مرور روزرنامههای سه شنبه ۷ شهریور
بریکس؛ درخت دوستی یا نهال دشمنی؟ / مساله اصلی قتلهای خانوادگی / دریاچه ارومیه و گذشتهای حسرتبار
حمله به لاریجانی، کنایه به قالیباف و هشدار به رییسی، تحلیل و پیشبینی انتخابات آینده مجلس، فراز و فرودهای سیطره دو ساله طالبان، مساله استادان غیرخالص، سیزده گام اقتصادی دولت سیزدهم به روایت خاندوزی، کاخ الیزه دنبال احیای برجام، ورود به پیمانها و پایان یکجانبهگراییها، عملیات تولید گاز از فاز ۱۱ میدان پارس جنوبی و والدین موقت برای بدسرپرستها، از مواردی است که موضوع گزارشهای خبری و تحلیلی روزنامههای امروز شده است.

به گزارش «تابناک»؛ روزنامههای امروز سه شنبه ۷ شهریورماه در حالی چاپ و منتشر شد که بیانیه وزارت کشور به جای وزارت علوم درباره اخراج اساتید، یارانه دیجیتالی درپیچ تند گرانیها، ورود اروپاییها به میز احیای برجام و بهره برداری از فاز ۱۱ پارس جنوبی با تلاش متخصصان ایرانی در صفحات نخست روزنامههای امروز برجسته شده است.
در ادامه تعدادی از یاددشتها و سرمقالههای منتشره در روزنامههای امروز را مرور میکنیم:
بریکس؛ درخت دوستی یا نهال دشمنی؟
حسین حقگو طی یادداشتی در شماره امروز شرق با تیتر بریکس؛ درخت دوستی یا نهال دشمنی؟ نوشت: «آنچه انجام شده یک رخداد اتفاقی نیست»؛ (آقای رئیسی با اشاره به پیوستن ایران به بریکس) نگاه غیرواقعی به سیاست آنهم سیاست خارجی که عوامل و متغیرها و بازیگرانی با منافع حیاتی بس گوناگون را شامل میشود، نگاهی نیست که تأمینکننده منافع ملی باشد؛ نگاهی که بنیانهای ارزشی و ایدئولوژیک دارد و با آگاهی کاذب، جهان را به دوست و دشمن و اهورا و اهریمن تقسیم میکند. در این نگاه واقعیت و عینیت و آنچه روی زمین است، چندان اهمیتی ندارد بلکه آنچه اصالت دارد، آرزو و خواست نگارنده است. در موضوع عضویت کشورمان در گروه اقتصادهای نوظهور «بریکس» به نظر با همین نگاه مواجهیم؛ ثنویتی که عضویت در این پیمان را بهجای یک فرصت اقتصادی سیاسی، در معنای نفی دیگری (دشمنان) و ظفرمندی خود تعبیر میکند.
نگاهی که کمتر نشان از واقعیت دارد و بازمانده از دوران جنگ سرد و گفتمان «تضاد منافع» و ظلمستیزی و مبارزه با تبعیض در عرصه جهانی بهجای «اشتراک منافع» و رقابت و بسط منافع ملی در پرتو همکاریهای بینالمللی است. متأسفانه بهجای درک سپریشدن آن دوران و پیچیدگی اشکال همزیستی در جهان امروز، همچنان از همان نگاه به جهان نگریسته میشود و مخالفان این نگرش به درکنکردن منافع ملی متهم میشوند. چنانکه خبرگزاری فارس در گزارشی این سؤال را طرح میکند که «چرا جریان غربگرا از عضویت ایران در بریکس عصبانی شده است؟»
و خود پاسخ میدهد: «زیرا دولت سیزدهم خط «دیپلماسی التماسی» جریان غربگرا را رعایت نکرد و بهجای توجه صرف به غرب، شرق را برای همکاری اقتصادی خود انتخاب کرده است» (۵/۶/۱۴۰۲). این خبرگزاری در ادامه تحلیل خود از بیتفاوتی اصلاحطلبان نسبت به «گشایشهای دیپلماسی در دولت سیزدهم» بهشدت گلایه و عنوان میکند همین «اصلاحطلبان در روزنامههای خود با تیترهای عجیب و غریب به استقبال برجام رفع تحریمها رفته بودند!» (همان). این در حالی است که در بیانیه پایانی همین اجلاس بریکس بهطورکامل از برجام حمایت و عنوان شده «ما بر اهمیت حفظ برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت همچنین صلح و ثبات گستردهتر تأکید میکنیم و امید داریم که بهزودی طرفین مرتبط با برجام با اجرای مؤثر و کامل آن بازگردند». درواقع عضویت در گروه بریکس یا پیمان شانگهای یا اوراسیا و... نه در تضاد با برجام که درواقع همراستا با آن و از لوازم تحقق عضویت در این گروهها و پیمانهای منطقهای و جهانی و مهمترین آنها «سازمان تجارت جهانی» است که کشورمان بزرگترین غایب آنهاست.
