تابناک بررسی می کند/ پیام پرستو صالحی چه پیامی از روزگار مهاجران دارد؛ از شور مهاجرت تا تقلای مراجعت!
در روزهایی که ویدیویی از مرحوم سعید راد درباره شرایط ناگوار زیستن در خارج از ایران، مخصوصا برای هنرمندان در فضای مجازی به صورت گسترده بین مخاطبان می چرخید و درست بعد از آغاز رسمی دوران ریاست جمهوری مسعود پزشکیان، فیلمی از پرستو صالحی، بازیگر نادم از مهاجرت، دست به دست شد که از بازگشتش به ایران سخن می گوید.

به گزارش تابناک، ویدیوی منتشره از پرستو صالحی که قصد بازگشت دارد و برایش مهم نیست که این آمدن چگونه خواهد بود و چه اتفاقاتی خواهد افتاد، بار دیگر حال و روز سلبریتی های مهاجرت کرده به خارج از کشور را روایت می کند که انگار تصمیمات ناشیانه و احساسی، کار دست هنرمندان ایرانی مهاجر داده است.
هنرمندانی که در سالهای گذشته و حتی پیش از آن، به هر دلیلی از ایران مهاجرت کرده و خارج نشین شدند، معمولا در دوره روی کار آمدن جریانات اصلاح طلبی و میانه رو، تمایلشان را برای بازگشت، بیش از هر زمان دیگری ابراز می کند و این موضوع در ادوار متعدد صادق بوده است. هر چند در زمانی محمود احمدی نژاد هم از ایرانیان خارج نشین به عنوان سرمایه یاد می کرد و یا در دوره شهید رئیسی خبرهایی همچون بازگشت معین، خواننده سرشناس ایرانی، خبرهایی منتشر شد و مخلفت چندانی را از سوی دولتی ها در پی نداشت.
امان از تصمیمات احساسی
اما داستان هنرمندانی که در سالهای اخیر از ایران رفته و سپس نادمانه، یا برگشتند و یا از آرزوی برگشتن سخن گفتند، متفاوت و دیگر گونه است. این ماجرا، مطالعه دقیق تری لازم دارد و از واقعیاتی رو نمایی می کند که تفاوتهای بسیاری با فضاسازیهای اولیه دارد.
به راستی آیا تصویرها و تصوراتی که از شرایط کشور در فضای احساسی، رسانه ای و فضای مجازی شکل می گیرد، چه میزان واقعی و منصفانه است؟ چرا اکثر آنها که از وطن به دور شده اند، دنبال اولین فرصتی هستند که راهی برای بازگشت پیدا کنند؟ چرا غرب و جامعه غربی، احساس شرقی این هنرمندان را برنینگیخت یا برنتابید و یا اصلا به رسمیت نشناخت؟ چرا چنان مهاجرتی و چرا چنین مراجعتی؟
مهاجرتهای ناموفق هنرمندان و سلبریتیها، سابقهای نسبتا طولانی دارد. در اواسط دهه نود، گروهی از هنرمندان درجه دو و سه عرصه بازیگری با هدف رشد حرفهای، به کشورهای دیگر- بالاخص ترکیه - مهاجرت کردند. مهاجرتهایی که اغلب با شکست مواجه شد و تقریبا تمامی این افراد یا به کشور بازگشتند و یا پیشه هنری خود را به فراموشی سپردند و به زندگی در قالب یک شهروند عادی خو گرفتند.
پس از وقایع سال ۱۴۰۱ اما گروه دیگری از هنرمندان، با تصمیماتی شتابزده، مهاجرت را به مثابه یک تصمیم احساسی در دستور کار قرار دادند و پس از گذشت زمانی کوتاه، اخباری از ندامت در گفتار اغلب ایشان به گوش رسید.
