دانشجوياني كه به كشور بر نمي گردند

ایرانی با غیرت هیچ وقت وطن فروش نیست ، اونهایی که فعلا نیامدند برمی گردند و برای کشور خدمت می کنند و ایران را دوست دارند

اگر پانصد نفر هم باشند و از وثيقه‌هاي هر كدامشان يكصد ميليون تومان نقد شود جمعاً‌ ميشود پنجاه ميليارد تومان. يعني در نهايت سخت گيري و جديت حداكثر پنجاه ميليارد تومان نقد ميشود كه كمتر از دو درصد بودجه ساليانه وزارتين علوم و بهداشت است. اين كار خيلي عاقلانه نيست. من الان فردي را ميشناسم كه اعلام آمادگي كرده كه به ايران برگردد و نامه هم نوشته و يك دانشگاه شهرستاني هم مايل به جذب وي هست ولي وزارت علوم قبول نكرده و به بهانه اين كه حالا ديگر دير شده است ميخواهند وثيقه‌ي سي و پنج ميليون توماني او را به اجرا بگذارند. طرف اگر بخواهد اين مبلغ را ميتواند طي يك فقره چك بپردازد و در همان اروپا بماند و اين دولت ايران و مردم ايران هستند كه در اين بازي ضرر ميكنند. اين ضد حال را نبايد به افراد فوق زد. درست است كه در اجراي تعهداتشان تاخير دارند ولي الان اگر ده سال تاخير دارند ده سال هم تجربه و تخصص بيشتري دارند. كسي به اين نكته توجه كرده است يا نه؟ شما الان براي اين كه يك كنفرانس بين المللي برگزار كنيد و دو سه نفر مثل بعضي از همين آقايان بيايند سخنراني كنند بالاي صد ميليون تومان هزينه ميكنيد. خوب اينها را هم ببينيد. به نظر من رفتار وزارت علوم در برخورد با متخصصين و تحصيل كردگان خيلي منطقي و مودبانه نيست و ضمن اين كه ضد حال ميزند فرصت هاي خودش را هم از دست ميدهد. مگر شما آلترناتيوهاي ديگري هم داريد؟
بگذارم و بگذرم. اين آقاياني كه الان در وزارت علوم تصميم ميگيرند و اين كارها را ميكنند عمدتاً‌فارغ التحصيل ايران هستند و حس و حال كسي كه ده دوازده سال در انگليس زندگي كرده و درس خوانده را نميفهمند و فكر ميكنند با اين برخوردهاي چكشي خواهند توانست به چيزي برسند.

اگر در داخل کشور هم برای این مغزها ارزش قایل شوند و تقریبا همان رفاه و شرایط خارج برایشان فراهم شودريا، می آیند. اما جدای از این هر کس که وطن پرست باشد و قلبش برای ایران بتپد همیشه و در همه جا برای پیشرفت کشورش تلاش می کند. اگر مسئولان فقط به ارزش برای جوانان فارغ التحصیل قایل شوند بسیاری از آنها به رفاه کمتر در داخل کشور راضی اند.

من دانشگاه تهران درس خوندم. خودم در روز دارم ده ها نفر از بچه ها رو توی رشته های مختلف می بینم که میلیون ها تومن خرج هزینه های ادامه تحصیل شون می کنند و با وثیقه سربازی و بی وثیقه سربازی هر چی دارن می دن و خانواده ها هم وقتی می بینن که اینجا آینده ای وجود نداره حمایتشون می کنند که برن و برنگردن. یکی از دوستان من که پدرش استاد یکی از بهترین دانشگاه های فنی تهران هست ، خونش رو با کمال میل فروخت و اجاره نشین شد و دوتا پسرش رو هزینه شخصی فرستاد رفتند. حالا این آقایون می خوان وقتی کسی بورس دولت رو می گیره برگرده؟
به قول این دوستمون ، چرا نمی گن این دانشجوها چرا دیگه برنمی گردند.

در ضمن ، منم 4 ماهه دیگه می رم و برنمی گردم . یکی بیاد جلوی من رو بگیره اگه دلیل منطقی برای موندن داره؟

بذارين برن جا واسه 150 ميليون جمعيت آينده باز شه

حواستون رو بدین آنهایی که عشق به وطن دارن بفرستین نه هر بی سرو پایی رو اینقدر خرج کنین و قدر دان نباشه

کدام شرایط در کشور برای بازگشت و زندگی و کار درست دانشجویان قابل تضمین است؟ مگر میتوان به کسی دیکته کرد که تو باید برگردی و با هر ناهنجاری بسازی. مگر مردم عمر خود را دوباره بدست می اورند که بیایند در فضای اشفته داخلی بدنبال یک زندگی خوب باشند. در کجا زندگی کنند که کمی از زندگی لذت ببرد. ایا این خانه هایی که در شهرهای ما ساخته میشود برای زندگی مناسب است. آیا این ترافیک و آلودگی قابل تحمل است.

من دانش آموخته خارج از کشور هستم و به ایران باز گشته ام. در حال حاضر هیات علمی در یکی از دانشگاههای وزرات علوم هستم. نکته جالب اینجاست که مسئولین دانشگاه مزبور ، با داشتن امکانات حتی حاضر نیستند خانه سازمانی در اختیار اینجانب قرار دهند. واقعا با دیدن چنین برخوردهایی میتوان انگیزه بازگشت برای دیگران ایجاد کرد. حاضر هستم در صورت نیاز مشخصات خود و دانشگاه را نیز اعلام کنم.