این نگاه عصبی و نفیانگارانه فقط به این مورد خلاصه نمیشود بلکه در نگاه به کلیت گروه بریکس و نیز اهداف اقتصادی آن و بهویژه ارز مورد معامله در این گروه هم تسری مییابد. چنانکه درحالیکه هم ساختار و هم ترکیب اعضای فعلی و آتی این گروه عمدتا در جهت بسط و گسترش همکاریهاست و نه تقابل و نفی سایر بلوکهای اقتصادی و سیاسی، اما قرائت مسئولان کشورمان از عضویت در گروه بریکس، ضدیت این گروه با غرب و آمریکا معنا شده است. چنانکه هم خود آقای رئیسی در سخنرانی خود بر این جنبه تأکید میکند (عضویت ایران در بریکس موجب تقویت رویکردهای اصولی این گروه از جمله مخالفت با یکجانبهگرایی آمریکاست) و هم سایر مقامات و مسئولان و رسانههای اصولگرا و... (برای نمونه، «فعالیت و تلاشهای کشورهای عضو میتواند جهش مهمی در پایاندادن به استعمار کشورهای توسعهطلب تلقی شود» - ولایتی، «ورود ایران به بریکس به تضعیف یکجانبهگرایی میانجامد» - صفری، معاون دیپلماسی وزارت خارجه و...) درحالیکه حتی ولادیمیر پوتین نیز در نطق ویدئویی خود در این اجلاس این نگاه را تا حدی نفی میکند: «بریکس با کسی رقابت نمیکند و خود را مقابل کسی قرار نمیدهد» و شی جین پینگ نیز «سازوکار بریکس را قطبنمای پیشرفت جامعه بشری» میخواند و اینکه «کشورهای بریکس باید هماهنگی و همکاری در مسائل جهانی و منطقهای را تقویت کرده و تلاشهای بیشتری برای میانجیگری و حل مسائل حاد جهانی انجام دهند».
درباره مسائل اقتصادی نیز درحالیکه سخن محوری آقای رئیسی «دلارزدایی» از تبادلات اقتصادی بود و آن را هدفی در دسترس و سهلالوصول عنوان میکرد، این موضعگیری چندان در بین رهبران کشورهای عضو و میهمان مقبولیتی نداشت. چنانکه ولادیمیر پوتین دراینباره عنوان کرد که: «ارز واحد (بریکس) برای پرداختها موضوع بسیار پیچیدهای است، اما به این سمت حرکت خواهیم کرد» و رهبران کشورهای چین و هند و برزیل نیز اعلام کردند نمیخواهند دلار را حذف کنند؛ چراکه این کشورها که تبادلات تجاریشان با آمریکا سر به هزاران میلیارد دلار میزند بهخوبی میدانند این کار تا افقهای آینده نه ممکن و نه مطلوب است (تنها تبادلات تجاری چین با اروپا و آمریکا حدود هزار و ۵۰۰ میلیارد دلار و صادرات نرمافزار هند به این کشورها حدود ۲۰۰ میلیارد دلار است. بخش اعظم تبادلات تجاری کشورهای برزیل و آفریقای جنوبی هم با اروپا و آمریکاست).
پیوستن به بریکس اقدامی مثبت و ارزشمند است و قطعا اتفاقی نیست؛ اما برای آنکه انفعالی و مبتنی بر نفی دیگری نباشد، نیازمند اتخاذ سیاستهایی اثباتی است که هم با ایجاد فضای آزاد و رقابتی و اصلاحات ساختاری در عرصه اقتصادی امکان جذب و ارتقای سرمایه مادی و فکری و زیرساختها فراهم شود و هم با تعامل هوشمندانه با همه کشورها و از جمله کشورهای اروپایی و آمریکا و ژاپن و... حضور در زنجیره تولید و ارزش جهانی به نفع توسعه و پیشرفت کشور عزیزمان امکانپذیر شود. با نگاه ایدئولوژیک و رمانتیک به جهان و تعاملات اقتصادی قطعا این مقصود حاصل نمیشود، ایران بیش از هر زمان دیگری امکان و نیاز به توسعه و دولت توسعهگرا دارد؛ دولتی که از امکانات و فرصتهای جهانی در جهت ارتقای توانمندیهای بسیار این مردم و سرزمین استفاده کند و بهجای تعارض و نهال دشمنی، درخت دوستی بنشاند، چراکه «در گلهای ناممکن هوا سرد است»! *
مسئله اصلی قتلهای خانوادگی
حسین فصیحی طی یادداشتی در شماره امروز جوان با عنوان مساله اصلی قتلهای خانوادگی نوشت: قتل والدین به دست فرزندان با انگیزههای مختلف صورت میگیرد. در دو روز گذشته گزارش دو پرونده را منتشر کردیم که در جریان یکی از آنها پسری ۳۷ ساله مادرش را سربرید و دومین متهم دختری کینهجو بود که پدرش را با ضربات متعدد چاقو به قتل رساند. طبیعتاً موضوعاتی که در جریان هر پرونده مطرح میشود با هر پرونده دیگری تفاوتی ماهوی دارد که پس از بررسی انگیزههای مجرمانهای که منجر به بروز جنایت میشود، قابلبحث است. بررسی انگیزههای مجرمانه در جریان پروندههای جنایی تا جایی دنبال میشود که اقناع پلیس و قاضی را از عمل مجرمانهای که صورت گرفته به دنبال داشته باشد تا با تأسی به آن بشود فرد مجرم را با استناد به مواد قانونی که در قانون به آن اشاره شده مجازات کرد.
