ماشین بازی !
H30 کراس؛ خودرویی که وانمود میکرد انتخاب منطقی است، اما زیر پوستش چیز دیگری بود
H30 کراس از همان روز اول مثل یک قهرمان پوشالی وارد بازار شد؛ بدنهای بلند، ظاهر پرادعا و ترکیبی از قطعات فرانسوی و ژاپنی که در عمل فقط یک موجود بیهویت ساخت. ماشینی که سالها بهعنوان گزینهای اقتصادی جا زده شد، اما هرکس با آن زندگی کرد خیلی زود فهمید این خودرو نه کراس است، نه راحت، نه قدرتمند و نه حتی قابل اتکا برای مسیرهای طولانی. محصولی که بیش از آنکه راهحل باشد، یک توقفگاه موقت برای کسانی بود که به امید یک انتخاب بهتر مجبور به خریدش شدند.


به گزارش تابناک؛اگر بخواهم بدون مقدمه و تعارف درباره H30 کراس حرف بزنم، باید بگویم این ماشین از همان روز اول آمده بود تا نقش یک ناجی برای بازار خسته و تکراری ایران را بازی کند، اما نه شانسش را داشت و نه ظرفیتش را. محصولی که ظاهر عجیبی داشت، ترکیب فنی دو تکه داشت، موتور فرانسوی روی بدنۀ چینی سوار شده بود، گیربکس ژاپنی در استخوانبندی ارزان جا شده بود، و همهچیزش مثل پازلی بود که قطعاتش از سه جعبه کاملاً متفاوت برداشته شده. نتیجه هم همین شد: ماشینی که نه شخصیت مشخصی دارد، نه هویت، و نه حتی نقطه قوتی که بتوانی با قاطعیت روی آن حساب باز کنی.
داستان H30 کراس از آنجا شروع شد که ایرانخودرو تصمیم گرفت با همکاری دانگفنگ، یک خودرو به اصطلاح کراسبادی را وارد بازار کند، شاید با این امید که مشتریها از چینیهای ارزانقیمت ناامید شدهاند و دنبال گزینه جدید هستند. اما مشکل این بود که H30 کراس نه کراس بود، نه هاچبک، نه شاسیبلند، و نه حتی یک استیشن واقعی. یک موجود دورگه بود که خودش هم نمیدانست دقیقاً باید نقش چه چیزی را بازی کند. ظاهرش بلند است، اما ذاتش یک هاچبک ساده با ارتفاع زیاد است. داخلش بزرگ است، اما از نظر کیفیت تماماً پلاستیک خشک و بیروح. از بیرون شبیه خودرویی است که بخواهد محکم باشد، اما شاسیاش در حد خودروهای اقتصادی است و تعلیقش حتی روی دستاندازهای ریز هم به اعتراض میافتد.

موتور TU5 که در ایران یک نماد قدیمی اقتصاد و دوام است، روی H30 کراس مجبور شد وزنی را تحمل کند که اصلاً برای آن طراحی نشده بود. TU5 روی ۲۰۶ خوب است، روی رانا قابل قبول است، روی ۲۰۷ طبیعی است، اما روی یک بدنه سنگینتر با نمای فریبنده کراس، هر بار گاز میدهی صدایش بلند میشود و بعد تازه میفهمی این موتور میخواهد بگوید «من برای این یکی ساخته نشدهام.» شتاب خودرو—بهخصوص نسخه اتوماتیک عملاً یک زجر تدریجی است. نه آنقدر کند که بگویی فاجعه، اما آنقدر بیجان که هیچوقت احساس امنیت و توان کافی نمیدهد. وقتی در سر بالایی پشت ماشین پر میشود، موتور بهجای کشیدن، ناله میکند.
گیربکس AISIN ژاپن تنها نقطهای است که شاید بتوان گفت «حداقل خراب نمیشود»، اما همین هم به معنی خوب بودن نیست. گیربکس چهارسرعته در سالهایی که همه دنیا به سمت CVTهای بهبودیافته و ۶ یا ۷ سرعتههای هوشمند رفتهاند، یک فناوری دستمالیشده و کهنه است. تعویض دندهها نرم است، اما زیاد. روی گاز سنگین کند است، در سبقتگیری مکث دارد، و در سرعتهای بالا ماشین را در دور موتورهای غیرمعمول نگه میدارد. نسخه دستی البته کمی بهتر است، اما مشکل اصلی خود موتور است؛ گیربکس دستی فقط کمک میکند صدای موتور کمتر اذیتت کند و احساس کنی کنترل بیشتری داری.
