مدرسه، سربازی و سیل آموزش‌های به درد نخور
از دوران آموزش سربازی چه به یاد دارید؟ آیا یادتان مانده طبل بزرگ زیر کدام پا زده می‌شد؟ یا اینکه یادتان مانده است، ژ3 یا کلاشینکف چگونه باز و بسته می‌شد؟
به گزارش «تابناک»، مصطفی داننده در عصرایران نوشت: از درس‌های دوران مدرسه چه به یاد دارید؟ آیا یادتان مانده است باتلاق گاوخونی به کدام رود می‌ریخت؟ یا اینکه یادتان مانده است جرم الماس دریای نور چند مثقال و چند نخود است؟ راستی حافظ و سعدی متعلق به کدام قرن بودند؟
از دوران آموزش سربازی چه به یاد دارید؟ آیا یادتان مانده طبل بزرگ زیر کدام پا زده می‌شد؟ یا اینکه یادتان مانده است، ژ3 یا کلاشینکف چگونه باز و بسته می‌شد؟ راستی ستاره قطبی را در آسمان چگونه پیدا می‌کردید؟
اصلا گیریم که یادتان هم مانده است. چه دردی از شما با دانستن اینها دوا شده است؟ در زندگی اجتماعی و شخصی شما، فیزیک و شیمی چه نقشی بازی کرده است؟ اینکه باباطاهرعریان در کدام شهر به دنیا آمده و در چه قرنی می‌زیسته، چه بحران‌هایی از زندگی شما را حل کرده است؟
تقریبا بسیاری از آموزش‌های دوران مدرسه و سربازی به درد زندگی ما نمی‌خورد. با این آموزشها تنها نمره می‌گرفتیم و از خشم فرمانده گردان خلاص می‌شدیم.
البته این نوشتار شامل دوران دروس ابتدایی نمی‌شود. بچه‌ها در این دوران سواد خواندن و نوشتن یاد میگیرند که خود یک مهارت است اما دوران بعد از آن هیچ کمکی به زندگی آنها نمی‌کند.
واقعا چه اشکالی دارد در دوران مدرسه به جای بسیاری از دروس به درد نخور که حتی طول زندگی یک بار هم به کمک‌شان نمی‌آید سبک زندگی را یاد بگیرند.
واقعا چه اشکال دارد، سربازان به جای آموزش‌های نظامی آنهم با وجود ارتش و سپاه و البته بسیج، مهارت‌های شغلی یاد بگیرند. نجاری، معماری، جوشکاری و .... پسران 21 ماه یعنی حدود دو سال سربازی می‌روند و این مدت زمان بسیار خوبی است تا آنها مهارت یاد بگیرند.
خدایی نکرده اگر جنگی هم رخ بدهد قطعا آنهایی که در دوران سربازی آموزش نظامی دیده‌اند، به شدت احتیاج به تکرار آموزشها دارند، چون آنچه آموخته‌اند بعد از دوران آموزشی را حتی برای یک بار هم تکرار نکرده و فراموش کرده‌اند.
به خاطر همین سبک آموزش است که وقتی پسران و دختران وارد جامعه می‌شود تقریبا خالی از فن و هنر هستند و تازه می‌خواهند یاد بگیرند.
باید برای آموزش در این کشور طرحی نو درانداخت. از مدرسه شروع کرد و به سربازی رسید. دانشگاه هم که خود مرثیه‌ای است، اشکبار.