بدیهی است در چنین شرایطی، موضوعات اساسی که فرد مرتکب در ذهن خود حمل میکند، از نگاه ساختاری که قرار است در حوزه پیشگیری از جرائم فعال باشد، دور میماند و به آن توجهی نمیشود، از همینرو انگیزههای مجرمانه همواره در جامعه فعال میماند و تلاشی برای پیشگیری یا مدیریت آن صورت نمیگیرد. افزایش بروز جرائم، خصوصاً جرائم جنایی که بخش مهمی از آن مربوط به قتلهای خانوادگی است، روشن میکند ساختار مدیریتی جامعه و رویکردی که قانون رویه آن را در پیش گرفته، بیش از اینکه بخواهد سلامت جامعه را با سرمایهگذاری در حوزههای پیشگیری از جرائم دنبال کند، آن را رها کرده و تمرکز خود را بر مجازات مرتکبان صورت دادهاست، غافل از اینکه در پیش گرفتن چنین سیاستی، هزینههای بیشتری را متوجه ساختار اجتماعی کردهاست.
در جریان دو پرونده مورد اشاره از آنجا که دو فرد مرتکب یکی از والدین خود را به قتل رساندهاند، طبیعتاً با بخشش اعضای خانوادهشان روبهرو میشوند و براساس رویه قانونی به مجازات ۳ تا ۱۰ سال زندان محکوم میشوند و بعد از تحمل مجازات، بدون محرومیت از حقوق اجتماعیشان یا کنترل رفتارهای اجتماعی در جامعه رها میشوند، از همینرو تمرکز ساختاری که مدام به دنبال مجازات مرتکبان است، ترجیحش این است موضوعات اساسی که در پس این پروندهها وجود دارد، از نظر جامعه پنهان بماند. ۳۱ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۹ روزی مهم در تقویم جرائم جنایی کشور بود. وقتی خبر رسید دختری ۱۴ ساله در شهرستان تالش با ضربات داس پدرش به قتل رسیدهاست، موضوعات اساسی که در پس این عمل مجرمانه وجود داشت، از نظرها دور نگه داشتهشد و بیش از همه شناعت به کار گرفته شده در بروز عمل مجرمانه مورد توجه قرار گرفت. فارغ از واکنشهای جهانی، رئیسجمهور و رئیس قوه قضائیه وقت به حادثه واکنش نشان دادند.
رئیس وقت قوه قضائیه اعلام کردهبود که حتماً برخورد عبرتآموزی با پدر رومینا صورت خواهد گرفت، اما حقیقت این است که در اجرای قانون نمیتوان فراتر از قانون عمل کرد، چراکه براساس قانون، قصاص اگر عملی عبرتآموز هم باشد، از پدری که فرزند خود را به قتل میرساند، ساقط است و این موضوع را پدر رومینا قبل از بروز عمل مجرمانهاش در مشورت با یکی از وکلای دادگستری دریافت کرده و بر همان اساس و به صورت آگاهانه دست به ارتکاب جنایت زدهبود. پدر رومینا پس از محاکمه به ۹ سال زندان و پرداخت دیه محکوم شد و بدون تردید اگر مشمول عفوهای صادر شده هم نشود، پس از تحمل مجازات در جامعه رها میشود و موضوعات اساسی که در پس این عمل مجرمانه وجود دارد، به سیاق پروندههای جنایی که مدام مطرح میشود، از نظر ساختار مدیریتی جامعه دور نگه داشته میشود تا جامعه همواره آبستن حوادث هولناک باقی بماند.