سرنوشت مشترک
به گفته اهل فن،اساسا هنرمندان، اعضای صنفی هستند که پس از مهاجرت، بیشتر از سایر مشاغل، در معرض اضمحلال قرار میگیرند. کار هنرمند خلق اثر هنری است و خلاقیت در بافت جامعه شکل میگیرد. هنرمندی که در میانسالی جامعه خود را تغییر میدهد، از یک سو ارتباط با فرهنگ عمومی کشور خود را از دست میدهد و از سوی دیگر نمیتواند بهعنوان یک هنرمند خلاق در کشور مقصد پذیرفته شود. علاوه بر این، جامعه مخاطبان یک هنرمند نیز پس از مهاجرت بسیار محدودتر میشود و از همین رو است که اغلب هنرمندان، مدتی پس از مهاجرت، ابراز تمایل به بازگشت میکنند.
حال نگاهی داریم به داستانهایی از قصه پرغصه مهاجرات سلبریتی ها:
پیام پرستو
پرستو صالحی، هنرپیشه سینما و تلویزیون ایران، که بعد از ماجراهای مربوط به مهسا امینی، با انتشار پیامهایی در شبکههای اجتماعی از نظام جمهوری اسلامی انتقاد میکرد، با انتشار یک ویدئو در صفحه شخصی خود در اینستاگرام اعلام کرد که تصمیم دارد به ایران باز گردد. صالحی در این ویدئو میگوید: «من چند ماهی است که برای بازگشت به ایران به همراه مادرم از طریق خانه سینما درخواست دادهام. هنوز نمیدانم قرار است چه اتفاقی بیافتد و روال به چه صورت خواهد بود و چه برخوردی خواهد شد اما سعی میکنم خودم را برای آن آماده کنم.» پرستو صالحی در ادامه اعلام کرد که:«من در ایران هم ممنوعالکار بودم ولی در حوزه تبلیغات فعالیت داشتم اما با مهاجرتم دیگر از این راه درآمد ندارم.» عجیب آن که پرستو صالحی که در سالهای اخیر چند بار به دلیل مواضعش با محدودیت هایی مواجه شده بود و برای همین از ایران مهاجرت کرد، حالا حاضر است همه آن محدودیت ها را بپذیرد و با جان دل به ایران بیاید و حتی خودش می گوید که مهم نیست بعد از آمدنش چه اتفاقات دیگری نیز می افتد.
این آخرین ابراز پشیمانی یک هنرمند از یک مهاجرت اشتباه است و پیش از آن موارد تعدد دیگری نیز در این سالها داشته ایم.
ارژنگ امیرفضلی، راننده تاکسی در تورنتو
آخرین تصویر دیدهشده از آقا ارژنگ همان ویدئوییست که به تازگی از تورنتو منتشر کرده و با لحن شیرین خود از هزینههای سرسامآور کانادا تعریف میکند. او اکنون در تورنتو راننده تاکسیهای اینترنتیست و اینطور که میگوید به لحاظ درآمد رویه ایدهآلی را طی نمیکند و به مشکلات عدیدهای برخورد کرده. ارژنگ امیرفضلی کار خود را در تلویزیون با برنامه «نوروز ۷۲» به کارگردانی داریوش کاردان، همراه با مهران مدیری و حمید لولایی آغاز کرد و اکنون بیش از سه دهه است که در جامعه هنر شناخته میشود اما شاید روا نباشد که هنرمند پس از سی سال در این وضعیت به سر ببرد.
فریبرز عرب نیا، مختار در آمبولانس
عربنیا نسبت به سایر اسامی کمی زودتر به کانادا هجرت کرد و طبق گفته خودش در آن جا راننده بیمار است. جواناول سینمای ایران در دهه هفتاد پس از همکاری با بزرگترین کارگردانان ایرانی به سمت تلویزیون رفت و با ایفای نقش «مختار ثقفی» تبدیل به یکی از ماندگارترین شخصیتهای تلویزیونی پس از انقلاب شد. اما چه کسی فکر میکرد روزگار و عربنیا اینقدر با هم نسازند؟ او که با موضعگیریهای خاصش همیشه شکل دیگری از هنر را بازتاب میداد حالا قرار نیست از قاب هیچ دوربینی دیده شود و احتمالا تنها همان ویدئوهای منتشر شده در صفحهاش تنها ارتباطش با مردم باشد.
