قطعنامه‌های بی‌پایان، اجراهای ناتمام/سکوت آمریکا، سازمان ملل و اروپا در قبال جنایات اسرائیل

به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، علی معروفی آرانی پژوهشگر حوزه صهیونیسم و یهودیت در یادداشتی که برای انتشار در اختیار تابناک قرار گرفته، به تحلیل نقش ایالات متحده آمریکا و جامعه بین‌المللی در حمایت از منافع و اقدامات رژیم صهیونیستی علیه کشورهای منطقه به ویژه جمهوری اسلامی ایران پرداخته است.

مشروح متن این‌یادداشت در ادامه می‌آید؛

با بررسی دقیق کمک‌های نظامی بی‌سابقه، پشتیبانی سیاسی، و مکانیسم‌های حمایتی، چگونگی تداوم وضعیت موجود و چالش‌های پیش روی صلح منطقه‌ای مورد بحث قرار می‌گیرد. متن، انفعال نهادهای بین‌المللی مانند سازمان ملل متحد را در سایه قدرت‌های بزرگ، به‌ویژه آمریکا، برجسته می‌سازد. همچنین، به پیامدهای اقتصادی و اجتماعی اقدامات اسرائیل در منطقه و وضعیت حساس تنگه هرمز به عنوان یکی از گلوگاه‌های کلیدی انرژی جهان، پرداخته شده است.

این تحلیل تلاش دارد تا تصویری جامع از پیچیدگی‌های ژئوپلیتیکی و حقوقی حاکم بر منازعه رژیم صهیونیستی با کشورهای مورد تهاجم اسرائیل مانند جمهوری اسلامی ایران ارائه دهد و نقش عوامل خارجی را در این درگیری مورد سنجش قرار دهد. در نهایت، این مقدمه بر لزوم بازنگری در رویکردها و یافتن راه‌حل‌های پایدار تأکید دارد.

حمله رژیم صهیونیستی و دولت تروریست آمریکا به ایران و آنچه در حال حاضر در منطقه غرب آسیا و بویژه در تنگه هرمز اتفاق می‌افتد «نتیجه شکست سیاسی و اخلاقی جامعه بین‌المللی است».

حمایت و حفاظت واشنگتن از رژیم صهیونیستی کلید اساسی برای درک بهره‌مندی اسرائیل در این شرایط است. در واقع آمریکا با توجه به حمایت نظامی از اسرائیل و داشتن حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل متحد، تنها بازیگر با نفوذ واقعی بر اسرائیل است. البته کشورهای اروپایی هم مسئول هستند، اما به دلیل تاثیر کمترشان بر اسرائیل، مسئولیت‌شان هم کمتر است. 

درجنگ رمضان و حمله رژیم صهیونیستی و دولت تروریسم آمریکا به ایران، کشورمان مورد حمله وحشیانه دو تروریست به مراکز غیرنظامی و زیرساخت ها در ایران قرار گرفت که به ایران حق دفاع از خود را می‌دهد. اما شیوه اجرای این امر از طریق تاکتیک مجازات دسته جمعی که بسیاری از کارشناسان آن را جنایت جنگی می‌دانند، باعث رنج انسانی عظیم شده است.

نقش محوری و دلایل حمایت آمریکا از اسرائیل

حمایت قاطع و پایدار آمریکا، چه از نظر نظامی و چه سیاسی، عامل اصلی تداوم و امکان‌پذیری اقدامات اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران ،لبنان ،غزه ،سوریه و یمن است. آمریکا با داشتن حق وتو در شورای امنیت و ارائه کمک‌های نظامی، بیشترین نفوذ را بر اسرائیل دارد.این حمایت به دلایل مختلفی از جمله اعتقادات سیاسی و اخلاقی، تأثیر جامعه یهودی بر سیاست داخلی آمریکا، و منافع استراتژیک منطقه‌ای صورت می‌گیرد.

آمریکا رژیم صهیونیستی را به عنوان یک متحد استراتژیک و ستون ثبات در منطقه خاورمیانه، که برای منافع امنیتی و اقتصادی آمریکا حیاتی است، قلمداد می‌کند.  پیوندهای ایدئولوژیک و ارزش‌های دموکراتیک مشترک بین دو کشور، پایه‌های حمایت مستمر آمریکا از رژیم صهیونیستی را تقویت کرده است. (1)

گروه‌های لابی قدرتمند در آمریکا، از جمله کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (AIPAC)، نقش مهمی در شکل‌دهی سیاست خارجی آمریکا به نفع رژیم صهیونیستی ایفا می‌کنند.  آمریکا از دهه‌های گذشته، کمک‌های نظامی و امنیتی قابل توجهی به اسرائیل ارائه داده که شامل تسلیحات پیشرفته و همکاری‌های اطلاعاتی می‌شود.
استفاده مکرر آمریکا از حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل، مانع از تصویب قطعنامه‌هایی شده که می‌توانست اقدامات رژیم صهیونیستی را محدود کند. تعهدات تاریخی و سیاسی رؤسای جمهور و کنگره آمریکا به امنیت رژیم صهیونیستی، به ویژه پس از جنگ جهانی دوم، ستون اصلی سیاست خارجی این کشور در قبال اسرائیل بوده است. (2)

بدون فشار آمریکا، قطعنامه‌های محکومیت علیه اسرائیل در سازمان ملل بی‌اثر باقی می‌مانند.