دریاچه ارومیه و گذشتهای حسرتبار
مژگان جمشیدی در بخشی از یادداشتی با تیتر دریاچه ارومیه و گذشتهای حسرتبار در اعتماد نوشت: آن هواپیمای محیط زیست! دریاچهای مملو از آب و زندگی! دستههای فلامینگوها و جوجهها! حضور زیستشناسان نامدار ایرانی و خارجی! همه و همه متعلق به ارومیه بود. ارومیهای که حالا چند سالیست قتلگاه آخرین بازماندههای گوزنهای زرد ایرانی و انبوه پرندگانش شده درحالی که لاشههای گوزنها در میان انبوهی از نمک مدفون شده و بلورهای نمکی منقار و بال و پر پرندگان را پوشانده است. حالا به جای دریاچه ارومیه که تا همین ۲۰ سال پیش، به نگین سرخ آذریابجان و ایران شهرت داشت یک شورهزار به وسعت نزدیک به ۵۰۰ هزار هکتار یا باقی مانده است. تمام درآمد حاصل از تخصیص آب حوضه آبریز ارومیه به کشاورزی و باغداری در چهار دهه گذشته یک میلیارد دلار بوده در حالی که فقط در ۸ سال دولت یازدهم و دوازدهم معادل ۵ میلیارد دلار برای احیای این دریاچه هزینه شد و آخر هم هیچ! بغضم بالاخره میشکند و با صدای بلند گریه میکنم.
آلبوم عکسهای قدیمیام را ورق میزنم، عکسهای تجمع اعتراضیمان در سال ۱۳۷۹ برای هشدار به نابودی دریاچه ارومیه! بله ۲۳ سال قبل وقتی هنوز دریاچه آب داشت و حتی سازمان محیط زیست هم نمیپذیرفت که ارومیه رو به نابودی است ما داشتیم هشدار میدادیم برای نابودی ارومیه! البته که ما علم غیب نداشتیم! من و بسیاری از کنشگران و فعالان محیط زیستی که آن زمان دانشجو بودیم روند شتابناک سدسازی و میل وافر دولت به خودکفایی گندم که به نابودی بسیاری از دریاچهها و جنگلهای غرب ایران منجر شد و روند افت سطح آب دریاچه ارومیه که ۴-۳ سالی بود آغاز شده بود را میدیدیم. با این رشد جمعیت معلوم بود که ارومیه به زودی نابود میشود اگر کاری نکنیم! تجمع اعتراضیمان برای تخریب جنگلهای شمال و دامنههای البرز به بهانه ساخت آزادراه تهران - شمال در سال ۱۳۷۸، تجمع اعتراضیمان برای نابودی تالاب بینالمللی انزلی در سال ۱۳۷۹ به بهانه ساخت جاده کنارگذر که تبدیل به میانگذر انزلی شد! تجمع اعتراضیمان برای توسعه بندر امیرآباد و تصرف آشوراده در مجاورت پناهگاه حیات وحش میانکاله در سال ۱۳۸۳ و...
پاسخ ما کنشگران محیط زیستی در تمام این سالها فقط انگ و برچسبهای «ضد توسعه، سلطنتطلب، مخالف نظام، غربزده، اپوزوسیون و...» بود و بس!
یکسال قبل درست در همین روزها بود که در همین روزنامه اعتماد نوشتم «چرا دریاچه ارومیه احیا نمیشود و امیدی به احیای آن ندارم؟» وقتی بعد از این همه بحران فرونشست زمین، افت سفرههای آب زیرزمینی و خشکیدگی تمامی تالابها و دریاچههای ایران و نابودی گسترده جنگلها و تشدید آلودگی هوا و ریزگردها هنوز هم تصمیمگیران و مسوولان ارشد کشور میگویند محیط زیست سد راه توسعه نشود! واقعا چطور میتوان به احیای ارومیه امید داشت؟
دریاچه ارومیه یک اکوسیستم زنده است و حیاتش به جریان آب دایمی رودخانهها وابسته است و بس! آنچه ارومیه و دیگر اکوسیستمهای تخریبشده ایران را احیا میکند پول نیست بلکه تفکر اکولوژیک و استراتژیک تصمیمگیران و برنامهریزان حکومتی است. تفکری که بتواند عواقب و پیامدهای هر تصمیم سیاسی، اجتماعی، توسعهای و اقتصادی را برای بلندمدت پیشبینی کند و برایش راهکار داشته باشد نه توجیهات سادهانگارانه! اگر دیر بجنبیم بلایی که با نابودی هامون و هیرمند بر سر ۵ شهر سیستان آمد با نابودی دریاچه ارومیه بر سر تمامی آذربایجان تا شعاع ۵۰۰ کیلومتری آن میآید.
16
















تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
اون زمان اینقدر مجوز چاه عمیق دادن تا بالاخره دریاچه ارومیه خشک شد اینبار هم متاسفانه اینقدر تو ویلاهای شمال استخر ساخته شده که باید منتظر خشکسالی شمال باشیم ...