در صورت تداوم نظام آموزشی کشور، نمی‌شود چندان به آینده امیدوار بود. سیستم فعلی کمکی به جامعه نخواهد کرد. همانظور که بسیاری از متولدین دهه 60 با ذهنی پر از آموزش‌های به دردنخور وارد بازار کار شدند و نتوانستند به آرزوهای خود برسند. چون در مدرسه، دانشگاه و سربازی یاد نگرفته‌اند برای رسیدن به آرزوهای خود چه کار باید کنند. آرزوی همه از ریاضی، فیزیک، ادبیات فارسی و ... می‌گذرد و این یعنی خیل آرزوهای محقق نشده در یک جامعه.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
دهه60 در مدرسه 4نفر روی یک میز مینشست
دهه 60در دانشگاه مجبور شد سهمیه ای از هر4نفر یک نفر قبول بشه بره چون زیاد بودیم
دهه60 با بیکاری مواجه شد چون جمعیت زیادی بودیم
دهه60 در جنگ به دنیا اومد
دهه60 محدودیتها دید
دهه60 کلا زجر کشید برای همین شعورشون میرسه که اولا ازدواج نکنن و اگر متاهل شدن یه بچه رو مثل خودشان بدبخت نکنن
برای کدوم آینده؟کدوم کار؟کدوم اقتصاد؟کدام آزادی بچه دار شویم؟؟؟؟
دهه پنجاهی ها از شما هم بد بخت تر بودند
وقتی وارد مدرسه شدند که اوج افراطی گری بود و تا چشم باز کردند با جنگ و بمب و موشک روبرو شدند و دانشگاهها با انواع سهمیه و ..
ولی اینقدر ناله زوکه ی دهه شصتی ها بلنده که صدای ما به جایی نمی رسه
متاسفانه متن نویسنده یک سویه و مغالطه ای کاملا کوچه بازاری است
یکی از شاگردانم جز دو سه نفر اول برترین دبیرستان تیز هوشان علامه حلی است . محاسبه کرده ایم در سه سال آخر دبیرستان باید بالغ بر 11هزار ساعت در سن مهم شخصیتی 15 تا 17 سالگی با جدیدت بخواندتا در کنکور رتبه زیر صد بیاورد.تا شاید از کمند رانت خور ها ، سهیمه ای هاو ژنهای خوب به یک شغل مناسب و آبرومند دست یابد.
از همه مردم کشورم سوال میکنم اگر فساد ، رانت، فامیل و پارتی بازی کمتر بودفرزندان مستعدو سخت کوش مفید ترو ماندگار تر برای خود و این کشور نبودند؟
چرا باید فرزندانمان را در راه استعمار نوین قرن تحت عنوان فرار مغزها، با هزینه کشور خودمان بزرگ کنیم دستاوردهای تحقیقاتی ایشان نصیب سایرین شود؟
چرا دانشگاه های مادر و معتبر تهران نظیر شریف و تهران نیمی از آنها باید با سهمیه ها و بیست درصد آن با ژنهای خوب تحت عنوان معادل سازی از دانشگاه خارج کشور و تنها سی درصد به فرزندان شریف ،سخت کوش و مستحق این آب و خاک برسد؟
خدا پدر و مادر نویسنده و منتشر کننده را بیامرزد.
آموزش حداقلی از حقوق فراموش نشود
اغلب دانش آموزان بعد از دبیرستان دسته چک میگیرند ، ازدواج میکنند ، معامله میکنند ، رای می دهندو... چند ماده از قوانین چک ، نکاح ، تجارت ، نحوه اداره کشور ... را به آنها بیاموزید
این زیر بنای توسعه است
اخیرا آقای رئیسی با شعار هر مسجد یک حقوقدان خواستار نهضت حقوق آموزی در کشور شدند ولی هنوز بیشتر از شعار چیزی ندیدیم
به نظر میرسد راه حل اصلی ، آموزش در مدارس باشد
البته علوم دیگر خصوصا روانشناسی و جامعه شناسی جای خود را دارد و متعرض لزوم آنها نیستم
دانشجوی سال آخر پزشکی میپرسه این همه فیزیک و هندسه وبینش اسلامی وعربی و...خوندم و بالای ۹۰درصد توی کنکور زدم هیچکدوم درطول این ۷ سال دانشجویی پزشکی بدرد نخوردواقعا به این نوع آموزش باید تاسف خورد
اون دانشجوی پزشکی که نتونه از فیزیک و هندسه در کارش استفاده کنه سواد نداره. امروزه کار با تجهیزات پزشکی بیشتر سواد فیزیک و مهندسی لازم داره تا سواد بالینی
ضمناً در مورد دروس دانشگاه هم باید عرض کنم. در دانشگاه اصول اولیه و پایه گفته میشه و در کنار آن دانشجو باید خودش به دنبال فن و حرفه باشه. با گذراندن دوره های فنی توانایی خودش را بالا ببره.
