افشای باج خواهی عجیب زلنسکی و نتانیاهو / شروط آمریکا و روسیه برای پایان جنگ اوکراین

پایگاه «آکسیوس» محتوای مذاکرات تلفنی نخست‌وزیر اسرائیل و رئیس جمهوری اوکراین را منتشر کرد.

بر اساس این گزارش که آکسیوس امروز (اول ژانویه) آن را منتشر کرده، یک مقام اوکراینی خبر داده که «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر اسرائیل جمعه شب در گفت‌وگوی تلفنی با «ولودیمیر زلنسکی»، رئیس جمهوری اوکراین، از او خواسته که در مجمع عمومی سازمان ملل به قطعنامه درخواست از دیوان بین‌المللی دادگستری در لاهه درباره ماهیت اشغالگری اسرائیل رأی منفی بدهد.

این مقام اوکراینی افزوده که زلنسکی از نتانیاهو خواسته است، در صورت رأی منفی اوکراین به این مصوبه، چه تغییری در سیاست اسرائیل در قبال تأمین سلاح برای اوکراین و تقویت توان دفاعی این کشور در برابر موشک‌های بالستیک روسیه و پهپادها پیش خواهد آمد.

بر اساس این گزارش، نتانیاهو هیچ تعهدی به زلنسکی نداده و به همین بسنده کرده که آماده بررسی خواسته‌های او در آینده است.

این منبع آگاه تأکید کرده که پاسخ نتانیاهو برای زلنسکی رضایت‌بخش نبوده و او نیز هیچ وعده‌ای درباره رأی دادن علیه این مصوبه نداده است و بعدتر از سفیر اوکراین در سازمان ملل خواسته در جلسه مجمع عمومی سازمان ملل برای رأی‌گیری درباره این مصوبه حاضر نشود.

زلنسکی پیش از این با انتشار توئیتی اعلام کرد، در گفت‌وگوی تلفنی با نتانیاهو «همکاری‌های دوجانبه در بخش امنیتی و همکاری در محافل بین‌المللی» را بررسی کرده است.

کابینه سابق اسرائیل از زمان آغاز حمله روسیه به اوکراین با توجه روابط نزدیک با روسیه، به حمایت زبانی و کمک‌های انسان‌دوستانه به اوکراین بسنده کرد و حاضر به ارسال سلاح به اوکراین نشد.

با بر سر کار آمدن بنیامین نتانیاهو که روابط بسیار دوستانه‌ای با ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه دارد، به نظر می‌آید که اسرائیل همین سیاست را حفظ کند.

به گفته ناظران، اسرائیل با پیش گرفتن این سیاست در پی حفظ آزادی عمل خود در سوریه علیه مواضع ایران با چراغ سبز روسیه است.

ماه گذشته، نتانیاهو در مصاحبه با یک نشریه داخلی، سیاست کابینه «یائیر لاپید» در قبال بحران اوکراین را «واقع بینانه» خوانده بود.

نخست‌وزیر اسرائیل شنبه شب طی اظهاراتی این مصوبه مجمع عمومی سازمان ملل را «رذیلانه» خواند و گفت: «ملت یهود در سرزمین خود و در پایتخت ابدی خود اشغالگر نیست.»

وی افزود که هیچ مصوبه‌ای در سازمان ملل نمی‌تواند این واقعیت تاریخی را تغییر دهد و تأکید کرد که چنین مصوبه‌ای برای اسرائیل الزام‌آور نخواهد بود.

روز گذشته، مجمع عمومی سازمان ملل پیشنهاد فلسطین را تصویب کرد که از دادگاه بین‌المللی خواسته شود که درباره مناطق تحت اشغال اسرائیل در فلسطین نظر قانونی خود را بیان کند.

این مصوبه با تأیید ۸۷ کشور و رأی منفی ۲۶ کشور و رأی ممتنع ۵۳ کشور به تصویب رسید. همه کشور‌های عربی از جمله کشور‌هایی که با اسرائیل روابط رسمی برقرار کرده‌اند به این مصوبه رأی مثبت دادند.

انتقاد سياستمدار فرانسوی درباره ارسال سلاح به اوکراین 

جنگ در اوکراین بدون مشاهده هیچ تغییر راهبرد در جبهه موافقان و مخالفان طرف‌های درگیر همچنان ادامه دارد و به یک سالگی نزدیک می‌شود. راهبرد مخالفان حمله نظامی روسیه به اوکراین در این ماه‌ها همچنان تحریم مسکو و کمک مالی، نظامی و لجستیکی به اوکراین بوده و هست.

در حالی که راه‌حل تحریم، جبهه غرب را با تورم بی سابقه، افزایش بها و نیز کمبود سوخت مواجه کرده است، راه حل دیگر این کشورها در ارسال سلاح به اوکراین نیز امروز نگرانی‌هایی را در مورد سرنوشت انبارهای اسلحه برانگیخته است.