کیفیت سواری ماشین ترکیبی از خشکی بیمنطق و نرمی بیجا است. روی دستاندازهای کوچک، تعلیق عقب ماشین مثل چکش ضربه میزند. روی چالههای شهری کوبش دارد. روی سرعتگیرها رفتار نامنظم دارد. در جاده صاف بهتر است اما باز هم حس اتصالی و پیوستگی کامل بدنه با شاسی وجود ندارد. حس رانندگی شبیه ماشینی است که انگار نسخه اولیهاش را تست میکنی و هنوز مهندسان فرصت نکردهاند بالانس دقیق را روی سیستم تعلیق اعمال کنند. فرمان EPS سبک است اما حس ندارد، در سرعت بالا بهتر میشود اما همچنان خشک و بیاحساس است.

در داخل کابین، اولین چیزی که توی ذوق میزند کیفیت مواد است. همهچیز پلاستیکی است، آن هم نه پلاستیک نرم یا مات با طراحی دقیق—پلاستیک خشک و براق که با کوچکترین برخورد ناخن خش برمیدارد. حتی در نسخههای کمکارکرد هم صدای ترکیبات داخلی از داشبورد تا طاقچه عقب شنیده میشود. عایقبندی یکی از نقاط ضعف همیشگی ماشین است؛ از صدای باد در سرعت ۱۰۰ تا صدای تایرها روی آسفالت خشن، همهچیز وارد کابین میشود و چند ساعت رانندگی کافی است تا متوجه شوی این ماشین در بخش عایقبندی جدی گرفته نشده.
داستان بدتر از همه، قطعات بدنه و بازار خدمات پس از فروش است. وقتی H30 کراس وارد شد، بازار از نظر تأمین قطعات هنوز امیدوار بود، اما هرچه گذشت قیمت قطعات بدنه سر به فلک کشید. چراغها کمیاب شدند، ضربهگیرهای سپر قیمت نجومی پیدا کردند، حتی برخی قطعات ساده بیرونی هم کمیاب شدند. ماشین اگر تصادف کند، هزینه تعمیرش در برخی موارد حتی از خودروهای گرانتر هم بیشتر درمیآید. اینجاست که آدم میفهمد انتخاب یک خودرو «ارزانقیمت» فقط به هزینه خریدش نیست، به هزینه نگهداری و دسترسی قطعه هم هست—چیزی که H30 کراس در آن پذیرفتهشدهترین ضعف را دارد.
ایمنی خودرو هم یک موضوع خاکستری است. از نظر تجهیزات روی کاغذ همهچیز خوب است: ESP، TCS، ABS، EBD، کمکسربالایی و دو ایربگ. اما مشکل اصلی همان جایی است که هیچ مرکز معتبر جهانی هیچ تست تصادفی از این خودرو منتشر نکرده. یعنی ما با ماشینی طرف هستیم که از نظر تئوری میفهمیم باید مطمئن باشد، اما هیچ سندی وجود ندارد. وقتی هیچ تست معتبری منتشر نمیشود، اعتماد کامل ایجاد نمیشود.
بخش دیگری که همیشه باید در تحلیل H30 کراس روی آن تأکید کرد، این است که ظاهر خودرو یک دروغ ظریف به مخاطب میگوید. ماشین بلند است، فلاپهای بدنه دارد، سپرهای حجیم دارد، ولی هرگز یک کراس واقعی نیست. نه توان موتور، نه ارتفاع از زمین، نه استحکام شاسی، نه سیستم تعلیق، هیچکدام با تعریف کراسبادی واقعی همخوانی ندارد. نتیجه این است که خریدار اشتباهی فکر میکند ماشینش «بلند و همهجا رو» است، اما در عمل یک هاچبک سنگینشده با ادعای ظاهری است.

در جاده، این خودرو در برابر باد جانبی هم ضعف دارد. فرم بدنه کشیده و ارتفاع نسبتاً زیاد باعث میشود در سرعتهای بالای ۱۱۰ تا ۱۲۵ خودرو ناپایدار شود. فرمان دائماً نیاز به اصلاح دارد و حس میکنی اگر ناگهان تغییر مسیر بدهی، ماشین کمی تأخیر نشان میدهد. چیزی که در محصولات چینی همرده دیگر هم دیده میشد، اما در این ماشین به خاطر ساختار بدنه و وزن توزیعشده روی محور جلو شدیدتر است.