از خزر لوله کشی کنید به ارومیه هرچه زودتر
همانطوریکه اگاهی دارید ایران دریک منطقه خشک ونیمه خشک قراردارد توسعه کشاورزی یعنی خشکاندن ابهای زیرزمینی وویرانی اکوسیستم متاسفانه دراثرتحریم ها وکمبود منابع ارزی در سالهای اخیر کشاورزی رونق گرفت وبا هدر دادن اب های با ارزش کشور محصولاتی مانند هندوانه وخیار وافتابگردان تولید کردیم وانرا به کشور های همسایه صادر کردیم لذا به نظر بنده به جای زراعت باید بطرف درخت کاری وباغداری رفت که نوعی ابخیزداری هست ومی تواند درسفره های زیر زمینی مفید واقع شود
خیلی ها از جناح مقابل رئیسی میخوان بگن دولت رئیسی منظورش از عضویت در بریکس تقابل با غرب است نه منافع ملی مثل عباس عبدی و دار ودسته اش اولآ تز دلار زدایی همین الان هم در معاملات بین کشورها مثل روسیه و چین وهند وبسیاری از کشورها بر قرار است شما برای دیدن مخالفان منافع ملی لطفا جلو آیینه بایستید و مجیز آمریکا را بگویید لطفا اطرافیانتان را با این تحلیل ها خوشحال نکنید که دولت رئیسی برخورد ایدئولوژیک با دنیا دارد و به منافع ملی توجه ندارد
بریکس یک پیمان رقابتی مقاومتی است...ما که با این وضعیت سیاسی اقتصادی نه توانایی مقاومت رو داریم نه رقابت...در اینجا هم بازنده واقعی و ته جدولی ماییم.....
کیهان:سالانه ۵ میلیارد دلار درآمد فاز ۱۱ پس از بهره برداری کامل ،
یعنی تو این ۲۰ سال تاخیر ما ۱۰۰ میلیارد دلار بابت تاخیر در راه اندازی یک فاز دقت بفرمایید فقط یک فاز،ضرر کردیم ،پیدا کنید پرتغال فروش را
حسین حق گو دید بیکاره کاری نداره انجام بده رفت ۲ تا کاموا از جنس چرت و پرت برداشت با میل بافتنی چرت را با پرت بافت به هم تحویل رسانه داد .
خودش هم نفهمید آخرش چی شد. چه ربطی به برجام داره آخه. من موندم اینا هنوز دنبال برجامن. تو این شرایط دنیا دیگه برجامی به نتیجه نمی رسه که.
نقطه مقابلش خبرگزاری فارس و روزنامه کیهانه حتما که تمام مطالبش مبتنی بر علم و واقعیته
مقاله شرق در مورد بریکس بسیار روشنگر است و کاش رئیسی و دوستان مصرف کننده ساندیس هم نگاهی به این مطلب داشتند!
فقط دریاچه ارومیه نیست. گاو خونی بختگان میانکاله زاینده رود پریشان تالاب انزلی و...دهها رود وآبگیر دیگر درحال خشکیدن هستند باید فکری فراگیر واساسی کرد.2 وزارت کشاورزی و نیرو با طرح های بشدت نابخردانه وبدون در نظر گرفتن آینده مسببان اصلی این وضع هستند. ضعف سازمان محیط زیست چه از لحاظ ضعف قانونی وچه از لحاظ نالایق بودن وغیرمتخصص بودن مسئولانش مزید برعلل دیگر شده.
دریاچه ارومیه را 2 برادرخشکاندند. موسی کلانتری وزیرراه با طرح محیرالعقول دونیم کردن دریاچه با خاک که باعث بهم خوردن شدید اکوسیستم آن شد و عیسی کلانتری وزیرکشاورزی با نحوه گسترش کشاورزی . حالا هم تنها راه بجای غصه خوردن این است که با پرداخت هزینه زندگی کشاورزان به نسبت زمینشان اقدام به برچیدن دهها هزارچاه و حدود100 سد اطراف بنمایند.اینکار گرچه هزینه بسیارزیادی دارد ولی درمقایسه با هزینه بسیارعظیمتری که در راه است یعنی نابودی حدود 20 درصد ایران چاره ای دیگر نمیماند.کشاورزان هم ضمن دریافت هزینه متعارف زندگی اقدام به تغییر نوع کشاورزی به گیاهان کم آب بنمایند وکاشت گیاهانی چون گندم یونجه صیفی جات و...کلا ممنوع شود.
