندمی توانند همچین ادعایی مانند حاضر شدن در صف یاران حسین هم مطرح کنند.موقعی که میلیون ها جوان بدون شغل و مسکن و ازدواج و...رها شده اند و همه نسبت به هم بی تفاوتند و هر کس برای خود و بفکر خود است از حسین و جامعه حسینی بسیار دور هستیم

ای که به عشقت اسیر ، جمله بنی آدمند
سوختگان غمت با غم دل خرمند
هر که غمت را خرید ، عشرت دنیا فروخت
با خبران غمت ، بی خبر از عالمند (فواد کرمانی)

آقایان بیایید واقعیت بگویید. جامعه ای که در آن شکاف طبقاتی شدید وجود دارد، بعضی ها پول های کلان به جیب می زنند بدون آنکه حق دریافت آنو داشته باشند در واقع یک جامعه متقلب و بی عدالت است. مگر همین بی عدالتی منجر به شهادت امام حسین نشد؟ همگی داریم شعر می گیم بابا. مطمئن باشید اگر امام حسین در همین زمان بود به بدترین وضع ایشان را بشهادت می رساندیم و...

سوال خوبی است و جوابش هم روشن است، اما کمتر کسی با خود رو است است.
تردیدی نیست که در کنار حسین نبودیم، چون اگر اون گونه بودیم جامعه ما امروز این گونه نبود.

امام حسین(ع) فرمودند اگر دین ندارید ، در دنیا آزاده باشید

همه ما خیلی راحت می گیم معلومه لشکر امام حسین اما اکثرمون وقتی چند هزار نفر با شمشیر و نیزه آماده کشتن مون شدند، یا اصلا سمت لشکر امام حسین نمی ریم یا وقتی خیلی جدی شد، شبانه و وقتی چراغ خاموش شد فرار میکنیم. واقعیت تلخه. زمان یکی از امام های بعد، به ایشون گفتند که چرا قیام نمی کنی مثل امام حسین، به غلامش گفت برو توی تنور. غلام بدون سوال رفت توی تنور و در تنور رو گذاشت. بهش گفتند بیا بیرون و تا امام نگفت بیرون نیومد. امام گفت اگر چند نفر مثل این وفادار داشتم که به حرفم ایمان داشتند قیام می کردم. اینه

بهترین مطلبی که این چند ساله خوندم همین بود. چی کار می کردیم؟ هان؟

لقمه ی حرام باعث عاشورا شد. مردمی که دانسته امام را شهید کردند.

دقت کنید امام را کسانی کشتند که گفتند بیا امام ما باش،

من دو هفته پیش موبایلمو از دستم دزدیدند داد زدم اما همه نگاه کردند

این سئوال را باید از افرادی پرسید که دری به تخته خورده و به آب و علفی رسیده اند اما معرفت شیر را هم ندارند که اگر سیر شدند، مابقی آنرا برای دیگران بگذارند. اینها مانند شغال آنقدر میخورند که بترکند و باقیمانده غذا را پوزه مال میکنند

یک بار وسط خیابون منو خفت کردند. خیابون هم شلوغ بود اما اکثراً با فاصله رد شدند و چند نفر ایستادند و نگاه کردند. اون تصویر از مردم هیچ وقت از ذهنم پاک نمیشه و الان که این سوال رو پرسیدید، اومدم جلوی چشمم

اگر انسانی حرام خوار باشیم قطعا در مقابل امام می ایستیم .

فاسد دارای پارتی نمی تواند در لشگر حسین باشد.

فکر می کنم خیلی از ما که امروز برای امام حسین عزاداری می کنیم، اگر حتی در موقعیت مشابهی قرار بگیریم که خطر مرگ نداشته باشه، سکوت می کنیم