1بازدید
«آل»، فیملی که برای کودکان ساخته شده!
تابناک اجتماعی ـ یکی از بینندگان «تابناک» با ارسال مطلبی نوشت:
فیلم «آل» روی هم رفته، به نظرم فیلم آموزنده‌ای بود؛ یادم میاد بچه که بودم و اصلا هم شیطون نبودم، نمی‌دونم چرا یه وقت‌هایی مادرم اینقدر داغ می‌کرد که فریاد می‌کرد: «الهی آل ببردت». من هم توی دلم می‌گفتم: «خب ببره، مگه چیه؟»
اما با دیدن فیلم «آل» و با این که الان سنی از من گذشته، آل باید بترسه که من ببرمش، ولی راستش خیلی ترسیدم و توی دلم گفتم: خوب شد اون روزها آل منو نبرد؛ البته دلیلش رو هم فهمیدم، چون آل تنها زن زائو و جنین رو می‌تونه ببره، نه خرس گنده‌ای مثل من که همچون جرقه همه جا را به آتش می‌کشد.
بگذریم...
داستان فیلم به این شکل بود که مادر مرد جوانی که همسرش باردار است، به هنگام زایمان می‌میرد و به گفته اهالی، آل او را سر زا برده است و او از ترس این که شاید آل همسرش را نیز با خود ببرد، دچار توهماتی که برگرفته از خرافات است، می‌شود و ماجراهایی از این دست... است که برای بازیگر پیش می‌آید.
حال می‌گویید چرا آموزنده بود؟
همین الان به این پرسش علمی شما پاسخ می‌دهم. بچه‌ها با دیدن این فیلم از آل یعنی اون پیرزن سرخ مو و سرخ رو، دراز و لاغر که همچون جن همه جا پیداش می‌شد، چنان وحشت می‌کنند که تنها کافی است مادرها یک بار به آنان گوشزد کند که اگر آتیش بسوزونی، می‌گم آل ببردت، اون وقت می‌بینید که این جمله از هزاران کتاب بوستان و گلستان و کیمیای سعادت و راهنمای تربیت کودک و ... مفیدتر است و از سوی دیگر، مادرها هم با دیدن هیبت هولناک آل، دیگر دلشان نمی‌آید چنین کسی را به جان کودکانشان بیندازند و عقده‌های روانی از این دست، برای آنان بیافرینند، به گونه‌ای که پس از گذشت سال‌های سال، باز هم با شنیدن نام «آل» یاد نفرین‌های مادر بیفتند و البته نه یاد شیطنت‌های خودشان.
برای حسن ختام می‌خواهم از کارگردان تشکر کنم به خاطر جلوه‌های ویژه، چون حتی کارگردان‌های هالیوود هم نمی‌توانند یک نفر را این گونه سالم از میان آن همه میخ و سیخ آویزان بر بالای سرش رد کنند؛ واقعا دست مریزاد.
البته بگذریم از این که ما سرانجام نفهمیدیم، رابطه پیشین قهرمان فیلم با رئیسش و رفتن او به ارمنستان و غیره و غیره چه ربطی به موضوع فیلم داشت؟ مگر کردستان و لرستان و ... با آن باورهای سخت و ریشه‌دار درباره این گونه خرافات از جمله آل نمی‌توانست مکان مناسبی برای اجرای آن باشد (ناگفته نماند که خود اینجانب از تبار لرستان هستم)؛ عیبی هم ندارد چون ما خیلی چیزها را نمی‌فهمیم و اصلا ککمان هم نمی‌گزد؛ شاید هم ایراد کار خود ماییم که تجربه به قول گفتنی «ژانر تریلر» را نداریم. خلاصه ما که اعتراف کردیم.
فیلم «آل» روی هم رفته، به نظرم فیلم آموزنده‌ای بود؛ یادم میاد بچه که بودم و اصلا هم شیطون نبودم، نمی‌دونم چرا یه وقت‌هایی مادرم اینقدر داغ می‌کرد که فریاد می‌کرد: «الهی آل ببردت». من هم توی دلم می‌گفتم: «خب ببره، مگه چیه؟»
اما با دیدن فیلم «آل» و با این که الان سنی از من گذشته، آل باید بترسه که من ببرمش، ولی راستش خیلی ترسیدم و توی دلم گفتم: خوب شد اون روزها آل منو نبرد؛ البته دلیلش رو هم فهمیدم، چون آل تنها زن زائو و جنین رو می‌تونه ببره، نه خرس گنده‌ای مثل من که همچون جرقه همه جا را به آتش می‌کشد.
بگذریم...
داستان فیلم به این شکل بود که مادر مرد جوانی که همسرش باردار است، به هنگام زایمان می‌میرد و به گفته اهالی، آل او را سر زا برده است و او از ترس این که شاید آل همسرش را نیز با خود ببرد، دچار توهماتی که برگرفته از خرافات است، می‌شود و ماجراهایی از این دست... است که برای بازیگر پیش می‌آید.