مصرف سوخت ماشین بد نیست اما خوب هم نیست. نسخه اتوماتیک در شهر مصرفی نزدیک ۹.۵ تا ۱۰ لیتر دارد و در حالت جادهای هم به سختی زیر ۷.۵ میآید. نسخه دستی کمی بهتر است اما تفاوت آنچنان زیاد نیست. البته نسبت به موتورهای توربوچارج ضعیف و پرمصرف چینیهای دیگر، این مصرف زیاد به چشم نمیآید، اما با توجه به قدرت محدود، توقع میرود مصرف کمتری داشته باشد.
کابین بزرگترین نقطه مثبت ماشین است، اما این مثبت بودن زیر سایه ضعفهای دیگر عملاً کمرنگ میشود. فضای پا خوب است، صندلیها اندازهشان مناسب است، اما طراحی داخلی بهشدت قدیمی است، دریچههای تهویه ضعیف هستند، سردکن و گرمکن وجود ندارد، نمایشگر ساده است و بسیاری از امکاناتی که حتی در خودروهای همدوره چینی وجود داشت، اینجا دیده نمیشود. درواقع H30 کراس از نظر امکانات رفاهی یک ماشین «ناقض» است: نه آنقدر ساده که بگویی ارزانقیمت است و توقعی نیست، و نه آنقدر مجهز که بگویی ارزش اضافهاش را دارد.
اما شاید اصلیترین مشکل این خودرو، بیهویتی و بیخاصیتی آن در ذاتش باشد. ماشینی که نه لذت رانندگی دارد، نه کیفیت، نه قدرت، نه امکانات، نه دوام واقعی چینیهای جدید، نه اصالت فرانسوی. حتی نمیتوان گفت یک انتخاب منطقی تمامعیار است؛ فقط میتوان گفت اگر کسی با بودجه محدود دنبال ماشینی نیمهاتوماتیک، با موتور آشنا، و کابین جادار باشد، شاید به آن نگاه کند. اما خریدار اگر نیمقدم جلوتر فکر کند، میفهمد این ماشین چیزی ندارد که او را در بلندمدت راضی نگه دارد.
H30 کراس محصولی است که اگر از بیرون نگاهش کنی شاید بگویی «قابل قبول است»، اما اگر با آن زندگی کنی، تمام ضعفهایش یکییکی خودشان را نشان میدهند. این ماشین یکی از همان خودروهایی است که صرفاً آمده بود بازار را پر کند، نه اینکه یک جای خالی واقعی را پر کند. یک محصول گذری که نه با هدف بلندمدت طراحی شده بود و نه با نگاه به نیازهای جدی مشتری. فقط یک محصول میانهحال که با چند ویژگی آشنا (مثل TU5 و AISIN) سعی کرد خودش را قابلاعتماد نشان بدهد، اما عمق فنی کافی برای رقابت با چینیهای نسل بعد و حتی کرهایهای قدیمی نداشت.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
من صفر اچ سی رو خریدم وحدود ۸سال داشتم وبا اون همه جای ایران رو گشتم ماشین جا دار و با امکانات خوب و به نسبت قیمتش عالی هست به نظرم خیلی کم لطفی کردین
نه پراید خوبه
واقعا تاسف بار هست بعد از ۹ سال تازه این موضوعات را درک کردی عالی هستید با این سایت تابناک
من از سال ٩٧ دارم فوقالعاده است نرم و روان و باكيفيت. خيلي ازش راضي هستم. اين مقاله كاملا با غرض ورزي نوشته شده است.
منم ده سال هست دارم ازش راضی هستم اگه نهتا الان می فروختم نسبت قیمت لوازم خوبه
از ظاهر نمیشه قلب آدمها رو خوند
من از ۹۹ اچ سی کراس دارم خیلی راضی هستم به نسبت اکثر محصولات ایرانخودرو که داشتم و اتوماتیک های میان قیمت بازار ایران بهترین گزینه است، هم جاداره، هم لوازمش فراوان هست، کم خرجه و فروشش هم راحته
من از ۹۶تا حالا دارم . بسیار ماشین خوب و کم خر جیه .گیربکسش حرف نداره .