رامسین کبریتی و رابعه اسکویی؛ معنای واقعی تقلا
رامسین کبرینی بازیگری که بعد از سریال ستایش چهره شد و بعد از خروج از ایران به دلیل نداشتن کار هنری به فعالیت دیگری روی آورد. رابعه اسکویی هم دیگر بازیگری است که رفت و بعد از شکست به میهن بازگشت و امروز مقابل دوربین به ایفای نقش میپردازد.
اسکویی درباره شرایط زندگیاش در خارج از کشور بیان کرد: «وقتی رفتم دو کار هم تولید شد، ولی بعد از مدتی متوجه شدم این شرایطی که در خارج از ایران است، به هیچ وجه با معیارهایم سازگار نیست و من ربطی به اینجا و شرایطش ندارم، چون من در ایران رابعه اسکویی هستم نه در اینجا و از رفتنم پشیمان شدم، قطع همکاری خود را اعلام کردم و تصمیم گرفتم با هر شرایطی شده به کشورم برگردم.»
اسکویی درباره شرایط بعد از بازگشت خود افزود: «وقتی برگشتم رفتار بسیار مناسبی با من شد و مرا پذیرفتند. مسئولان رسانه ملی رفتار بسیار مناسبی با من داشتند و من توانستم پس از ۵/۱ سال بازگشت به ایران، دوباره به ایفای نقش در رسانه ملی بپردازم.»
این بازیگر موضوعی را مطرح میکند که به نظر میرسد کلید اصلی مسئله مهاجرت سلبریتیها و علت اساسی شکست و ندامت آنان در خارج از کشور است. او عنوان میکند: «بعد از مدتی متوجه شدم، این شرایطی که در خارج از ایران است، به هیچ وجه با معیارهایم سازگار نیست و من ربطی به اینجا و شرایطش ندارم، چون من در ایران رابعه اسکویی هستم نه در اینجا.»
چکامه چمن ماه و بازگشت بعد از ۱۰سال
چکامه چمن ماه، بازیگر ۴۳ ساله که ده سال پیش از ایران به ترکیه مهاجرت کرد و در شبکه جم مشغول به فعالیت شد، چندی پیش با انتشار یک استوری و پست، از بازگشت خود به ایران خبر داد و در پاسخ به کامنت یکی از دنبال کنندگانش این خبر را تایید کرد. او نیز بعد از سالها حضور در ترکیه، بالاخره به ایران بازگشت و باید دید آینده کاری اش چگونه رقم خواهد خورد.
اشکان خطیبی
«خودم بودم که به همهچیز پشت پا زدم، سالها مدیر یک پردیس سینمایی به نام چهارسو بودم که متعلق به بنیاد ۱۵ خرداد بود، من از طرف بنیاد دعوت به کار نشده بودم، اما به عنوان هنرمندی که کار مدیریت فرهنگی را میدانست مرا برای همکاری انتخاب کردند، همچنین دو سال متوالی رئیس کاخ جشنواره بینالمللی فجر بودم و این چیزی است که نمیتوانم انکارش کنم.» این بخشی از صحبتهای اشکان خطیبی بازیگر سینما است که از ایران به ایتالیا مهاجرت کرد.
وی در مصاحبهای اظهار کرده است: «بسیاری از افراد معتقدند که هنرمندان و بازیگران به سادگی میتوانند مهاجرت کنند، در حالی که اینطور نیست؛ واقعاً تا پای از دست دادن همهچیز رفتم؛ نزدیک به یک سال طول کشید تا با پادرمیانی مستقیم وزیر امور خارجه ایتالیا توانستم نجات پیدا کنم، هر روز که بیدار میشوم با مشکلات متعددی دست به گریبانم و در حال حاضر تحت درمان هستم، به هر حال زندگی کردن در اروپا کار راحتی نیست. از کارهایی که در ایتالیا انجام میدهم رضایت ندارم و به کیفیت کارهایم در ایران نیست؛... نزدیک به شش سال است که بهعنوان بازیگر روی صحنه نرفته نرفتهام.»