چکاریه آخه از اول می ره کارگاه های فنی و حرفه ای اینطوری هم اصول اولیه را یاد می گیرد هم تجربه و تخصص رو با هم داره . چرا 4 سال و قت و پول رو هدر بده آخه
بیایید آموزش و پرورش را به معنای واقعی آن برگردانیم البته به یاری افرادی که عمر خود را تباه نکرده اند!
سلام
تمام آموزه های ما دردوان مدرسه جزئی از برنامه آموزشی کشور است. در واقع شخصی که مدرک دیپلم دریافت میکنه باید یک سری از مطالب را در زمینه های مشخص بدونه. ممکن در آینده به دردش بخورد یا نخورد. دانستن مهمه. در زمان ما داد و ستد کشورهای آفریقایی و جغرافی آن کشور هم میخواندیم. در صورتی که الان برخی از آنها در هم ادغام یا تجزیه شدند.
در دوران خدمت طبل بزرگ زیر هر پایی که می بود، برای خودش فلسفه ای داشت که مهمتر از همه نظم در زندگی بود. باز و بسته کردن اسلحه برای اینه که اگر زمانی جنگ شد. اقلا یک بار اسلحه را لمس کرده باشیم.
و ......
باز و بسته کردن اسلحه لازم و ضروری است برای همه که می شه یکماهه آموزش داد بقیه اش حرام کردن وقت است و بس
خدا پدرت را بیاموزه.که راست می گی
ولی چ فایده. دارن از این باب نون می خورند . اونم چه نونی
خدا پدر آدم چیز فهم رو بیامرزه.نظام آموزشی فعلی فرزندان ما رو بعنوان یک خدمتگزار و نوکر برای عده ای دیگر مبدل می کنه نه بعنوان رهبر و فرد خلاق
حرف حق
نگارنده محترم: بعضي از آموزشها در سنين مختلف زير بناي توانايي و توانمنديهاي بعدي را مسيازد.
مثال: در ساخت خانه شناژ بندي و بتن ريزي كه پس از پوشش ساختمان اصلا به چشم نمي آيد اساس و پايه ساخت و ظريف كاري و طراحي هاي بعدي مي باشد.
از 12 سال مدرسه فقط خواندن و نوشتن و جمع و تفریق و ضرب یادم مونده . چون خانم هستم سربازی نداشتم. ای کاش مدرسه هامان کاربردی می شد. مثلا اگر کسی علاقه به تاریخ و ادبیات داشت مجبور نباشه انگلیسی و عربی و ... بخونه یعنی با ساعت آموزشی کمتر و تخصصی تر و با انگیزه درس بخونه. یا مثلا موسیقی علاقه داره مجبور نباشه دروس بی ربط بخونه بعد بگن بخاطر اطاعات عمومی باید بخونی آخرش فراموش می شه فقط وقتش تلف می شه البته تو دانشگاه هامون هم همیطوره متاسفانه
کافیست یک بار به سوالات کنکور و نحوه جواب دادن به آنها دقت کنید تا متوجه شوید حتی نفرات برتر کنکور هم ..........
مهارت
مهارت
مهارت
در خیلی از موارد به مهارت نیاز داریم: زندگی، ازدواج، ارتباطات و ...
واقعا
با کسب اجازه از محضر بزرگان رود زاینده رود به باتلاق گاوخونی می ریزد نه باتلاق از اسمش پیداست باتلاق است
تنها چیزی که در مدارس و دانشگاه برای ما تدریس نکردند اموزش زندگی ، انسان بودن ، احترام به همنوع و .... بود!
همش مطالب به درد نخور و ...
و انواع تعصب های بی جا توسط معلم های پرورشی
ای کاش به جای این همه مطالبی که الان همه فراموش شده روش زندگی و نوع تعامل با مسائل و مشکلات زندگی رو یادمون داده بودن
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.