همین الان به این پرسش علمی شما پاسخ می‌دهم. بچه‌ها با دیدن این فیلم از آل یعنی اون پیرزن سرخ مو و سرخ رو، دراز و لاغر که همچون جن همه جا پیداش می‌شد، چنان وحشت می‌کنند که تنها کافی است مادرها یک بار به آنان گوشزد کند که اگر آتیش بسوزونی، می‌گم آل ببردت، اون وقت می‌بینید که این جمله از هزاران کتاب بوستان و گلستان و کیمیای سعادت و راهنمای تربیت کودک و ... مفیدتر است و از سوی دیگر، مادرها هم با دیدن هیبت هولناک آل، دیگر دلشان نمی‌آید چنین کسی را به جان کودکانشان بیندازند و عقده‌های روانی از این دست، برای آنان بیافرینند، به گونه‌ای که پس از گذشت سال‌های سال، باز هم با شنیدن نام «آل» یاد نفرین‌های مادر بیفتند و البته نه یاد شیطنت‌های خودشان.
برای حسن ختام می‌خواهم از کارگردان تشکر کنم به خاطر جلوه‌های ویژه، چون حتی کارگردان‌های هالیوود هم نمی‌توانند یک نفر را این گونه سالم از میان آن همه میخ و سیخ آویزان بر بالای سرش رد کنند؛ واقعا دست مریزاد.
البته بگذریم از این که ما سرانجام نفهمیدیم، رابطه پیشین قهرمان فیلم با رئیسش و رفتن او به ارمنستان و غیره و غیره چه ربطی به موضوع فیلم داشت؟ مگر کردستان و لرستان و ... با آن باورهای سخت و ریشه‌دار درباره این گونه خرافات از جمله آل نمی‌توانست مکان مناسبی برای اجرای آن باشد (ناگفته نماند که خود اینجانب از تبار لرستان هستم)؛ عیبی هم ندارد چون ما خیلی چیزها را نمی‌فهمیم و اصلا ککمان هم نمی‌گزد؛ شاید هم ایراد کار خود ماییم که تجربه به قول گفتنی «ژانر تریلر» را نداریم. خلاصه ما که اعتراف کردیم.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
فیلم نه فیمل
من تعجبم از همایون ارشادی بود که وسط این مسخره بازی چی کار می کرد!
اتفاقا همین دیشب تو جلسه نقد فیلم آل بودم کارگردان و نویسندشم بودن و بعضی عوامل دیگش
توضیح میدادن که اصلا قصدشون تولید فیلم وحشت نیست و فقط میخواستن جنبه های روانی این آدم ها رو نشون بدن و نشون بدن که مصطفی زمانی خودش با خرافات آل رو به وجود میاره
یکی اون زنی که تو میدون جمهوری میبینه یکی صابخونشون یکی هم مادر زن سامویل خلاصه من که خوشم نیومد از فیلم و بدم هم نیومد
من اين فيلم را نديدم وكاري به كمدي يا وحشتناك بودن ان ندارم اما خودم در ايام بعد از زايمان چند بار ال را ديدم نمي دانم خواب بود يا بيداري اما اورا ديدم يك بار دقيقا به همان شمايل پيرزني كه توي اين فيلم توصيف شده اما هر بار به حدي ترسيدم كه هنوز بعد از 25سال از به ياد اوري ان مو بر بدنم سيخ مي شود البنه ادم خرافاتي نيستم تحصيل كرده هم هستم به همين علت بيشتر به دنبال دليل علمي اين قضيه مي گردم شايد نوعي ضعف يا حساسيت رواني بعد از زايمان باشد نمي دانم اما فقط اين را مي دانم كه وقتي ديدم زن سياه پوشي بالاي سر نوزادم نشسته وبه سمت او خم شده وبدنش با حركات نسبتاتندي به اين سو وانسو مي رفت مثل كسيكه با عجله قصد ديد زدن يا ربودن چيزي را دارد در ان لحظه سعي داشتم فرياد بزنم اما صدا از گلويم خارج نمي شد تا اينكه ظاهرا با يك فريا كوچك مادرم كه كنارم بود از خواب بيدار شد كه جريان را برايش تعريف كردم مادرم گفت شايد ال بوده وانجا بود كه با پديده اي به نام ال اشنا شدم به هر حال اميدوارم ال به سراغ هيچ زائويي نرود.
من موافقم اصلا ژانر ترس نبود ما از اولش خندیدیم تا آخرش برای تفریح بد نبود
من هم با نظر نويسنده موافقم. فيلم بيشتر جنبه كمدي داشت. خرافاتي از اين دست رو چرا بايد در جامعه رواج داد!!!
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.