هرچند این اظهارات، به گفته خود خطیبی به صورت مقطع در برخی از رسانه ها بازتاب داشته و اظهاراتش آنگونه که باید، صادقانه نشر نیافته،اما در نهایت از شرایط دشوار در آنسوی مرزها برای ایرانیان خبر می دهد.
مهدی مظلومی، توقف در میانه راه !
مهدی مظلومی یکی دیگر از کارگردانانی است که با رفتن به جم تقریبا همه بلیطتهای خوبی را که در همه اینسالها جمع کرده بود سوزاند ! او که با ساخت سریال بدون شرح به شهرت رسیده بود در ادامه کارهایش هرچند، آثار دیگری هم ساخت اما نتوانست موفقیت بدون شرح را تکرار کند. واقعیت این است که او به مرور خلاقیتش در ساخت آثار کمدی که تخصصاش بود را از دست داد و نتوانست مردم را مثل سابق جذب کند او بیکاری را بهانه کرد و راهی جم شد و اتفاقا همین کارگردان بود که خیلی از بازیگران را تشویق به همکاری با جم کرد.اما مظلومی هم بعد از ساخت چند سریال بسیار نازل برای این شبکه از همکاری با جم ابراز نارضایتی کرد و جم به او نیز خیانت کرد.
پردیس افکاری
پردیس افکاری دیگر بازیگر زن ایرانی بود که به جم پیوست اما خیلی زود ابراز پشیمانی کرد.افکاری که بازی در آثاری چون گزل، دخترک کنار مرداب، برخورد، کیفر، شور شیرین، در مسیرزاینده رود و ... را دارد، میتوانست در ایران بماند و کارنامه خود را درخشانتر کند.شاید فقط کمی صبر لازم بود ! اما او و همسرش بعد از ناامیدی از جم از کمیساریای عالی سازمان ملل در ترکیه پناهندگی گرفتند.
فرخ نژاد، ارجمند، افشار، کرمی؛ مربع فراموشی
فرخنژاد، مهناز افشار، برزو ارجمندو احسان کرمی نیز از انرمندانی بودند که بعد از مهاجرت، در چند کار محدود دیده شدند و چندان درخششی را شاهد نبودیم.
حمید فرخنژاد هم از روزی که ایران ترک کرد تنها در یک مصاحبه تلویزیونی جلوی دوربین رفته است، بازیگری که جز حلقه سلبریتیهای ایرانی بود و حالا مدتها است تجربهای در بازیگری ندارد.البته فرخنژاد در یک فستیوال سینمایی در کانادا شرکت کرد، اما همین حضور او هم با فیلم «میجر» اتفاق افتاد، اثری سینمایی که با حمایت بنیاد فارابی ساخته شد تا فرخنژاد تنها عملکرد هنری بعد از مهاجرتش را هم از ایران داشته باشد.
همچنین برزو ارجمد فعالیت هنریاش محدود شده به حضور در کنسرت خوانندههای خارج نشین شد است.
در این میان مهناز افشار مهناز افشار بعد از خروج از ایران به واسطه شرایط ملتهب آن زمان با کمک بخشی از افراد در یک برنامه استعدادیابی بهعنوان داور انتخاب شد، بعد از آن دیگر در رویداد هنری مشخصی حضور نداشته است.
مهناز افشار دربارۀ شکست و سرخوردگی پس از مهاجرت گفته است: برای من که کارنامۀ فعالی در پرده سینمای ایران داشتم، بحران بیکاری پس از مهاجرت، دوران سختی را برایم رقم زد و مرا به ورطۀ ناامیدی و بیاعتمادی در غربت کشاند؛ باید بگویم که داغ بودم و نفهمیدم!
از محمد عمرانی، تا روناک یونسی و مینا لاکانی
محمد عمرانی یکی دیگر از این دست بازیگران نیز وضعیت بهتری از دیگران ندارد و اختلافات خانوادگی و بیپولی باعث دیوانگی او شده تا جایی که در مجامع عمومی ایرانیان خارج از کشور او را دست میاندازند.