در تازه‌ترین اظهارنظرها، ژنرال کریستف گومار (Christophe Gomart) رئیس سابق اطلاعات نظامی فرانسه در گفت‌وگو با رادیو «اروپ۱» در مورد خلع سلاح کشورش در نتیجه کمک‌های نظامی به اوکراین هشدار داد. این درحالی است که سباستین لوکورنو (Sébastien Lecornu) وزیر نیروهای مسلح قرار است به کی‌یف سفر کند. دیدار او با همتای اوکراینی قرار است ضمن اثبات حمایت نظامی فرانسه از اوکراین بر تعهد این کشور به تامین تسلیحات در ماه‌های آتی جنگ تاکید کند.

با این حال در برابر انگلیس، آلمان، لهستان و البته آمریکا، کمک‌های نظامی پاریس چندان پررنگ نیست. اما گومار همین میزان کمک را نیز بالاترین حد توان فرانسه می‌داند و معتقد است، سفر وزیر دفاع فرانسه به کی‌یف با هدف «مطلع شدن از نیاز واقعی ارتش اوکراین پس از اعطای اخیر ۱۸ فروند توپخانه «سزار» و مقادیر دیگری مهمات» صورت می‌گیرد.

ژنرال فرانسوی: پاریس با تسلیح اوکراین خود را خلع سلاح می‌کند

گومار افزود: نباید فراموش کرد که فرانسه نخستین ارتش اروپایی است و تعهداتی در دیگر مناطق دنیا دارد. به همین دلیل نیاز داریم ادوات جنگی و مهمات و به‌ویژه سلاح توپخانه‌ای خود را حفظ کنیم.

این ژنرال فرانسوی کشورش را در ارسال سلاح به اوکراین از برخی دیگر از همسایگان اروپایی دست و دلبازتر خواند و گفت: ۱۸ فروند توپخانه سزار معادل ۲۵ درصد (یک چهارم) توان توپخانه‌ای پاریس است.

وی با مطرح کردن این سوال که آیا لهستان نیز به چنین اقدامی در کمک به کی‌یف دست زده است یا خیر، به مساله میزان سلاح ساخته شده در هر دو کشور و نیز ارسال به اوکراین، اشاره کرد و افزود: فرانسه بخت برخورداری از صنعت تسلیحاتی قوی را دارد. اما این بخش مطابق نیاز تولید می‌کند و انباری صورت نمی گیرد.

وی افزود: این صنعت پس از عقد قرارداد، تامین سفارش را آغاز می‌کند و مساله این است که خط تولید نامحدود نیست.

رئیس سابق اطلاعات نظامی فرانسه، دقت بیشتر در منابع تامین کمک به اوکراین را خواستار شد و هشدار داد: این کمک ضروری است اما فرانسه را به خلع سلاح برای تسلیح اوکراین وادار کرده است.

ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری روسیه پس از بارها انتقاد از بی‌توجهی غرب به نگرانی‌های امنیتی مسکو از گسترش پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) روز پنجشنبه ۲۴ فوریه (۵ اسفند ۱۴۰۰) عملیات نظامی که آن را «عملیات ویژه» و طرف غربی آن را «تهاجم نظامی» در اوکراین خواندند، آغاز کرد و به این ترتیب روابط پرتنش مسکو - کی‌یف به رویارویی نظامی تغییر وضعیت داد. جنگ اوکراین با همه تبعات گسترده اش در حالی به یک سالگی نزدیک می‌شود که نگرانی‌های جدی در مورد انبار سلاح اروپا که محتوای آن به سمت اوکراین روان شده است، وجود دارد.

رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا نیز ماه گذشته اذعان کرد که این اتحادیه با کمک تسلیحاتی به اوکراین برای استفاده در جنگ با روسیه، ذخایر نظامی خود را تخلیه کرده است.

جوسپ بورل مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در وبلاگ خود نوشت: این جنگ همچنین زنگ بیدارباش برای همه ما در مورد توانایی‌های نظامی خودمان بوده است. ما به اوکراین سلاح دادیم، اما با این کار متوجه شدیم که ذخایر نظامی ما تمام شده است.

چندی پیش خبرگزاری بلومبرگ در مورد این نگرانی نوشت: متحدان اوکراین از آغاز جنگ میلیاردها دلار سلاح‌، مهمات و تجهیزات برای این کشورِ واقع در اروپای شرقی ارسال کرده‌اند. این موضوع انبارهای اسلحه را تحت فشار قرار داده است.

شرکت‌های تجهیزات دفاعی در اروپا و آمریکا اکنون افزایش تقاضا برای پدافندهای هوایی و سلاح‌های ضد تانک و تجهیزات دیگر را شاهد هستند. این در حالی است که دولت‌های غربی پیش‌بینی می‌کنند که اوکراین احتمالاً طی سال‌های آینده به حمایت نظامی مستمر نیاز خواهد داشت. اما افزایش میزان تولید بعد از چندین دهه که میزان سفارش‌ها محدود بوده برای این شرکت‌ها دشوار خواهد بود.