کلیه باغداران که ظرف ۴۰ سال گذشته و مخصوصا پس از دوران سیاه و تاریک احمدی نژاد پوپو لیست
و با زدن هزاران و چاه عمیق و دهها سد زمینهای بایر ملی را به باغ سیب و کشاورزی تبدیل کردند و باعث نابودی دریاچه ارومیه شدند
باید خسارات دیگر کشاورزان قدیمی را از محل جریمه تقبل کنند
و کشاورزان قدیمی هم با سیستم آبیاری تحت فشار قطره ای و ابهای بازیافت فاصلاب شهری و گلخانه ای کار بکنند
و کلیه سدهای ۳۰ سال گذشته را تخریب و چاهها را پر کنند
یک سئوال چطور دریاچه وان که اصلا از نظر جغرافیایی با دریاچه ارومیه فاصله ندارد و خیلی هم از ان کوچکتر است هر روز بزرگتر می شود و دریاچه ارومیه کوچکتر ؟ یک مشکلی در کار است اب دریاچه ارومیه به داخل زمین می رود و مردم فکر می کنند که چاه زدن اب دریاچه را می کشد !!! اصلا اینطور نیست زدن چاه بهتر است ان ابی که از زمین دریاچه داخل زمین می شود که به اعماق زمین برود حداقل قسمتی از ان به صورت طبیعی وارد چاه می شود چون اب به صورت طبیعی اگر چاه زده شود در هنگام حرکت در داخل زمین در داخل چاه جمع می شود . پس دریاچه ارومیه برای این به چاه می رود چون راهش به سمت داخل زمین باز می شود واقعیت این است که بوسیله ماهواره دریاچه ارومیه را شکاف می دهند برای همین در اذربایجاه گاه و بیگاه زلزله می اید و مردم فکر میکنند که اثری بر دریاچه ارومیه ندارد ولی دارد
مستندی از زیست محیط نشان داده شده بود که سد سازی های بالای رودخانه ای چطور باعث برهم خوردن اکوسیستم آن محیط چه از نظر جمعیت جانوری و چه از نظر رشد گیاهی پایین دست سد شده بود و جالب این جاست که وقتی کارکنان محیط زیست به این موضوع پی برده بودند و آن را به مسئولان امر گزارش داده بودند سد و بندهایی را که در مسیر رودخانه ایجاد شده بود تخریب کردند تا زیست محیط به وضع سابق برگردد. دریاچه ارومیه نگین سرخ آذربایجان است که امروز دارد آخرین نفس هایش را می کشد و گویی در بخش مراقبت های ویژه محیط زیست در حال جان دادن است پس احیاء این قلب تپنده زیست محیط کشور حائز اهمیت است.
باید دانست هر چه وسعت خشکی دریاچه بیشتر شود احیای آن مشکل تر خواهد شد و از طرفی اگر نمک حاصل از آن در اثر طوفان های نمک به زمین های اطراف منتقل شود آن ها را نیز بی حاصل خواهد کرد.
طوفان نمک دریاچه ارومیه باعث خواهد شد
تا استانهای آذربایجان شرقی و غربی و اردبیل و زنجان و حتی گیلان و قزوین بر اثر طوفان دهها میلیون تن نمک از کشاورزی و حتی سکنه خالی شوند
بردن شهروندان پاکستانی به پیاده روی اربعین با هزینه ایران صحت دارد ؟؟؟
سیاست بریکس را کشورهای مهم آن تعیین میکنند ایران زیاد وزنی ندارد قطعا واحد پول بریکس به این زودی عملیاتی نخواهد شد . البته امیدواریم این کار صورت بگیرد چون تاثیر مثبتی خواهد داشت
ایران از لحاظ حجم اقتصاد بله ولی از لحاظ سیاسی وزن داره. اصلا قبول عضویت ایران در بریکس شروع دعوای سیاسی با گروه 7 هست.
منابع خدادادی برای هیچ مشوری وزن ایجاد نمیکند
مدیریت کشور وزن ایجاد میکند که ایران محروم است
اروپا کلش اندازه ایران منابع خدادادی ندارد
پز چیزی رو بدید که با توانایی خود بدست اوردید منابع که سالهاست زیر زمینه شما نقشی که در ایجاد ان نداشتید برعکس در اتلاف آن سنگ تمام گذاشتید
چرا ایران زیاد وزنی ندارد؟
اتفاقا ایران هم از نظر منابع خدادادی غنی است و هم از نظر پیشرفت در زمینه های مختلف علمی به بومی سازی های خوبی دست یافته و با سیاستی هوشمندانه می تواند وزنه بالایی در بریکس باشد.
دریاچه ارومیه ایینه تمام نمای بی توجهی مسئولین به نظرات کارشناسی متخصصین و رویکرد تقدیر و سرنوشتی است. توکل به خدا به تنهایی کافی نیست خداوند به ما عقل داده که از اناسنفاده کنیم این که تمام عمر را به ذکر و دعا بگذرانیم عاقبت سر از دریاچه ارومیه و باتلاق گاوخونی و هورالعظیم در می اوریم.
یا زدن اشتباه سد گتوند بر روی رود کارون
و شور کردن۸ برابر آب رود کارون به نسبت آب دریا
و نابود کردن خاک زر خیز خوزستان که با آب کارون آبیاری میشد به شوره زار و کوبر
مشاوران اقای رییسی یا از اطلاعات کافی برخوردارنیستند یا عامدانه اطلاعات اشتباه به ایشان می دهند. از جمله برداشت اشتباه ایشان از بریکس است. اقای رییس جمهور اصرار زیادی دارند که دنیا را با خودشان هماهنگ کرده و دلار زدایی کنند غافل از این که هر کشوری به دنبال منافع خودش است و اگر ایجاب کند برای داد و ستد از دلار استفاده خواهد کرد و تابع منویات بعضاً جاه طلبانه ایشان نخواهد شد.