روناک یونسی، مینا لاکانی، شبنم طلوعی، و ... نیز از جمله بازیگران زنی بودند که در سالهای اخیر مهاجرت کردند اما به دلیل کاهش چشمگیر فعالیت هنری آنها در خارج از کشور اطلاعات چندانی از آنها در دست نیست و عمده فعالیت آنها به اظهار نظرهای اینستاگرامی و توئیتری آنها در قالب اینفلوئنسر و بلاگر محدود میشود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
متاسفانه بسیاری از هنرمندان الخصوص بازیگران بامطرح شدن و جلوه گرفتن در مجامع به جایگاه خودبزرگی بسیار رویایی میرسن که حتی رفتار و کردارشان در جامعه خودمون هم قابل درک نیست. این رو با دیدن بسیاری از بازیگران و عوامل آنها و دیدن و درک دیدگاهشان ویجور خودستایی و خودبزرگ بینی و غرور و بزرگ بینی خود در دید مردم بجایی رسانده که حتی خود را از دیگران متمایز و تحقیر و تمسخر دیگران را همراه داشته که عواقب مسافرین پشیمان از هجرت را هم در حال دیدن و شنیدن هستیم. بازهم با تاسف هنرمند باید سرمشق و راهنمای دیگران در جامعه باشد که خیلی ها برعکس آن عمل می کنن ولی آخر که وضع خراب تر از آنست که توضیح می توان داد...
همه که پشیمون نمیشن که مهاجرت کردند
بجه های من چند ساله که رفتن
شکرخدا خیلی هم وضع کاری شغلی و مادی عاالی هم دارن ...
اینقد بزرگش نکنید
پشیمون شده که رفته و الان میخاد برگرده
امان از روزی که خوشی بزنه زیره دلت...ناشکری کنی...بعد میشه پشیمانی...الانم دیر نیست...چرا باید تجربه رو دوباره تجربه کرد...
پس چرا از گلشیفته فراهانی نمیگی چرا از زر ابراهیمی نمیگی، معلومه از کجا پول میگیری
هیچ جا وطن نمیشه
باید کشور آنقدر جاذبه داشته باشد که دیگران هم بیایند نه که بروند !! اینان مقصر نیستند . چاره ای نداشتند.
افراد شناخته شده در هر صنفی باید مواظب رفتار و صحبتهایشان در جامعه باشند. در جامعه حرف نادرست آنها مجازات خیلی خیلی سنگینی باید داشته باشد (مجازات در حد معمول و مسخره، خیانت به مردم است)، چرا که یک عده از مردم چشم به الگو بودن آنها دارند و پیرو حرف و رفتار آنها تا حدودی هستند.
دوتا فیلم بازی کردند فکر کردند که چی..میتونند هر حرفی رابزنند..هیچ جا ایران عزیزمان نمیشه..پاینده باد ایران عزیزمان
جای خائنین زندان است بیایید .به قول معروف جیک مستونت بود فکر زمستونت بود دیگه از این غلطا نکنید.
اه میخاد برگرده ایران صالحی رو میگم .بقول خودش برق تو ایران گرونها کولر نمیشه روشن کرد اول بره پنکه بخره بعد بیاد .یادش رفته چقدر به ای مردم و مسولین فحش میداد.بهتر بمونه تو ایران بهش خوش نمیگذره
ندامتی نیست مجبور است.
متاسافانه یه سرابی از اونور برامون درست کردن
که حتی سلبریتی ها هم خودشون نقش در ساختن این سراب داشتن، باور کردن
درست مثل ملانصرالدین که شایعه کرد اینجا آش میدن، صف که تشکیل شد خودشم قابلمه برداشت رفت ته صف
انشالله به امید روزی که مملکتمون اونقدر آباد بشه و رفاه مردم تامین بشه،
که دیگه اگه کسی از گل و بلبل بودن اونور حرف زد، خود مردم بزنن تو دهنش
نه که یسری فریب بخورن برن اونور، بعدش از گرونی و زندگی حداقلی و بی فرهنگی خارجیها شاکی بشن و بخان با سرافکندگی برگردن
البته چون خارج رفتنش در حد ترکیه بوده ناراحته شاید اگر آمریکا و ... بود اینقدر ناراحت نبود. در واقع الان باید ترکیه ادعای حیثیت کنه که خانوم صالحی اونجا رو خارج حساب نکرده!