فرمان و گیربکس اتوماتیک ژاپنی و موتور تی یو فایو فرانسوی و آپشن های مختلف برترین مزیت این خودرو نسبت به ۲۰۷و ماشین های دیگر است
بسیار ماشین خوبیه بیخود چرندنگو
من دارم همه جای ایران شمال جنوب شرق غرب رفتم تا حالا مشکلی نداشتم
چرت گفتی ، من از سال 95 صفر خریدم و واقعاً راضی هستم
این مقاله راجع به اتوموبیل که چند سالیست ساخته نمیشود برای چیست؟ اگر سازنده حمت اصلاح معایب داشته باشد و بخواهد آنها را برطرف کند خوب به ما هم بگویید.. ولی در بازار ایران هیچ اتوموبیل استیشنی وجود ندارد. مینی کوپر و یا اتوبوس کوچکی که ارتفاع کمتر از 190 سانت هم نداریم که دربتوان با خیال راحت وارد پارکینگ شود هم نداریم. متور این نوع اتوموبیل باید حداقل 18000 سیاسی حجم داشته باشد.
با سلام
احتمالا نویسنده این مقاله بنز اس ۵۰۰ یا بی ام و سری ۷ داره! و اچ سی کراس رو با اونا مقایسه کرده. شایدم باجناقش اچ سی کراس داره، میخواد حالش رو بگیره. آخه این ماشین اصلا نسخه دستی نداره. دوما ۴ تا ایربگ داره. مصرف بنزینش هم تو جاده زیر ۷ هست. گیربکش از خیلی از ماشینهای تو رنج ۲ میلیارد هم بهتره. بنده یه صفرش رو از ۹۷ تا پارسال داشتم. ۱۲۰ تا هم باهاش رفتم. انصافا تو ماشینهای زیر ۱ میلیارد و حتی تمام ماشینهای ایرانی به مراتب بهتره.
نزدیک ده سال هست که من دارم به قول دوستان دیگه ای که گفتن ، نویسنده اصلا سوار نشده ،که اینجوری نوشته اغلب مکانیک های متخصص میگن بسیار ماشین خوبی هست به شرط اینکه مصرفی ها به موقع عوض بشه، وقتی از یه چیزی خوششون نمیاد و ماشین های بی کیفیت دیگه رو میخوان بولد کنن اینجوری مینويسن
کاش به جای ال نود درازگوش و تارا با دکمه های شیشه بالابر ابتکاری? جلوی دسته دنده و لاستیک توپی سر کمک فنر های جلو که تند تند پاره میشه یدکیش هم که اصلاً به درد نمی خوره همان اچ سی کراس را دوباره دوباره بسازند و بریزن توی بازار تا مردم راحت بشن
من خودم ۵سال دارم لذت میبرم ماشین خيلي خوب عالی بینظیر این اقا نویسنده نمیدونه ماشین یعنی چی ماشین صفر تولید کنن خودم بازم میخرم خدا شاهد میگیرم ماشین بینظیر بینظیر است
مشخصه نویسنده هیج ایده ای از بازار ماشین و قیمتاش نداره. من ۳ ساله دارم و بسیار راضی هستم. اگه برای لایی کشیدن کسی بخواد ماشین بخره بهتره ک بره ی پراید هاچبک ر تقویت کنه، از ۲۰۷ هم خیلی تیز و فرزتره. ولی چ برای جاده و مسافرت های دور، چ برای مسیرهای پر ترافیک شهری، بسیار گزینه اقتصادی و مناسبیه. در ضمن، نویسنده فقط خواسته بنویسه، که گفته ارتفاع ماشین بلنده! فکر کنم حتی فکر نکرده کدر مورد چی داره مینویسه ???
بینظیر شیک رفیق بی درد سر باکلاس
رقابت بین آشغالهای ایرانخودرو سازو آشغالهای مونتاژی خیلی بالاست
نویسنده چی نوشته وقبلش چی زده منم از۹۶دارم جلوبندی ومکانیکی همه فابریک ،ایناییکه نوشته بیشتربه فیدلیتی ودیگنیتی میخوره
افرادی که 4 میلیارد میدن ماشین چینی می خرند را درک نمی کنم!!
نظرات رو ببینین آخه، همه میگن این خودرو عالیه
از جمله خود من
واقعا چرا یه نفر نظر شخصی و بی ربط خودش رو باید توی سایت بزنه و هیچکس هم نظارت نداره!