کمک‌های نظامی و تسلیحاتی آمریکا به اسرائیل

حجم و کیفیت کمک‌ها: حمایت نظامی واشنگتن بسیار گسترده و با کیفیت بالا بوده و رژیم صهیونیستی را به یک قدرت نظامی برتر در منطقه تبدیل کرده است.

ارزش مالی: کمک‌های نظامی آمریکا بالغ بر ۱۰۰ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود و در صورت لحاظ کردن تورم، از ۳۰۰ میلیارد دلار فراتر می‌رود. این رقم، بودجه دفاعی بسیاری از کشورهای بزرگ اروپایی را چندین برابر می‌کند.(3)

برتری کیفی: آمریکا تضمین می‌کند که رژیم صهیونیستی همواره برتری کیفی نسبت به دشمنانش داشته باشد. نمونه بارز آن، دریافت اولین جنگنده‌های F-35 و کمک به تأمین مالی و تولید سیستم گنبد آهنین است. 

اگر آمریکا این کمک‌ها را مشروط به رعایت محدودیت‌های خاصی می‌کرد، می‌توانست بسیار مؤثر باشد.

ضعف سازمان ملل و اتحادیه اروپا در قبال محکومیت های اسرائیل

اختلاف نظر بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا در مورد نحوه برخورد با رژیم صهیونیستی ، مانع از اتخاذ یک موضع واحد و قاطع توسط این اتحادیه شده است.

سازمان ملل ابزارهایی مانند ماموریت‌های حافظ صلح و تحریم دارد، اما فقدان اراده سیاسی، به ویژه با وجود حمایت آمریکا، مانع از استفاده مؤثر از این ابزارها می‌شود.اتحادیه اروپا نیز مسئولیت‌هایی در قبال شکست جامعه بین‌المللی دارد، هرچند تأثیرگذاری آن کمتر از آمریکاست.(4)

اختلافات عمیق بین اعضای شورای امنیت سازمان ملل، به ویژه حمایت آمریکا از اسرائیل، اغلب منجر به بن‌بست سیاسی و ناتوانی در صدور قطعنامه‌های الزام‌آور علیه اقدامات اسرائیل می‌شود.هرچند سازمان ملل و اتحادیه اروپا بر ضرورت راه‌حل دو دولتی تأکید دارند، اما فقدان فشارهای عملی کافی، این تلاش‌ها را ناکام گذاشته است. (5)

سازمان ملل عمدتاً به قطعنامه‌های شورای امنیت برای اعمال فشار متکی است، اما حق وتوی اعضای دائم (به خصوص آمریکا) مانع از اقدامات مؤثر می‌شود.

تمرکز اصلی سازمان ملل و اتحادیه اروپا در بسیاری از موارد بر ارائه کمک‌های بشردوستانه به فلسطینیان بوده است، در حالی که به ندرت به ریشه‌های سیاسی و اقدامات اسرائیل پرداخته شده است.

موارد بیان شده ،ضعف و ناکارآمدی سازمان ملل در اجرای تصمیمات و اعمال فشار بر رژیم صهیونیستی را برجسته می‌کند. این ناتوانی عمدتاً ناشی از حمایت آمریکا در شورای امنیت است.

نتیجه‌گیری

در نهایت، اقدامات رژیم صهیونیستی تنها به دلیل حمایت فعال آمریکا و ناتوانی سازمان ملل (که دوباره به حمایت واشنگتن بازمی‌گردد) امکان‌پذیر شده است. 

حمایت بی‌وقفه آمریکا، اختلافات سیاسی در سازمان ملل، و موضع‌گیری‌های گاه نامنسجم اتحادیه اروپا، در کنار چالش‌های اقتصادی و امنیتی، همگی به پیچیدگی وضعیت منطقه و عدم توجه کافی به اقدامات رژیم صهیونیستی در خلیج فارس دامن زده‌اند.این عوامل در مجموع، فضایی را ایجاد کرده‌اند که در آن فشارهای بین‌المللی بر اسرائیل برای توقف اقداماتش در منطقه، با موانع قابل توجهی روبرو بوده و نتوانسته است به نتایج ملموسی منجر شود. 

منابع:

1- وب‌سایت سازمان ملل متحد (UN): شامل قطعنامه‌ها، گزارش‌های دبیرکل و گزارش‌های نهادهای مرتبط مانند آنروا (UNRWA).
2- همان
3- وب‌سایت اتحادیه اروپا (EU): شامل بیانیه‌ها، مواضع رسمی و گزارش‌های مربوط به سیاست خارجی اتحادیه اروپا در قبال خاورمیانه.
4- اندیشکده‌ بین‌المللی شورای روابط خارجی (CFR)، چتم هاوس (Chatham House)، یا مرکز کارنگی برای خاورمیانه. 
5- تحلیل‌های رسانه‌های خبری معتبر بین‌المللی: رویترز، آسوشیتدپرس، الجزیره، بی‌بی‌سی و سی‌ان‌ان