با امثال پرستو صالحی که جوانان مردم رو تحریک به اغتشاش میکرد باید برخورد بشه
هر ایرانی حق داره و میتونه به ایران برگرده وقتی اینهمه اختلاسگر داره آزادانه تو ایران زندگی میکنه هیچ کسی هم باهاش کاری نداره.
هنربند
وقتی برگشتند باید برای حرفهاز قبلی که زدند محاکمه شوند
پرستو صالحی انتقاد نمی کرد.رسما فحاشی و تهدید می کرد
وقتی آدم جایی مسافرت میره خب میره که استراحت کنه خوش بگذره و... اما چه بلایی سر عقل میاد که طرف میره گردش فرنگ فکر میکنه اونجا زندگی هم مثل سفرش خواهد بود بعد پا میشه میره یهو پشت ویترین و ته انباری رو میبینن و با خودش من میگه چرا اینجوری شد ،هیچ جوری نشده همونجوری بود شما ندیده بودی چون مسافرت رفته بودی اما الان داری واقعا زندگی میکنی.
امیدوارم برگردند و مثل هر شهروند عادی ، عادی زندگی کنند کسی از اونها نخواسته با دو کلاس سواد و صفر کلاس تجربه برای آینده کشور و ملت نسخه بپیچند -آدم باید حد خودشو بدونه
ایران برای همه ایرانیان هست،
خب چرا حجاب نداری
برگردید تا به اعمالتان رسیدگی شود شما مسئول خون صد ها نفر هستید که به خاطر شما آشوب به پا کردند، فرار کردید غرب دیدید که غرب در لجن و فقر فرو رفته.
وقتی بازیگر هستند و دستمزدهای میلیاردی میگیرند، باید به فکر روزگار پیری و بیکاریشون باشند نه اینکه در مسافرت خارج رفتن و ولخرجی از هم سبقت بگیرند و موقع نا توانی و بیکاری کاسه گدایی دست بگیرند
این نشون میده که آدمای بی هنر (یا کم هنر) تو کشورهای پیشرفته که بر مدار شایسته سالاری میچرخه جایی ندارند. برگشت ایشون نشونه وضع خراب سینما و محیط تبلیغتاتی کشور ماست که این بی هنرها که جای دیگه دارند از گرسنگی می میرن در ایران درآمد نجومی دارند. مهاجرت به درد هنرمندانی مثل خانوم گلشیفته فراهانی میخوره که چیزی بارشونه نه امثال خانوم صالحی.
نه لزوما همه مهاجران
ی سری از مهاجران ایرانی به خارج از ابران در بدو ورود بسیار جوگیر میشن متاسفانه
اینکه مهاجرت اصلا پدیده دلچسبی نیست ، شکی نیست ، و برا بعضی ها میشه گفت یه اشتباه اجتناب ناپذیره ،برا هنرمندان که در واقع بازار کار و محیط تجاری هنری در جامعه خودشون معنا داره ، مهاجرت اگه مهارت کاری و فنی و خدماتی عمومی نداشته باشن کار بسیار سخت خواهد بود، البته من خودم مهاجرت کردم ده ساله هم در ایران با فداکاری و سختی کار کردم و هم اینجا سخت تر ، اگه اطلاعات که الان دارم مهاجرت نمیکردم ، هر چند برنامه ذهنی برگشت دارم ولی کار ساده ای نیست.
قضاوت کردن میخونه خیلی اشتباه باشه ، هر جا هستین کار درست و انسانی و خدایی انجام بدین پشیمانی نداره،
تمام ایرانی های خارج از کشور می توانند به کشور برگردند. اینجا کشور آنها هم هست. اجداد آنها هم برای این کشور جنگیده اند یا کار کرده اند و مالیات داده اند و در ساخت زیر ساخت های آن نقش داشته اند. سرنوشت ما مشترک است. ما یک مردم هستیم و باید با هم این مملکت را بسازیم.