یک هپچین نوشته تماما منفی برای ماشین نچدان بد خیلی کار بیهودهوای است
من از سال 97 دارم از اول دست خودم بوده. نسبت به بقیه ماشینای ایرانی ( ایرانخودرو و سایپا) از همشون بهتره. تا حالا تو این 7 سال هیچ آزار و اذیتی نداشته سواری نرم و راحتی داره البته موتورش برای این اتاق یه مقدار ضعیفه (مثل اکثر ماشینای ایرانی)
من مدل بهمن ۹۷ دارم، هیییچمشکلی باهاش نداشتم. فقط پارسال بردم نمایندگی روغن گیربکس عوض کرد و متاسفانه شلنگ رو تاب دار وصل کرد، روغ به گیربکس نرسید و گیربکس خراب شد، اما بعد از تعمیر، زبون بسته بازم عالی کار کرد. فقط روی دست اندازها بعضی. موقع ها قیژ قیژ میکنه
بنده مدل ۹۷ این ماشین را از کارخانه صفر گرفتم. هنوز دارم. اگه توقع شما از ماشین اینه که پرواز کنه خوب نه این ماشین توقع شما را برآورده نمیکنه ولی اگه توقع معقولی از ماشین داشته باشی از همرده هاش یک سرو گردن بالاتره. من که راضیم مسافرت هم باهاش زیاد میرم حالا حالا هم قصد تعویضش را ندارم. چون هیچ گونه اذیتی نکرده رانندگی باهاش برام راحته عیب خاصی که تو ذوقم بزنه نداره
من که خیلی راضیم هم شتاب خوبی داره هم کم خرجه
یعنی این ماشین هییییییییچ چیز خوبی نداشت ؟ همش ضعف بود ؟ بقول بابا پنجلی الکی میییگه؟
از پراید که مثل قوطی کبریت میمونه خیلی بهتره.
خواهش چیزی در مورد این ماشین نمیدونی نظر الکی هم نده
این ماشین اصلا نسخه دستی نداره. این ادبیات که نویسندش مشخص نیست برای برخی خودروهای دیگه هم بکاربرده شده و تقریبا برای همه خودروها منفی بوده.
درست موتور ضعیفه پلاستیک اتاق خشکه. با قیمت 700 800 تومن توی این بازار چی میدن که از این ماشین بهتر باشه ؟ که اتومات و جادار و آبرومند باشه ؟ به جاش تیبا باید بخری. تیبا کیفیت اتاق و سواریش عالیه ؟ هر چیزی رو باید با قیمتش مقایسه کنی
خدایی ماشین های بایک مخصوصا سابرینا که دست دوم خریدم و ۵ ساله دارمش مدل ۲۰۱۴ از همه این چینی ایرانی ها بهتره ، هر خودرویی دیدی کم هست تو ایران بدون خوب بوده ، برعکسش در جهان ، یه نمونه هوندا !
نویسنده از روی متن هم درست ننوشته،هنوز نمیدونه ۴ ایربگ داره ،که خیلی از خودروهایی به روز ۲تا ایربگ دارن!
تابناک یهو بی خودی شروع کرده از سر تا پای یه ماشین رو بسته به انتقاد تند
نمی دونم چه دلیلی می تونه داشته باشه
من پنج ساله دارمش و عاشقشم در طراحی شاید بخشی از این مشکلات رو داشته باشه اما کیفیت قطعاتش در حد کره ای هاست هیچیش خراب نمیشه
باسلام؛ تعدادی از مواردی که بعنوان عیب گفته شده من بعنوان کسی که 8سال این ماشین رو دارم قبول دارم، مثل عایق بندی، ضعف در جلوبندی،و ... ولی این دسته از مشکلات در کل تولیدات ایران خودرو وجود دارد و همه اطلاع دارند، در مجموع من از عملکرد این ماشین بعنوان یک گزینه اقتصادی و آپش دار راضی هستم و جز تعویض قطعات مصرفی موردی نداشتم و بارهم مسافرت طولانی داشته ام و خدارو شکر خرجی اساسی تاکنون نداشته است. بهتراست منصفانه به نقد بپردازیم و نقاط قوت رو هم ذکر کنیم.
من سری اول یعنی سال 95 را به قصد انتفاع ثبت نام کردم, کیفیت سواری و کابین ماشین با توجه به قیمت آنقدر خوب بود که از فروش پشیمان شدم و تا به امروز هم دارم!! مقاله نویس احتمالا در حسرت خرید این خودرو مانده ولی اینو نمیدونه که در ایران مردم ماشین را با مقاله نمیخرند بلکه از تجربیات دوست و آشنا برای انتخاب استفاده میکنند.کما اینکه آنزمان که برای خیلیها ناشناخته بود, اقلا 5 تا از دوستانم بعد از سوار شدن در ماشینم ثبت نام کردند و خریدند.