این بنده خدا از کابینه هم خبری نداره چه رصد به بریکس و کارکرد آن! البته بخاطر تقسیم کاره که فقط سفر استنانیو اعلام کلیشه ای آمار و روخوانی متنهاست. تا حالا دیدی رئیسی رو بفرستند وسط خبرنگارها تا سوالات اونهارو جواب بده؟؟!!
من کارهای مشاوره فنی انجام میدم خیلی ها هستن میان میگن یک شرکت دانش بنیان میخوام بزنم...یا ... بریم شرکت دانش بنیان بزنیم.... باید به ای تفکر چه جوابی دا د
علی رغم اینکه دل خوشی ازعملکرد دولت ندارنم و انسان باید قسمت پر لیوان را ببیند و اما درباره آقای حق گو که به ناحق مطالبی را مرقوم فرمودند هیچ مقاله معتبر علمی و دانشگاهی در حوزه اقتصاد و سیاست و حتی غیره وجود ندارد و مشخص نیست تحصیلات وی در چه زمینه و تا چه مقطعی است که اینقدر سفت و محکم تحلیل و نتیجه گیری کرده اند و با یک صغری و کبری به جمع بندی برجام رسیده اند لازم است فقط یه نکته را به وی گوشزد کنم که اگر موافقت بریکس با عضویت ایران ( که عضویت دائمی هم هست) مشروط به اجرای برجام بود لذا می توان عضویت شبهه وارد کرد و انرا فاقد ارزش دانست که اینطور نیست، و ایران عضویت کامل را به لطف خدا گرفت.
بحث برجام برای بریکس جایی مهم میشه که اعضای بریکس دوست دارن ایران از لحاظ اقتصادی قوی باشه ولی بمب اتم نداشته باشه. چین و روسیه قطعا دوست ندارن ما اتمی باشیم چون در آینده تهدیدی برای خودشون میشیم. بنابراین اینکه اسم برجام اومده واسه اینه که بگن ما ایران اتمی نمی خوایم.
کدوم یکی از مسئولین این مملکت در زمینه کاریشون تخصص و تبحر یا حتی مدرک مرتبط دارن؟
مقاله پیشکش
حالا تنها گیرت روی یه مقاله تو روزنامه اینه؟
مقاله ایشون مسلما دارای نقص هست اما کجاش گفته بریکس مشروط هست به برجام؟
حتی درست نخوندی بعد اومدی از جنس همون نظرات خبرگزاری فارس رو با ژست تخصص در افتصاد و سیاست نوشتی
بعد یه متخصص تر از تو هم اومده زیرش کامنت گذاشته اعضای بریکس خواستار یه ایران قوی هستن
دقیقا اعضای موثر بریکس خواستار یک ایران ویران و وابسته هستن
اعضای بریکس خواستار یک ایران قوی هستند نه یک ایران
تحریم زده پس طبیعی ایران را به سمت برجام سوق دهند
دریاچه ارومیه و گذشتهای حسرتبار
مردم تبریز و ایران جهت این فاجعه زیست محیطی معترض هستند و فقط پاسخ به این اعتراض ، برخورد امنیتی است .
شرق: آمریکا کدخداست. تامام
اصلاح طلبان به هیچ چیزی جز بوسیدن کفش آمریکا راضی نخواهند شد
هرچه به آن سو نباشد مخالفند
فقط ناکارامدی،
و فساد افسار گسیخته سازمان یافته سیستماتیک
و رواج گسترده ریا کاری و دروغگویی و خشونت و نفرت پراکنی و ایجاد تفرقه بین مردم
کاسبی از دین و تحریم و جنگ
و نفوذ دسمنان تاریخی این سرزمین به مناصب بالای کشور
و لجبازی و خود شیفتگی بیمار گونه یک تعداد اقلیتی غیر منتخب و غیر پاسخگو که خودشان در بهترین شرایط اقتصادی اجتماعی زندگی شاهانه دارند
و دشمن شفافیت و فعالیت احزاب بر خواسته از انتخابات واقعی و حقیقی مردم میباشند
جناب الویری درزمان امام خیلی چیزا نبود مثلا مانور تجملات وزندگی اشرافی!!!
بنیان گذار نظری بریکس یک شخص انگلیسی است . با عضویت در این گروه ها و استفاده تبلیغاتی از این موضوعات راه به جایی نخواهید برد . راه رستگاری و نجات عضویت در خانواده ملت است
بارک الله به آقای حقگو؛ واقعیت را بیان کرده اید.