دلم برای رامسین کبریتی میسوزه. توی پلازای ایرانیان و در یک صرافی بصورت دایم سرپا کار میکند. صاحب صرافی، یک آدم بی نزاکت و بی جنبه و تازه بدوران رسیده هم هست.
دلت برای خودت بسوزه که اونقدر بیچاره ای که این موجودات بی مقدار برات مهم اند
پر واضح است وقتی یه تنه به قضا بری قطعا راضی بازخواهی گشت...
وقتی بخواهی ناکامی را گردن خودشان بیاندازی قطعا راوی این داستان دست پری دارد و میتواند به راحتی از شکست انسان ها بنویسد و خوشحال باشد که شکست خورده اند.
از شرایط داخل چیزی نمی گویید و چیزی نمی نویسید. دیدم برخی از اینکه اینها راحت بوده اند و پول در آورده اند نوشته اند، فرض را بر این می گذارم که راست می گویند. آیا همین دوستان از فشارهای بیشتری که افراد معروف تحمل می کنند یاد کرده اند؟! اصلا آنها که نرفته اند و مانده اند چه شدند؟! سیستم تفاوتی بین اینها و دیگران قائل است؟ ترانه علی دوستی/ سعید روستایی / مانی حقیقی و ده ها هنرمند نامی دیگر چه شدند؟
درسی که از این مهاجرت ها باید آموخت این است که رابطه هر شخص با زادگاه و وطنش ورای آن چیزی است که تصور میکند
من هم اگه به ده سال پیش که مهاجرت کردم بر میگشتم هیچوقت مهاجرت نمیکردم. هیچ چیزی ارزش دیدار پدر و مادر رو نداره.
البته فی نفسه مهاجرت به خودی خود پدیده بدی نیست ولی کشوری که یک درصد جمعیت جهان را دارد و 8 درصد ثروتهای خدادادی را در خودش دارد چرا باید در صدر کشورهای مهاجرت کننده باشد؟
ایشون جزء کسایی بوده که سال ۱۴۰۱ بقیه رو تهدید جانی کرده. این خیلی با مبارزه ی مدنی فرق داره و جرمه. اگر برگشتن حتما باید رسیدگی قضایی بشه والا سنگ رو سنگ بند نمیشه کسی تو روز روشن تهدید جانی کنه بقیه رو
هنر در ایران است و بس
بقدری که در ایران مردم هنرمندان را تحویل می گیرند در کمتر کشوری وجود دارد و بخاطر همین هم وقتی هنرمندان به کشور خارج می روند توقع چیزی را دارند که در ایران وجود دارد و نمی دانند که احساسات ایرانی ها در هیچ کشوری وجود ندارد و سرد هستند بله قانون و نظم است اما احساس خیر
دوم اینکه عادی نبودن و سلبریتی نبودن چیز بدی نیست خیلی ها هستند که سلبریتی و مشهور نیستند اما بهترین درآمد و زندگی را دارند و تازه از مشهور بودن هم خوششان نمی آید
خیلی از سلبریتی ها هم از فعالیت های غیر سلبریتی ارتزاق می کنند
من این پیش بینی را می کردم و در قبلاً هم پیام داده ام که یک زمانی کسانی که مهاجرت کردن بازگشت می کنند
هنرمند نیستن چون اگه هنرمند بودن با هنرشون هر جایی میتونستن پول دربیارن
سلبریتی هر جایی فقط برای اونجا سلبریتی و برای جاهای دیگه دولیبریتی هم نیستن
قطعا مهاجرت کار ساده ای نیست مخصوصا برای بازیگران که اکثرشون زبان خارجی هم نمی دونن ، ولی جای خوشحالی از به بن بست رسیدنشون و خوار و خفیف شدنشون ، اگر آدم وجدان داشته باشه باید خون گریه کنه که چرا یک هموطن رو باید به شرایطی برسونن که همه زندگی شو بذاره و فرار کنه
ای واه خوب بگذارید برگردند گناه دارند . وای شما چقدر خوبید .