تا الان دویست و شصت و دویست هزار تا با این ماشین راه رفتم و انصافا عملکرد عالی بوده
چوب به تابوت مرده میزنی؟
هفت ساله این ماشین رو دارم،
تنها مشکلش ، صندلی های سفته اش هست
چاله، چوله های شهر شاسی پراید رو میشکنه اینقدر سخته
والا ما 8 ساله داریم آخ نگفته بسیار ماشین سگ جونیه خیلی ارز سمند و پرشیا و 207 بهتره
بعنوان یک کارشناس خودرو خودم از سال 96 این ماشین را خریداری نمودم بسیار ماشین بی آزار و راحتی هستش اگر صفرش تولید بشه ده تا دیگه ازش میخرم در جاده سواری عالی داره خیلی باثبات هست به هیچ عنوان چپ نمیکینه موتور و گیربکس عالی داره. بسیار جادار هست .کلا جون میده واسه مسافرت داخل شهر هم همینطور گیربکس اتومات و نرمش تو بد ترین ترافیک به دادت میرسه .از افراد بسیاری هم پرسیدم همینطور ازش راضی بودند .والا از پرشیا و 207 و سمند و آشغالای دیگه ایرانخودرو خییییلی بهتره
احتمالا نویسنده محترم قصد خرید داره که اینقدر تابلو میزنه تو سر ماشین
هرچقدر هم که آپشن بریزن توی ماشینای چینی، بازم از ماشین چینی ماشین درنمیاد.
به نسبت ماشین های هم قیمت و حتی بالاتر ماشین کم خرج و کم دردسری هست. خیلی از مطالب مقاله واقعیت ندارند. من قبلا ال 90 ، 206 و ... داشتم به جرات میگم از همشون یه سر و گردن بالاتره. شتاب کم ماشین هم مربوط به حالت رانندگی اکونومیکه. حالت اسپرت یا اُدی رو فعال کنید بسیار پر شتاب میشه
والا من داشتم خیلیم راضی بودم ازش کم استهلاک و جادار
سلام من از سال ۹۶ این خودرو صفر خریدم خیلی ماشین جا دار پرقدرت و کم هزینه و زیباست همه چی تمام هست
پرقدرت به خاطر گیر بکس عالی . تو جاده سوخت به صدی ۵ هم میرسه . خطی که روی بدنه داره نشان دهنده اتاق محکم هست . از سال نود شش من فقط روغن عوض کردم
به خاطر سیستم آب واشر زدن نداره . صندلی های عقب میخابه اگه بخای وسیله ای ببری فضای خوبی ایجاد میشه .
سلام وادب ، مدل ۹۵ این ماشین را از ایران خودرو خریدم و ۱۶۰۰۰۰ کیلومتر در هر نوع جاده و نقطه کشور با آن سفر کردم و با دستکاری صندلی آن را کمپر کردم و تا به حال حتی یک لامپ آن نسوخته ، جلو بندی دست نخورده ، فقط مصرفی هاش عوض شده ،اگر تولید بشه یک صفر کیلومتر شو میخرم ، بارها تصمیم به تعویض گرفتم ولی ترجیحاً خودش رو نگه داشتم.
غلامرضای عزیز
، صندلیهاش رو چه کار کردی
تنها اشکال سفتی صندلیه
خیلی در بد گویی اغراق شده و اصلا این بدی ها را ندارد فقط معلوم میشود این فرد یا اتوماتیک سوار نشده یا هم توقع داشته با موتور tu5 پرواز را تجربه کند من از سال 96 این خودرو رو دارم به نسبت خیلی از خودروهای داخلی که داشتم به مراتب کارایی بالاتری برام داشته به نسبت 207 و دنا و چندین خودرو داخلی دیگر . این نویسنده محترم احتمالا قصد تخریب این بی زبان را داشته یا شاید هم خریدش رو
هشت سال هست این ماشین را دارم دائم درسفرم بسیار جادار راحت وکم مصرف است.سیستم ترمزش در دنیا بینظیر است وعالی.درکل خیلی بهتراز چینی هایی است که میبینیم.
هدف از پخش این گزارش نقطه زن (نه خبر) اونم در سایت تابناک چیه...
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.