فصل کنگر کوهی

کنگر‌ ک توی‌کرمانشاه‌و شهرهای‌غربی‌ خیلی خیلی فراوانترره. همه‌ی‌ کوه‌های کرمانشاه‌ پرره‌ از کنگر‌ توی‌زمین‌های کشاورزی‌هم شنگ‌و‌پاقازه. خداروشکر فراوونه

روستاییان به میزان اندک وانهم قبل از تشکیل خار استفاده میکنند واین شیوه خرید فروش تجارت از منابع طبیعی درمراتع سایرین ولطمه به منابع ودامدار وعامل فرسایش خاک است که توسط مهاجرین بر مردم بومی بار میشود

اگه طرح های کاشت گیاهان کوهی نظیر کرفس و کنگر وقارچ در کوههای زاگرس مثل چیزی که در منطقه بختیاری داره انجام بشه نه طبیعت نابود میشه ونه اینهمه بیکار در مناطق لر نشین وجود خواهد داشت....در منطقه بختیاری با همکاری محیط زیست اقدام به بذر پاشی گیاهان کردن و هم به زیاد شدن این گونه های گیاهی کمک کردن و هم برای خود اشتغالی پایدار ایجاد کردند....توافق برد برد انسان و طبیعت

طولی نمیکشه که هیچ کدام از این نعمت های کوهی باقی نمیمونه الان در مناطق کردستان خیلی از نوع های گیاهی منقرض شده و اصلا پیدا نمیشه و دولت هم کاری هم برای جلوگیری از انقراضشون نمیکنند

نه ازگرسنگی نیست ازبی فرهنگی ازطمع زیاد ازبی رحمی انسانها نسبت به طبیعت ازعدم مدیریت در منابع طبیعی

بازهم به طبیعت برای مدتی در این منطقه اشتغال زایی می‌کند

از بس توده عظیم مردم برای تامین نیازهای ابتدایی زندگی در عسر و حرج بسر می برند به هیچ چیز نمی توانند رحم کنند چون شکم گرسنه بقول معروف هیچ‌ایمان و اعتقادی ندارد.لذا برای سیر کردن شکم زن و بچه های خود به هر چیزی در طبیعت و محیط زیست متوسل میشوند خواه ان جاندار باشد خواه گیاه باشد و خواه اب و خاک و زمین باشد و خواه مرتع و جنگل و ...باشد.
با این روش برداشت گیاهان خوراکی که ریشه انها هم بیرون اورده میشود تا یک دهه دیگر آثاری از انها در سرزمین ایران باقی نخواهد ماند.وبسیاری از درختان جنگلها به زغال تبدیل خواهند کرد و‌قوچ و کل و بز و گراز و چوله و خرگوش و ... را تا بتوانند بصورت اشکار و پنهان شکار می کنند و می‌خورند و کاری هم‌به حلال و حرام ان ندارند و هر وقت بتوانند زمینی را تصاحب کرده و تغییر کاربری می‌دهند تا بلکه بفروشند و به نان و‌نوایی برسند.خلاصه یکی از عوامل اصلی تخریب محیط زیست شکننده و حساس ایران همین فقر و گرسنگی توده مردم و تورم و گرانی بیداد کننده می باشد.چون توده مردم هیچ‌ راه و چاره دیگری ندارند و برای زنده ماندن به هر خس و خاشاکی متوصل می‌شوند.
گرچه اقلیت سرکوبگر خودی و خالص و خواص و مقدس ماب و موارجی مسلک و تمامیت خواه و دیگرنخواه در کاخ های فرعونی خود و در نهایت تجملات و تشریفات و عیش و نوش بسر می برند و حتی نمی خواهند بدانند که در سطح گسترده ایران،توده مردم فقیر و بی برگ و‌نوا چگونه روزگار شوم و سیاه خود را سپری می کنند.