پردیس افکاری برای دخترش رفت الانم امریکاست و هیچ مشکلی ندارررررررررررررررررررررررره
چرا سایز عکسها دو برابر شده ؟؟؟؟؟؟!!!!!!!
خوب از علینژاد یا علی کریمی و برزو و احسان کرمی قرض کن
اینها بعد مهاجرت تازه فهمیدن سر سفره بیت المال بودن
بهترین کامنت قرن
ماهی در آکواریوم دیده می شه اما در اقیانوس گم می شه!
اکثریت اینها هنرمند نیستن،بیشتر سلبریتی هستند ک زیاد هم تعهدی نسبت ب کشور و مردم ندارند و طبق گفته خودشون کل مردم فدای تک پسرشون.البته در بولد شدن و بزرگ شدن بی ضابطه این افراد بیشتر مدیران مقصر هستند چون در تمام دنیا این افراد با پول بخش خصوصی رشد میکنن نه با بودجه عمومی و پولهایی ک متعلق ب تمام آحاد مردم است،همچنین عموم اینها ب شکلهای متفاوت از معروفیت خود برای دور زدن قانون استفاده میکنند
هیچوقت شخص بازیگر را با شخصیت نقش هایش اشتباه نگیرید.
اینها هم مثل همه هستند و میتونن انتخاب کنن و تصمیم شخصی بگیرن. درست یا غلط.
فقط اونجاش مشکله که خودشون گاه این موضوعو فراموش میکنن.
فکر میکنن متفاوت از بقیه اند و در هر شرایظی میتونن موفق و مورد توجه باشن.
اینائی که رفتن و پشیمان شدن و در آینده پشیمان خواهند شد ، احتمالا پیش خودشون و طرفدارنشون بگن که اگر شرایط فرهنگی ایران اونجوری که در غرب هست، باشه، در ایران موفق خواهند بود و به سرنوشتی که در اثر مهاجرت دچار شدند، دچار نخواهند شد و جایگاههای بالایی خواهند داشت.
اما، این هم دوباره از ضعف تحلیل شرایط در این قشر هست.
اگر ایران اسلامی، تبدیل به ایران غیر اسلامی بشه، بعد از مدت کوتاهی، هیچ چیزی از ایران بزرگ باقی نخواهد بود که در آن، کسی هنرمند بزرگی بشود.
در نهایت، هنرمندی خواهد بود در یک کشور تازه استقلال یافته کوچک مشغول به درگیری و کشمکش سیاسی و نظامی مانند آذربایجان، گرجستان، ارمنستان، عراق، افغانستان و پاکستان و تاجیکستان و ...
پشیمون نشدن. پولشون تموم شده
به نظر من باید شرایطی به وجود بیاد که اینها بتونن دوباره به کشور خودشون برگردن اینها ایرانی هستند بالاخره انسان جایزالخطاست خود خدا هم میگه میتونی دوباره توبه کنی و برگردی اتفاقا اینها اگر برگردن چونکه دیگه قدر کشور خودشون را میدانند خیلی بیشتر برای سربلندی کشورشون و خودشون زحمت میکشند.
من خودم گلستانیم والدین واقوامم در شهر دیگر استان گلستان ساکنند باز هم دلم تنگه آنهاست!
هر وقت دوست دارند میتوانند برگردند و کسی هم نمیتونه جلوشون را بگیره
ولی اگر جرمی مرتکب شده باشند مانند سایرین و مطابق قانون باید محاکمه شوند
اینها اینجا پول و زندگی خوب داشتند ، کجا مثل همه مردم بدبختی کشیدن ؟
با دورهمی بچه های خیابون فرشته اشتباه گرفتی.
تو از کجا میدونی اینام مثل بقیه که بعضی هاشون حتی حقوق و بیمه هم ندارن مثلا رضا رویگری رو ببین
از خوشی نرفتن که یا از خوشی زیاد اعتراض نکردن که
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.