چرا نميگين اين دانشجويان چرا برنميگردن؟

با سلام
اینجانب دارای مدرک مهندسی از یکی از دانشگاه های مطرح تهران هستم و هم اکنون از 7 دانشگاه سرشناس دنیا پذیرش گرفته ام. این مطب رو که در سایتتون دیدم خونم به جوش اومد. باید پرسید مگه شما قصدتون جز سنگ اندازی جلوی پای تعدادی جوان چیز دیگریست؟ به ما دانشجویان برای تقاضای ویزا حتی مدرک دیپلممان را هم نمی دهند. می گویند وثیقه بزارید یا برگ اعزام به خدمت بیارید تا مدارکتون رو بتون بدید. جالبه که دانشگاه های آلمان و آمریکا بدون گرفتن هیچگونه مدرکی (فقط با رزومه و ریزنمرات) به بنده اعتماد کردند و پذیرش دادند. مگر ما مدرک لیسانس یا دیپلممون رو بگیریم بدون اجازه می تونیم از مرزها در بیرم که این ها رو به ما نمیدهند؟ مگر سفارت خانه های خارجی این قدر با دولت ما دوست هستند که سریعا ویزا دهند؟ حالا که ما حاضر شدیم با هزینه ی شخصی خودمون بریم درس بخونیم زورتان میاد؟ خوب یباره بگن نمی خواهیم دانشجویی بره خارج!!! یا ...
تازه نکته ی جالب تر اینه که بانک ها 3 میلیون برای وثیقه بیشتر می گیرند یعنی 18 میلیون برای وثیقه به صورت سپرده!!!؟
بنده حس میکنم این آقایون نظام وظیفه و وزارت علوم چند هدف زیر رو دارند!!!
1) نزارن کسی از کشور خارج بشه
2) اگر کسی خاست و تمام موانع رو رد کرد، باید یکلی باج بده!!!
3) این قدر به طرف فشار بیارند که اگز پاش رو از ایران گذاشت بیرون، شتر دیدی ندیدی و قید تمام پولی که داده رو بزنه و دیگه نیاد.

اينها را كه وزارت علوم فرستاده. اونايي كه خودشون رفتن چي؟

شما اگر اهل کمک هستيد، به همين کسانی که برگشته اند کمک نمائيد. واقعا قابل درک نيست که به کسانی که به عهد خود وفا نکرده اند کمک کنيد ولی ديگران را فراموش کنيد. آين يعنی چه؟

این هم از آن مواردی است که خدا می داند پسرخاله چه کسی مشمول این شرایط بوده! پس از رفع مشکل پسرخاله دوباره تکذیب و یا به حالت سابق برمی گردد!
یه چیزی مثل فروش سربازی در دوران های مختلفه!

تسهیلات بدن که دیگه بر نگردن !
اینم از سیاست های کلان کشور ما، برای جذب نخبگان !

فوقش میشه 40 میلیارد این حتی بودجه اولیه مونوریل هم نمیشه اما تصور کنید که اگر کاری کنیم که با رضایت برگردند چه می شود

احتمالاً اینها از دوستان و آشنایان آقایان هستند و پس از اینکه مشکل آنها حل شد دوباره این قانون اجرا خواهد شد.

من دانشجوي دكترا در يكي از رشته هاي نوين مورد نياز ايران هستم.از دانشگاه ازاد تا دولتي تقاضا دادم جهت ماهي 430 يورو. واقعا هم به ايران برميگردم. امامن رو قبول نكردن. اما هر سال تعداد زيادي رو از وزارت خانه به خارج ايران بورس ميكنند. كه عموما از طريق رابط در دانشكده هاست. باور شايد نكنيد كه همين كه ميان بر نميگردن و حاضر واسه 3000-4000 دلار در ماه كه 20-30 درصدش رو به دولت ان كشور جهت مليات برميگردانند.اينجا بمانن

بازگشته و تسویه کرده اند، این به این معنی نیسنت که الزاما در ایران مانده اند!!! پس با این حساب 438 نفر فقط آمار کسانی است که حتی برای تسویه هم نیامده اند.
واقعا این چه جور آمار دادن است. همه چیز را از بعد مادی میبینند که 438 نفر بدهکار دولت هستند؟؟؟ پس مغز و دانشی که برنگشته چه میشود؟ تازه این بجز اساتیدیست که بعد از بازنشستگی و یا حین کار ( و صد البته در زمان پحتگی علمی) از کشور خارج و جذب دانشگاههای بیرون می شوند.

تا حالا به این فکر کردین که چرا این همه اشتیاق به تحصیل در خارج بین دانشجو ها هست؟
تا حالا به این فک کردین که چرا دانشجو ها علاقه ای به برگشتن ندارن؟

بیان چکار برادر من ؟
سماغ بمکن؟
آقایان 10 تا 10 سمت میگیرن نیازی به این افراد نیست کلی بیکار تو کشور داریم

"به گفته وی مسئولان وزارت علوم درپي آن هستند تا براي عده اي از دانشجويان که با توجه به سپردن وثيقه به کشور بازنگشتند اما هم اکنون در پذيرش دانشجويان ايراني در خارج از کشورکمک مي کنند تسهيلاتي قائل شوند و مشکلات آنها را حل کنند." اين يعني اينکه عده اي ديگر را نيز به راحتي از کشور خارج مي کنند. آيا بايد به اين افراد باج داد يا با آنها برخورد کرد؟ کسي که خودش بر نگشته ديگران را نيز به همان سرنوشت دچار مي کند. نکند آقا زاده اي در بين آنها است.

این روش منطقی نیست چون همه آنهایی که در خارج مانده اند (یا قریب به همه شان) میتوانند به نحوی به ایران کمک کنند. اما در عمل این مزیت فقط به کسانی میرسد که در ایران و یا وزارتخانه های مرتبط آشنایی دارند.