بریکس هم مانند کنفرانس اسلامی کنفرانس کشورهای غیر متعهد مانند قهوه خانه قنبر طرح های داده می شود اما فقط روی کا غذ کسی ضامن اجرا نیست فقط بودجه ملتهایشان را دوروز در یک کشور کپ گفتگو هر کدام یک گوسفند می خورند و می روند کشورشان ولی کشورهای صنعتی و اتحادیه اروپا دورهم می نشینند ضمانت اجرایی دارد بودجه های هنگفت برای کمک به هم پیمانشان خرج می کنند مانند بحران مالیایتالیا اسپانیایونان چقدر اتحادیه اروپا کمک کرد تا ازبحران بیرون امدند حتی در بعضیمواقع این کمکها به کشورهای فقیر هم می شود
دقیقا....قدیمی ها یی که دوران جنگ سرد را بیاد میاورند حتما کنفرانش کشورهای پیشرفته وکشورهای در حال رشد را به خاطر میاآورند که به کنفرانس "شمال-جنوب"مشهور شد وبعدتر کنفرانس جنوب-جنوب وباز هم به جایی نرسید.غیر متهعد ها که خنده دار هم شد چون اکثر اعضای ان بدون اجازه در سر قدرت جهان(شرق وغرب) اب هم نمیخوردند
هموطن
پیش داوری نباید کرد، بریکس شامل قدرت های اقتصادی دنیا چون چین و قدرت های نوظهور اقتصادی چون برزیل و هند است و با عضویت عربستان، امارات و ایران وزنه اقتصادی آن بالاتر هم خواهد رفت، ضمن این که روسیه هم که در این پیمان حضور دارد از نظر برخی از تکنولوژی های نو کشوری پیشرفته است. نباید این طور قضاوت شود که چون چین و روسیه در بریکس هستند در آینده حق کشورهای دیگر را می خورند در هر پیمانی اعضای قوی ای نیز وجود دارند همین جی هفت که آمریکا و انگلیس و فرانسه جزء آن هستند آیا حق ایتالیا و سایر کشورها را می خورند؟ مهم این است که ما بازارهای صادراتی و وارداتی خود را در کشورهای عضو بریکس پیدا کنیم و به منافع خود دست یابیم البته چون بریکس نسبت به سایر پیمان های اقتصادی همچون جی هفت، جدیدتر است مدتی طول می کشد تا بتواند با جی هفت رقابت کند.
مطالب منتخب روزنامه های امروز تابناک هرکدام به تنهایی بیانگر ونتیجه سوءمدیریت ویا اصلا نبود مدیریت در بخشهای مختلف اجتماعی وسیاسی واقتصادی در کشور میباشد.واصرار بر این شیوه مدیریت تجربه شده نشانه دشمنی مشکوک با منافع ملی در دراز مدت است
بریکس اگر سیاسی و امنیتی شد و بر وزنه اقتصادی اش چربید با شکست روبرو خواهد شد. اقتصاد جای شاخ و شانه کشیدن نیست.
ما با دلار مخالفیم چون دستمان به دلار نمیرسد به قول شاعر دست ما کوتاه و خرما بر نخیل
دنیا در حال گذاره انکان نداره اقتصاد سیاسی نشه. چطور گروه هفت برای مبارزه با چین بودجه تصویب کرده. اون خوبه ولی بریکس بخواد از دلار استفاده نکنه بده؟ من موندم شما چرا همه چیز رو از دید غرب نگاه می کنید؟ منظورم این نیست که غرب زده اید نه. مقالاتی که از کارشناسان کشورهای غربی میاد قطعا دید و منافع غرب داخلش لحاظ شده حتی اگه بدون جانبداری صحبت کنه. پس به این مقالات باید یک مقداری شک کرد. بهم ریختن اوضاع اقتصاد دنیا بیشتر به ضرر غرب خوب معلومه باهاش مخالفن. اونا سوارن. تو بریکس میگن شما پیاده شید همه با هم بریم. همین
شرق همیشه مستخدم سرویس های کاخ قهوه ای بوده
خیلی به جفنگیاتش اعتماد نکنید برای خودتون خوب نیست
چینن ابر قدرت دوم جهان (ابر قدرت اول تا 15 سال دیگه) خودش میدونه چکار میکنه
اگه انریکا همه معادلات آینده رو با ابر رایانه محاسبه میکنن چین هم میکنه
چرا و کی سیاست ما با چین و روسیه کمونیست همراستا شد؟؟؟؟
در دنیای امروز کل پیمان های بزرگ اقتصادی دنیا، تا حدود زیادی سیاسی هستند به همین دلیل اعضای این پیمان ها اکثرا کشورهایی هستند که سیاست شان همراستا با هم است و از اقتصاد کمک می گیرند تا به منافع سیاسی خود دست یابند مثلا همین جی هفت که یکی از بزرگترین پیمان های اقتصادی دنیا است در همین درگیری روسیه - اوکراین چه میزان سیاسی بازی کرد
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.